Echt eten

Een tijd geleden vroeg ik wat boeken over eten in de bibliotheek aan en zaterdag kon ik één er van ophalen. En die las ik in één ruk uit. ‘T is ook best een klein boekje maar het staat wel bomvol zinnige informatie. Ik heb het over ‘Echt eten. Een handleiding’ van Michael Pollan.
Het boek pretendeert je te helpen met het maken van gezonde keuzes op eetgebied en dat op een eenvoudige manier. En dat maakt hij volledig waar op een duidelijke en vaak ook grappige manier. Het leest als een trein en de informatie wordt in hapklare brokken gepresenteerd.
In het inleidende deel legt hij uit hoe hij tot zijn voornemen kwam (behoefte om zichzelf en zijn gezin beter te voeden) en welke waarheden hij ontdekte (eet echt voedsel, niet teveel, vooral planten) en wat hij daarmee deed (een lijvig boek schrijven: ‘Een pleidooi voor echt eten’). Deze handleiding bevat alle kennis van het lijvige werk maar dat zonder het gedoe eromheen. Want wie tegenwoordig gezond wil eten en zich om die reden in de herkomst en het verhaal achter de voeding stort, moet een halve biochemicus, bioloog, medicus en zo nog wat beroepen zijn. Allemaal heel interessant en soms moeilijk te volgen, soms makkelijk te volgen maar regelmatig conflicterend met elkaar. Want zo zijn er koolhydratenmijders en eiwitaanhangers en ook vijanden van vet eten. Wat moet je nou nog geloven en wat niet?
Hij schrijft precies dat wat ik al vaak heb gedacht: hoe kan het dat sommige volkeren heel vet eten (Eskimo’s) en toch geen hart- en vaatziekten kennen? Waarom slobberen de Fransen dagelijks een wijntje naar binnen, nemen een toetje vol suikers en worden ze toch niet dik? Het gaat volgens Pollan niet om de afzonderlijke elementen zoals vet of suiker maar om de som der delen: het totale voedingspatroon. Dus niet alleen het eten maar ook alle gedragingen rondom het eten. Het westerse voedingspatroon is een manier van eten van zodanig bewerkt voedsel dat we er ziek van worden. Ons lichaam herkent het niet meer als voedsel en wordt te dik en ziek. Hij noemt de bewerkte troep die verkrijgbaar in de supermarkt is: eetbare voedselachtige substantie, een geweldige benaming die je meteen alle lust ontneemt een kant en klare maaltijd mee te nemen of een potje saus die je alleen nog maar hoeft op te warmen.
In het 2e deel legt hij zijn principe van echt voedsel, niet teveel, vooral planten uit aan de hand van 64 eetregels, onderverdeeld in wat je moet eten (echt onbewerkt voedsel), waar je veel van moet eten (planten) en hoe je moet eten (niet teveel en met genot). De tips lezen makkelijk weg en zijn soms herkenbaar (doe boodschappen terwijl in gedachten je grootmoeder met je meeloopt, wat zij niet herkent kan niet veel soeps zijn), soms hilarisch (het is geen eten als het door je autoraampje naar binnen komt) en altijd simpel toe te passen zoals tip 7: mijd voeding die ingrediënten bevat die een kind uit groep 5 niet uit kan spreken.
Een boek naar mijn hart. Het pleit voor echt eten en daar volop van genieten. Pollan schrijft dat er niets mis is met af en toe uit de band springen of fast food eten, mits door jou zelf bereid. Als we ons houden aan zijn advies om met mate te zondigen, eet je niet alleen stukken gezonder maar ben je bovendien ook veel minder geld kwijt. Hij noemt de z-regel in dit verband: ‘We doen het zonder tussendoortjes, zonder twee keer opscheppen, zonder toetjes – behalve op dagen die met een Z beginnen.’. In deze tijd is het zó eenvoudig om een pak chips te kopen en op te eten, een bak roomijs uit het vriesvak van de supermarkt te pakken en als toetje te geven. Het slechte voedsel is altijd bereikbaar en vaak ook nog eens goed betaalbaar. Daarmee is het iets geworden dat door veel mensen dagelijks wordt gegeten. Laat het weer speciaal zijn omdat je het alleen bij feestelijke gelegenheden eet of in het weekend. Dan eet je vanzelf gezonder en geef je minder uit. En kun je met wat je overhoudt echt eten kopen, liefst natuurlijk biologisch. En nu natuurlijk allemaal naar de bibliotheek rennen om het boek te halen!
Michael Pollan, Echt eten. Een handleiding
Advertenties

8 gedachtes over “Echt eten

  1. Leuk boek lijkt me. Sluit goed aan bij mijn eigen praktijk dus 'verplicht' leesvoer. Al klinkt het me allemaal bekend in de oren, mijn studie was al gebaseerd op deze theorie maar als iemand er een leuk boek over schrijft ben ik daar altijd voor in.
    Mijn 'eetbijbel' is tot nu toe nog steeds Gillian Mc Keith.

    Like

  2. Er stond toen een interview in de Elle met hem geloof ik. Hij is toch van 'eet niets dat je oma niet als eten zou herkennen' en dat ingredientenlijsten uit max vijf dingen zouden moeten bestaan?

    Like

  3. Ook ik heb het (dikkere) pleidooi gelezen. Ben wel nieuwsgierig geworden naar de verkorte versie. Zeker omdat ik weet dat in mijn omgeving veel mensen best geïnteresseerd zijn in gezond eten, maar dat zo'n dikker boek voor hen teveel van het goede is.

    In de lijn van Echt Eten, heeft Mark Bittman minimaal 2 dikke kookboeken geschreven. (Ik zal eens kijken of er inmiddels meer zijn.) De eerste 'How to cook everything' is geschikt voor vleeseters en deeltijdvegetariërs. De tweede kennen we hier als de Dikke Vegetarier. In het Nederlands 50 euro, dacht ik. In het Engels 15 dollar ofzo. Ik vind het geweldige kookboeken, zonder liflafjes en toestanden. Gewoon lekker en echt eten.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s