Geld dat door je vingers glipt

Op de één of andere manier glipt het geld door mijn vingers momenteel. Dat komt doordat ik telkens dingen zie die ik ‘noodzakelijk’ acht. Ik bedoel maar: zonder sesamolie is mijn leven niet compleet en de marinade minder lekker. En die biologische sojasaus is toch wel erg lekker. Dan heb ik het nog niet eens over de biologische zonnebeschermingscreme die ik via internet bestelde of de doos Prosecco die we vanmorgen in de aanbieding kochten. Laat staan dat ik durf te zeggen hier dat we 2 weken geleden uit lunchen gingen bij een terras aan zee, in plaats van een zelf gemaakt lunchpakket mee te nemen. Gelukkig weten jullie niet alles van me en hoef ik me niet te verantwoorden! ;-).

Het uitgeven van geld loopt gelijk op met de gestegen temperatuur van de afgelopen maand. Maar dit gaat ook gelijk op met het verdwijnen van mijn gemoedsrust. Niets is relaxter dan een doorgewinterde consuminderaar met een brandschoon geweten die al haar verlangens in de koelkast heeft gezet en onder controle weet te houden. Totdat de omstandigheden vragen om een ander beleid, het zonnige weer ‘vraagt’ immers om een ‘proseccootje’ en dat kost meer dan ‘gemeentepils’ (= leidingwater voor diegenen die de term niet kennen).

De redenen om te consuminderen zijn uiteindelijk persoonlijk en wat we met het overgebleven geld doen moeten we natuurlijk helemaal zelf weten. Maar ik merk wel dat ik minder kan genieten dan voorheen. Waar ik vroeger heel makkelijk op een terrasje eten bestelde, vind ik dat nu een stuk moeilijker. Ik schrik me een ongeluk van de prijzen en als we dan niet uitkomen met het boodschappengeld dan is er toch een onrust in mij, alsof  een keer iets meer uitgeven aan de ene kant moet leiden tot een compensatie aan de andere kant. En dat is niet de bedoeling. Onze consumindermotieven waren en zijn: kunnen uitkomen met een kleiner budget dan voorheen. Dus niet meer over de balk smijten maar gewoon sparen en daardoor zeker weten dat je makkelijk op vakantie kunt, de katten kunt laten enten en je kind later kunt laten studeren. Met wat er dan overblijft kunnen we doen wat we willen. Wij hebben geen schulden die moeten worden afbetaald en er hangt geen dreigende verkoop van het huis boven ons hoofd. Wij consuminderen omdat we willen kunnen blijven genieten en dat kan beter als we meer opletten waar we het geld aan uitgeven.

Maar ik ben door het consuminderen veranderd in wat ik wil en waar ik nog van kan genieten. Ik weet niet of dat nu een voordeel is of niet. Door de ME ben ik beperkt in wat ik kan doen. Schatje is nu met Zoon naar Artis (met 2 vouchers afkomstig uit zijn kerstpakket) en ik kan niet mee omdat ik dat lichamelijk niet aan kan. Een keer naar het strand rijden en daar op een terrasje een tosti eten, kan ik wél. Niet te vaak maar met de nodige rust vooraf en achteraf lukt me dat wel. Wij doen dat dus vrijwel nooit. Waarom kost het me dan zo verschrikkelijk veel moeite (mentaal) als we het eens doen? Ik wil wel kunnen blijven genieten van dingen die financieel best kunnen, maar in mijn hoofd zorgt dat dan toch voor kortsluiting.

En dan heb ik het er nog niet eens over dat ik steeds meer moeite heb, om iets dat niet biologisch is in mijn mond te stoppen. Ik zal toch niet meteen dood neervallen van bespoten aardbeien! Ik ben zo bezig geweest met besparen, met uitzoeken wat waar in zit en wat er niet hoort, met bezig zijn met hoe we door producenten op het verkeerde been worden gezet wat betreft de duurzaamheid van producten en de gezondheidsgevaren van producten, of dat nu persoonlijke verzorging of eten is, dat elke spontaniteit is verdwenen. Kan ik hier wel een hap van nemen zonder me zorgen te maken of er een transvet inzit? Kan ik wel geld uitgeven en dit voor mezelf verantwoorden? Ik wil niet meer terug naar ‘vroeger’ maar ik word af en toe doodmoe van mezelf.

Het wordt misschien tijd voor iets heel wilds. Gewoon eens iets kopen dat ik niet nodig heb. Of een fles prosecco leegdrinken…..daar hebben we nu toch een hele doos van…..

Advertenties

15 gedachtes over “Geld dat door je vingers glipt

  1. Spring maar eens uit de band hoor. Ik heb een drukke dag met zo nog een afspraak en rijd op de terugweg langs een patatzaak, dus dat wordt hem voor vandaag. Niks erg voor een keer. Niets moet een isme worden, niets zou zelfs moeten. 90% netjes en tien procent lekker stout of onverantwoord. Dat is een goede verhouding om niet star en stijf te worden.

    Like

  2. Zeer herkenbaar.
    Wat ik wel merk aan mezelf dat het besparen mij juist lukt DOOR af en toe uit de band te springen. Het is net als met een dieet. Je houdt het alleen vol als je af en toe (dus niet elke dag) iets van jezelf mag….
    Geniet er van.

    Ik moest wel lachen om je beschrijving 'je leven niet compleet zonder….'

    Bij mij is dat ook het bio spul.
    Gr,
    Julia

    Like

  3. Probeer in íeder geval lekker te genieten áls je een keer uit de ban springt…. Waar doe je het anders nog voor. Het vertrouwen dat je je er in ieder geval bewust van bent en er zelf altijd nog bij bent maakt en hoop goed, tóch?? Fijn weekend enneh neem er een lekker proseccootje op!!

    Like

  4. Julia van NZ slaat de spijker op de kop.
    Om het vol te houden, moet je af en toe even uit de band springen.

    Dat doen wij ook en alleen de voorpret is al heerlijk. Twee keer per jaar doen wij dat. De eerste keer is het van het vakantiegeld. Wij sparen dat altijd, maar wij nemen een klein bedrag voor onszelf.

    En dat gooien wij dan over de balk. Tenminste, dat is de bedoeling. Want ik kan overal langs lopen, zonder het uit te geven. Maar het gevoel dat het kan zonder dat je je schuldig voelt, is onbetaalbaar.

    Liefs Frederique

    Like

  5. Ik heb het als volgt opgelost (want je uitgeefprobleem is zooo herkenbaar) ik spaar iedere maand iets in mijn 'funpotje'. Daar kunnen dus ' uitspattingen' als een keer uit eten of een terrasje van betaald worden. Werkt erg goed vind ik en ik voel me niet schuldig. Ik geef er soms maanden niks van uit maar als ik iets wil dan is het geld er ook. 🙂

    Like

  6. Meid je 'probleem' is zo herkenbaar, zonder iemand te willen kwetsen je hoeft je toch niet roomser dan de paus te zijn?
    Als je zoiets 'ns doet geniet er dan met volle teugen van. Op de zelfde manier als je ook geniet van een steeds voller rakende spaarpot (ofzo).
    Als je je ongerust maakt over hetgeen je achter je knopen werkt probeer dan te zoeken of er in de buurt waar je naar toe gaat een biologisch restaurantje is. (Er komen er gelukkig steeds meer)
    Proost, op een heerlijk weekend!

    Like

  7. Ik sluit me bij vorige spreeksters aan: je kunt geen heilige zijn hoor. Dus af en toe even verstand op nul en alles loslaten en genieten. Ik ga morgen een mooi schilderij kopen om de woonkamer op te fleuren en binnenkort wil ik misschien een keukenmachine i.v.m mijn artroseklachten. Daar wordt het koken een stuk leuker van denk ik. En, moet kunnen vind ik.
    Fijn weekend!

    Like

  8. Ik vind ook dat je af en toe best eens uit de band kunt springen en af en toe een beetje zondigen. Zou hou je het consuminderen en duurzaam leven juist vol.

    Ik ben op 4 en 5 mei ook de hele dag weggeweest en lekker uit eten geweest. We hebben een eenvoudig en vrij goedkoop gehouden, maar ik vond het heerlijk! Even wat anders.

    Erg vervelend dat je niet altijd meekunt door de ME. Ik zou dan juist genieten van een terrasje en een prosecco! Sommige mooie dingen in het leven kosten nu eenmaal een beetje geld.

    Like

  9. Heel herkenbaar is jouw reactie. Ik houd ervan om af en toe eens uit de band te springen en dat gebeurt dan ook. Ik kan het niet voorspellen, maar wanneer ik wat meer ruimte in het budget heb, is de kans het grootst. Ik blijf er moeite mee houden om uit eten te gaan bij een restaurant waar het duur is en wanneer dan ook nog eens blijkt dat het eten tegenvalt. Om advies vragen wanneer je lekker wilt eten is voor mij dan ook een “must”. Gr. LZV

    Like

  10. Consuminderen doe je uit liefde voor jezelf en je gezin, incl. huisdieren. Het geeft rust en je kunt de dingen doen die je belangrijk vindt voor jezelf en je gezin (vakantie, studie, dieren inenten etc.)

    Samen een tosti eten op een terras is ook liefde en een glaasje prosecco (of een doosje ;-)) voor jezelf is ook zorgen voor jezelf. Het is én én, niet of of.

    Wij vinden genieten belangrijk in ons leven. Want je weet nooit of je er morgen nog bent. We genieten van gratis dingen en van betaalde dingen. Daarnaast sparen we voor dingen die we belangrijk vinden. Bij ons is het én én.

    Like

  11. Wel blijven genieten hoor en niet alles tot op de bodem uitzoeken. Voor mijn man ben ik een heel verantwoord dieet aan het samenstellen ( via Voedingsinterventie bij Kanker door arts Engelbert Valstar ) plus de nodige vitaminepillen en voedingssupplementen maar gisteren waren we naar mijn moeder en zijn een middagje uit geweest, wel heel verstandig vis gegeten maar ons ook te buiten gegaan aan een enorme yscoupe, heerlijk, vooral voor mijn man. Nu gaat hij er deze week weer gemotiveerd tegenaan. donderdag begint zijn 1e chemokuur

    Like

  12. Heel herkenbaar!! Ik merk wel dat het makkelijker is om iets uit te geven als je heel bewust kiest. Zo geef ik makkelijker geld uit aan een etentje/uitje met mijn vriend, dan wanneer ik bv in mijn eentje ergens zou gaan zitten. Het eerste zie ik dan als quality time, terwijl ik bij het tweede steeds zou denken: dit kan ik thuis ook doen.

    Desalniettemin vliegt het er hier ook uit; we hebben nu een paar weken meerdere bouwlui aan het werk en dat is pittig voor de portemonnee.. 😦

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s