Jaag jij jouw droom na of die van een ander?

Durven dromen maakt dat we vleugels krijgen en geeft ons motivatie om vooruit te kijken, doelen te stellen en plannen te maken. Als je chronisch ziek bent is dat moeilijk en soms ook pijnlijk en confronterend. Ik kan wel dromen maar heb niet goed in de hand hoe mijn lijf reageert dus ik weet niet of ik mijn dromen ooit kan waarmaken. Toch hoop ik ooit weer gezond te zijn en mijn eigen geld te kunnen verdienen. Ik zou willen dat ik de nieuwe Jamie Oliver was of Nigella en dat iedereen juichend mijn recepten uitprobeert en dat ik dan net zo lach als Nigella in de camera als ik uitleg wat voor heerlijks je allemaal met pastinaak kunt doen en wat we kunnen maken met knolselderij en dan laat ik zien wat ik allemaal in mijn supervriezer heb zitten …dat doe ik dan vanuit zo’n geweldig grote keuken met een gigantische tafel in het midden, waar je uren aan kan zitten en eindeloos hapjes kunt proeven zonder een gram aan te komen..en daar verdien ik dan mijn geld mee……

Zoiets dus, maar of dat haalbaar is? Ik sta al zo lang buiten het werkzame leven dat ik soms helemaal vergeet hoe het er aan toe gaat in de buitenwereld. En ik ben zeker vergeten hoe ik was toen ik werkte.

Ik vrees dat ik aan het eind van de werkdag eruit zag als Garfield in een ontplofte keuken. Waarbij ik bijzonder zelfingenomen was en niet door had dat ik vaak de verborgen agenda van een ander uitvoerde en regelmatig het gevoel had dat ik helemaal leeggezogen werd. Dat is me in al mijn banen tot nu toe gebeurd, ik heb in de uitgeverijwereld gewerkt, ben kok geweest, klantenservicemedewerker, klachtenbehandelaar, kwaliteitsmedewerker (wat dat dan ook in godsnaam mag zijn!) en procesmanager (nog zoiets ongrijpbaars). Het merendeel van deze banen is me ‘overkomen’ (behalve die van kok) en niet het gevolg van een bewuste keuze (Ja! Nu word ik kwaliteitsmedewerker!). De functies werden me aangeboden en ik stapte in op de trein, gevleid door de vraag. En zo rolde het werkende bestaan zich uit, steeds verder verwijderd van waar ik voor sta en wat ik belangrijk vind in het leven.

Het kunnen rondkomen van minder inkomen en het consuminderen hebben mij geleerd om anders naar werk en geld te kijken. Ten eerste kunnen we met veel minder toe dan we dachten en ten tweede merken we dat we ons ook rijk kunnen voelen terwijl er minder geld binnenstroomt. Deze kennis heeft gevolgen voor eventuele toekomstplannen. Zo aan de zijlijn staand, zie ik mensen bij bosjes omvallen van de stress, ondertussen geld uitgevend alsof er niets anders te doen is. Geld maakt afhankelijk, want je went aan een niveau van bestedingen en je bent -lijkt wel – continue bezig dat niveau in stand te houden. Als je uit die ratrace stapt, zie je dat geld er weliswaar toe doet (je moet immer je huis betalen) maar dat geld ook erg verbonden is met emotie, frustratie en stress. En dat wil ik niet meer.

Mijn droom is daarom meer zelfkennis bij het uitvoeren van plannen die matchen met mijn kwaliteiten en mogelijkheden. Mijn droom is ook dat ik iets doe waarbij ik niet mezelf volledig sloop om maar geld te verdienen. Want van geld word ik niet gelukkig. Ik hoop dat ik ditmaal keuzes maak met meer besef van realiteit en zelfvertrouwen. Dat ik ga doen waar ik blij van word en wat binnen mijn mogelijkheden ligt en niet waar ik het meeste geld mee verdien. Dat ik de kans grijp om te schrijven en iets met voeding te gaan doen, eindelijk een kookboek te gaan schrijven. Dat ik door me te focussen op mezelf en mijn eigen kwaliteiten, eindelijk eens ergens kom in plaats van dat ik blijf steken in de plannen van anderen. Als ik  later groot ben en beter…

En jij, waar droom jij van?

Advertenties

15 gedachtes over “Jaag jij jouw droom na of die van een ander?

  1. Ik zat je stukje door te lezen en ik dacht: goh, zou een kookboek schrijven met allerlei mooie foto's erbij niets voor haar zijn dan? En toen schreef je het zelf ook.

    Missschien kun je dan wel een kookboek schrijven met een nieuwe/originele insteek. Zoeits van Terug naar Grootmoeders' tijd: dit kun je allemaal met die ouderwetse groente als pastinaak doen.

    Je kunt trouwens met digitale fotoalbum software al je eigen persoonlijke kookboek maken (op albelli staat een leuk voorbeeld). Dan heb je al 1 exemplaar van je persoonlijke kookboek in handen.

    Bij een uitgeverij werken lijkt mij dan wel weer wat! 🙂

    Like

  2. Prachtig logje, prachtige inzichten. Ik zou wel willen werken voor een milieu-organisatie als voorlichter oid…. Maar ook ik zal niet meer werken in de toekomst, helaas. Misschien kan ik ooit een paar uurtjes iets doen als vrijwilliger… Dat is mss haalbaar als zoonlief ouder wordt…

    Like

  3. Eigenlijk heb ik niet zoveel dromen meer. Slecht hè, als je 46 bent…. Het enige wat me geweldig lijkt is dat ik eens wat kon doen met m'n hobby: sieraden maken. Ze verkopen op campings of zo. En dan demonstraties geven… Misschien zou ik die droom bést uit kunnen laten komen, maar íets in mij weerhoudt dat. 't Zal wel onzekerheid zijn… Anyway….. 'k ben momenteel óók heel tevreden met hoe alles is en loopt. En dat maakt ook dat je wat minder snel bent met het verwezelijken van je dromen…..

    Like

  4. Ga er voor en schrijf gewoon je kookboek. In jouw tempo! Een mens moet altijd dromen houden.
    Heel toevallig wilde ik binnenkort een logje wijden aan mijn dromen, die hou je dus nog tegoed.
    Die lichamelijke beperkingen binden de dromen wel wat in maar juist dan moet je de overlevingsmodus aanzetten en er op vertrouwen dat het gaat lukken. Opgeven kan altijd nog, maar liever niet.
    Op dit moment ben ik fysiek net een bejaarde maar het gaat goedkomen, en bij jou ook. Dat moet gewoon. Positief blijven dus 🙂

    Like

  5. Mijn droom is het kunnen accepteren van wat is. Nu verzet ik me daar regelmatig tegen.Wat werk betreft bofte ik. Als kleuter wilde ik al “juf”worden Met plezier heb ik 32 jr in het onderwijs gewerkt. Groeten Izerina

    Like

  6. Prachtig blogje waarin ik me vrijwel geheel herkende. Mijn droom? Nog een poosje in volle tevredenheid kunnen leven. Ik hoef niks te bereiken, ik hoop alleen nog zo probleemloos mogelijk qua gezondheid van het mysterie leven te genieten voordat het mysterie dood komt.

    Like

  7. Wat weerhoud je ervan om al te beginnen met schrijven?
    Je hebt een computer en je kan al recepten verzamelen en foto's maken.
    Ga er voor zou ik zeggen.
    Je kan altijd in eigen beheer een kookboek uitgeven.
    Sieraden verkopen kan je ook gewoon op internet, maak een site/blog en foto's van je werk en probeer het uit.
    Internet maakt alles zo laagdrempelig.

    Like

  8. Wat een leuke reacties! Dank daarvoor!! Om even op het kookboek terug te komen: de receptensite is mijn voorzichtige aanzet daar toe. Als ik vind dat het voldoende body heeft (lees voldoende recepten bevat) dan ga ik serieus proberen er een kookboek van te maken.

    Like

  9. Als jij een kookboek gaan schrijven gaan echt veel mensen dat lezen / kopen / downloaden denk ik. Want je recepten zijn gezond, super lekker, makkelijk te maken, zo omschreven dat elke idioot (moi) het snapt, anders maar niet vreemd, modern maar niet vervelend hip en soms ouderwetsch maar zonder spruitjesgeuren.

    De laatste tijd als ik iets ga koken denk ik vaak… oooh dat heb ik bij Spaarcentje gezien en maak ik je recept.

    Like

  10. Mijn droom, nog heel lang doen wat ik nu doe met een gezonder lijf en met gelukkige kinderen! En als ik jou was zou ik geen seconde meer wachten maar direct beginnen aan een kookboek. Voor je het weet gaat er een ander mee aan de haal. Grijp al je kansen met beide handen aan. Je kunt iets pas niet als je dat hebt bewezen, tot die tijd kan je alles!

    Like

  11. Hey,

    Dromen, ik heb ze veel gehad en nog steeds. Van tearoom tot B&B, van kookboeken schrijven tot biologische boerderij met leerbedrijf voor mensen die hun draai weer moeten vinden in de maatschappij.

    Maar meestal is het groot, te veel, fysiek te zwaar of financieel niet haalbaar. En ik heb de hardnekkige eigenschap om dan meteen met zevenmijlslaarzen aan te willen beginnen. Met als gevolg dat er niks gebeurt. Ha ha!

    Met GELUKKIG is het me gelukt om iets te doen wat behapbaar is. De kunst is klein beginnen. Het heeft me veel moeite gekost om mezelf dat wijs te maken. En soms geloof ik het nog niet helemaal. Maar het is wel zo.

    Een ideetje: Kies een thema, bijvoorbeeld borrelhapjes, taartjes, soep o.i.d. Maak daar een leuk kookschrift van. Paar spaarcentjes d'r tegenaan om er een aantal te laten drukken. En dan weggeven met de feestdagen en verkopen aan je publiek hier.

    Neem voor lief dat je alleen de kosten er uit haalt. (Je hoeft er dus geen bedrijf voor op te zetten. Dat kan altijd nog, als het positief uit de hand loopt.) Je winst is de ervaring die je op doet. Het startpunt voor een wat groter project?

    Like

  12. Ik droomde vroeger altijd van het leven op een boerderij tot ik op tijd bij mijn positieven kwam en me realiseerde dat ik in mijn eentje buitenaf heeeel ongelukkig zou zijn. Nu woon ik in een ruime jaren 50 wijk, vlakbij de rand van de stad, tegen het bos aan…. en leuke buren om me heen. Moraal van het verhaal…. ideaalbeeld, droom… zorg ervoor dat het helemaal aansluit bij jou!

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s