Vandaag keer ik mijn spaarpotje om

Denkbeeldig dan. Want net als met het consuminderen en sparen en het uitgeven aan een vooraf vastgesteld doel, keer ik vanavond mijn opgepaarde energie uit. Om dat te laten lukken doe ik de hele week al rustiger dan normaal. Niet dat ik normaal veel kan doen, kan je nagaan hoe weinig ik dus afgelopen week deed. Douchen en een beetje koken, dat was het wel. En één keer ging ik naar de stad om iets te halen.

Vanavond gaan Schatje en ik uit eten. Hij wordt maandag 40 en dat leek me een fijne gelegenheid om samen weg te gaan. Voor ons is dit heel bijzonder. Ik moet elke dag rusten, lig vaak eerder dan Zoon van 9 op bed in de avond en kom hooguit 2 keer per week even onder de mensen doordat ik op mijn elektrische fiets Zoon ophaal of naar de bibliotheek ga. Ergens naar toe gaan is dus niet normaal voor mij. Verjaardagen sla ik over, alleen die van Zoon vieren we en dat kost me weken om bij te komen. Ik ga nooit mee op visite, met uitstapjes, naar voorstellingen op school, laat staan dat ik een kijkje kan nemen tijdens de sportdag van Zoon.

Dit is mijn realiteit. Het stukje van gisteren over dromen ging daar ook gedeeltelijk over. Kan ik dromen najagen binnen de grenzen die er zijn? Voor nu is mijn grootste droom toch wel dat ik graag aandacht wil kunnen geven aan mijn schatjes en samen leuke dingen wil doen, zoals ‘normale’ mensen dat doen. Dus tut ik mij straks op, beschilder me wat hier en daar met mijn niet-op-dieren-geteste-duurzame-make-up en fiets naar het restaurant. Eigenlijk is dat het mooiste moment: dat ik vol verwachting er naar toe ga en me bijna ‘normaal’ voel, in de hoop dat we samen een fijne avond beleven en dat ik het minimaal 2 uur vol houd. En dat het helemaal top is als ik het red tot het toetje. Zodat ik vol van zoete dingen terugrijd en mezelf kan neerleggen in mijn heerlijke bed in afwachting van de pijnlijke realiteit van morgen.

Acceptatie is een heel proces. Iemand schreef gisteren in een reactie: mijn droom is dat ik kan accepteren wat is. Een mooi streven en daar sluit ik me graag bij aan!

Advertenties

13 gedachtes over “Vandaag keer ik mijn spaarpotje om

  1. Zo gaat het bij mij ook; gister de hele middag gerust en vroeg naar bed om vanmorgen een mooie tocht te maken met de scoot. Het was het meer dan waard en omdat het niet tot het normale hoort is het zo kostbaar en geniet ik er dubbel van, Jij ook veel plezier!!

    Like

  2. Zou het dan niet schelen als je een taxi zou pakken of als iemand je zou brengen? Of hoort het met de fiets gaan bij het hele genieten en het uitje enzo?

    Like

  3. Gefeliciteerd met je manlief!

    Ik weet niet of ik het wel eens gevraagd heb maar wat scheelt er dan eigenlijk? Heb je een vermoedheidsziekte?

    Aan anoniem, wat denk je zelf, lampje? 🙂

    Like

  4. Bedankt voor alle reacties! Het was leuk en lekker en ik hield het precies 2 uur vol.
    En de fiets hoort niet bij het uitje maar is elektriek…dus brengt me naar het uitje…
    Ik heb ME/CVS Valhalla dus inderdaad vermoeidheid en pijn.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s