Applaus voor ons allemaal!

Vorige week kreeg ik van Vlasleeuwenbekje een award. Ze schrijft: ‘Hierbij de taak om hem weer door te geven en voor mij is Spaarcentje een hele grote inspiratie. Ze is eerlijk, komt met goed geschreven tips en adviezen en kookt volgens mij heerlijk.

Dank je wel voor de erkenning en de strelende woorden! Eerder deze maand kreeg ik al 2 awards en 2 maanden geleden ook één. Blijkbaar doe ik iets goed. Ik heb alleen een probleem dat jullie misschien wel herkennen. Het is de bedoeling dat ik hem doorgeef. Alleen heb ik het gevoel dat veel van mijn inspiratiebronnen al (meerdere) malen zijn genoemd. Dat we in hetzelfde kringetje awards doorgeven. Hoe leuk dat ook is, nu weet ik even niet meer aan wie ik hem moet doorgeven. Aan Natuurlijk Zuinig die me telkens weer verrast met haar stukjes en recepten? Aan Mevrouw Jee, in wie ik zoveel herken? Aan Zena, omdat ze eerst ging stoppen en nu toch maar niet? Aan De Kleine Wereld omdat hij minder schrijft maar als hij schrijft is het raak? Aan Theo van Tijm en Suikerbiet, omdat hij telkens schandalig lekkere recepten plaatst, die maken dat ik een bak onder mijn mond moet hangen om het kwijl op te vangen? Aan Eet Goed, Voel je Goed, omdat ze zo creatief is met het bedenken van super gezonde en lekkere alternatieven die je helpen met een gezonde leefstijl? Aan Valhalla omdat ze zo droogkomisch is? Aan Kniepertie? Spaarmoeder? Een Beetje Groener? Izerina?

Aaargghh, ik weet het niet! Iedereen schrijft op eigen wijze en inspireert mij en anderen. We helpen elkaar en geven elkaar tips. We proberen duidelijk meer uit ons leven te halen met minder middelen. We dagen elkaar uit en proeven van een andere manier van tegen dingen aan kijken. Brengen mij op ideeën, zonder Julia van Natuurlijk Zuinig zou ik bijvoorbeeld nooit herbruikbare groentezakjes hebben gekocht en zonder Vlasleeuwenbekje zou ik nooit mijn supersonische en wendbare zadelkruk hebben besteld.

De blogcommunity leeft! Meer dan ooit vinden we elkaar op het net en kunnen we het beste uit elkaar naar boven halen. Daarom buig ik diep voor jullie allen, koester mijn awards en geef niet door. Niet omdat ik niemand waardeer maar omdat ik niet in herhaling wil vallen.

Voor mij persoonlijk is het schrijven van dit blog én mijn receptenblog een heerlijke uitlaatklep die me ook helpt mijn gedachten te ordenen. Ik geniet van het schrijven en ben dolblij met de reacties. Ik ben ronduit verbijsterd over het nog steeds groeiende aantal bezoekers, rond de 500 tot 600 per dag en met regelmatig  uitschieters daarboven. Soms word ik daar wat nerveus van want met groeiende aantallen groeit ook bij mij het besef dat er een verwachting is bij anderen. En dat ik daaraan moet voldoen. Het is moeilijk om geen druk te voelen. Ook daar schreven sommigen al over, de druk van het elke dag een stukje plaatsen. Kan ik daar ontspannen mee omgaan? Vaak wel en soms niet, dan wordt het te druk in mijn hoofd omdat ik alles wat ik denk, vertaal in een stukje. Soms vergeet ik dat ik geen Nobelprijs hoef te winnen met mijn blog en dat ik ook best wel af en toe wat gedachten die nergens over gaan het net op mag slingeren. Zoals dit stukje…..

Daarom, een fijne maandag allemaal, bedankt voor de erkenning en “keep up the good work”!

Advertenties

4 gedachtes over “Applaus voor ons allemaal!

  1. Mag ik onderschrijven,wat jij hier neerzet?Ook ik had het liefst al mijn favoriete consuminderblogs de award doorgegeven. En de zeelandnet blog-gemeenschap kent dat verschijnsel niet.
    Voel alsjeblieft geen druk om te schrijven. Ik wil juist geen verwachtingen hebben,van wat een ander schrijft. Maar me laten verrassen. De ene keer roep het blog meer herkenning op dan de andere keer. Groeten Izerina

    Like

  2. Prima hoor! Het is wel een groeiende kring medestanders heb ik het gevoel, waarbij sommigen steeds meer “het licht “zien, wat leuk is om te volgen. Jij schrijft zoveel waar juist ook beginners veel aan hebben, maar topt daar niet en dat is zo inspirerend!

    Like

  3. Ongemerkt legt zo'n award een beetje druk op je, omdat je hem dient door te geven. En dan is de keus verrekte moeilijk met zoveel inspirerende blogs om je heen. Ik begrijp je standpunt dus volkomen! Een award is leuk, geeft je zelfvertrouwen maar het doorgeven is inderdaad andere koek, je wilt niemand passeren. Ik vind dat je het op deze manier prima oplost want wij inspireren elkaar allemaal en dus verdienen we eigenlijk een gezamenlijke award, of zo iets 😉
    Dus 'applaus voor ons allemaal' vind ik een hele passende titel 🙂

    Like

  4. Wat heb je dat mooi verwoord! Ik heb altijd een beetje dubbel gevoel bij die awards, toch wel leuk om te krijgen maar ze dwalen net zo lang door blogland totdat iedereen 'm wel heeft gehad. En helemaal terecht natuurlijk, want alle blogs die ik lees zijn inspirerend. Wat ik er wel leuk aan vind is dat je soms op het idee wordt gebracht van een nieuw blog, want soms zijn er ineens een paar starters die zeker de moeite waard zijn om te lezen.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s