Niet genoeg

Vandaag kan ik het niet
blij zijn met dat wat kan.
Vandaag voel ik vooral
dat wat niet kan,
dat wat ik niet kan zijn
dat wat ik niet kan doen,
dat wat me niet lukt.

Mijn kind weet niet meer
hoe het was
toen ik gezond was.
Als ik niet beter word,
krijgt hij geen herinnering
aan een gezonde moeder.

Dat doet pijn.
Als een hand
die heel hard
knijpt in mijn hart.

Ik kan hem zoveel leren
liggend op de bank.
Liefde stroomt immers
ook door een gammel lijf.
Maar vandaag
is dat niet genoeg,
soms wil ik meer,
voor hem en voor mij.

Ik gun hem een moeder
die voetbalt,
op school helpt,
mee gaat naar Artis
of aanwezig is
op zijn partijtje
en met hem struint
in het bos en op het strand.

Ik gun mezelf ervaringen
met mijn kind
niet alleen vanaf de bank,
zodat ik later kan terugkijken
op de vele momenten
dat we er op uit trokken.

Ik ben moeder,
geef mijn kind
het belangrijkste:
aandacht en liefde.
Maar toch
knijpt die hand
heel hard in mijn hart.

Ik ben de moeder
die ligt op de bank.
En vandaag
is dat niet genoeg.

Advertenties

8 gedachtes over “Niet genoeg

  1. Ach gossie, ik stuur je virtuele kracht en vooral geduld met jezelf. Niet genoeg is soms wat je krijgt en je moet het er dan toch maar mee doen. Verzet is logisch, maar vraagt weer energie.

    Like

  2. Ik voel met je mee. Ik heb zo'n respect voor alle dagen dat het je wel lukt om het genoeg te laten zijn. En er gaat zo'n kracht vanuit dat je ook toestaat en vertelt dat er dagen zijn dat het allemaal vreselijk veel pijn en verdriet doet. Je bent in al je zwakheid een hele sterke!!!

    Like

  3. Jouw frustratie is heel logisch en begrijpelijk. Je wilt het zo ontzettend graag anders/beter.
    Gek genoeg accepteert een kind gewoon hoe de vork in de steel zit. Jij bent zijn moeder, waar hij van houdt. Of die moeder nu ziek is of gezond, hij neemt het zoals het is. Onvoorwaardelijke liefde voelen de meeste kinderen voor hun ouders, hoe die ouders ook zijn. Daar zijn extreme gevallen van bekend.
    Toch voelt het voor jou als pijn, je wilt je kind zoveel meer geven dan de moeder op de bank. En dat is logisch en bovenal heel menselijk. Sterkte vandaag!

    Like

  4. Heel begrijpelijk dat je je soms zo voelt. Toch zal je zoon zich later een moeder herinneren, die thuis was als hij uit school kwam. Die geweldige dingen voor hem verzon zoals de waardebonnen voor z'n verjaardag waardoor hij dingen kon kiezen die andere kinderen niet krijgen. Voetballen kun je met je vriendjes, maar die kunnen hem niet het soort liefde en aandacht geven die jij hem geeft..
    Van mijn kinderen heb ik nooit het verwijt gehad dat ik dingen niet kon. Wel vertellen ze me nog vaak hoe fijn ze het vonden dat ze een moeder hadden die altijd thuis was. Natuurlijk doet dit niets af van jouw gevoelens van vandaag. Veel sterkte en hopelijk voel je het morgen weer anders.
    groetjes, hanna

    Like

  5. Waarschijnlijk weet je heel goed zelf, dat je je kind niet iets tekort doet. Maar wel dat het anders gaat, dan je voor ogen had, toen je gezond en wel een kind kreeg. Dat rouwproces is er gewoon eens in de zoveel tijd. Het besef, dat je dit niet voor ogen had en dat je het zo graag anders zou willen, maar dat zelfs het bedenken dat je het graag anders zou willen, je leeg zuigt en op die bank houdt. Twee dingen tegelijk is teveel, dus wensen zijn uitputtend. De werkelijkheid beleven is genoeg, ook voor je zoon, die gewoon de liefste moeder van de wereld heeft, alleen maar omdat je ZIJN mama bent.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s