Bijna, maar nog niet helemaal

Even dacht ik dat ik klaar was.
Ook al wist ik eigenlijk wel beter.
Maar toch.
Een week lang meer energie.
Momenten van heee!
Goh! en dat viel mee!

Stiekem meer gaan doen,
zoekend naar de grens.
Waar ligt de grens
en is er nog wel een grens?

Nou, dat heb ik geweten.
Om kwart voor 6
al pannenkoeken bakkend,
kwam ik de grens tegen
toen die van grote hoogte
op mij neerviel,
Klaboem! 
Terug van weggeweest.

Het was dus heel even,
proeven van dat
waarvan ik hoop
over niet al te lange tijd
de uitgebreide versie
te proberen.

Want met het verdwijnen
van die grens
ook al was het voor even,
is meteen het ‘zal het’
en ‘dan ga ik
en dan wil ik’,
het dromen over
‘wat als en daarna’,
weer in volle hevigheid
losgebarsten.

De beer is los.
Nu nog even duidelijk maken
dat die slak ook mee moet.

Advertenties

7 gedachtes over “Bijna, maar nog niet helemaal

  1. Ja, zo gaat dat helaas. Maar het geeft hoop, al moet je je vooral instellen op het mement wat daarin wel mogelijk is. Teveel fixeren op de toekomst die misschien weer “normaal “zal zijn, is vragen om teleurstelling.

    Like

  2. Hoop; een wolf in schaapskleren. Ik heb laatst gelezen over een onderzoek naar een groep mensen met een stoma. De helft wist dat de stoma definitief was en voor de helft was er nog hoop dat het tijdelijk zou zijn. Wat bleek: de groep met de definitieve stoma had een betere kwaliteit van leven. Ze legden zich erbij neer en leerden er mee leven. De rest zat een soort van te wachten… Tsja…
    Maar toch is het 'zal het; dan ga ik; dan wil ik' erg herkenbaar. Sterkte met je slakkendag!

    Like

  3. Het 'beter' voelen went zo snel dat je gemakkelijk je grenzen vergeet. Soms vraag je je af of het werkelijk wel zo slecht ging, totdat je weer terug op aarde valt.
    @opde bank: Ooit schreef een lieve (chronische zieke) vriendin eens: men zegt hoop doet leven, maar het leeft heerlijk zonder hoop. Ik ben het daar volledig mee eens.

    Like

  4. O,wat knap ik op van jouw overpeinzingen.

    Toevallig ben ik op jouw blog terecht gekomen(wat is toeval)en ik herken bij jou en al die andere blogjes zooooooveel.
    Het troost mij enorm en haalt mij uit een dipje.
    Lieve groet,Anneke

    Like

  5. Misschien een rare vraag van iemand die probeert te begrijpen hoe alles voelt bi M.E. Maar kun je nu achterhalen waarom je je beter voelde? Ik bedoel heb je iets gedaan of gelaten waardoor dat gebeurde?

    Like

  6. Dat is geen rare vraag hoor Ella maar t is moeilijk om antwoord te geven, vaak weet ik het zelf ook niet. Vooral de pijnklachten komen en gaan volgens een geheel eigen agenda. Soms kan ik een terugval wel herleiden tot eerder in de week mijn grenzen hebben overschreden maar soms ook niet.
    En nu, misschien het gevolg van de behandeling, en beter naar mijn lijf luisteren? Wie zal het zeggen?

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s