Keukenstress

Onze oven is kapot.
Wat zou dat
hoor ik je denken,
dan koop je een nieuwe.

Inderdaad,
we kochten een nieuwe
met meteen
een andere kookplaat,
eentje op gas.

Het grote nadeel
van een nieuwe oven
laten installeren
is dat er vreemden
in mijn keuken rondlopen.

En ik heb het niet op vreemden
sinds ik ME heb.
Overigens ook niet
op onverwachte telefoontjes,
situaties die onvoorspelbaar zijn,
drukke menigten,
gillende kinderen,
harde geluiden,
felgekleurde shampooflesjes,
drukke mensen,
de accu van mijn fiets
die leeg gaat
als ik onderweg ben,
bezoek dat te lang blijft,
in actie komen
voor half 10 in de ochtend
of een winkel die
dicht blijkt te zijn
op de dag
dat ik besluit
er naar toe te gaan.
En dan is deze lijst
nog lang niet compleet.

Alleen in een situatie
waarin er dingen gebeuren
die ik verwacht en kan overzien,
kan ik acceptabel functioneren.
Bijna nooit dus.
Best onhandig.

Als ik vandaag thuiskom
van de fysiotherapeut
staan er vreemde mannen
in mijn keuken,
door Schatje binnengelaten.
Ze zouden morgen komen
maar staan nu op de stoep.
Alleen dat al
is meer dan voldoende
om van slag te raken
en dan is die rotoven
nog niet eens geïnstalleerd.
Het enige positieve
aan dit verhaal
is dat ik nu niet meer
tegen morgen op
hoef te zien,
omdat ze vandaag
al zijn geweest.

Maar zo makkelijk
kom ik er niet vanaf.
De kookplaat kan niet
worden geïnstalleerd.
Er is een probleem
met de gasleiding.
Morgen komen ze terug,
om weer mijn keuken
ondersteboven te halen.

Als ze weg zijn
ben ik zo overprikkeld
dat ik de tranen
voel prikken.

Ik kan op geen enkele wijze
met stress omgaan
en vervelend genoeg
genereert vrijwel alles
van buitenaf
enorme stress bij mij.
Alsof er een aantal
filters is verdwenen
waardoor alles
LOEIGROOT
en KEIHARD 
binnenkomt.

Kan ik op sommige dagen
denken dat mijn lijf
best wel weer wat aankan,
mijn hoofd denkt daar
heel anders over.

Advertenties

4 gedachtes over “Keukenstress

  1. Oei dat is allemaal helemaal niet leuk. Maar helaas wel weer errug herkenbaar. En dan krijg ik ook nog wel eens te horen dat ik flexibel moet zijn. Nu, dat ben ik dus absoluut niet. Ik wil graag alles zoals het in mijn schema past graag.
    P.S. Die visite die te lang blijft zitten, heb je daar al een oplossing voor bedacht? Vind ik namelijk ook erg moeilijk en vervelend.

    Like

  2. Probeer je zoveel mogelijk terug te trekken uit de ruimte waarin gewerkt wordt. Ze weten je wel te vinden als er iets is. Moet je erbij zijn, ga dan op je zadelkruk zitten ipv staan.
    Visite kun je bij het begin al aankondigen hoe lang ze kunnen blijven. Als ze jou respecteren, doen ze dat zonder problemen.

    Like

  3. Heftig! Ik ken het wel, alsof je hele lichaam wordt overgenomen door een ander(lees oa adrenaline en cortisol) en je niet meer kunt ontspannen ook al wil je nog zo graag. Deze dingen zijn gewoon teveel voor je lijf, die komt heel snel in actie en je weet niet meer waar je het moet zoeken. Ik ga zelfs weleens liggen als er visite is, even tussendoor. Kan natuurlijk niet altijd, maar als manlief thuis is, dan wel.

    Like

  4. Hallo spaarcentje,
    Voor het eerst dit blog van je gelezen en ik moet zeggen de tekst van vandaag is meteen raak. Hij bewoord alles wat er ook in mij gaande is en wat er veranderd is. Niets meer onverwachts kunnen, niet meer tegen druk en stress, mensen die je nog steeds beoordelen over het feit dat je veranderd bent, en alles goed en duidelijk van te voren plannen anders heb ik er dagen zeg weken last van.
    Dus je tips van goed alles plannen, goed naar je lichaam luisteren en duidelijk je grenzen aangeven is belangrijk. En gelukkig ben ik een positief ingesteld iemand en nu op zoek naar andere dingen in mijn leven die mij ook voldoening geven en die mijn strijd tegen het gevoel kunnen temperen.Maar dat is een lange weg zoals jij al weet, maar ik heb het gevoel dat ik steeds ( lees een heel klein beetje) dichterbij kom om die dingen anders te doen dan vroeger.Ik leer nu naar mezelf kijken en voor mezelf te kiezen. Hoewel dat laatste nog steeds moeilijk is , want ik dacht vroeger dat het egoistisch was om dat te doen.
    Maar goed ik geef niet op en ik zie dat jij ook heel veel voldoening vind in de blogs die je maakt. Nu was ik in het verleden al gestart met een blog over wonen en interieur en fotografie. Want daar ben ik gek op. Ik heb de naam “klavertje vier” en ja hopenlijk brengt die ons geluk. Hij is alleen nog niet actief en misschien wordt het daar nu tijd voor. Dus ook daar inspireer je me mee, dank je hiervoor.
    nou tot de volgende keer maar weer en nog heel erg bedankt voor je reactie op mijn mail.

    groetjes Attie

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s