Update zwerfkat

Voor wie net komt hier: vandaag kattenpraat, maandag staat er hier weer een aflosverhaal. Vandaag de laatste aflevering van een verhaal dat sinds mei verscheen in vele delen: de officiële adoptie van de zwerfkat….

Sinds mei geven wij een zwerfkat te eten, Dibbes. Het beest was uitgehongerd en verwaarloosd en had – zo leek het – flink ontstoken ogen. Hij was ook extreem schuw dus het duurde maanden voordat het lukte om zijn vertrouwen te winnen. Regelmatig eten doet wonderen, evenals een probiotica- en een antibioticakuur. We zagen na maanden geduld eindelijk normaal kattengedrag: zichzelf lekker rekken en strekken na het eten en dan uitgebreid poetsen en vooral veel dutjes doen. Ook werden de rondes dat hij op stap ging steeds beperkter en kleiner en nam hij zijn intrek in de voortuin.

Vorige maand kwam de doorbraak, we mochten hem aaien. Daarna ging het snel. Binnen een week lag hij binnen op het kleed, toen op de bank en toen op schoot. Al zijn de voeten van M. ook erg fijn om op te liggen. Door het net geïnstalleerde kattenluik kon hij komen en gaan wanneer hij wou. Vorige week maakten we voor het eerst mee dat hij al in de keuken zat toen we in de ochtend naar beneden kwamen.

Tijd voor de volgende stap: castratie! Want Dibbes had flinke ballen en om hier te mogen wonen moet hij een je-weet-wel-kater zijn. Dit om te dominant gedrag naar onze andere reeds gecastreerde katers te voorkomen. En natuurlijk ook vanwege het niet meer mogelijk maken om poezen te bezwangeren.

Vorige week dinsdag hadden wij een afspraak voor een kattenaids-test, een enting, gechipt worden en een castratie. Dibbes in de mand krijgen was een drama, en dat is nog zacht uitgedrukt. Afijn, drie uur later dan afgesproken brachten wij een gedrogeerde kat naar de dierenarts en had ik zelf ook enorme behoefte aan kalmerende middelen. Thuis zaten we daarna vol spanning te wachten op het nieuws over wel of geen aids. Veel zwerfkatten hebben kattenaids. Na twee uur kwam het verlossende telefoontje: geen kattenaids! Tot zover het goede nieuws. Het slechte nieuws was dat Dibbes een zeer ernstige oogaandoening had, entropion, waarbij de oogleden  en wimpers naar binnen groeien. De dierenarts had nog nooit zo’n ernstig geval gezien, het beest moet helse pijnen hebben geleden. Verder vond ze hem in goede conditie, ze schatte hem op 5, 6 jaar oud.

Gelukkig is entropion te verhelpen met een operatie waarbij de onderoogleden worden ingesneden en naar buiten worden gerold en vastgezet met hechtingen. We konden eind van de middag een zwaar toegetakelde kat zonder ballen en vol met hechtingen ophalen. Normaal krijgt een kat dan een kap om zijn kop om te voorkomen dat hij gaat krabbelen, maar dat is bij hem niet gelukt. Zonder kap dus. De oplossing was hem 9 dagen versuft te houden in een aparte kamer, totdat de hechtingen eruit konden.

Wat volgde was een helse week met veel spanning en stress, vooral van onze kant. Voor de kat was de situatie niet eens zo slecht: hij lag warm, beschut, droog, werd veel geknuffeld, kreeg veel eten en lekkere hapjes en de pijn aan zijn ogen werd aangepakt met pijnstillers. Waarschijnlijk was deze situatie een enorme verbetering in vergelijking met wat hij gewend was. Voor ons was het behoorlijk heftig. Ik kreeg buikgriep en sliep niet goed van de stress. Wat zeker niet meehielp was dat na een paar dagen zijn ogen begonnen te ontsteken. Naast de kalmeringsmiddelen en pijnstillers moesten we nu ook een paar keer per dag zijn ogen druppelen. Een hels karwei want het beest is bang voor veel en vooral voor mensen die hem stevig vastpakken en dan iets in zijn ogen druppelen. Ik was erg bang dat zijn fragiele vertrouwen in ons een flinke deuk zou oplopen. Het ontroerde me dan ook enorm dat hij toch weer keer op keer naar ons toekwam en zich overgaf aan knuffels.

Afgelopen donderdag – tien dagen na de operatie – gingen we opnieuw naar de dierenarts, nu om de hechtingen eruit te laten halen. Ik had me op het ergste voorbereid maar dit keer stapte hij zo in de mand nadat ik een lekkere-brokjes-spoor had gemaakt. Wat een verschil met de week ervoor! Bij de dierenarts hoefde hij geen roesje, hij bleef keurig zitten terwijl de hechtingen werden verwijderd. De wonden zijn goed genezen al is de binnenkant van de oogleden nog wat lobbig. Komende maandag maken wij foto’s van zijn ogen en die mailen we naar de dierenarts. Zij zal dan verder adviseren. Voor nu was het advies om door te gaan met de ogenzalf, de pijnstillers en de antibiotica. De kalmeringsmiddelen mogen worden afgebouwd. Wel moet hij nog een paar dagen binnen blijven.

Tussen Dibbes en de andere twee katten gaat het wisselend. De afgelopen maanden zagen we dat ze veel van elkaar kunnen hebben. Maar een kat tolereren die regelmatig in de tuin zit, is iets heel anders dan een kat accepteren die ineens in het huis woont. Vooral Moos heeft het er moeilijk mee, iets wat Dibbes feilloos aanvoelt en uitspeelt. Er is dus wat geblaas en gegrom waar ik me zo min mogelijk mee probeer te bemoeien, ze zullen het zelf moeten uitzoeken. Wel hebben ze allemaal hun eigen plekje zodat ze zich kunnen terugtrekken.

Tot zover. Dibbes hoort nu officieel bij ons, met chip en dierenpaspoort en al. Binnenkort gaat hij weer naar buiten en kan hij zijn prachtige zeegroene ogen aan de buurt laten zien.

voor de operatie
twee dagen na de operatie

 nu

Advertenties

37 gedachtes over “Update zwerfkat

  1. Ach… het arme beestje… Wat zal die een pijn gehad hebben zeg!
    Ik ben ervan overtuigd dat katten het weten als je hen helpt. Zeker als ze van constant pijn naar geen pijn gaan.

    En wat een verandering dat kattenkoppie na die operatie!

    Like

  2. Wat een heerlijk verhaal! En wat zul je nog veel plezier en liefde van Dibbes krijgen! Want uit ervaring met onze aanloopster Emma, weet ik dat ze nooit vergeten wie hun redder is! En stiekem hoop ik dat je toch af en toe nog eens verteld hoe het verder met haar en de andere katten gaat!

    Like

  3. Wat geweldig van jullie echt top, er moeten idd meer mensen zijn die zo met dieren begaan zijn.
    Prachtige foto's, en wat een stress zullen vooral jullie gehad hebben :d

    Ik vang honden op, en het is zo dankbaar om een bang dier te zien veranderen.

    gr Deb

    Like

  4. vorige week is onze oudste poes overleden en alhoewel het natuurlijk verdrietig is ,heeft het ook een mooie kant ,want onze Pluisje heeft een fantastisch mooi en lang leven gehad, 18 jaar mocht ze worden in een warme liefdevolle omgeving, wat een verschil met wat jullie zwerver mee heeft moeten maken en wat fantastisch dat jullie hem nu de kans geven op net zon mooi en liefdevol thuis, we kunnen het niet vaak genoeg zeggen wat zijn jullie kanjers, wij proberen ons steentje bij te dragen door weer een kitten uit het asiel te halen en hem een liefdevol en warm thuis te bieden, hij woont in middels al 3 maanden bij ons en al mist hij zijn stiefoma wel verder gaat het goed met hem.

    Like

  5. Wat mooi dat jullie dit beestje een nieuw leven hebben kunnen geven. Dibbes voelde volgens mij dat jullie het goed met hem voor hadden. Wat zijn jullie warme mensen. Hier is maar 1 katertje in huis (sibeertje), vanwege kattenallergie van dochter was een asielkat of katten niet mogelijk. Daarom ook maar 1 katje om de kans op allergische reaktie zo klein mogelijk te houden. Ik ben blij dat ik hier in de buurt alleen maar altijd dezelfde katten zie rondlopen die een baasje hebben. Lijkt me frustrerend om zwerfkatjes te zien rondlopen en niet afdoende te kunnen helpen. Heel veel plezier met Dibbes en ook ik hoop dat we in de toekomst nog eens zullen horen hoe het verder met hem en de andere katjes gaat. Marja

    Like

  6. Lieve spaarcentje,

    Ik vind het zo geweldig dat je dit allemaal doet voor Dibbes, het arme beest. Gelukkig kennen dieren veel liefde en ik hoop dat jullie nog lang bij elkaar mogen blijven. Bedankt voor al je goede zorgen.

    Kim

    Like

  7. Uit al je Dibbes verhalen spat de liefde voor deze kat en je andere katten eraf. Schroom je niet om er nog eens een blogje aan te wijden. En gewoon fijn dat al jullie inspanningen beloond worden doordat je het vertouwen van Dibbes weet op te bouwen en vast te houden.
    JBR

    Like

  8. Wat een mooi verhaal; geweldig dat Dibbes jullie goede bedoelingen aanvoelde en dat hij ondanks de operatie zijn vertrouwen in jullie niet verloren heeft.

    Ik hoop dat het ondertussen met jou ook wat beter gaat.

    Like

  9. Wat een fanatastisch verhaal!!. Ik ben zo blij voor die kat dat hij in jullie tuintje terecht is gekomen, dat moest gewoon zo zijn…..
    En die foto's van die oogjes…'t is sunt, ze zaten bijna dicht. Hij zal wel blij zijn dat hij de wereld weer met 2 mooie (gezonde) groene ogen kan bekijken. Echt super dat jullie dit hebben gedaan!.

    Like

  10. Wat fijn dat het zo goed gaat! Wellicht was hij voorheen ook zo bang omdat hij (bijna) niets kon zien! En als beloning voor jullie goede werk een knuffelkat er bij!
    Zo gweldig dat jullie dit gedaan hebben! Ik wens jullie nog vele jaren met hem!
    Groetjes, Marjolijn.

    Like

  11. Ontzettend bedankt voor wat jullie gedaan hebben! Ik ben ontzettend geroerd door het verhaal van Dibbes, wat heeft dat beestje een geluk gehad dat hij jullie ontmoet heeft! Zo fijn om te lezen dat er ook mensen zijn die om hun medeaardbewoners geven, ondanks de vele kosten en zorgen!!
    Nogmaals duizendmaaldank van een echte kattenliefhebber.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s