Wijs op woensdag: Kersthater of -kater


En ook op eerste kerstdag een bijdrage van vaste gastblogger Pennie Wijs!
Eindelijk, ’t is zover. Kerstmis. Ik heb er gemengde gevoelens bij. Pas vroeg iemand of ik een kersthater ben. Hè, watte? Een kerstkater? Nee, een kerstHáter. Iemand die de pest heeft aan kerst. Ik moest even nadenken over die vraag. Wie wil er nou aangezien worden voor kersthater? Dat klinkt wel erg zuur, ongezellig en helemaal niet levensgenieterig. Maar ja, een kerstfan kun je me zeker niet noemen. Er zitten sociale verplichtingen verbonden aan de feestdagen, die in de loop van de tijd behoorlijk moeizaam zijn geworden. Zaken waar je niet onderuit kunt zonder dat je de sores op andere familieleden afschuift. Dus hobbelen we altijd braaf mee, zonder dat we in een jubelstemming verkeren van hosanna, gloria en al die dingen meer.
Ik heb werkelijk niks van een keukenprinses, nog geen sprankje, en hoewel iedereen zegt daar het volste begrip voor te hebben – ‘nee, wat geeft dat joh, het gaat om de gezelligheid’ – heb ik toch altijd het gevoel dat er een minimum mate van kokkerellerigheid van me wordt verwacht die ik niet waar kan maken. Dus trillende knieën achter het fornuis en zweet op de rug tijdens het opdienen. Die zweterigheid wordt nog eens versterkt door de feestelijke kleding die je op zo’n dag geacht wordt te dragen. Daar krijg ik altijd stress van. Ik voel me nu eenmaal beter thuis in mijn dagelijkse kloffie, een uitgelubberd joggingpak.
Roep dat beeld even voor je geestesoog, voordat je gaat roepen dat ik vooral lekker mezelf moet durven zijn. Het hele jaar verblijf ik als een lorrebaal in mijn werkkamer achter mijn laptop om stukkies te typen, maar je mag nog zo’n hekel hebben aan glitter en glamour, zo kun je je toch niet aan het kerstdiner vertonen? Dan heb ik het nog niet eens gehad over de aankleding van het huis. Ga ik ook niet doen. Maar ik voel van harte mee met deze collega, die ook last heeft van kerststress.
Allemaal leuk en aardig, zullen jullie zeggen, maar wat heeft dat nu met besparen en consuminderen te maken? Alles! Want nu kom ik op het punt, waardoor ik door derden aangezien word voor kersthater. De kerstpost. Wat heb ik daar een #$%^-hekel aan! Die zoetige, weeïge plaatjes. Of erger: de zogenaamd jolige. De vaste prik van het lijstje. Je weet precies bij wie je in de computer staat. Die adresetiketten! Sommigen werken in alfabetische shifts. De namen die beginnen met A krijgen begin december de kaart (merkte ik bij een vriendin…) En de W van Wijs is dus logischerwijs pas tegen kerstavond aan de beurt.
Het onspontane ervan is wat me het meest tegen de borst stuit. Zelden staat er een persoonlijk berichtje op zo’n kaart. Mijn werkelijke aversie is ontstaan in een jaar waarin we een dramatische gebeurtenis in de familie beleefden. Met kerst ontvingen we precies dezelfde kaartjes als anders. Alsof er niets gebeurd was. Prettige feestdagen! Iedere middag maakte ik met tranen in m’n ogen de post open. Begreep nou niemand dat fijne feestdagen er voor ons voorlopig niet in zaten?
Gelukkig waren er wel uitzonderingen. Mensen die een bemoedigend woordje toevoegden. Of de kaart achterwege lieten en een hartelijke brief schreven. Het meest ontroerende was de reactie van een kennis die op straat naar me toekwam – in een periode dat sommige anderen in de supermarkt juist wegdoken als ze me zagen. Ze keek een beetje verlegen.
‘We hebben je geen kerstkaart gestuurd’, zei ze. ‘Ik had het gevoel dat ik dat niet moest doen. Dat dat niet passend is. Maar ik weet ook niet wat ik wél tegen je moet zeggen.’
Ik heb er begrip voor dat niet iedereen zo attent is als zij. Vroeger wist ik ook nooit wat ik in dergelijke gevallen moest zeggen. Inmiddels heb ik geleerd dat je gewoon kunt zeggen wat je denkt. Dat je iets heel erg vindt voor iemand. Dat je meeleeft. En dat je verder echt niet weet wat je moet zeggen.
Terug naar mijn punt. Ik verstuur in principe geen kerstkaarten. Nou ja, een oude tante uitgezonderd, die niets zou begrijpen van mijn aversie en ieder jaar vrolijk opbelt dat ze m’n kaartje ontvangen heeft. Maar verder krijgt niemand ‘zomaar’ wat. Vandaar die vraag of ik een kersthater was. En liet ik deze mooie traditie soms ook achterwege uit zuinigheid? Was ik te gierig om een postzegel te bekostigen voor mijn vrienden en kennissen?
Verdraaid! Dat argument is nog nooit bij me opgekomen. Wel heb ik me al vaak afgevraagd wat het voor het milieu betekent, dat jaarlijkse heen en weer geschuif over de aardbol van al die kartonnetjes. Maar inderdaad, ook financieel kan deze traditie er aardig inhakken. Ik betrapte me erop dat ik het niet leuk vond om verdacht te worden van knieperigheid in dezen. Kerstknieperigheid. Klinkt niet sympathiek. Evenmin als kersthater. Nee, zo wil ik liever niet te boek staan.
Ik wens jullie dus allemaal oprecht een kerstfeest toe, zoals je het zelf het liefste ziet. In brede familiekring met kaarsen, ballen, jinglebells, bomen, eterijen, Wein, Weib und Gesang en wat dies meer zij. Of een rustig, chic diner met enkele vrienden. Of gewoon in je uppie in je joggingpak op de bank met een bord stamppot. Voor degenen die dit jaar geconfronteerd werden met angst en pijn, verdriet en andere moeilijkheden: scheur al die #$%^-kaarten lekker in duizend snippers. Dat lucht op! Bespaart je een kerstkater. Van mij kreeg je alvast niks, dat scheelt.
PS: er is een mooi troostlied voor wie met kerst alleen is: klik hier.
Bezuinigden jullie dit jaar op kerstpost? Aan wie stuurde je wel en niet? Waarom?
Advertenties

20 gedachtes over “Wijs op woensdag: Kersthater of -kater

  1. Ooit besloot ik uit milieuoverwegingen geen kerstkaarten meer te versturen. Een aantal mensen begreep daar niets van en was echt gekwetst. Toen ben ik vooral ouderen maar weer een kaartje gaan sturen,gewoon om hen te plezieren. Nu zet ik voor de meeste mensen een tekst op een mooie foto en verstuur dat per mail.

    Like

  2. Ik stuur altijd kerstkaartjes, maar wel naar een heel select groepje mensen.De rest krijgt digitaal de kerst wensen….

    Jouw kerststress ken ik niet, ik ga alleen 2e kerstdag naar de vader van mijn kinderen te vieren(en dan zit ik in de kussens haha) en eerste kerstdag zijn we thuis, lekker lui. in slobberpak 😉

    fijne kerst!

    Like

  3. Ik merk toch dat er (veel) meer mensen zijn die er zo over denken. Zo ook hier thuis. Wil me niet overal aan onttrekken, dus heb wel een etentje met familie, maar iedereen maakt wat en neemt dat mee. We zijn niet van de liflafjes e.d. dus maakte ik vanmorgen couscous met zoete toevoeging (wortel, ananas, appel, rozijn, noten) voor de vegetariërs. Dochter bakt simpele koekjes en doopt ze heel chique en de chocola die nog over is van Sint. Zalig allemaal! Broer maakt toetje (dessert is een beetje teveel van 't goeie) en nichtjes een voorgerecht. We helpen elkaar met de laatste toevoegingen en wat snij-werk, waar nodig en bewonderen elkaars creativiteit. Ik geef 4,50 Euro uit en de extra's laten we altijd afhangen van het kerstpakket. Leuk en handig omdat je niet na hoeft te denken over hoe en wat. Geen gala voor ons. Een spijkerbroek met een (oude) bloes, maar wel met leuk sjaaltje voldoet. Hond mee, eten mee, goed humeur en morgen is voor ons alles weer normaal. Wij hebben “maar” 1 Kerstdag. Ruim voldoende! Kaarten verstuur ik wel, maar veel minder dan voorheen enbijna allemaal met persoonlijke tekst.

    Like

  4. Ik vind het juist leuk om kaarten te sturen. Ik kies wel echte mooie, niet van die standaard “zoete”. Zet er altijd een persoonlijk woordje op. Ik word wel steeds selectiever met de lijst ontvangers. Adresstickers doe ik niet aan. Alles met de hand.
    De sociale verplichtingen hebben we ook en die vervul ik met gemengde gevoelens.
    Aan de ene kant baal ik ervan maar aan de andere kant vind ik ook dat alles maar afschaffen de sociale cohesie ook niet bevordert.
    Dus……ik doe het met een blij gezicht ;-).

    Fijne dagen!

    Groet Wilma

    Like

  5. Heb helemaal niks met dat hypocriete gedoe. Morgen lekker werken en dan de hele dag vrolijke mensen verplicht in de woonboulevard ,althans ze lijken vrolijk met de jengelende kinderen. De halve wereld sterft van de honger, voedselbanken maken records .de verplichte kaarten etc, zeg gewoon dat je iemand leuk vindt en ga lekker eten op een doordeweekse dag . Kerstmis heeft niks met Jezus te maken en ik ben niet gelovig. Het is extra omzet. Lekker geen visite of weggaan.lekker niksen en beetje internetten.En ben echt geen brombeer hoor. Ieder het zijne.En spaarcentje, ga door zo, je bent de enige die vlekkeloos nederlands schrijft of tikt.
    Want daar kan ik me nou aan ergeren. Op tv zie je niet anders en op websites,zelfs van grote bedrijven. Veel geluk allen .

    Like

  6. Ik heb dit jaar voor het eerst niemand een kaartje gestuurd. Om de simpele reden dat ik gewoon vreselijk moe ben (15 weken zwanger, ren je rot schema doordeweeks van en naar de basisschool met extra kerstactiviteiten, veel gedoe op het werk met extra trainingen). Ik had er gewoon echt, echt, echt geen energie meer voor. Ik heb zelfs de moeite niet genomen om er een vrolijke digitale kerstwens uit te knallen. Ik vergeef het mezelf, volgend jaar beter. 🙂

    Ik vier alleen kerst met de mensen die in ons gezinsleven het belangrijkst zijn. Das gezellig, knus en lekker ontspannen. 🙂

    Like

  7. Aan iedereen een mooi Kerstfeest gewenst.

    Kerstkaarten worden hier wel nog verstuurd, maar naar een selecte groep vrienden en familie.

    Het hele commerciële gedoe rond Kerstmis, met pakjes en allerlei sociale verplichtingen, dat laten we passeren. Missen we helemaal niet (hebben we ook nooit gekend).
    Afgelopen vrijdag moest ik nog in de stad zijn, om naar mijn bankkantoor te gaan : vond nergens nog parking, omdat blijkbaar de hele stad nog op zoek was naar cadeautjes. Lijkt me heel stresserend.

    En dan afgelopen week op internet, hélemaal het toppunt : er bestaat blijkbaar een website waar je lelijke sweaters kunt kopen, ingepakt in leuk cadeaupapier. Om cadeau te doen aan degene die je haat, zonder dat het voor die persoon te veel opvalt.
    Koop dan gewoon niets.

    Wij genieten hier gewoon van Kerstmis. Gezellig in gezinsverband. Met gourmet (dus toch een beetje commercie…). Alleen het vlees is kant-en-klaar gekocht. Rest doen we zelf. Pakken goedkoper, en je hebt véél meer eten. Komen we 2 dagen mee toe.
    Dus wel een feest, maar geen keukenstress.

    Rudi

    Like

  8. Dit jaar voor het eerst maar 8 kerstkaarten verstuurd en een deel digitaal. Ben er klaar mee om verschillende redenen. Milieu, het werk om te versturen en consuminderen. Vroeger deed je het (met tegenzin) en dacht je er verder niet bij na. Nu wel en ik heb eigenlijk geen zin om iets te onderhouden waar ik niet meer achter sta. Als ik denk aan de vele daklozen, voedselbanken en kinderen met blote voeten in de sneeuw in Syrie hoeft het uitpakken met kerst ook niet zo voor mij. Gourmetten met gezin en verder gewoon doen waar je zin in hebt. Lekker simpel houden geeft mij nu het beste gevoel. Dankbaar voor gezondheid, eten en de kachel aan.

    Like

  9. Kerstkaarten had ik dit jaar wel gekocht, maar te goed opgeborgen. Vond ze vandaag, toen ik wat anders zocht weer. Ik hoop dat ons nieuwe huis snel doorgaat. Dan kan ik nieuwjaarswensen doen, tesamen met het nieuwe adres. Zo knieperig ben ik dan ook wel weer.

    Like

  10. Het valt me op dat in mijn omgeving veel minder mensen een kaart sturen. Wij zijn er ook mee gestopt! Idd milieubelastend, vaak onpersoonlijk en de prijs van een postzegel vind ik inmiddels schrikbarend!! De mensen die dicht bij me staan weten dat ik ze een fijne kerst wens.. Ook zonder een kaartje!

    Like

  11. In het kader van consuminderen en bewust kiezen waar je je geld aan uitgeeft, kies ik ervoor om juist héél veel 'gelukkig nieuwjaarskaarten' te sturen. Mijn vrienden en familie zijn belangrijk voor me en ze hebben me in de afgelopen, moeilijke periode erg gesteund. Ik heb van een mooie foto 100 ansichtkaarten laten maken en dan ga ik een paar uur zitten schrijven.
    Ja, best duur. Maar ik stuur graag iedereen die belangrijk voor me is een persoonlijke, handgeschreven kaart met de 'beste wensen'.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s