Wijs op Woensdag: Pennie heeft last van het AMS-syndroom

Om de week op woensdag levert gastblogger Pennie Wijs een bijdrage:

Lijden aan AMS

Afgelopen vrijdag wilde ik een komkommer kopen op de markt.
‘Je krijgt er drie voor de prijs van twee, schat’, zei de groenteman.
‘Dat is 33 procent korting’, zei ik.
‘Je rekent als de beste, lieverd’.
‘Kan ik die korting ook op één komkommer krijgen?’
‘Tuurlijk niet, vrouw. Neem ze nou maar lekker alledrie mee. Hartstikke gezond.’
En zo ging ik met drie komkommers naar huis. Met het vaste voornemen om ze nu ook eens werkelijk óp te maken. Bij de sla, op brood, uit het vuistje, weet ik veel, niét in de groentela laten verkommeren. Zorgen dat ik aan het eind van de week niet in snotterige smurrie grijp in het pijnlijke besef dat het rottingsproces ook nog eens mijn voordeeltje verteerd heeft.
Als het gaat om ónbederfelijke waar, dan barst het hier in huis werkelijk van de spulletjes die over de drempel kwamen beplakt met een sticker ‘twee voor de prijs van één’. Gereedschap, klusmateriaal, schrijfbenodigdheden, t-shirts, sokken, hoofdkussens, kaarsenstandaards, deurmatten, doosjes pleisters, tubes tandpasta, repen chocola, schilmesjes, you name it, en ik heb er een reserve-exemplaar van. En dat is niet omdat ik er perse een voordeeltje mee wilde scoren. Als je in mijn kasten kijkt dan zie je overal de tastbare bewijzen van mijn ‘Altijd-Makkelijk-Syndroom.’ De kiem voor AMS werd gelegd in mijn vroege jeugd. Wij hadden thuis namelijk nooit iets. Wel warmte en liefde hoor, maar geen nietjes, plakband, paperclips, elastiekjes, punaises, ik weet ook niet waarom, ’t wás er gewoon niet. Ik was nog maar een kleuter toen ik begon te beseffen dat ik beter zelf de voorraad wc-papier kon checken om problemen te voorkomen.
Dit soort psychische blessures draag je je hele leven met je mee en dat kan soms knap lastig zijn. Ga ik een nachtje bij een vriendin logeren dan sjouw ik me een bult. Extra tas mee voor mijn reservebril, extra stripje pijnstillers, extra spijkerbroek (voor het geval ik koffie over de eerste mors) extra sjaal (voor als het extra koud wordt) extra onderbroek (voor je weet maar niet) en ga zo maar door. ’t Is om horendol van te worden, ik heb gewoon een reserveleven nodig om mijn basisleven te organiseren, zeg maar. Een therapeut raadde me ooit aan om eens rechtstreeks aan mijn ouders te vragen waarom het bij ons thuis altijd zo’n incompetent rotzooitje was. Nou ja, in andere woorden dan hè, in therapeutentaal natuurlijk. Iets met disfunctionele patronen in de organisatie van het huishouden. Ofzo. Op een dag trok ik de stoute schoenen aan en vroeg het. In gewone mensentaal. Mijn moeder keek me verbaasd aan. ‘Omdat het leven te kort is om je in details te verdiepen. Zeg dat maar tegen die meneer’, sprak ze knorrig.

Lijd je ook aan AMS en heb je daardoor allerlei spullen dubbel aangeschaft? En heb je daar veel geld aan uitgegeven?
Advertenties

39 gedachtes over “Wijs op Woensdag: Pennie heeft last van het AMS-syndroom

  1. Ik heb het vooral met sporten, weekendje weg en vakantie spullen… Toilettas in de caravan, toilettas in mijn koffer, de benodigde spullen om te douchen in de tas voor de sauna bezoekjes, de tas voor het zwemmen en de tas voor het sporten… Deo, shampoo, douchegel, tandpasta… dat kom ik nooit te kort :). Ik heb meestal geen zin om alles bij elkaar te zoeken voor het weggaan, dus ligt dit standaard ingepakt op een vaste plaats klaar en zorg ik bij thuiskomst dat het weer aangevuld wordt..

    Like

  2. bij ons moesten er perse zo-n 40 flessen frisdrank in de kelder staan ..voor je weet maar nooit …
    stapels ondergoed en nachthemden die niet gebruikt mochten worden ,{ en lagen te vergelen…} want … er moest eens een onverwachte ziekenhuis opname zijn …
    ik weet niet hoe je dat syndroommoet noemen ,misschien atih{ altijd teveel in huis }

    Like

  3. haha, ik lig in een deuk. de komkommers die weglopen in je groentela herken ik wel maar de rest niet zo.
    maar vond het een leuk bericht in de vroege ochtend

    Like

  4. na tig keer een onverwachte ziekenhuisopname van mijzelf of mijn zoontje, heb ik tijden lang bestellingen gedaan bij de Yves R, heeeeeeeeel veel inslagen. Inmiddels heb ik bijna alles weg kunnen geven op verjaardagen. Het was echt een periode van een jaar waarin ik het gevoel had dat ik dat echt moest hebben.

    Like

  5. Die volle tas voor een nachtje weg herken ik helemaal, ik ben precies zo! Mijn vriend vond dat hilarisch tot ik tijdens een boswandeling mijn broek scheurde (iets met net even te onhandig over een omgevallen boomstam willen klimmen..) en vervolgens doodleuk en nieuwe broek uit de tas toverde die in de auto stond. Tijdens het familiebezoekje erna was er dus niets aan de hand, niets te merken. Mijn vriend heeft mij toen plechtig beloofd mij niet meer te plagen met mijn je-weet-maar-nooit-tas.Sterker nog, tegenwoordig leent hij regelmatig het zwarte vest dat er ook in zit als hij zijn jas weer eens is vergeten..

    Groetjes Lily

    Like

  6. In lichte mate heb ik daar last van,vooral in mijn handtas. Maar je wilt niet weten,hoe vaak ik een pilletje,veiligheidsspeld,elastiekje,pleister ed heb uitgedeeld. Want op den duur weet iedereen je te vinden.

    Like

  7. Heel herken baar, hier veel voorraad eetbaar maar ook oneetbaar, altijd een stapeltje nieuw ondergoed, sokken, spijkerbroeken etc, als ik ze ga gebruiken moeten er ook weer nieuwe gekocht voor ” als er eens iets is “
    Heb ik dingen niet op voorraad dan ben ik bang mis te grijpen.
    Het geeft mij een veilig gevoel, ik voel me er prettig bij
    Maar het was maar wat makkelijk toen ik onverwachts naar het ziekenhuis moest.
    En ja, als ik doodga dan ligt er een stapel nieuwe spullen die niemand nodig heeft, maar so what… ik heb er dan gevoelsmatig wel van genoten.

    Like

  8. op zich heb ik er ook wel last van. Ik hou van een buffertje, in geld en spullen.
    Nu heeft een vorige relatie me daar enigszins vanaf geholpen. Hij had het AMS syndroom in overdreven mate: spullen van het grof vuil meenemen voor xxxx (noem een raar scenario als er al een reserve ligt in huis). Het was zo erg, dat in de huiskamer alle kasten vol lagen, achter de bank, naast de bank, op de bank. Ik moest eigenlijk een zitplaats reserveren, wilde ik kunnen zitten.
    Dat hielp niet om de relatie in stand te houden, al kun je staande net zo goed ruzie maken als zittend, dus het zou geen verschil moeten maken. Maar toch, ik wou het gevoel hebben in 1 kamer dat ik lekker kon zitten zonder tegen klussen(nog uit elkaar te halen computers , nog te lezen kranten, enzo)/rommel aan te kijken. Ik ben gewoon een vreselijk veeleisend type, daar is het ook niet mee uit te houden 😉 Nee, die relatie is er niet meer.
    Ik heb er wel van geleerd beter op te ruimen en een bepaald volume (1 hoek, 1 la, 1 kast, 1 doos, 1 mand) te reserveren voor spullen. Heb ik meer, dan is het kiezen. Dat houd voor mij een mooie balans tussen een huis vol rommel en alles weggooien.
    Want een extra sjaal mee IS echt handig (weet je op hoeveel manieren je die kan gebruiken? Zelfs als onderbroek)

    Like

  9. Haha, nee ik heb geen last van dat syndroom. Hou er totaal niet van als de kast vol ligt met allerlei rotzooi die ik nimmer en te nooit ga gebruiken. Ik hou van lege kasten, misschien is dat wel weer een ander syndroom :-).

    Like

  10. Vroeger was er thuis ook alles dubbel. Als schippers, wist je niet altijd van te voren waar je met het schip terecht kwam en dan moest je maar net een winkel in de buurt hebben. Er werd nooit misgegrepen. Hier heb ik wel een erfstukje aan over gehouden. Maar het is niet overdreven, wat mij betreft.
    Met meeslepen van spullen, is ook zeer bekend. Dat heeft ook weer uit die periode te maken. Zus en ik woonden ook in een kosthuis, dus was het meeslepen van je eigen fijne spulletjes ook heel gewoon. Daarnaast zorgde moeders er wel voor dat er zowel aan boord als in het kosthuis voldoende kleding was, zodat wij dit niet ook nog mee moesten slepen.
    Nu wil ik ook nog weleens wat extra meenemen: extra vest, sjaal, en zeker een flesje water, want je weet maar nooit (als je met de auto stil komt te staan)…

    Like

  11. Koop wel snel in bulk in, kleding ligt er bij mij in alle maten in de kast, je weet maar nooit. Ik kan echt nergens afstand van doen en ben momenteel blij dat ik een tekening van dochterlief na een maand durf weg te gooien. (Ze maakt er zo'n 5 op een dag)
    Helppp wordt ook knettergek van de zooi in mijn huis en het steeds weer alles opruimen en verplaatsen van de zooi.

    Like

  12. Prachtig stukje!
    Vooral die opmerking over de therapeutentaal.
    Bij ons thuis was het ook een rommeltje; altijd was de schaar zoek. Ik werd er als 4-jarige al horendol van. En hoe ben ik nu: puntje precies, langs mijn stapeltjes wasgoed kun je een liniaal leggen. Alles op voorraad, eeuwig aan het regelen. Voortdurend aan het bedenken hoe iets efficienter kan. Ach, ik voel me er wel bij maar soms kan een mens terugverlangen naar de tijd dat de schaar weer eens zoek was…..

    Like

  13. Wel veel voorraad van alles maar op dit moment eigenlijk wel behoorlijk functioneel. Door verhuizing veel opgemaakt en weggedaan vorig jaar.
    Voor “onderweg” ook altijd veel bij me, wat vriend dan weer erg veel vind: moet dat allemaal mee? Mijn standaard antwoord is geworden: ik mag niet te veel meenemen, maar moet alles bij me hebben van jou. Als ik bewust iets niet meeneem blijkt juist dat nodig te zijn geweest en krijg je weer commentaar: ben je dat vergeten?

    Like

  14. jah hoor ik ben dr ook in lichte mate mee behept 😀
    Maar laten wegrotten gebeurt me nu niet meer, ik maak tegenwoordig echt goede weekmenu's. Dus zelf vind ik dat ik bv kwa korting op zoiets als de komkommers beter uit ben 🙂
    En tja extra spullen meenemen op uitjes, met jonge kinderen komt dat ook altijd wel goed te pas 😀

    Like

  15. Eh, nee. Meer 'oeps-een-luier-mee-was-wel-handig-geweest' type. Handtas heb ik niet dus ook geen pleisters, pillen etc. Ik woon klein dus het is al snel vol. En meer meenemen alleen omdat het goedkoper is doe ik alleen als ik weet dat ik het ook gebruik, het weggooien van goede voeding vind ik zo vreselijk zonde. Ik wordt er echt naar van als ik zie hoeveel er weggegooid wordt. Blikjes die een paar dagen over datum zijn, die blijven nog jaren goed, potten idem, zuivel ook veel langer dan de datum. Alleen vlees en vis, maar daar staat dan ook geen tht op maar een tgt een te gebruiken tot ipv een ten minste houdbaar tot.
    Die komkommers had ik dus niet meegenomen.
    Vorraden kleding zijn er hier ook niet, alleen voor mijn in de groeizijnde kind wil ik ondergoed nog wel op voorraad heben liggen omdat ik in 1x switch van de ene naar de andere maat en het altijd 1+1 gratis koop.

    Like

  16. Zeer herkenbaar.
    Ik ben op veel voorzien. Een breiwerk en een boek. Een flesje water en gedroogde abrikozen. Een pijnstiller en een ontstekingsremmer en een keeltabletje. Handcrème en zowel stoffen als papieren zakdoekjes. Een muts en handschoenen en twee sjaals.
    Dat is inderdaad omdat je nooit weet, de trein kan soms uren stilstaan, en dan lijd ik geen honger of kou en kan ik iets aangenaams doen.

    Twee keer per jaar geeft de Bioshop 10% korting, dan sla ik veel in: verzorgingsproducten, noten, olie, en thee. Eigenlijk storen de zeer volle kasten me.En wanneer ik blij ben dat de kast stilaan weer leger wordt, is het tijd voor de volgende kortingsperiode. Ik heb me al afgevraagd of de korting van 10% wel opweegt tegen zo'n volume spullen in huis. Daar ben ik nog niet uit.

    Like

  17. Erg herkenbaar:) hier ook altijd een hutkoffer mee. Altijd pleisters, doekjes en PCM bij me. Totdat ik het zelf een keer nodig heb en dan heb ik niks meer…
    Je stukje doet me eraan denken reserve kleding in de auto te leggen, heb ik nog niet gedaan. Met twee kinderen kan een plas ongelukje in een hoekje zitten….

    Like

  18. Wij hebben ook een grote voorraad van allerhande producten. Ik doe altijd mee aan de 100 % terugbetalingsacties vooral als het gaat om wasproduct, wasverzachter, tandpasta, shampoo, douchegel…. Ik kan letterlijk zwemmen in de onderhoudsproducten en we zullen langer tandpasta hebben dan we tanden hebben. Bij die terugbetalingsacties kost het product je enkel wat moeite om de benodigde formuliertjes in te vullen en de portkosten. Wasverzachter gebruik ik niet maar die geef ik dan door aan de kinderen die wel verzachter gebruiken.
    Als een niet bederfbaar product in superaanbieding staat, koop ik daar meestal een voorraadje van bv wc papier, maandverbanden… Het wordt toch verbruikt en als het, door in hoeveelheid te kopen, goedkoper uitkomt, waarom niet ? Ik ken de prijzen van de meeste producten dus zie ik wel of het een superaanbieding is of niet.
    We hebben ook een reserve aan handdoeken, washandjes, lakens, kousen … Meestal doe ik me daar ook voordeel aan omdat ik dergelijke zaken bijkoop als ik die in solden of met serieuze korting kan kopen. Mijn moeder had ook een reservekast met hopen linnengoed, ondergoed…. Zij is met haar reserve wel eens verkeerd uitgekomen omdat mijn vader destijds maat large had. Ma had ongeveer 20 onderbroeken en onderhemdjes op reserve voor een eventuele ziekenhuisopname. Mijn vader werd ziek en verloor op korte tijd enorm veel gewicht zodat hij van maat large naar maat small ging. Alle reserve ondergoed die mijn moeder had in maat large was dan wel nieuw maar veel te groot en dus niet meer bruikbaar voor mijn papa. Mijn moeder durfde dat ongebruikt nieuw ondergoed aan niemand geven en heeft het dan allemaal gedumpt in een kledingcontainertje.
    Wij hebben voor elk een stuk of 7 onderbroeken en een pyama of 5 in reserve maar meer niet want ik wil niet tegenkomen dat één vna ons afvalt of serieus verdikt waardoor de nieuwe reservekleren niet kunnen gebruikt worden liesbet

    Like

  19. Voor mij is het niet herkenbaar, ik ken het wel bij anderen. Vaak zijn het mensen die zich arm kopen aan koopjes, want het is toch handig om te hebben. Ik probeer alleen te kijken naar wat genoeg is, ik heb geen behoefte aan een huis vol spullen en prullen. Daarom probeer ik toch echt wat selectiever te zijn 🙂

    Like

  20. In het begin deed ik aan alle gta's mee, maar nu alleen van producten waarvan ik weet dat ze ook opgaan. Bovendien wordt ik steeds kritischer over de ingrediënten van de producten, en ben langzaam-maar-zeker de gangbare producten aan het afbouwen, en huid- en natuurvriendelijke producten aan het kopen.

    Siebrie

    Like

  21. Vroeger deden we samen met een tandenborstel.
    Maar drank was er wel voldoende.
    Gezelligheid en liefde trouwens ook.
    Soms niet als de drank rijkelijk vloeide.
    Nu heb ik alle basis dingen ruim op voorraad,
    en hebben we allemaal onze eigen tandenborstel..

    Like

  22. Het heeft denk ik (mij mezelf zeker) te maken met contoleverlies, hamstergedrag.
    Het voelt goed, het is als of ik het in de hand heb, wat natuurlijk niet zo is want niets zo onzeker
    dan het leven. Afgelopen jaren heb ik een grote voorraad aangelegd (ik wist dat mijn man werkeloos zou worden.)
    en ik moet zeggen, ik heb er de laatste maanden al heel erg van geprofiteerd.
    Alles is of uit de reclame of uit de 3 halen 2 betalen, alles food artikelen die ik nu dus niet meer hoef aan te schaffen. Ik heb er echt plezier van en ben blij dat ik vooruit gedacht heb. Vr. Gr. Kathy

    Like

  23. Het is niet omdat je 'op voorhand' koopt en een reserve aanlegt, dat je je arm koopt aan koopjes. Koop je in aanbieding meerdere producten die je later toch zal moeten kopen tegen een duurdere prijs, dan loont het wel degelijk de moeite om een voorraadje in te slaan. Ik doe ook mee aan 100 % terugbetalingsacties maar dan enkel voor producten die ik zeker gebruik en nodig zou hebben in de toekomst. Zo volg ik ook de reclames om in aanbiedingen te kunnen kopen. Ik weet perfect hoelang ik 'doe' met een tube tandpasta, wasmiddel, fles shampoo of douchegel… omdat ik bij het aanbreken van de nieuwe verpakking de datum opschrijf. Daardoor weet ik tegen wanneer ik een nieuwe verpakking zal nodig hebben en kan dus makkelijk de reclames in de gaten houden om het product op voorhand te kopen. De korting die ik dan heb door in reclame te kopen, brengt me meer op of het geld op de bank te laten staan

    Like

  24. Als je maar één komkommer nodig hebt is twee voor drie er één teveel. Het is een typisch 'valkuiltje' waar je als consuminderaar moet proberen niet meer in te trappen. Tenminste als het verswaren betreft, die je dan vervolgens tegen heug en meug zit op te eten 😉

    Like

  25. Hallo Martine. Ik vriendin van mij heeft op mijn 65 verjaardag een grote tas gegeven met spullen voor als je onverwacht naar het ziekenhuis moet.Pyjama pantoffels,toilettasje plus ondergoed.Het was een prima cadeau aangezien mijn man nooit iets kan vinden wat van mij is.Groetjes Tony

    Like

  26. Mijn moeder heeft een kelder met voorraad waar de plaatselijke super nog jaloers van word. Onder het motto; als ik een keer geen tijd heb om om boodschappen te gaan. De dichtsbijzijnde super zit een straat verder maar goed. Ik heb dat totaal niet over geërfd. Een blikje groenten een blikje tonijn en een zak pasta en je hebt altijd een maaktijd voor noodgevallen, zo denk ik erover.
    Maar dat komt misschien wel omdat ik absoluut nie tegen rommel kan en gek word van een overvolle kelder of kast.

    Wel herken ik mezelf in het je-weet-maar-nooit assortiment op vakantie. Altijd genoeg pillen,reserve bril en ook die broek en reserve ondergoed voor calamiteiten. Ook heb ik al wel eens iemand uit de brand geholpen met pilletjes en speld/naald draad. Tja dan kunnen ze wel lachen maar je zult maar net barsten van de koppijn en geen pilletje hebben!

    Like

  27. Wat jij schrijft was bij ons thuis ook. Overal rommel maar bv geen toiletpapier. Mijn moeder had totaal geen overzicht. Werkte op 2 plaatsen, 4 kinderen, klein huis, man in 3 ploegen diensten. 3 Meiden op één slaapkamer. Complete chaos. Ze kocht aan boodschappen wat er gehaald moest worden, dacht ze. Briefjes waren er niet. Dus toiletpapier moest je dan weer apart halen. Als voorbeeld dan, maar dit betrof veel meer dingen.
    Ik ben zelf nu het tegenovergestelde. Nergens rommel, altijd netjes, briefjes, controle freak. Altijd voorraad. Kan overal gemakkelijk afstand van doen.

    Like

  28. Bij ons thuis was het vroeger net andersom, we grepen nooit mis. Echt de gekste dingen die je mss 1 keer per jaar nodig bent, was voorhanden! En nu nog…En dit heb ik ook overgenomen (helaas) maar ik kan er vaak mensen blij mee maken op een dag dat de winkels dicht zijn… Mijn dochter had haar lipje van de rits af van een schoen. Dus ik baalde alweer flink, ze was zelf zo creatief geweest om het met een schroef open en dicht te doen. Dus ik vertelde het verhaal aan mn moeder; oh wacht maar even zegt ze, hier heb ik toch iets handigs voor. En ja hoor…hup hup hup en mn dochter kan de rits weer gewoon naar boven en beneden doen…. Toch wel handig he..

    Gr. Boukje

    Like

  29. Ohja…als ik een weekendje wegga, dus 2 nachten, dan gaan er standaard 4 onderbroeken mee whahaha…dus daar ben je niet de enige in.

    Gr. Boukje

    Like

  30. Ja…herkenbaar!
    Mijn vriendinnen lagen in een deuk toen ze zagen dat ik zelfs een koelkast meesjouwde naar een weekendje weg!
    Om over de rest maar te zwijgen..
    En om vervolgens het hele weekend heerlijk gekoelde prosecco en biertjes te kunnen drinken, en voor ieder wissewasje te vragen: “Jo heb jij toevallig een ……(vul zelf in) bij je?”

    Like

  31. Je huis volstouwen met alles wat ooit nog wel eens van pas kan komen is voor mij heel herkenbaar.Ik noem mezelf niet een hamster maar een eekhoorn, want door de grote hoeveelheden kan ik spullen niet meer terugvinden of ben het na een tijdje vergeten dat ik al een voorraad had aangelegd. Vroeger verbaasde ik mezelf door na een dagje allerlei winkels af te lopen op zoek naar koopjes, bij thuiskomst te bedenken dat ik nog geen eten in huis had voor die avond. Ik kon het mezelf maar niet duidelijk maken dat de voorraad natuurlijk ook gewoon moet worden opgegeten.
    Alleen het meeslepen van spullen voor een uitje doe ik niet, ik ga er van uit dat daar waar ik naar toe ga ook winkels zijn. Tja, en zo groeit de voorraad bij thuiskomt weer.

    Like

  32. Herkenbaar in die mate dat ik voor mijn werk altijd een extra panty bij me had, schoenpoets en een borsteltje, naai-etuitje, nagellak-remover (in zo'n handig blikje)pads, deo, mascara …collega's vroegen zich soms af of ik ook een staande lamp in mijn tas had. Bij mij kon je inderdaad altijd aankloppen voor van alles en nog wat. Alleen jammer dat het andersom nooit zo was. En dat is niet zo prettig. Dus heb ik moeten leren om ook na te denken waarom ik altijd diegene wil zijn die op alles is voorbereid en altijd geeft. En nooit terugkrijgt.

    Mijn voorraadkast is ook echt voorraad die gebruikt wordt en regelmatig aangevuld. Geen onzinspullen die nooit gebruikt worden.
    En inderdaad nadenken of een aanbieding wel echt een aanbieding is of alleen een lokkertje voor de Hamster/Eekhoorns in ons. Als je gaat rekenen zijn sommige aanbiedingen helemaal niet zo goedkoop. Vooral als het niet echt nodig is. Of niet opkomt bij verse waar.

    Like

  33. ik heb van veel dingen 1 op voorraad, minimaal, houdbare dingen soms meer. pak ik de laatste, dan gaat het op het whiteboard in de keuken, als ik eraan denk.. (met bijv tandpaste, duurt het even voor die leeg is, dus heb ik even de tijd om eraan te denken.. denk er dan elke avond aan bij t tandenpoetsen, maar ja whiteboard hangt beneden in de keuken :p) maar tot nu toe werkt het goed voor 95% zegmaar. zorgt er ook voro dat ik weinig koop wat niet opgaat. en tuurlijk laat ik me af en toe misleiden door koopjes maar leer er wel van langzamerhand 😉 ooit komt het goed. alleen nog leren om dingen weg te doen. via fb of gewoon weg, en man een x naar kringloop sturen :p (hij heeft de auto altijd en zit niet met oppaskids, ik ben gastouder dus kan ook niet zomaar weg) merk wel dat omdat ik maar 1x boodschappen doe per week (nou ja man 1x met de auto bij goedkope L.idl en ik 1x lopend bij de B.as naast school) en ik ivm kids en oppaskids (en dus hun slaapjes, flessen, eten, spelen, ritmes) niet zomaar boodschappen kan doen als opeens iets op is, ik dus idd van voorraaden hou. had vroeger sowieso een hekel aan boodschappen doen, n gaat t wel, maar is nog geen hobby, zeker niet als iets NU moet omdat er iets op is. hou dus van een goed lijstje maken 😉 op tijd.. moeilijk en heeft even geduurd, maar ben er wel heel blij mee 🙂 weekmenu en alle benodigheden op schrijven, lijstje van mn whiteboard overnemen, evt even nadenken of er echt geen andere dingen nodig zijn die ik ben vergeten op te schrijven, of wensen. en dan boodschappen doen 🙂 werkt ideaal.

    Like

  34. Heel herkenbaar hoor. Ik heb altijd pijnstillers, pleisters en zakdoekjes in mijn handtas. Ga ik ene dagje weg dan zit er ook een schone onderbroek in voor mij en mijn jongste. Bij de jongste meer uit noodzaak ivm darmaandoening.

    Thuis heb ik altijd wc papier en vochtige doekjes. Al wil ik dat wel verminderen. Maar ik heb soms dagen dat ik niks kan en dus ook niet even vlug naar de winkel. Ik heb veel op voorraad idd van papeclips, zakdoekjes, kadootjes. En ben er het afgelopen jaar ook achter gekomen dat het zo niet verder kan.

    Beetje bij beetje ben ik aan het opruimen, weggeven, verkopen of ruilen. Het gaat niet hard, maar kreeg laatst wel een complimentje van degene van de thuiszorg. Het werkt dus wel en het wordt ook al zichtbaar na ruim 8 maanden.

    Maar mijn kinderen komen wel vaker met vragen als: Mam die en die heeft dat en dat nodig en de winkel is dicht. Heb jij dat nog liggen? Is soms ook wel leuk om te horen.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s