Wijs op woensdag: Penny wise, pound foolish

 Een bijdrage van vaste gastblogger Pennie Wijs:
Het is alweer meer dan tien jaar geleden dat een collega bedrukt mijn kantoortje binnenslofte en een diepe zucht slaakte. Watistur, vroeg ik belangstellend, want je kunt wel veinzen dat je niets merkt, maar dat ga je op de lange duur toch niet volhouden. En ja hoor, daar kwam het hoge woord eruit. Ze was samen met haar vriend met een financieel adviseur wezen praten. Ze wilden gaan samenwonen en dachten aan een koophuis. En ze hadden geen idee hoeveel ze zouden kunnen lenen. Of eigenlijk bleek nu achteraf dat ze daar wel een globaal idee over hadden, maar de adviseur had hen helemaal van de wijs gebracht. De goede man had financiële vergezichten geschetst waar het jonge stel in hun wildste nachten nog niet van had durven dromen. Ze waren jong, afgestudeerde academici, een gloedvolle toekomst lag voor hen. Ze hadden allebei een baan en hoewel de vriend nog op contractbasis werkte zag de adviseur al voor zich hoe hun inkomens snel zouden groeien en hun financiële draagkracht binnenkort zo solide zou zijn als de Nederlandse Bank.
Ja, dat soort uitspraken kon je toen nog gewoon horen, daar lachte nog niemand om. Maar mijn piepjonge collega had het al een beetje benauwd. Of ze mij wat mocht vragen? Of ik wist of historici riante inkomens hadden? Nou, briljante types die hoogleraar worden of bestsellers schrijven zoals Geert Mak, die zitten volgens mij niet op een houtje te bijten. Daalde je echter af tot onze regionen, medewerkers van een klein museumpje, nou dan werd het heus geen vetpot hoor, ook al vonden wij onszelf óók heel ijverig, nuttig, enne… nou ja, best wel erudiet en zo.
Tja, en archeologen, hoe zat het daar nou mee? Want dat was haar vriend dus, archeoloog. Mmm, nou dat hing er ook vanaf hè? Was hij goed met het ellebogenwerk en wist hij zich moeiteloos omhoog te werken? Of zou hij blijven steken in de diepte van de opgravingsput, gravend in de modder, tekeningen makend met verkleumde vingers en ’s avonds tot in de kleine uurtjes zwoegen op zijn zolderkamertje aan opgravingsverslagen?
Ze zuchtte maar eens diep. En kinderen, enig idee hoeveel dat zou gaan kosten? Nou nee zeg, daar had ik helemaal geen verstand van, het leek me beter dat ze dat maar eens gewoon aan haar moeder vroeg. Wel hield ik nog een oudewijvenpraatje over het feit dat onze sector door beleidsmakers als ‘luxe’ werd gezien – dat we het etiket ‘linkse hobby’ nog eens zouden verwerven, dat konden we toen in de verste verte nog niet vermoeden – en dat daar in tijden van krapte als eerste op bezuinigd zou worden.
Ze sjokte mismoedig terug naar haar bureau. Had ik deze jonge, altijd bruisende academica nu in de put gepraat? Een paar weken later leek ze gelukkig weer aardig opgeklaard. En? vroeg ik tijdens de lunchpauze. Hoe is het nu met jullie droomhuis? Nou, daar hadden ze dus vanaf gezien. Hij kon de pot op, die financieel adviseur. Ze hadden een heel betaalbaar appartement gekocht. Daar zouden ze ieder hun werkkamer krijgen. Kon zij haar meesterwerken schrijven terwijl ze parttime werkte en kinderen baarde en hij zou op zijn gemak eens afwachten wat voor wendingen die carrière van hem ging nemen.
Tja, dit klonk helemaal niet swingend. Aan ons tafeltje ging het gesprek weer snel over andere zaken. Over hoe je op de kleintjes kon letten. Welk merk koffie wel en welk niet? Welke super had er deze week een mooie aanbieding? En waar kon je het beste vliegtickets boeken? Iedereen zat vol tips en weetjes. Mijn collega zweeg. Zij zag er niet zoveel in, in dat letten op de kleintjes. Zij hield uiteindelijk toch liever de grote uitgaven in de gaten, dat tikt beter aan.
Advertenties

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s