Moeilijk doen: het vleestangdilemma


Na al die jaren van consuminderen is het voor mij makkelijker om een onderscheid te maken tussen ‘dit is echt nodig’ en ‘dit wil ik heel graag hebben’. Soms is ‘dit is echt nodig’ ook nog eens een gebruiksvoorwerp dat heel handig is en dagelijks wordt gebruikt. Alle seinen staan zeg maar op groen voor de aanschaf. Toch kan ik de uitgave dan alsnog eindeloos uitstellen.

Neem nou zo’n suffe vleestang. Zo’n ding waarmee je vlees, een plak portobello of een havermoutpannenkoekje kunt vastpakken, zonder dat het kapot gaat en dat je het dan kunt omdraaien in de pan. Hooguit een paar euro bij de H.ema. Jaren had ik er één en toen ging ie kapot. Of liever gezegd, ik liet hem smelten. De tang in een pan leggen die op het vuur staat en dan een kwartier lang wat anders gaan doen, is niet handig, zo weet ik nu weer. Sommige dingen weet je best wel, maar zakken héél diep weg in je brein, zodat je keer op keer dezelfde fouten maakt en jezelf de kans geeft om steeds weer dezelfde nuttige les te leren.

Een grote belemmering bij het kopen van iets nieuws is de reden waarom ik het moet kopen. Er blijkt niet alleen een categorie ‘dit is echt nodig’ en ‘dit wil ik graag hebben’ te zijn, maar ook een ‘dit is nodig maar had niet nodig hoeven te zijn als ik beter had opgelet’-categorie. En als dat het geval is, trek ik blijkbaar niet graag mijn portemonnee.

Dus vertoon ik uitstelgedrag en koop dat tangetje niet. Tot vervelens aan toe en echt belachelijk. Want elke dag word ik geconfronteerd met een gemis in de keuken. Elke keer weer moet ik kiezen tussen ‘prik ik met een vleesvork in mijn vlees en laat het vocht eruit lekken’ of ‘gebruik ik twee spatels om het vlees om te draaien en floept het ineens uit de pan’.

Op de schaal van wereldproblemen staat dit natuurlijk helemaal onderaan, ik weet het. Op de schaal van irritaties over mijn eigen gedrag scoort dit daarentegen heel hoog. Dus kreeg ik na een grondig en kritisch zelfonderzoek de geest (het ontbreken van de vleestang belemmert ernstig mijn levensgeluk), haalde diep adem, stapte op de fiets, reed naar de stad en haalde een vleestang. Een uitgave van minder dan € 5 waar ik me maanden tegen heb verzet. Het moet toch niet gekker worden. Zeker omdat ik zonder één keer te knipperen met mijn ogen deze week wandelschoenen van € 80 kocht en dat voor iemand die lichamelijk best beperkt is (en dus zeker geen uren kan wandelen). Snap jij het of snap ik het?

Kan jij ook zo moeilijk doen?

Advertenties

23 gedachtes over “Moeilijk doen: het vleestangdilemma

  1. Ojee, ik heb nu een 'dat wil ik graag hebben' – artikel erbij. Nooit aan gedacht dat je naast spatels, vorken en houten lepels ook zo'n handige tang in de pan kunt gebruiken. In dit soort gevallen kijk ik altijd eerst of het bij de kringloop, rommelmarkt of marktp te halen is. En vaak vergeet ik het dan toch weer. Tot er weer een omelet scheurt, pannenkoek dubbelvouwt of mijn vingers verbranden…

    Like

  2. Dat heb ik nou ook. Tegenwoordig zie ik de prijs van een product en ik vergelijk het meteen met een stukje hypotheek, die ik ermee kan aflossen. Af en toe is dat héél irritant, zeker als ik het product nodig heb. Laatst had ik dat met tandpasta. Ik moest het op een gegeven moment wel kopen, want ik had het aller-, allerlaatste restje die ochtend verbruikt. Hartelijke groet, JulieJulie (Een Zot en zijn Geld)

    Like

  3. Klinkt voor mij als “penny wise, pound foolish”, een gevaar dat voor veel consuminderaars op de loer ligt, mezelf inbegrepen. Kijk niet alleen of je echt iets nodig hebt, maar ook of het je levenskwaliteit verhoogt. Ik heb geen last van druppend vlees, maar als ik dit verhaal lees, dan had ik allang zo'n ding gekocht.

    Like

  4. Misschien helpt het voor je innerlijke rust als je het ding van je zakgeld betaalt – omdat het ook je eigen schuld was dat de vorige kapot ging; hetzelfde principe als bij de kapotte i-phone van je zoon, zeg maar ?

    Pennie

    Like

  5. Ja, zo'n tang is echt een handig ding! En als je er eentje koopt zonder plastic eraan, kan ie ook niet smelten in de pan ;). En inderdaad raar dat het zo moeilijk is om dingen te kopen die je echt dagelijks gebruikt, terwijl duurdere spullen voor af en toe (een tent, wandelschoenen…) zo makkelijk afgerekend worden.
    Mariska

    Like

  6. Zeker herkenbaar. Heb veel te lang met mijn vorige dun geworden koekenpannen gedaan en geniet nu dagelijks van de ceramic exemplaren die ik onlangs kocht. Nu ik iets ruimer zit, wegens de AOW, heb ik mezelf voorgenomen om elke maand iets te vervangen, want veel spullen zijn er aan toe, lakens die als doorkijkgordijnen kunnen dienen, plastic troep die ik graag in de toekomst naar RVS of ander toxic-vrije materialen wil overzetten, ondergoed, dat eigenlijk erg afgedragen is etc.
    Kost me eigenlijk wel moeite omdat de ouwe nog niet echt heel erg kapot zijn……….

    Like

  7. Goh wist ook niet dat het bestond,draai al jaren het vlees met 2 soeplepels om maar herken het wel,het heeft wel een jaar geduurd voordat ik een nieuwe pureestamper kocht ,te dom voor woorden en maar verbeten met een vork stampen!

    Like

  8. Tja, dat jezelf 'willen' straffen…dat doe 'k ook nog wel eens. En heel eerlijk, tot nu toe heeft het me NOOIT geholpen, 'k ben een mensch en maak fouten, inmiddels kan 'k ermee leven 🙂
    groet

    Like

  9. Ik heb zo'n ding mijn ouders al jaren geleden aangesmeerd (iets in de richting van één van de cadeautjes onder de kerstboom of zoiets) omdat het best voor veel zaken te gebruiken is, waaronder broodjes uit de oven vissen zonder je vingers te branden (was toen toch echt een wens). Maar nu blijkt er ook een categorie te zijn 'nee-ik-brand-liever-mijn-vingers-ook-al-hangt-het-ding-naast-de-oven-want-dat-ben-ik-zo-gewend'…

    Groetjes Lily

    Like

  10. Zo heb ik voor mijn verjaardag nieuwe pannenlappen gekregen van mijn man. De andere waren ook erg aan vervanging toe (gedeeltelijk verbrand….). Toch maar uitstellen, want ach ze kunnen nog gebruikt worden het ziet er alleen niet uit. Ben wel blij met mijn nieuwe roze 😉 Nu niet weer in de brand steken

    Like

  11. Ja ik repareer vaak zaken die feitelijk kansloos zijn , zoals de lekke uitlaat van mijn shooter met plamuur, blijft 3 weken zitten, stinkt die 3 weken als de hel, en is daarna weer gewoon lek. toch maar een nieuwe uilaat (165 euro) gekocht

    Like

  12. Op een bepaalde manier herkenbaar om aankopen zo lang mogelijk uit te stellen. Veel dingen mis ik niet eens als ze er niet meer zijn. Maar iets wat ik vaak gebruik en voor mij onmisbaar is vervang ik wel. Ook als het door mijn eigen onoplettendheid is gesneuveld.

    Leuk dat je weer blogt Martine 🙂 Gaat het wat beter met je?

    Like

  13. Herkenbaar, ik kan aankopen oneindig uitstellen.
    Maar meestal leg ik mij er bij neer, en zoek ik naar een andere oplossing.
    Zo wil ik al 4 jaar een thee-ei, maar vertik het om er een nieuw te kopen.
    In plaats daarvan gebruik ik nu het thee-zeefje wat ik nog had liggen 🙂

    Like

  14. Haha grapjas 🙂 Ja, herken ik. Kan inderdaad heel lang Heel Moeilijk doen over iets van een paar euro, maar aan de andere kant kocht ik vorige maand voor een paar honderd euro kleding omdat ik mijn afgedragen marktplaats zwarte kloffie echt helemaal zat was na een jaar of vijf. Gelukkig doe ik hier ook weer jaaaren mee en aangezien ik alles even leuk vind zal het ook allemaal goed gebruikt worden, maar toch.

    Like

  15. Heel herkenbaar! En nog erger….. stug de oude pannelappen blijven gebruiken en al tien (ja, tien!) jaar nieuwe ovenwanten in het keukenlaatje klaar hebben liggen….. pltsmrkt

    Like

  16. Ik vind geld uitgeven aan huishoudelijke zaken per defnitie zonde van het geld en stel het ook eindeloos uit. Net als jij kan ik moeilijk doen over een paar euro voor huisraad en anderzijds uit de bocht vliegen met kleren/concerten/scrapspullies/leuke dingen voor kindlief …

    Tis een kwestie van prioriteiten, zeg ik dan maar. En het huishouden heeft niet mijn prioriteit, blijkbaar… Ghegheghe…

    X Tally

    Like

  17. Ik zou sommige dingen uit mijn huis (die nog goed of best wqel nieuw zijn) best aan iemand willen geven die het gaat gebruiken….. Zet eens op je blog wat je kwijt wilt, wie weet wie je er blij mee kan maken. En zet eens op je blog wat je zou willen hebben, wie weet wat mensen nog hebben staan om jou blij mee te maken (en zelf weer een extra stukje huis te hebben)

    Like

  18. Ja ik ben ook zo moeilijk, maar toch is het ook wel weer leuk om iets te willen hebben. Vragen voor moederdag/ je verjaardag/ Sinterklaas? groetjes E

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s