Geld – en hoe je er aan komt

Laatst las ik een stukje bij Zuinigaan over mensen in de VS die hadden gepind bij een Mexicaans restaurant, waarbij niet het verschuldigde bedrag was afgeschreven, maar 1000 keer meer. Gelukkig werd het weer allemaal recht getrokken. Maar het zette me aan het denken. We zijn zó gewend geraakt dat we altijd en overal kunnen betalen en geld pinnen dat we ons niet meer kunnen voorstellen dat het ooit anders was.

Vroeger – als in vóór het digitale tijdperk – ging je op vakantie met Cooks Traveller Cheques (bestaan die dingen nog?) en kon je dat voor geld wisselen, weliswaar alleen tijdens werkuren en moest je rekening houden met zon- en feestdagen. Had je pech en niet goed nagedacht dan kwam je na sluiting van de banken uit een trein rollen in Italië zonder passende valuta en moest je het maar zien op te lossen. Ik heb meer dan eens geld kunnen lenen van lieve hotelhouders om zo in ieder geval de zondag door te kunnen komen zonder mezelf te hoeven uithongeren.

Zo belandde ik ook ooit eens op Ile d’Aix, een heel klein eilandje voor de kust van Frankrijk. Twee dingen zijn me bijgebleven van deze plek. Napoleon bracht er zijn laatste dagen door, na de slag bij Waterloo. Hij had een huis op het eiland of werd er naar toe verbannen, zoiets. Er was in ieder geval een piepklein Napoleonmuseum, meer dan één kamer was het niet. De details zijn diep weggezakt maar dat mag, het is minstens 27 jaar geleden dat ik er was.

Het tweede belangwekkende wat me bijbleef, is dat aan geld komen best een onderneming was op dit eiland. We zagen geen bank of postkantoor. Nu klinkt dit alsof we uren liepen te zoeken maar niets is minder waar. Het eiland kent in mijn herinnering maar één gemeente met één straatje, dus met één keer heen en weer lopen was je wel klaar met de zoektocht. Vreemd genoeg stond er in die ene straat waar verder geen donder te beleven was, een grote rij voor de slagerij. Vragen leverde op dat de slager op woensdag veranderde in bankier en dat je dan geld kon opnemen.

Typisch een geval van dat je denkt dat je de Franse taal niet goed beheerst (wat bij mij zeker klopt) of dat je zwaar in de maling wordt genomen, maar we gingen toch maar in de rij staan. En verdomd, in het midden van de winkel stond een tafel, met de slager erachter die zich voor de gelegenheid niet had omgekleed, al had hij wel zijn schort afgedaan (en hopelijk zijn handen gewassen).

Afijn, de cheques werden ingewisseld, iets wat de slager de nodige hoofdbrekens bezorgde. We genoten van het geld en de rest van de vakantie, werden bijna nog meegesleurd door het opkomend tij omdat we onvoorbereid als echte suffe toeristen bij laag water gingen wandelen. Je kunt razendsnel langs rotsen omhoog klauteren op espadrilles weet ik sindsdien (en daarna moet je op zoek naar pleisters en nieuwe espadrilles).

We leven in een andere wereld inmiddels. Tegenwoordig bankieren we vanuit huis en mopperen we als de ING-bank weer eens raar doet. Ben benieuwd of die slager inmiddels is aangesloten op het digitale tijdperk. Vast wel, al zijn er natuurlijk nog steeds grote delen van de wereld waar je niets kunt met een pinpas.

Heb jij wel eens zonder geld gezeten op vakantie?

Advertenties

19 gedachtes over “Geld – en hoe je er aan komt

  1. Ja maar niet omdat we er geen pinautomaat was. 1 keer bleek tijdens de laatste vakantiedag dat ee waren geskimd. Dus geld weg.
    En een keer dat zowel het salaris en het vakantiegeld niet op tijd, precies in onze vakantie, werd gestort.

    Like

  2. Ooit in de VS. We hadden reserve geld bij ons,maar de bank accepteerde de nederlandse biljetten niet “Monopoly-geld”vonden ze.. En de oude auto,die we gekocht hadden had een nieuw onderdeel nodig.ze.Gelukkig kon mijn vadereen cheque opsturen.

    Like

  3. Wat een grappig stukje 🙂 Maar ik geloof niet dat dat ooit gebeurd is, sinds wij op vakantie gaan -15 jaar- kan je gewoon overal pinnen. Een keer in Noorwegen werkte de pinpas niet bij een kleine pomp. We konden gewoon naar het dichtstbijzijnde dorpje rijden om te gaan pinnen en konden daarna terugkomen. Zonder trouwringen of ID's af hoeven te geven. Hmm… niet heel avontuurlijk zo 😉

    Like

  4. Leuk verhaal. Wij hebben nooit echt zonder geld gezeten op vakantie. Behalve bijna dan, toen bleek dat we over de limiet van onze credit card zaten maar ook dit probleem was met een telefoontje snel opgelost.

    Like

  5. Haha ik zit op vakantie regelmatig zonder geld en niet alleen op kleine eilandjes…: vorige week nog..

    Bij veel campings kun je nog steeds alleen met cash betalen en dat heb ik vaak niet voldoende bij me. Nou moest ik ook vaak “enorme” bedragen betalen omdat ik met een grote groep ging kamperen. Dan moest je drie dagen tevoren al beginnen met pinnen vanwege de daglimieten die bijna overal gelden… Liep je met dikke stapels tientjes rond…

    Kan me ook een keer herinneren dat ik moest tanken, echt helemaal leeg was. En dat je toen alleen met een creditcard kon betalen. En die had ik dus niet… (nee dit is niet jaren en jaren geleden…). Ik heb toen gewacht tot er iemand anders kwam, op zijn creditcard getankt en vervolgens hem met cash geld, dat ik op dat moment gelukkig wél had, terugbetaald…

    Je verhaal doet me overigens denken aan die keer dat ik een grote val gemaakt had met klimmen, vervolgens hechtingen nodig had en daarvoor bij het plaatselijke gemeentehuis terecht kon. De dame achter de balie bleek ook arts te zijn. Ze haalde ergens een plastic zak (niks dokterskoffer…) tevoorschijn met rubber handschoenen en naald en draad, ik mocht aan een tafel gaan zitten en hopla, zes hechtingen in mijn hoofd…

    Ja. Improviseren, ik houd ervan…!

    Like

  6. Nee nog nooit gelukkig! Ik heb ook met van die cheques betaald! Grappig was dat. Ik zorg dat ik genoeg cash bij me heb zodat ik nergens meer hoef te pinnen. Heb het wel eens meegemaakt hoor met een vriendin die wou pinnen, maar het niet voorelkaar kreeg. Dat zou bij mij niet gauw voorkomen. Heb mn pinpas wel mee hoor, maar ik heb zoveel mee en meer wil ik niet uitgeven dan.

    Gr. Boukje

    Like

  7. niet echt zonder geld, wel een spannende situatie in mexico.. we gingen geld pinnen bij een pinautomaat buiten bij de bank. lange rij, prima. bewaking met geweren…. ok… eng… bizar.. zal wel nodig zijn.. ? en toen ik aan de beurt was, werd mn pas ingeslikt/kon ik niets doen… dus met een lange rij achter me en mannen met geweren om me heen naar binnen.. vond het dood eng (was begin 20 en niets gewend haha) gelukkig stond er iemand achter me die engels sprak en me een beetje hielp.. 😉

    Like

  8. Zo heb ik nog nooit zonder geld gezeten. Goed verhaal. Wel eens in Gambia gezien, dat mensen die met hun ING mastercard in het hotel wilden afrekenen, dit niet werd toegestaan, moest Visa zijn, geen Amex. Ze zijn in een taxi rondgereden naar diverse banken en eindelijk hadden ze gekd,
    Momenteel heb ik nog maar vijf euro over van mijn zelfgekozen budget van 100 per week! Waar is dqt geld gebleven vraag ik me af. Ja ik weet het wel, allemaal leuke dingen, kaartjes voor een muziiekfestijn, mooie mand, enz. Aan eten is het niet geweest, immers vegetarich, geen koffiedrinkend persoon en vooral moestuin eten. Misschien de lekkere drankjes van Makro afgelopen weekend van 12 euro. Aanstaande vrijdag nieuw budget.

    Like

  9. niet in het buitenland maar in eigen land. We sliepen in een bungalowpark, waar snachts werd ingebroken en onze tassen incl bankpassen en identiteitskaarten waren gesloten. We hadden geen geld voor benzine, hadden geen rijbewijs, geen bankpassen meer, we mochten met het bewijs van aangifte van onze identiteitskaart 50 euro pinnen, maar dit was niet voldoende om een indentiteitskaart aan te vragen, die we weer nodig hadden om een bankpas aan te vragen. mijn familie was ook nog eens op vakantie, zucht! dat waren 2 of 3 heel pittige weken, waarin we afhankelijk waren van mensen die ons geld wilden lenen.

    Like

  10. Ach ja, Cooks Traveller Cheques, die was ik helemaal vergeten! Volgens mij hadden we ook altijd van die cheques van de ANWB. De keer die me nog het meeste bij gebleven is, was in Spanje (Gaka, meen ik). We hadden de tenten al afgebroken, de auto was ingepakt en we gingen even geld halen bij de bank om de camping te kunnen betalen. Bleek het de dag van een of andere heilige te zijn en dus waren de banken dicht. Er waren toen nog geen pinautomaten en wij moesten dus onze tenten weer opzetten en alles uitpakken want we konden pas de volgende dag de camping betalen! We konden er wel om lachen.

    Like

  11. Niet zonder geld, maar wel zonder bankpas in Denemarken. Manlief had in Nederland blijkbaar ooit 2x een verkeerde pincode ingetikt en toen hij zich in Denemarken vergistte bij het intikken van de code, slikte het apparaat de pas in. Het was zaterdag en de bank ging maandag weer open. Ik had ook een pasje dus het was voor ons geen probleem en we besloten om maandag te gaan vragen bij de bank.
    Op zaterdagavond echter liepen we een rondje door het dorp en toen kwam er een meneer uit het hek naast de bank. Hij bleek de “eigenaar” van de bank te zijn. Toeb wij uitlegden dat de pinautomaat onze pas ingeslikt had, riep hij meteen :” Ach, de Hollanders”!
    Hij ging even terug naar binnen in de bank en even later kregen wij onze pinpas terug 🙂

    Like

  12. In Nederland…….. Ja,ja. Naar de bank bij vakantieadres omdat er nog geen pinapparaten waren overal. Maar ze konden onze bank niet bereiken. We praten over zo'n 30 jaar terug dat banken dan onderling ook nog wel eens belden. Ondanks dat je dan paspoort/Id of rijbewijs bij je had. Opeens hadden een helder moment. Was het niet de datum van de regionale feestdag? EN waren banken dan niet in de middag in elk geval dicht? Ja dus. Maar ja wat dan als je wel boodschappen nodig bent en je niet op vertoon van ID geld meekrijgt? Gelukkig was de buuf op de camping zo lief wat te geven voor het brood/lunch eten en met wat we nog hadden draaiden we een maaltijd voor de avond in elkaar (lees allerlei soorten blikjes). De volgende morgen om 9 uur kregen ze dan wel contact met onze bank en konden we boodschappen doen.

    Like

  13. Wij hebben zelf niet zonder geld gezeten. Maar als wij pinnen in China, praten we hard op: vergeet pas niet, vergeet pas niet, vergeet pas niet… Waarom? Bij de banken in China geven ze eerst je geld en daarna je pas terug. Bij ons is dit tot op heden nog goed gegaan. Maar toen zoon voor z'n werk daar vaak was en er nog niet woonde, was het elke trip raak. Telefoontje van zoon met vraag of wij zijn pas konden blokkeren, want het apparaat had deze weer eens ingeslikt. Dat kwam omdat hij, na het geld uit de muur te hebben ontvangen, er niet meer aan dacht dat hij zijn pas ook nog niet had. Dus was hij al een stap weggelopen en dat was reden genoeg om de pas op te slurpen. Zo hadden we altijd een lijstje met telefoonnummers van zijn banken met daarbij de rekeningnummers onder hand bereik.
    En vroeger waren er nog eurocheques en betaalkaarten. Dat was ook wel eens makkelijk. Ook omdat het geld dan niet gelijk van je rekening af was 🙂 Van de ANWB hadden we, als we naar het buitenland gingen, de reis- en kredietbrief. Soort cheques die je her en der kon inwisselen. Gelukkig nooit gebruik van gemaakt.

    Like

  14. Ik vind het pinnen juist een crime. Geef mij maar het oude vertrouwde geldwisselen bij de bank voor vertrek. Ooit werd daags voordat ik voor mijn werk naar het buitenland moest, mijn pasje opgegeten door een pinautomaat omdat ik blijkbaar eerder ergens had gepind waar geskimd was. Gelukkig heb ik nog een andere bankrekening en kon dus het pasje daarvan meenemen op reis. Dit grapje had niet een dag later moeten gebeuren dan zat ik in het buitenland zonder geld. Sindsdien neem ik ook altijd royaal cashgeld mee op reis en meerdere bankpassen.

    Like

  15. Ikmherinner mij nog een reis door het binnenland van Turkije waar het krijgen van contanten met een girobetaalkaart een ochtend en 5 man personeel kostte. Was ergens in de tachtiger jaren.

    Like

  16. Ik pin altijd een bedrag van een paar honderd euro en dat neem ik cash mee. Ik doe dat in een klein knipje in mijn broekzak. Ik draag op de reisdag een broek met veel zakken. Dit geld leg ik in het kluisje en tot op heden heb ik het nog nooit nodig gehad. Overigens komen wij al 20 jaar in Griekenland en daar is het pinnen altijd gelukt. Daarvoor ook in Spanje. Als kind wisselde mijn moeder eurocheques om voor geld bij de bank. Ik was toen 14 ofzo.
    Ilse

    Like

  17. Kan me herinneren toen ik in West-Afrika was, jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaren terug, begin tachtiger jaren vorige eeuw, we alleen US dollars konden wisselen in de plaatselijke munt en die was zo weinig waard dat je letterlijk met een koffer met geld de bank uitkwam. Dus zorgen dat je in Nederland al guldens had gewisseld in US dollars, die meenemen in zo''n tasje op het lijf en inderdaad voor noodgevallen de traveller cheques. Die direct op het vliegveld al moesten worden gebruikt omdat er veel te veel gewicht in de koffers zat. Dus weg noodpotje.
    Maar dat vele geld (in bundeltjes) en daarmee dan onderweg zijn, vond ik heel bijzonder. Die US Dollar was toen nog een keiharde munt en geliefder dan de plaatselijke munt. Ook bij tussenstops in Rusland wilde men heel graag die US Dollar krijgen. Dat was allemaal nog voor de open grenzen en toen Rusland nog communistisch was. En ver voor het overal kunnen pinnen of overal Wifi.
    En toch overleefd 🙂

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s