Wijs op woensdag: wie steelt is een dief

Een bijdrage van vaste gastblogger Pennie Wijs:

Er zijn verschillende manieren om het hoofd boven water te houden in financieel moeilijke tijden. Zorgen dat de uitgaven dalen: consuminderen. Of zorgen dat de inkomsten stijgen. Meer gaan werken, harder gaan werken, (ergens) anders gaan werken. Kijk even rond op het internet en je vindt allerlei tips. Er is echter een optie waar je weinig over leest: diefstal. Daar heb je zeker nog nooit aan gedacht? Ik wel. Niet direct uit armoede, maar toch. Toen het uiteindelijk puntje bij paaltje kwam, ging het niet door. Maar dat was niet omdat ik zo eerlijk was.

‘Oooh, die Pennie toch!’ roep je nu verontwaardigd tegen je beeldscherm. ‘Dát had ik niet van haar verwacht…’ Ja, ik weet het, jullie zijn allemaal rechtschapen en goudeerlijk, daar kom ik straks nog op terug. Maar eerst even mijn verhaal.

Ik liep in een filiaal van het Kruidvat en kon niet vinden wat ik zocht. Ik moest dus onverrichterzake huiswaarts keren, maar toen ik langs de schappen met snoep liep werd ik overvallen door een immense behoefte aan chocola. Ik pakte een reep Mars en sloot me aan in de rij voor de kassa. Die was lang en het schoot ook nog eens niet op. Er werd enorm gemutst en getut met dingetjes die teruggebracht werden waarvan het bonnetje kwijt was en er was gekissebis over artikelen die anders geprijsd waren dan in de folder. Blijven staan om die ene reep chocola af te rekenen was gekkenwerk, ik had nog wel wat beters te doen. Maar mijn smaakpapillen hadden zich al helemaal ingesteld op de sensatie van cacao, het terugleggen van de reep leek inmiddels fysiek onmogelijk geworden.

Wat te doen? Ik stond in een enorm gedrang, niemand had het overzicht, niemand die op me lette. Het zou een fluitje van een cent zijn om de reep in mijn jaszak te laten glijden en de winkel te verlaten. Wie deed ik daar nou kwaad mee? Het Kruidvat zou deze financiële tegenvaller moeiteloos doorstaan, de klanten achter mij zouden eerder aan de beurt komen en ik zou snel in de frisse buitenlucht zijn, samen met mijn heerlijke reep chocola. Welbeschouwd een win-win-situatie, zeg nou zelf.

Hand met reep schoof al richting jaszak. En toen? Kreeg ik plotseling een visioen. Voor mijn geestesoog startte een filmpje. In beeld zo’n doorsnee grijzemuizenvrouwtje van middelbare leeftijd. Maar wat gebeurt daar? Iemand legt een hand op haar arm en zegt kalm: ‘Loopt u even met me mee?’ Meteen is ieders aandacht bij het incident. Gemompel, gefluister. Oh, kijk daar nou! Een winkeldief! Wat zou ze gepikt hebben? Net goed, dat ze gesnapt is. Zeg, ze komt me bekend voor. Wie is het, hoe heet ze? Iemand uit de buurt? Hé, wie zou dat zijn?

Ja, en toen kwam het meest gênante deel van het visioen: IK zou het zijn, die het was. Moi! Een ordinaire winkeldievegge, niks meer en niks minder. Ik zou me werkelijk kapót schamen. Ik zou onder de vloer willen kruipen. Nee, het excuus dat de rij zo langs was en de trek in chocola zo hevig, dat sloeg dan natuurlijk helemaal nérgens meer op. Smoesjes hebben ze allemaal, dat soort lui. Wie steelt is een dief, en daarmee uit.

Dus niet vanwege mijn eerlijkheid, maar uit angst en gedreven door preventieve schaamte schuifelde ik de rij uit, deponeerde mijn Mars weer in de bak en vluchtte opgelucht naar buiten. Hèhè, mijn eer was gered!

Nu even over jullie. Hoe eerlijk ben je? Ging je wel eens welbewust uit stelen? Of nam je iets mee dat niet van jou was, gewoon omdat het toevallig zo uitkwam en ook nog eens heel makkelijk was? Bijvoorbeeld kopieerpapier of andere kantoorbenodigdheden van je werk? Belastingformulier wel eens onjuist ingevuld? Meer gedeclareerd bij je reisverzekering dan er daadwerkelijk van je gestolen was? Teveel ontvangen wisselgeld gewoon in je portemonnee gestopt? Bankbiljetten opgeraapt van de straat en niet aangegeven? ‘Gevonden’ fiets in je schuur geparkeerd? En die aanbieding op Marktplaats van die superdeluxe tablet/laptop/camera voor een prijsje dat werkelijk te mooi was om waar te zijn? Ging je erop af of dacht je ‘hier zit een luchtje aan’?

Tot slot: als je een bank kon beroven en je wist van tevoren honderd procent zeker dat je niet gesnapt zou worden? Eerlijk zeggen, wat zou je doen?

Advertenties

39 gedachtes over “Wijs op woensdag: wie steelt is een dief

  1. Euh….nee ik ben nog nooit op dievenpad geweest en ik zou het ook niet willen ook.
    We declareren dus ook nooit teveel of iets dergelijks. Zelfs teveel ontvangen wisselgeld geven we terug.
    Dat is pas nog gebeurd en mijn man is daarvoor speciaal op de scooter teruggegaan naar de winkel
    omdat we thuis pas zagen dat het niet klopte.
    Er wordt vaak tegen mijn man en mij gezegd dat we te eerlijk zijn zelfs!
    Maar volgens mij is dat onmogelijk om TE eerlijk te zijn.
    En sorry, maar NEE, ook een bank zouden we niet beroven als de pakkans 0 % zou zijn.

    Like

  2. nee, echt stelen in een winkel heb ik nooit gedaan. Ik denk dat ik misschien ook te bang ben om gepakt te worden. Maar wat ik wél doe, en volgens sommigen is dat ook stelen: ik ben budgethouder en zowel thuis als op mijn werk probeer ik alle facturen grondig na te kijken. Als ik zie dat een leverancier een fout heeft gemaakt in ZIJN voordeel, ga ik het altijd melden. Als ik zie dat de fout in MIJN voordeel is, dan zal ik het nooit melden! Erg? Misschien…Maar ik ga ervan uit dat de grote bedrijven waarbij ik het doe wel genoeg winst maken om die kleine foutjes te kunnen overleven. Trouwens, het is de omgekeerde wereld als IK ze op HUN EIGEN fouten zou moeten wijzen en er nog geld aan zou toesteken! Dat is mijn mening. Misschien is het ook wel diefstal, maar ik beschouw het als 'het beheren van het geld als een goede huisvader' 🙂
    Groetjes,
    Charlotte

    Like

  3. Tot op heden ben ik gewoon altijd eerlijk geweest. Wisselgeld teveel, netjes gertourneerd. Belastingdienst durf ik niet eens bewust op te lichten. Bank overvallen? En al die mensen die daar een trauma van oplopen dan en de mensen die al hun centjes naar de bank hebben gebracht…….nee niks voor mij.
    Ik ken daarentegen wel veel mensen die me vertelde hoe je de belastingdienst het beste om de tuin kon leiden. Of die meer geld op hadden gegeven bij de verzekering.
    Maar meestal krijgen ze last van karma, dus ik hou me bij mijn eigen insteek….

    Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden en ben dus de persoon die je van anderen verwacht dat ze zijn!

    Like

  4. Nee,ik steel niet en geeft te veel wisselgeld terug. VAn een gevonden telefoon of portemonnee wordt de eigenaar opgezocht. Misschien komt dat wel,omdat mijn ouders een winkel hadden met open geldla. Ik had ongemerkt wekelijks geld kunnen pikken. Maar deed dat waarschijnlijk daardoor niet. Maar als ik echt in geldnood zou zitten,weet ik niet hoe mijn gedrag zou zijn.

    Like

  5. Toen ik heel klein was, heb ik ooit een pak DAS klei gestolen. Onbewust hoor. Toen mijn moeder de winkel uitliep, zag ze ineens dat ik in de buggy met zo'n pak klei zat te spelen. Ergens uit de onderste schappen getrokken. Sindsdien ben ik altijd op het rechte pad gebleven. Wat dat betreft ben ik een braaf mannetje. Alhoewel ik me nu wel bedenk dat ik mijn kinderen nu als excuus kan gebruiken om ongemerkt dingen de winkel uit te smokkelen! Ik duw ze gewoon wat producten in de handen. 'Oh sorry agent! Ik had het echt niet in de gaten, tja, kleine kinderen he.'

    Hoe dan ook, of het nu angst of schaamte is geweest, je hebt je vastgehouden aan de heersende moraal, dus je mag ook best wel trots zijn! 🙂

    Like

  6. 1 keer merkte ik al toen ik ver op afstand van de winkel was, dat ik iets had wat ik niet had afgerekend. Dus toch een dief.
    Ik heb een bloedhekel aan proletarisch shoppen. Onlangs had ik een pot bij de Lidl kapot gemaakt. Ik stond er mee in mijn handen en hop daar was een vrouw die me vertelde dat ik de kapotte waar terug moest zetten. Je wordt als klant toch ook genept? Ik vertelde haar,, dat je op die manier een steeds slechtere maatschappij kreeg en dat ik daar niet aan mee wilde doen. Naar een verkoper er mee en opbiechten. Zo kreeg ik opnieuw een goede mee en mocht ik de kapotte achterlaten. Het geeft een beter gevoel.
    Of die andere keer, dat ik nadat ik de boodschappentas uit het karretje haalde en er onder nog een kleine niet betaalde boodschap zat. Ook een vrouw die zei, laat gaan, kunnen ze makkelijk missen. De straatkrantverkoper hielp me met een truc door de deur die alleen van binnenuiit open ging en ik rekende af. Omgekeerd werkt dit ook zo, als ik vind dat ik er recht op heb, haal ik het ook terug, al gaat het over maar twintig cent bijvoorbeeld.
    Tijdschriften die bij de bibliotheek proletarisch geleend worden. Wat een egoisme. Hoeft er niemand meer te lezen? Shame.

    Like

  7. Mijn moeder is ook zo'n heilig boontje die bij hoog en laag beweert dat ze nooit iets slechts doet. Toen ik haar wees op een stapeltje gekopieerde cd's bij haar thuis, begon ze zich in alle bochten te wringen “ja, maar die heb ik van iemand gekregen, dus dat telt niet, blablabla”.

    Like

  8. Ik vond een paar maanden terug mobiele telefoon in een grote beddenzaak op een bed. Ik heb 'm vooraan bij de kassa afgegeven. Er had inderdaad net iemand gebeld die z'n telefoon verloren was, zei het winkelmeisje.
    Later had ik een beetje spijt, ik had eigenlijk gewoon moeten melden bij het winkelpersoneel dat ik een telefoon gevonden had en mijn tel. nummer achter moeten laten. Dan had de eigenaar het via mij terug gekregen. Ik ga er altijd van uit: wie goed doet, goed ontmoet. Mijn geweten zou heel erg op gaan spelen als ik spullen die niet van mij zijn, zou houden.

    Like

  9. Als kind heb ik bij de plaatselijke drogist een handje drop gestolen. Toen hij op me afkwam heb ik dat in paniek in mijn mond gestopt. Hij begon een heel vriendelijk gesprek met me maar zei daar niets over. En juist dat maakte indruk op me. Ik terug pratend en proberend te doen alsof mijn mond niet vol gestolen waar zat. Enorme indruk maakte dat op me..
    Maar ik krijg ook wel eens een CD' kopie van iemand en ik kopieer zelf ook wel wat meditaties die ik op CD heb staan en stuur dat naar mensen. Tja. Ook ik ben een dief. Maar teveel aan wisselgeld meld ik braaf hoor!

    Like

  10. Bewust uit stelen gaan doe/deed ik zelf niet, al heb ik wel eens net zo'n moment gehad als jij in de Kruitvat. Gelukkig niets mee gedaan.

    Aan de andere kant geef ik ook wel toe: als ik in de supermarkt teveel terug krijg en er later pas achter kom, ga ik er niet voor terug. Ook als er iets niet goed aangeslagen blijkt te zijn, en dus niet afgerekend is terwijl ik het wel bij de kassa/op de band heb neergelegd, ga ik er niet voor terug; dan ga ik ervan uit dat als ik het neerleg om af te rekenen, het hun verantwoordelijkheid is dat ze het ook scannen – en ik vind dat dan ook anders dan bewust stelen 😉

    Die bank overvallen? Hm, het lijkt verleidelijk, maar ik zou het niet kunnen. Ik zou me erna veel te naar en schuldig voelen. De gevonden bankbiljetten, daarvan is volgens mij toch niet meer te achterhalen van wie het is als ze los op straat liggen. Een portemonnee met bankbiljetten erin zou ik wel zo aangeven (er zijn mensen die daar dan de biljetten uithalen en zeggen dat ze het zo gevonden hebben). Cd's heb ik wel eens gekopiëerd, of films en series gedownload. Ik ben dus zeker geen heilig boontje, al 'voelt' zoiets veel minder als stelen. Zeker ook omdat die dingen vaak genoeg verkocht worden, voor extreem hoge prijzen, en we gewoon kopiëerheffing betalen met z'n allen.

    Oh en gelukkig heb ik nooit iets bij een reisverzekering aan hoeven geven, en apparatuur koop ik niet op marktplaats maar gewoon nieuw als ik daarvan iets koop 😉

    Like

  11. Nee, stelen wil er bij mij niet in. Net als al die smoesjes over 'die kan het wel hebben' ofzo. Je wilt toch ook niet dat mensen aan jouw spullen zitten? Ik ben echt niet roomser dan de paus, maar fysiek iets stelen is wel iets waar ik sterke gevoelens over heb 😉

    En die bank: nee, ik zou er niet lekker van zitten. Dat is uiteindelijk voor mij belangrijker. Maar als ze het me zouden geven zou ik natuurlijk geen 'nee' zeggen.

    Like

  12. Ik durf dat soort dingen gewoon niet te doen, ben altijd bang dat uitgerekend ik betrapt word. Ik heb het wel geprobeerd, toen ik nog jong en 'onschuldig' was; toen zijn er wel eens een kauwgommetje, dubbeltje en dropje onrechtmatig in mijn handen 'gevallen'. Maar van harte ging dat niet. Af en toe kopieer ik tekst (bijvoorbeeld recept) uit een boek, maar mijn cd's en dvd's zijn originele. Ik laat mijn belastingformulieren door iemand invullen, maar als dochter van belastingambtenaar vind ik dat dat naar de waarheid moet gebeuren 🙂

    Like

  13. Gelukkig kan ik hierop Nee beantwoorden. Zelfs als de kinderen iets iets onderin de kinderwagen leggen (1x gebeurd bij de Zeeman), dan loop ik terug. Maar niet alleen uit angst, wie goed doet, goed ontmoet. Karma dus

    Like

  14. Nee het is me met de paplepel in gegeven om vooral eerlijk te zijn. Vroeger weleens een appel van de groentekar gepikt maar dat was omdat mijn zus me aanstak. Een ander had het gezien en zei later als jullie een appel willen kunnen jullie die wel bij mij halen, dus hebben we het nooit meer gedaan.

    Like

  15. Ik stel niet, heb geen gekopieerde cd, en dat niet omdat ik bang ben of vanwege schaamte, maar omdat ik mezelf dan niet in de ogen wil kijken,minder waard vind. Dus niet wat anderen ervan denken houdt me tegen, maar wat ik van mezelf denk als ik dat doe.
    Ook toen ik bijna niets te eten had en kilo's afgevallen was van de honger stal ik niet. Ik heb wel eens gevraagd, op de markt bijvoorbeeld, of ze wat voor me over hadden, of dat ik wilde helpen met opruimen en dan graag ook tussen het afval wilde zoeken naar wat eetbaars. Dat was goed, en zo behield ik mijn waardigheid en de ander wordt niet bestolen.

    Like

  16. 100% eerlijk , wie is dat ? ik denk eigenlijk niemand, we geven allemaal wel eens wat op aan de belasting wat niet klopt en uiteindelijk is dat ook stelen, we geven massaal dingen op als gestolen als we op vakantie zijn geweest en er zijn een heleboel mensen die niet alles opgeven wat ze verdienen of neemt wel eens wat mee van zijn werkgever en uiteindelijk valt dat ook onder de noemer stelen , natuurlijk gaat iedereen hier heel hard roepen dat ze dat niet doen,maar waar komen dan al die fraudezaken vandaan , ik kom er eerlijk vooruit ik heb wel eens wat gestolen en uiteindelijk gaat het niet om de grote van het bedrag waar je voor steelt , stelen is stelen.

    Like

  17. Elke week, want we downloaden nogal eens een serie (Game of Thrones! 🙂 of een filmpje. Als er voor televisie/film net zo'n mooi systeem wordt gebouwd als Itunes oid, dan betaal ik daar graag voor. Maar helaas is dat er nog niet (En nee, een abo op Netflix of HBO is dus niet net zo goed – wel geprobeerd overigens). Voel ik mij er schuldig over? Niet echt. Ik betaal nog steeds voor televisie (die ik dus nauwelijks kijk), en ga nog steeds even vaak naar de bios als voorheen.
    Ook heb ik weleens e-books gekopieerd/'geleend', net zoals ik vroeger liedjes kopieerde op een casettebandje. Maar ik heb ook een abo op de bieb. Voor muziek betalen we trouwens wel, dat is makkelijk te kopen online en altijd terug te luisteren.
    Mariska

    Like

  18. Nee. Ik denk wél dat er veel lezers zijn die denken: hé dit gaat over mij.
    Ik heb bij een verzekeringsmaatschappij gewerkt en de kletsverhalen gezien waarmee men probeerde de boel op te lichten.
    De meesten komen daar inderdaad niet openlijk voor uit. Toch heb ik op verjaardagen wel eens verhalen gehoord hoe 'handig' mensen zichzelf daarin vinden, dus het zou kunnen dat mensen hier – anoniem – ook een boekje over open willen doen. Maar het kan ook zo zijn dat al diegenen die een 'zwarte' werkster, klusser, kapster enz hebben dat niet zien als stelen van de belasting – en dus van de gemeenschap.

    Pennie

    Like

  19. Ik ben een veel te grote zeikerd om doelbewust iets te stelen uit een winkel. Zou absoluut met een rood hoofd langs de kassa gaan. Ook de belasting of verzekering beduvel ik niet om dezelfde reden. Teveel geld terug gekregen aan de kassa? Ik zou het eerlijk zeggen, behalve dan als ik de caissière erg onaardig vond.
    De bank beroven met 0% pakkans? Ik weet het niet, volgens mij zou ik nooit geen rust meer in mijn lijf hebben. Ik ben geloof ik nog Roomser dan de paus :p.

    Like

  20. Bij een 'zwarte werkster' etc is de werkster fout als ze er geen belasting over betaald, niet de werkgever. Ik heb daarom geen moeite met het nemen van een werkster. Dat ze meestal een uitkering hebben en daarom zwart werken, is voor mij een onoverkomelijk bezwaar.

    Like

  21. Ik heb eens een keer, 35 paar sokken “gestolen”…….
    Ik was geloof ik een tiener. Liep in de Zeemeneer en toen ik buiten kwam hoorde ik wat achter me aan slepen, ik draaide me om en zag een heeeeeleee lange rij sokken achter me aan slepen, bleek dat er zo'n plastic haakje in mijn jas was blijven haken en de hele partij sokken daar weer achter blijven haken. Ik kon er ook met geen mogelijkheid bij om het los te maken dus ik terug naar de winkel en heb eerlijk opgebiecht dat ik had gestolen en of ze me een handje wilden helpen met het loshalen.
    We hebben er smakelijk om gelachen…

    Like

  22. Ik heb toen ik een jaar of 5 was een keer snoep gestolen bij de sigarenboer op de hoek. Dat was een heel lief mannetje, dik in de 90 en bibberend van de Parkinson. Ik was 's nachts zo beroerd van ellende dat ik alles huilend heb opgebiecht bij mijn ouders. De volgende dag moest ik naar de sigarenboer, het snoep betalen en mijn excuses aanbieden. De sigarenboer zei: ach dat geeft toch niks meissie, wat fijn dat je het komt vertellen. Toen voelde ik me nog rotter. Ik loop nu, 40 jaar later, nog weleens langs het pandje dat natuurlijk allang geen sigarenzaakje meer is en dan overvalt de schaamte me nog steeds. Ik heb nooit meer iets gestolen. Ik ben daar heel rechtlijnig in. Ik ben er van overtuigd dat gestolen goed niet gedijt. Een bankoverval met 0% pakkans? Ik denk dat zoiets je toch wel achterhaalt. Op wat voor manier dan ook!

    Like

  23. het is een grijs gebied : ik werk veel thuis en mag dus een inktcartrigde declareren maar aangezien we maar 1 printer hebben gaat daar heel af en toe ook wel eens een prive printje mee…. is dat diefstal ?
    echt bewust iemand wat afhandig maken : nee
    maar ik ga me ook niet in allerlei bochten wringen om het altijd maar correct te doen

    Like

  24. Ik heb wel eens op terugreis van de VS meer electronische goederen (500 euro teveel) in mijn tas meegenomen dan eigenlijk invoerbelasting vrij was toegestaan.

    Peentjes heb ik gezweet die 25 meter langs de douane…snap nog niet dat ze me er niet uitgepikt hadden 🙂

    is dat diefstal?

    Hollander

    Like

  25. Waarom had je daar spijt van dan? Het is toch veel handiger dat die persoon hem in de winkel op kan halen ipv naar jouw huis moet ofzo? Of had je een bedankje willen hebben?

    Like

  26. Pas in een eetcafe, ik kreeg een rekening gepresenteerd die duidelijk te laag was. Ik dacht ff 'dat is lekker' maar kon het toen toch niet over mijn hart verkrijgen en heb het toch gezegd. Eigenlijk steel ik nooit behalve met downloaden en kijken, daar heb ik dan weer geen moeite mee. Hoezo dubbele moraal? 😉

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s