Voor je het weet zit je in de ellende

Op mijn oproep van vanmorgen om het verhaal op het blog van Annemiek van Deursen te lezen, kreeg ik een aantal lezersreacties en ook mails, waarin werd gesteld dat het verhaal vreemd is en dat deze mensen misschien wel door hun eigen schuld in de problemen zijn gekomen. Nu heeft iedereen recht op zijn of haar mening. Maar ik wil er wel het volgende over vertellen: er hoeft maar weinig te gebeuren in een mensenleven en het verschil tussen uit de ellende komen en erin blijven is heel klein. Ook is het niet zo dat instanties altijd hun werk goed doen in dit land.

Jaren geleden was ik kok. Ik woonde boven het restaurant waar ik werkte. Door een opeenstapeling van gebeurtenissen (waarvan sommige mij zeker aan te rekenen waren) kreeg ik een conflict met de eigenaar van het restaurant. Toen ik me met een longontsteking ziek meldde op een zaterdagochtend, escaleerde de boel. Ik werd op staande voet ontslagen en moest binnen een uur het huis uit zijn.

Mijn zus huurde een boedelbak en een stel vrienden van me ‘pakten mijn huis in’, inclusief de katten. Ik was te verdoofd (en te ziek) om me er mee te bemoeien. Wat ik me nog wel kan herinneren is dat de afwasser van het restaurant buiten onbedaarlijk stond te huilen, ik zie hem nog over de leuning van de brug hangen.

Wat volgde leek een slapstick maar het was helaas de keiharde werkelijkheid van instanties die weigerden met mij mee te denken. Omdat ik officieel nog in dienst was ondanks mijn ontslag, moest mijn baas mijn salaris gewoon uitbetalen. Dat deed hij niet. Van de ene op de andere dag zat ik zonder inkomsten. Ik belde met het U.WV en die verwees me naar de Sociale Dienst. De Sociale Dienst hoorde mij aan en verwees naar mijn baas, die nam de telefoon niet meer op. Zo lang mijn ontslag niet was goedgekeurd door een rechter, had ik geen recht op een uitkering of bijstand. Maar betalen deed mijn baas niet.

Ik werd in huis genomen door mijn vriendin Iris. Ik leefde van haar geld, van geld dat ik van mijn ouders kreeg toegestopt en ‘van de lucht’. Het duurde ruim een half jaar voordat ik eindelijk doordrong tot het U.WV. Dat gebeurde toen ik in mijn wanhoop daar het kantoor binnenstormde en letterlijk iemand over een balie trok. Of het dát was of de ellende die van me afdroop weet ik niet, maar eindelijk werd er naar me geluisterd.

Ik kreeg wat geld. Inmiddels had ik ook een advocaat via de vakbond in de arm genomen. Om een uitkering te krijgen moest ik het ontslag aanvechten. Toen de rechtszaak voorkwam was het spannend maar ook zo voorbij: ik kreeg al mijn achterstallig loon plus een financiële genoegdoening. Wegens de ernstig verstoorde arbeidsverhouding besloot de rechter wel het ontslag goed te keuren. Ik kon mijn ouders en mijn vriendin terugbetalen en een nieuw leven starten. Ik zocht en vond een huis en vanaf dat moment vertoonde mijn leven weer een stijgende lijn. Ik zat nog wel een half jaar schuddend van de stress op de bank, maar toen dat eenmaal wat zakte had ik ook zo weer een baan.

Wat ik maar wil zeggen is dat mensen fouten maken, ik ook. De eigenaar van het restaurant was een onbetrouwbare minkukel en terwijl ik daar werkte zag ik voorbeelden van hoe hij met mensen omging. Maar ik dacht dat het mij niet zou gebeuren. Voor die naïviteit heb ik betaald, vooral met mijn gezondheid. Ik heb er ook veel van geleerd. Ik had bovendien het geluk dat mijn vriendin Iris zonder met haar ogen te knipperen zei: ‘kom maar hier wonen, gezellig’. Ik had het geluk dat ik ouders had die me ook wat konden toestoppen.  Ik had vooral het geluk dat mensen mij zonder vragen te stellen een kans gunden, ook al was ik misschien niet zo slim bezig geweest.

Advertenties

12 gedachtes over “Voor je het weet zit je in de ellende

  1. Mooi gezegd. Mijn vader kreeg toen hij rond de 40 was z'n eerste hartaanval. Hij was vrachtwagenchauffeur, maar werd volledig afgekeurd. Hij kreeg 30% van z'n loon zwart uitbetaald, tja…. Niet handig. Het heeft door zijn onzekerheid en zijn lage opleiding heel lang geduurd voordat hij weer aan het werk was. Iedereen maakt soms domme keuzes, ook ik, terwijl ik zo'n goed voorbeeld had. We mogen ons in onze handen knijpen als het goed met ons gaat, naar een ander wijzen werkt al helemaal niet.

    Like

  2. Mijn reserve met het verhaal van die mensen waar geld voor gevraagd wordt is niet zozeer dat ik niet geloof dat het leven, domme pech en zeker instanties je diep in de shit kunnen storten. Ik vind het vooral rommelig en vaag opgeschreven. Geen link naar een vonnis bijvoorbeeld (namen zijn toch al genoemd en de hele vuile was hangt al buiten), het is me onduidelijk wat de rol van Van Deursen in het verhaal is, gaan/kunnen ze niet in hoger beroep, etc. Dus ik weet niet wat ik er mee moet.

    Like

  3. Zo is het maar net! Iedereen maakt foute keuzes in z n leven. Het kan iedereen overkomen en je zit zo over de rand zeker als instanties je ook nog eens laten vallen. Ik bedoel maar wie raakt er nou z'n kind kwijt aan een instelling? Ik en waarom? Omdat ik te goed van vertrouwen was. Dom misschien maar instanties laten je gewoon vallen. Echt iedereen kan zomaar iets ernstigs overkomen en je zit zo ver de reand vaan nog kunnen redden wat er te redden valt en dreigen te verzuipen. Mensen oordelen overigens toch wel wat je ook doet welke fout je ook maakt.

    Like

  4. Zo is het inderdaad maar net…
    En het kan gewoon iederéén gebeuren zulke ongeloofwaardige verhalen maar sommigen willen dat niet geloven.
    Totdat het ze zelf ooit gebeurt en dan zullen ze maar wát blij zijn als ze hulp krijgen.
    En je hoeft ook niet het fijne ervan te weten verder, het is al erg genoeg.

    Like

  5. Ik heb het verhaal van gisteren niet gelezen (net terug van vakantie) maar jou heb ik weer een klein stukje beter leren kennen. Je blijft me verbazen. Fijn weekend en geniet van het mooie weer.

    Like

  6. ook ik heb na het lezen van het verhaal van Annemiek een kleine bijdrage overgemaakt. na jaren de mijmeringen te lezen heb ik het vertrouwen dat het geld op de juiste manier terecht komt…..
    …bij de 1e tsunami heb ik ook geld overgemaakt om de mensen te helpen….en t heeft me een wrang gevoel opgeleverd dat de mensen aldaar nog niet goed geholpen zijn en veel geld aan de strijkstok bleef hangen…zal ik dus nooit meer doen…..
    tja…wie gaat er iets ondernemen tegen de “fouten”van de overheid en malafide hulpverleners???
    mvg Sandra

    Like

  7. War fijn dat het bedrag gehaald is! Ik lees de verhalen van Annemieke altijd en met plezier en bewondering. Dit is een bijzondere en zeer integere vrouw die niets voor zichzelf vraagt een altijd voor anderen klaarstaat. Ik denk dat ze een goed oog heeft voor haar omgeving en mensen die haar hulp nodig hebben hulp bied. Ik ben groot voorstander van haar methode om mensen aan consuminder kringen te laten deelnemen te leren budgetteren en om te gaan met het geld wat beschikbaar is. Natuurlijk maken mensen fouten, soms domme keuzes en soms heeft iemand gewoon heel veel pech. Zij bied een tweede kans om het beter te doen.. Ik heb al zoveel gehad aan haar tips en ideeën. Een lofzang ik weet het, maar ik heb veel bewondering voor deze vrouw..

    Like

  8. Allereerst fijn dat het bedrag gehaald is. Mensen (ver)oordelen zo makkelijk of zeggen ,, dat zal mij niet gebeuren''. Maar iedereen kan buiten zijn of haar schuld in de problemen komen en soms zijn er ook oorzaken waardoor iets gebeurt. In Nederland is echt niet alles zo goed en mooi geregeld als ze naar buiten toe doen voorkomen. Overal is weleens wat hoor. Maar sommige situatie's zijn ronduit schrijnend en het lijkt wel of de personen die dan moeten en kunnen helpen daar dan niet voor open staan of zich puur aan de regels houden zo van , wij kunnen/mogen niets doen want ………………….. en dan volgt een heel verhaal. Helaas zijn wij door toedoen van een ander ook in de problemen gekomen en hebben de instanties die wisten hoe en wat geen mond opengedaan totdat het te laat was zeiden ze niets, naderhand zaten ze we hebben u gewaarschuwd. Ja door niets te zeggen .En helaas gebeurt het nog steeds dat mensen buiten hun schuld in de problemen komen omdat instanties falen.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s