Gedrag

Het blijft fascineren, kun je gedrag veranderen? Het meeste wat we doen is gebaseerd op oude ingesleten patronen. Zie het als een groef in een plaat. Je doet iets, de volgende dag weer, dan weer en voor je het weet reageert je brein al met een herkenning. ‘O ja, dit gedrag ken ik’. Voor het brein is je gedrag een patroon geworden. Dat is goed nieuws. Zo hoeven we niet continu op de toppen van ons kunnen te lopen en doen we dingen op de automatische piloot. Andersom is het soms vervelend. Willen we af van oud ongewenst gedrag, dan is het best moeilijk om die groeven van de plaat te negeren. En donderen we regelmatig toch weer in die groef. En dat voelt vertrouwd.

Toch veranderen we soms en zien we pas achteraf hoe groot de stap is die we hebben gezet. Laatst keek ik naar onze uitgaven vanaf 2008 (toen ben ik alles gaan bijhouden) en dan zie ik enorme verschillen. Al die bedragen die elk jaar naar beneden zijn gegaan, zijn de gevolgen van gedragsveranderingen, van nieuwe groeven in de plaat aanleggen. Impulsen die op ons zijn afgevuurd – het is laat, geen zin om te koken, we gaan wat halen – zijn afgeketst en veranderd in: altijd een goede basis voorraad hebben en altijd wel iets uit de vriezer kunnen halen. Ondoordacht en impulsief geld uitgeven werd gepland uitgeven en sparen.

Het schijnt een jaar te duren voordat je went aan een lager inkomen, maar andersom went het veel sneller. Geld over de balk smijten omdat je inkomen is gestegen is blijkbaar een groef die makkelijker wordt aangelegd dan besparen. Dat heeft natuurlijk alles met de beloning te maken. Het ene gedrag levert je snellers iets op dan het andere. Iets moois/lekkers kopen zorgt voor de aanmaak van stoffen in je brein waardoor je je (even) heel prettig voelt. De behoefte aan dat snelle prettige gevoel is ongetwijfeld een reden waarom zuiniger leven voor veel mensen zo moeilijk is.

Ik denk zelf dat wij er wel wat langer dan een jaar over deden om echt te wennen aan minder inkomen. Het was ook een emotioneel proces. Er was minder geld tot onze beschikking en de reden was niet prettig (dat is natuurlijk meestal het geval). Sommige dingen waren snel vertrouwd – minder geld uitgeven aan boodschappen – ander zaken, bleken veel moeilijker – afleren van impulsief geld uitgeven zoals even naar het tuincentrum rijden en ‘ineens’ € 100 uitgeven.

Zo makkelijk als ik voorheen geld uitgaf, zo moeilijk kan ik nu doen. Soms zou ik zelfs wel weer wat losser willen. Spontaan denken: weet je wat, ik gooi al het geld op een hoop en zie het wel. Maar iets losser worden betekent dat ik weer gedrag moet veranderen. En dat is naar ik nu ontdek, net zo’n ingewikkeld proces als wat ik een paar jaar geleden doormaakte, maar dan andersom. En dat had ik niet verwacht. Blijkbaar is die innerlijke rem een hele diepe groef geworden.

Wat zijn jouw diepe groeven?

Advertenties

16 gedachtes over “Gedrag

  1. Mijn groef staat al vermeld in je blogje….het tuincentrum. Ik probeer de tuin zoveel mogelijk te vullen met vaste planten, maar de vrolijk gekleurde eenjarigen kosten elk jaar best veel geld. Dit gaat wel van de rekening ” pleziersparen” dus gepland, maar het word meestal wel een hoger bedrag dan ik in gedachten had. Soms overleven de plantjes niet en moet ik nog een keer die zomer.

    Ook kan ik wel eens een supermarkt pizza halen bij “heel moe” of gewoon een baaldag (zoek het maar uit met z'n allen, ik staak vandaag).
    Op zulke momenten wordt het dus een blik soep of pizza. Gelukkig komt dat maar heel soms voor. Ik hou er ook standaard een rotgevoel aan over want ik ben erg voor gezond koken.

    Verder heb ik dus zoals vermeld de “pleziersparen” rekening voor uitspattingen en ook vervangingsreserveringen inboedel, vakantie en uitjes. Als de bodem in zicht komt koop ik niets meer, daar ben ik erg strikt in. De bodem is in dit geval 500 euro omdat ik dat minstens wil hebben als begin voor bv. een nieuwe wasmachine.

    Ik ben erg benieuwd naar de groeven van iedereen hier!

    Groet Wilma

    Like

  2. Dezelfde als die van jou. Zowel in materieel opzicht als fysiek emotioneel. Ik loop nog te hikken over het feit dat ik zaterdag geld voor mezelf heb uitgegeven en een smartphone heb aangeschaft. Fysiek moet ik nog steeds, na 12 jaar, wennen aan het feit dat het niet meer altijd kan zoals ik wil. Mijn mentale groef blijft die van bang zijn dat ik het voor een ander verknoei door ziek te zijn of te worden. Vakantie geeft nog steeds onrust met in mijn achterhoofd..zal het wel goed gaan. Dat vind ik zo jammer! Ik blijf tegen zaken opzien en ik blijf onzeker en emotioneel.

    Like

  3. Nu we weer een goed inkomen hebben,kan ik gemakkelijk lekker en goed eten kopen. Wat duurder vlees of fruit. Maar heel vreemd,ik taal niet meer naar een bos bloemen of een dagelijkse krant.

    Like

  4. Wij hebben het geld altijd verantwoord uitgegeven (dachten we) geen onverantwoorde dingen, wel geregeld(elke 3 maanden) met de kinderen een weekendje weg, meestal centerparcs, wel op de goedkoopste manier,we wachten op een leuke aanbieding, maar meestal wel met een etentje erbij.
    Dat waren onze enige uitspattingen.
    Grote droom , ooit nog eens verhuizen naar een mooi boerderijtje of zo iets.
    In 2008 kregen we de gelegenheid om een mooie kavel te kopen en we hapten toe,
    Maakten afspraken over de bouw van een droomhuis en zetten ons oude huis te koop.
    En toen storte de markt in, 2 huizen ( 1 moest nog gebouwd,maar we waren de verplichtingen al aangegaan) en we hadden een antispeculatie beding we mochten het nieuwe huis de eerste 2 jaar niet verkopen, maar moesten het gaan bewonen.
    Kortom , ons oude o,zo courante huis, bleek onverkoopbaar, ons nieuwe droomhuis mocht niet verkocht.
    We zijn drastisch gaan bezuinigen, uiteindelijk werd het oude huis na 2 jaar verkocht, maar voor veel minder dan waarop we gerekend hadden.
    Op ons nieuwe huis konden we allerlei extra's schrappen en alles wat niet moest deden we niet.
    We leefden 2 jaar zonder oprit of tuinbeplanting, geen gordijnen en zelfs geen keuken ( een kookplaatje 2 pits en afwassen in de badkamer)
    We werkten ons een slag in de ronde, alle extra diensten die er te vergeven waren, man en ik pakte ze graag aan.
    En zo kwam er geld voor een keuken, een oprit, gordijnen en de meeste extra's die we hadden geschrapt
    Nu zijn we 6 jaar verder; we nemen nog steeds elk dienstje extra aan, de 3 kinderen zijn het huis uit ( heeft niets met de crisis te maken ze zijn afgestudeert en gaan samen wonen)
    Dat scheelt natuurlijk enorm, geen studie kosten meer en minder mensen in de kost .
    Man en ik zijn snel tevreden en hebben een gezamelijk doel, afbetalen, afbetalen afbetalen
    Enerzijds omdat we de stress van 2008 tot 2010 echt niet meer willen, we hadden graag terug gewild naar onze oude situatie maar dat kon niet.
    Anderzijds omdat we zien wat we door alles aan het huis zelf te doen, veel extra te werken, en zo zuinig mogelijk te leven , echt heel veel overhouden.
    Alles wat we kunnen missen gaat in de extra aflossing (we houden wel een flinke buffer aan, dat voelt goed) en dat gaat geweldig, we betalen nu al 4000 euro per jaar minder aan hypotheek dan in 2009
    In 2009 zag alles er heel somber uit , nu genieten we echt van ons droomhuis., een boerderijtje , met prachtig uitzicht.
    Wel met het idee, we moeten er nog steeds hard aan trekken maar we gaan het redden.
    Geld uitgeven aan een weekendje Centerparcs? dat zouden we gevoelsmatig niet meer kunnen, maar is ook niet meer nodig,een weekendje samen thuis is al geweldig.( omdat het huis zo mooi is ,maar ook omdat we nog steeds veel moeten werken, 1 weekend in de maand samen thuis lukt meestal net)
    Keek ik vroeger afguntstig naar mooie huizen, nu denk ik ,je weet niet wat er achter de voordeur speelt
    Wij zijn er ondertussen weer”bovenop”zoals dat heet ,zouden het met onze normale salarissen al weer ruim kunnen redden, maar hopen door er nog even hard aan te trekken rond 2010 hypotheek vrij te kunnen zijn. en blijven dus zuinig leven.en veel werken.
    En ik denk dat dat ondertusen zo'n grote groef is geworden, dat wij ook daarna niet anders kunnen, al willen we dan wel wat minder gaan werken.

    Like

  5. Herkenbaar, bloemen een krant of een gekocht boek of c.d ik denk niet dat ik dat ooit nog zal kunnen( willen) kopen.
    ik denk dan voor dat geld kan ik ook…. ( vul maar in wat harder nodig is) kopen.

    Like

  6. ik geef bijna geen geld meer uit in de horeca, we vinden het meestal te zout te duur en veel te weinig groenten.. liever kook ik zelf een heerlijke pasta, verse olijven erbij, fles bio wijn en dan opeten onder ons afdakje met uitzicht op de stadmussen.. wel nog in het weekend een koffie op terras met de zaterdagkranten..
    Bieke

    Like

  7. Geld uitgeven (lees: terrasjes, uit eten, modieuze kleding, designspullen) vond ik lang onmisbaar voor de levensgenieter (lees: ikzelf). Schrikbeeld voor mij waren zestigers met identieke regenjacks, die tijdens een gratis lunchconcert hun boterhammetjes uit plastic zakjes zaten te eten. Nu ben ik inmiddels een vijftiger, zonder regenjack dat wel, en struin ik ook internet af voor goedkope uitjes, zit ik zelden meer op een terrasje en heb ik standaard boterhammen bij me als ik langer van huis ben. Kleding koop ik voornamelijk in de uitverkoop, hebbedingetjes zijn in de ban gedaan. Als ik in de Haarlemmerstraat in Amsterdam loop, vol winkeltjes met gadgets en andere leuke dingen, koop ik voornamelijk: niets. Geniet ik nu minder van het leven? Nee, integendeel. Nooit meer geldzorgen, geen aanmaningen, geen deurwaarders. Als er nood aan de man is, dan is er een buffer om dat op te vangen. Was deze omslag moeilijk? Soms wel. Wen je eraan? Ja.

    Like

  8. Mijn groef is, dat ik in mijn enthousiasme vaak geen maat weet te houden, geen keuzes kan maken. Wanneer ik enthousiast besluit dat we gezonder moeten gaan eten, stap ik binnen bij de groenteboer en neem van alles ( en van alles veel, want gezond hé) mee. Bij thuiskomst denk ik dan: wie moet dit allemaal opeten? Dit gaat nooit lukken. Wanneer ik een shirtje zie voor een leuke prijs en dat ook nog leuk past, neem ik hetzelfde shirtje ook direct maar mee in de andere kleuren.
    Ik ben een beginnend bespaarder, me bewust van deze valkuilen/ groefen. Gelukkig ben ik me hiervan al bewust en probeer ze te omzeilen.

    Like

  9. Voor mij ook herkenbaar. Vroeger kocht ik vaak bloemen. Nu nooit meer. Wel voor de tuin in de zomer, maar binnen heb ik groene planten, die gaan een stuk langer mee.
    Een krant hebben we al jaren niet meer. Dat vind ik echt zo'n dure uitgave terwijl hij na 1 dag in de bak belandt. Elk uur nieuws op t.v., de regionale omroep, weekkrantjes, nu.nl, nos.nl, rtl nieuws…….op internet word je heel de dag overspoeld met nieuws.

    Groet Wilma

    Like

  10. Wat betreft het tuincentrum: veel planten (juist eenjarigen) kun je prima zaaien en/of stekken. En er zijn genoeg mensen die zaden ruilen om ook dat nog weer goedkoper te houden. Ik schrik er altijd van wat een plantje moet kosten in een tuincentrum, terwijl ik voor bijv. 2 ct en een beetje zorg (oppotten en water geven) een net zo mooi plantje in de tuin heb staan.
    Goudsbloemen en Oostindische Kers zijn wat mij betreft een echte aanrader; weinig zorg en je krijgt er veel (snij)bloemen voor terug. Zaait zich ook nog eens goed uit dus na een jaar aanplanten heb je er eigenlijk geen omkijken meer naar.

    Like

  11. Een diepe groef? Mmmm… Ik ben minder vaak nieuwe kleding gaan kopen en ook het kopen van allerhande konijnenbeeldjes en dergelijke doe ik niet meer. Tenzij het een bijzonder exemplaar is. Dat laatste is niet zozeer vanwege het geld,maar omdat ik de ruimte niet meer heb om het allemaal neer te zetten. Alle twee de vitrinekasten staan vol. 😉 Maar verder ga ik nog steeds heel graag op een terrasje zitten. Niet elke week en ook niet elke maand, maar als ik met mijn moeder of zo de stad in ga, dan doen we dat wel altijd. Mijn moeder en ik gaan ook regelmatig naar een beurs. Ik ga gezellig met haar mee naar de 50+ beurs hoor. 🙂 Ik ben mij zeker meer bewust geworden van waar ik mijn geld aan uitgeef, maar het is niet zo dat ik nu alleen alles nog maar zo goedkoop mogelijk, of gratis wil doen/hebben. Ik smijt het geld echt niet met bakken vol tegelijk de deur uit, maar ik ben evenmin van plan om te gaan zitten kniepen over elke euro. Daar heb ik gewoon geen zin in en beleef ik ook geen lol aan. Ik zorg dat ik ten alle tijden mijn vaste lasten kan blijven betalen, niet in het rood kom te staan en een redelijke buffer achter de hand houd, maar ik sta mezelf wel toe om eens geld uit te geven aan 'nutteloze' zaken. En ik voel er mezelf daar heel goed bij. 🙂 En toch heb ik evenmin geldzorgen.

    Like

  12. Bij mij is het zuinig boodschappen doen. Een tijdje terug kreeg ik de bankpas van mijn ouders mee om op hun kosten boodschappen te doen. Dan koop ik nog steeds de goedkope dingen, c merk cola i.p.v. c.oca c.ola of p.epsi. Ook met andere boodschappen geldt dat, ik doe dan op dezelfde manier boodschappen als dat ik het zelf zou moeten betalen.

    Ik denk dat als ik opeens een veel hoger inkomen zou hebben ik nog steeds op mijn knieën door de supermarkt zou gaan en de a-merken links laten liggen.

    Like

  13. geen hele diepe groeven, maar vooral een paar kleintjes.. kleding voor de kids.. meer dan ze nodig hebben.. en voor het huis soms denken dignen nodig te hebben.. ook al kunnen we zonder. gelukkig kunen we het betalen, dus is het geen ramp. we sparen iets minder. hebben nog geen hypotheek die we af kunnen lossen, maar zijn wel goed aan t sparen omdat we willen gaan kopen en dat moet ook ingericht worden en een vloer en badkamer etc in. (deel zal wel in de hypotheek kunnen/moeten/al zitten, geen idee, nog in verdiepen.. net als het bedrag wat we uberhaupt kunnen krijgen aan hypo en starterslening..) maar we willen wel al zoveel mogelijk sparen

    Like

  14. mijn diepe groef is huidverzorging, maar gelukkig houdt dat ook wel op met 200 euro per jaar. vroeger erge acne gehad en dan blijven zulke dingen een issue, als mijn huid maar mooi is 🙂
    Verder heb ik weinig groeven. We leven volgens mij vrij sober: we kopen weinig kleding, en als we kleding kopen dan in de aanbieding. we hebben gewoon niet zoveel nodig. we gaan ook bijna nooit op vakantie of uit eten. hebben zo min mogelijk abonnementen

    Like

  15. Speelgoed! Zeker bij winkels als de action waar alles zooo goedkoop is kan ik me moeilijk inhouden. Nu heb ik een apart budget gemaakt van 10 euro per maand, zodat ik geen speelgoed meer koop. Drie maanden sparen voor een ding van dertig euro dat we voorheen wekelijks 'wel leuk toch' vonden, gewoon 'voor erbij' of 'voor oonderweg ofzo'. Uiteindelijk gebruik ik het meeste nu voor boeken voor de kinderen.

    Like

  16. Mijn diepe groef waar ik last van heb heeft niks met geld te maken, maar met internet. Ik ben zwaar verslaafd aan sociale media en ben nu flink aan het afkicken, maar het blijft een strijd. Maar tijd is ook geld…

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s