De afgelopen weken

Voor ons zit de vakantie er weer op. Kind ging maandag voor het eerst weer naar school, nu naar de middelbare school, best spannend! M. ging dinsdag weer aan het werk en ook ik stapte weer in mijn ritme van twee keer in de week fysiotherapie/revalidatie, de Guptabehandeling, het verbeteren van mijn gezondheid en thuis wat rommelen als in proberen het huishouden te doen.

De blogstilte deed me goed. Niet eens zozeer omdat er even geen druk werd gevoeld om te publiceren maar vooral ook het minder achter een scherm zitten. Dat doet een mens goed. De afgelopen vier weken deed ik het rustig aan, wandelde veel en ging ook nog twee weken op vakantie naar Frankrijk.

Die vakantie was heerlijk. Het weer zat niet mee maar je gaat natuurlijk niet alleen weg vanwege het weer. We hebben veel spelletjes gedaan, gelezen, gewandeld, geknuffeld en gelummeld. Super!

onvoorstelbaar, dit te mogen zien na zo lang bankliggen!

Ook deze vakantie had ik mij een persoonlijk doel gesteld. Elk jaar na de zomer bedenk ik een fysiek doel waar ik naar toe wil werken. Waren het vorige jaren doelen als een wandeling maken, mee kunnen met kanovaren, dit jaar mikte ik wat hoger: ik wilde in het vulkanenlandschap wandelen. Onze eigen Penny Wijs tipte mij dat in het gebied waar wij verbleven, de Puy de Sancy een enorme aanrader is. Je gaat er naar toe met een kabelbaan en van daaruit kun je helemaal naar de top klimmen. Maar je kunt daar ook gewoon wat rond wandelen. Ik had op internet al gezien dat die Puy bestaat uit verschillende toppen die door wandelpaden met elkaar zijn verbonden. Niet veel klimmen of dalen en ook te doen voor een bijna ex-ME-patiënt.

Die echte top liet ik voor wat het was. Je kon hem vanaf twee kanten bereiken: aan de ene kant met een trap en aan de andere kant via een klein steil pad. Dat was iets teveel van het goede. De mannen deden dat natuurlijk wel terwijl ik even in het gras tussen de schapen zat en van het uitzicht genoot. Wat ook prima was!

Toen de mannen terugkwamen van de top hebben we wat rondgewandeld en kreeg ik het onzalige idee dat ik wel ‘even’ de berg zou aflopen. Achteraf gezien denk ik dat ik spontaan werd overgenomen door een gek van buitenaf, die leed aan acute zelfoverschatting. Afijn, voetje voor voetje (want dat pad dat van bovenaf niet zo heftig leek, was natuurlijk enorm steil met allemaal losse stenen en kiezels) en ingehaald door bejaarden en kleuters met hier een daar een valpartij, ben ik beneden gekomen. Maar toch met een overwinningsgevoel dat ik nu nog voel in mijn lijf.

Ik zie er uit alsof ik het niet kan geloven
 (was ook wel een beetje zo, het voelde heel onwerkelijk)

En nu gaat het erom om dit vast te houden. Tot nu toe is het voor mij te moeilijk gebleken om fysieke inspanning op regelmatige basis te leveren. Dus een keer een wandeling op een goede dag maken is meestal geen probleem, maar dit dagelijks doen dát lukte me tot nu toe steeds maar niet. Ook niet onder begeleiding van de fysio. Ik viel toch telkens weer terug doordat de spieren gingen protesteren.  Nu voelt het anders, ik weet niet waarom. Ik herstel sneller, ga wat later naar bed, kan wat meer hebben. Misschien het paleo eten?

Mijn doel van dit najaar is minimaal 5 dagen in de week een kleine wandeling te kunnen maken zonder dat ik daar andere zaken voor op moet geven (koken, douchen). Uiteindelijk hoop ik dit uit te breiden en zover te komen dat ik volgend voorjaar binnen één week ook langere wandelingen aan kan(2 à 3 uur) , zonder in te storten. Vandaar uit wordt het dan puntjes op de i zetten, kijken of ik ook geleidelijk aan meer prikkels aankan, misschien wat vrijwilligerswerk kan gaan doen. Maar dat is dan voor later, als het doel van het voorjaar is gehaald.



Qua geld was de vakantie deze keer een meevaller, daar lezen jullie volgende week over. Ook het hypotheek aflossen ging gewoon door, daarover ook binnenkort meer. Morgen gaan we weer helemaal voor het echie van start met de portemonnee van Sjouke. Zaterdag wat kattenpraat en maandag weer een aflosverhaal!

Tot zover de update. Hebben jullie een fijne zomer gehad?
Advertenties

21 gedachtes over “De afgelopen weken

  1. Wat fijn dat je weer terug bent en een heerlijke vakantie hebt gehad. Je ziet er ook echt fantastisch uit op deze foto, een heel verschil met de vorige foto die je een keer hebt geplaatst. (niet raar bedoeld, maar ik kom soms wat vreemd uit mijn woorden) Je kunt zien dat je echt de “goede” kant op gaat en ik hoop voor je dat je je doelen mag bereiken.
    Ik zie weer uit naar je blogjes, ook al reageer ik niet altijd maar lezen doe ik ze zeker.

    groetjes
    Janneke

    Like

  2. Wat leuk dat je vandaag al begonnen bent met bloggen!
    Je ziet er goed uit! wellicht doet de berglucht je goed, schonere lucht met meer zuurstof. en geestelijke ontspanning door minder prikkels in het uitzicht. Onze vakantie was leuk, maar helaas kwam 1 van mijn zoontjes in het ziekenhuis, die komt binnenkort weer naar huis. Aflossen staat hier stil, we kiezen nu voor minder werken en meer bij onze kinderen zijn omdat we merken dat we hierdoor als gezin beter in balans zijn. Toch fijn dat wij deze mogelijkheid hebben. Groetjes

    Like

  3. Wat een geweldige vakantie heb je gehad! En wat kan je veel! Bij mij duurde het ook heel lang voor ik was waar ik nu ben, maar ben trots op het bereikte. Ik heb zo'n idee dat jou dit ook (een keer) gaat lukken. In ieder geval heb je iets heel moois om op terug te kijken, samen met je gezin. Fijn dat je weer in blogland bent! Groet Esther

    Like

  4. Goh super zeg, je hebt het toch maar gedaan…al was het misschien zelfoverschatting.
    Mooi dat je merkt dat je zoveel sneller herstelt…en je ziet er goed uit op die foto inderdaad.
    Succes met je doelen!
    En fijn dat je weer terug bent uiteraard 🙂

    Like

  5. Fijn dat je er weer bent. Hier ook een fijne vakantie gehad, lekker kunnen ontspannen. Wat mooi dat het zoveel beter gaat met je gezondheid en dat je iedere keer weer zoveel meer dingen kunt ondernemen. Marja

    Like

  6. Fijn dat je er weer bent Martine, je ziet er echt goed uit op de foto's!
    Zo'n berg naar beneden wandelen hebben wij ook eens gedaan (toen ik nog helemaal gezond was) omdat we dachten dat dat een stuk gemakkelijker zou zijn dan omhoog. Maar o jee, wat viel dat tegen. R. had twee weken vakantie en wij zijn niet weggeweest. We zijn in mei al naar Ierland geweest en toen heb ik me echt zo beroerd gevoeld dat ik er voorlopig niet aan moet denken om weer op vakantie te moeten. Bovendien is het geld op :-).
    Hoe gaat het met S. op zijn nieuwe school? Ik ben erg benieuwd.

    Like

  7. Bienvenue chez vous. Je ziet er uit als herboren!
    Ik weet nog wel een paar therapeutische wandelingetjes in Frankrijk. Maar voor ik je iets ga vertellen over Bretagne alvast dit: de kliffen daar zijn absoluut niet geschikt voor overmoedige afdalers…

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s