Zaterdag

Deze week vertrok kind op maandag richting brugklaskamp. Ik vond het zo mogelijk nog spannender dan hijzelf. Je kind uitzwaaien terwijl hij wegrijdt met allemaal kinderen en begeleiders die je niet kent, is toch een stuk spannender dan de samenstelling van groep 8 die je als ouder door en door kent.

Ik heb me wel ‘gepast’ gedragen en me ingehouden. Tot mijn grote verbazing zag ik moeders die niet begrijpen dat de tijd dat je je kind plat kunt knuffelen in het openbaar als hij weg gaat, voorbij is zo rond hun 12e (natuurlijk zijn er uitzonderingen maar je kunt er niet meer van uitgaan dat hij in het openbaar waardeert wat jullie thuis nog wel kunnen doen).  En dat aan hun haar en kleding frutten waar vriendjes bijstaan (heb je je haar wel gekamd, heb je je tandpasta wel bij je) gewoon ronduit gênant is voor het kind in kwestie. Eén moeder ging zelfs zo ver dat ze ging mee rennen en van alles roepen terwijl haar zoon er zo hard mogelijk vandoor fietste (snel bij zijn moeder vandaan!).

Woensdag halverwege de dag was hij weer terug, hij had het heerlijk gehad (natuurlijk) en er was bij mij weer een stukje navelstreng doorgesneden. Alle gedachten (redt hij het wel, wordt hij niet geplaagd, zijn ‘ze’ wel aardig/lief voor mijn kind) zijn weer de mond gesnoerd. Ik zie hem weer voor wat hij is: een kind van 12 dat heel goed voor zichzelf kan zorgen, grenzen kan aangeven en dat steeds meer zelf de wereld ingaat, zonder ons. Wel was hij blij weer thuis te zijn en dat hoorde ik graag natuurlijk.

Zelf had ik niet zo’n goede week. Een paar slechte nachten maakten dat ik mijn programma moest aanpassen, want ik wil wel natuurlijk fris en fruitig morgen bij de workshop van Gabriel Verbeek verschijnen! Ik vind het enorm spannend. Ook vind ik het spannend om lezers te ontmoeten! Het spannende ligt er voor mij aan dat sommigen hier dagelijks lezen en ik weet andersom niets tot weinig, behalve natuurlijk de motivatie die ze voor deelname aan de workshop mij stuurden.

Over naar het kattenbulletin:

ZwerfGerrit maakte grote vorderingen. Na de verkennende rondes in het huis vorige week (als hij dacht dat niemand hem zag) rende hij een paar dagen geleden ineens keihard naar binnen toen ik riep voor het eten. Hij was zó enthousiast dat hij even zijn angsten vergat. 
Sindsdien is hij weer voorbij een grens. Hij loopt vaak even naar binnen om brokjes te happen of zomaar even te kijken. Rond etenstijd zit hij klaar voor de start.Hij is een paar keer op ons afgelopen met zijn staart vrolijk in de lucht en er is nu een paar keer met de andere katten geneusd.  Mooie ontwikkelingen dus!
Gerrit

De gelijkenis tussen Dibbes (hier beneden) en Gerrit (hier boven) is wel erg curieus trouwens, wat vinden jullie er van? Misschien dat ze familie van elkaar zijn?

Dibbes
Fijn weekend allemaal! Morgen doe ik trouwens op het blog een kleine huishoudelijke mededeling over de portemonneerubriek.
Advertenties

18 gedachtes over “Zaterdag

  1. Wat heb je helemaal gelijk over de gebruiksaanwijzing van je zoon in dit stadium haha. In die tijd kreeg mijn man af en toe te horen ” nou paaaahaaap doe normaal!! “. Hij maakte dan bijvoorbeeld een grapje waar anderen bij stonden…..:D

    De katten lijken inderdaad sprekend op elkaar, op het vlekje op de neus na. Ja hoor, familie! 😉

    Veel plezier bij de workshop en een fijn weekend.
    Morgen kom ik even nieuwsgierig kijken hier.

    Like

  2. wat leuk geschreven dat stuk over uitzwaaiende moeders 🙂 Er staat mij nog heel wat te wachten haha! ik zou het best wel spannend vinden. Ben benieuwd naar je mededeling. Fijne dag, groetjes e.

    Like

  3. Die katten vertellen mekaar gewoon waar ze moeten wezen voor eten, onderdak en dikke knuffels 🙂
    Straks heb je er 10. Crazy cat lady… maar das niets negatiefs toch? 😉
    Ik begreep dat m'n vriendin A uit W ook komt naar de workshop. Nou, heb je alvast één heeeel leuke lezeres van je blog om naar uit te kijken. Fijn weekend!

    Like

  4. Fijn dat je zoon zich vermaakt heeft!
    En de katten lijken idd erg op elkaar, wel grappig hoor, die beestjes weten je huis wel te vinden 🙂

    Heel veel plezier morgen, hopelijk steekt iedereen er wat van op.
    Zo jammer dat wij ons af moesten melden…maar ja, nu kon je dan wel 2 anderen weer blij maken dat is ook mooi 😉

    Like

  5. Ja, Dibbes en Gerrit lijken inderdaad ontzettend veel op elkaar, konden wel broertjes zijn. Fijn dat Gerrit ook steeds meer socialiseert, is zo belangrijk voor zijn toekomst. Mooi, dat je dit ook weer voor Gerrit doet. Vond jouw verslag van het uitzwaaien zeer herkenbaar, is volgens mij in heel Nederland hetzelfde. Ben benieuwd naar het blog over de workshop. Fijn weekend voor jullie allen. Marja

    Like

  6. O wee ja..de eerste keer op school, schoolreisje, kamp, uitgaan, Op kamp naar het buitenland, Naar de HBO in Amsterdam….Je zou denken dat het went, maar nee hoor, iedere keer weer die baksteen in je maag 🙂
    Heel veel plezier bij de workshop morgen, ik ben alvast erg benieuwd naar je blogpost daar over 😉

    Like

  7. Dit doet me denken aan kamp zoon1. Na een week kwam hij terug met alle kleding die ingepakt was nog helemaal schoon. Hij had de hele week zijn zwembroek aangehad, daar ging hij mee douchen en in slapen. En een plezier hebben ze gehad!

    Like

  8. Nou, toen ik die eerste foto zag dacht ik het ook meteen, nog voor ik jouw opmerking erover las. Vast en zeker broers. De gelijkenis is te opvallend, met name de vorm van het hoofd en de gezichtsuitdrukking.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s