Lijstjes en loslaten

Wie mij al langer leest, weet dat ik grootse plannen kan maken, niet gehinderd door enige realiteitszin en dat ik na een hoge vlucht altijd weer neersmak en dan weer overeind krabbel met veel besef voor waar het mis ging en een heilig voornemen het vanaf nu anders aan te pakken. 

Nu ben ik natuurlijk niet de enige die dat doet en vastloopt in haar leven. Anderen doen dat ook en hebben dan ook nog te maken met het werkende bestaan of anderszins drukke activiteiten. Die heb ik niet maar evengoed werkt ook mijn brein op topsnelheid.

Zomaar opstaan en de dag voor me uit laten rollen, kan ik niet heel moeilijk. Maar dat is nu wel mijn doel, heb ik besloten (voor de 100.000ste keer maar dit geheel terzijde). Sinds ik ziek thuis ben, breng ik structuur aan in de dag en in mijn leven. Anders ben ik ook maar zo doelloos ziek hè en wordt het zo echt, stel je voor. Dus ook in de slechtste tijd zomaar op de bank liggen, ho effe, dat gaat niet! Dat brein bedenkt toch altijd weer iets om te doen. Ook al is het liggend breien, haken, de administratie doen…

Op zich ben ik iemand die baat heeft bij rust, regelmaat en herhalingen maar elke keer weer ‘vergeet’ ik dat de regelmaat me moet helpen, in plaats van me te dicteren hoe ik moet leven. Dus sta ik op en maak ik een lijstje. ‘Dit en dit en zus en zo’ moet ik gaan doen vandaag. Maar misschien kan dat wel helemaal niet, is er niet voldoende energie, gebeurt om de haverklap. Lijst dus weer doorstrepen. Maar ja wat dan? Nog maar weer eens een lijst maken, nu dan een realistisch lijstje. IJverig noteer ik ’15 minuten schoonmaken’. En voel me heel vrij en los als ik niet noteer wát ik moet schoonmaken, het losse leven, ik kan het wel!

Dat houd ik een dag vol, misschien twee dagen en dan is het to-do lijstje onder controle. Een kind kan de was doen. Maar ho es even, dat lijstje kan efficiënter hoor! Weet je wat, ik splits het op. In ‘doen want vies/lastig als het niet gebeurt’, in ‘opbouwen van gezond lijf’, in ‘studie voor de geest’. Zo, ziet er mooi uit! Wacht eens even, waar is de ontspanning op dit lijstje. O jee, ontspannen moet! Dus noteren we ‘1 keer mediteren per dag’, ‘1 keer een half uur lezen’, ‘1 keer doelloos voor ons uit staren’.

Nou hoor ik u lachen maar doelloos voor je uitstaren moet je plannen hoor, voor je het weet komt er niets van, de klad in de dag en de ontspanning. Dus heel belangrijk om toch te noteren, dan vergeet ik dat niet!

Is de lijst zo in balans? Tja, ik kan mijn eigen handschrift niet zo goed lezen. Weet je wat, maak ik er een excelletje van. Kan ik meteen mooi met kleurtjes werken, zo van groen is leuk en oranje moet en van paars word ik slim.

Die lijst is zo mooi en kost zo veel tijd dat hij voor vandaag niet al meer klopt. Ach ja, klein detail, weet je wat, nu ik toch bezig ben en geen tijd heb om de activiteiten te doen en af te vinken, maak ik er maar meteen een weeklijst van. Weet ik waar ik naar toe werk tenminste, geeft ook houvast vindt u niet?  Zo van maandag en vrijdag ga ik naar de fysio dus dan kan ik niet lopen, houd ik daar meteen rekening mee. Maar wacht eens, dat lopen, als ik dat nu zo goed ga opbouwen, dan kan ik de opbouw beter meteen even noteren. Dus deze week 15 minuten per keer en vanaf volgende week 5 minuten per week erbij. Zit ik tegen de zomervakantie tegen een lekkere wandeling van 2 uur aan die ik met gemak kan volhouden.

Ziehier mijn geest, gek word ik er van. Elk klein plannetje wordt een voornemen en wordt een jaarplanning met doelen en subdoelen. Vroeger, ach vroeger!, wat was ik er goed in, de dag nemen zoals ie kwam! Soms kwam de dag niet en sloeg ik hem over, lekker in bed blijven liggen en lezen, of vrijen, kletsen, dan was dat mijn dag. Of ging ik eigenlijk studeren en belde er iemand op met liefdesverdriet of een muis in de keuken die verwijderd moest worden (he Iris!) of een fles wijn die geleegd moest worden. Ik gooide mijn plannen als ik die al had overboord en fietste door de stad naar je toe, geen nood, ik kom je redden! Boodschappen deed ik als ik honger had of de koelkast leeg was. Schoonmaken deed ik als er bezoek kwam dat totaal anders leefde dan ik. En luxe betekende voor mij dat het huis warm was, dat ik na jaren op de hand wassen een wasmachine kreeg en dat ik in mijn nieuwe woning zó veel ruimte had, dat ik twee stopcontacten nodig had om mijn huis te stofzuigen. Iets waar ik overigens – na jaren op 4 bij 4 te hebben geleefd – nog steeds enorm van kan genieten. Verder had ik grootse dromen maar kwam er vaak weinig van terecht en daar stoorde ik me totaal niet aan. Ik draaide me om en wel snel weer afgeleid. Of ik vergat het, want verstrooidheid zou mijn voornaam kunnen zijn.

Maar ergens veranderde mijn houding. De verstrooidheid bleek lastig in het echte leven waar verwacht werd dat het je niet overkwam dat je dacht de zaterdagkrant met een kopje koffie te lezen en vond dat die krant wel héél erg dun was, voor de krant op zaterdag. Hee verhip, het is vrijdag! O )(&*%&GT  het is vrijdag, ik hoor te werken vandaag!

Ik ben van het ene in het andere uiterste gerold. Bedacht ik vroeger op donderdag dat ik makkelijk op zaterdag met vriendin S. naar Rome kon vertrekken, nu heb ik in oktober al een lijstje met mogelijke vakantieadressen voor de zomer klaar met info over
-wasmachine ja/nee,
-in de buurt bij water ja /nee
-hoe lang rijden in de auto?
-hoe duur per week?
-wat te doen in de omgeving?
En dat schuif ik dan zó onder de neus van M. met de linkjes erbij zodat we kunnen kiezen en in november kunnen boeken. En ik ben er goed in, héél goed in, zeg ik u. Niet voor niets werd ik procesmanager. Geef me de chaos op uw afdeling en ik breng orde op zaken, wijs aan waar het fout gaat. Want chaos, daar weet ik alles van.

Niet alle talenten moeten worden benut, zo weet ik nu maar vergeet ik ook regelmatig (die verstrooidheid hè) en ontdek ik dus zo keer op keer weer. Dus is het hoogste doel in mijn leven het doelloze bestaan. Ik denk trouwens dat ik dat heel goed kan. Weet je wat, ik noteer vast even hoe ik in een doelloos bestaan de dag kan opstarten, zo heb ik wat voorbeelden. Maak ik er meteen een weeklijstje van als ik toch bezig ben, geeft toch houvast denkt u ook niet? Je moet toch ergens beginnen…

Het doelloze bestaan? Daar ga ik heel hard mij best voor doen. Dat gaat me vast lukken als ik het niet te hard probeer…

Herkenbaar? Of heb jij jouw doelen wel onder controle?

Advertenties

20 gedachtes over “Lijstjes en loslaten

  1. Ik heb fibromyalgie, heb geleerd te leven met wat ik kan. Lijstjes werken niet, bij mij. Ik heb bepaalde vaste verplichtingen en per dag kijk ik wat ik er buiten kan doen. De ene dag, is het hangen, de andere dag , huishoudelijke klussen. Soms een week niks extra's en soms 3 dagen veel. Is maar net hoeveel energie ik heb. Heb een vast structuur in opstaan en slapen. Dit werkt bij mij heel goed. Ga ik druk leggen op vaste patronen, ga ik over mijn grenzen. Groetjes en succes colinda

    Like

  2. Heeeeel herkenbaar!! Ik moest wel even lachen om je stukje. Ik ben 62 en maak ook nog steeds to do lijsten die nooit kloppen. In mijn hoofd heb ik veel meer tijd dan in de realiteit.
    Leuk zo'n inkijkje in jouw hoofd…….
    groet, Joanne

    Like

  3. Ja hoor, dat kennen wij maar al te goed. Daardoor ben ik ook ziek geworden; altijd meer willen en moeten doen dan mogelijk is. In theorie lijkt het zo gemakkelijk, vooral dat ontspanningsgedeelte, maar in de praktijk pakt het heel anders uit. Dat geeft dan weer stress omdat ik het niet onder controle heb. Mindfulness is voor mij de beste oplossing. Leven in het nu, waar heb ik behoefte aan. Daardoor krijg ik energie om de minder leuke klussen aan te pakken. Maar dat lukt niet elke dag hoor, meer niet dan wel.
    Groetjes,
    Annemiek

    Like

  4. Wat een heerlijk geschreven stukje weer! Ik herken het niet echt, want mijn dagen zijn echt ingepland (zonder lijstjes, dat dan weer wel) Wel vergis ik me nog met regelmaat in wat ik denk aan te kunnen en dan moet de boel weer naar beneden geschroeft. Wat dan wel best goed gaat, al heeft dat wel heel wat jaartjes gekost, voor ik zo ver was. Ik kook, doe de hond, de boodschappen en wat standaard zaken in huis en daar bovenop nog 1 extra ding. Dat kan schoonmaken zijn, maar ook een bezoek aan moeder, een buurvrouw helpen. En mocht er dan een middag zijn waarin ik denk nog net iets extra's te kunnen, doe ik dat en neem kastdeurtjes af, ofzo… en daar gaat het met regelmaat mis. Dan schat ik mezelf te hoog in en stort ik naar beneden en pas ik mijn dagritme weer aan, waar wandelen met de hond en het koken van overblijven (voor mij de prioriteiten in het leven) En van jouw stukjes leer ik ook veel! groetjes Esther

    Like

  5. Heel herkenbaar! Ik rond net weer een jaarlijstje af op de laptop haha! Plannen maken ben ik een ster in, maar afronden is vaak best lastig…want gaandeweg kom je vaak ook erg interessante zaken tegen…nieuw lijstje!

    Gr yvone

    Like

  6. Dank je wel voor weer een heel mooi omschreven stukje!!
    Het is fijn (helaas niet voor jou) om herkenning te lezen bij een ander, het
    geeft me troost niet de enige te zijn.

    Vr. gr. Kathy.

    Like

  7. Hee herkenaabr alleen ik ben dus minder van het plannen en het maar een beetje op zijn beloop laten. Ik voel me dan weer schuldig dat ik de boel de boel laat. Op werk, heb ik wel lijstje maar dat is meer om orde in de chaos te scheppen want anders weet ik niet waar ik moet beginnen of vergeet ik wat belangrijks. Maar vooruit plannen, ik ben daar heel slecht in.

    Like

  8. Deels heel herkenbaar, hoewel ik niet heb dat ik veel plan. Ik bedenk het wel, vaak idd ook in verschillende kleurtjes, lijstjes, Excelletjes vanwege onleesbaar handschrift, enzovoorts. Maar uiteindelijk doe ik toch meer zoals het komt, en dat vind ik ook prima. Ik zou de 'einddoelen' wel wat meer onder controle willen hebben, maar hecht blijkbaar ook veel waarde aan de vrijheid van dat niet te strak aanhouden.

    Like

  9. Heel herkenbaar! Ik ben al twee dagen van de bank aan het proberen af te komen door middel van ; je raadt het al: lijstjes! En dan iedere avond moet ik helaas constateren dat het weer niet gelukt is. Nu heb ik van mijn begeleider ( zie blog) te horen gekregen dat ik eens even ga stoppen met moeten en dan maar even op die bank blijven in alle stilte en dan kijken wat er dan komt…. En oh boy wat is dat moeilijk .. niets doen…

    Like

  10. Ik ken het ook. Heb lijstjes voor van alles. De meeste dagen zitten al vol met dingen die helemaal niet gewijzigd kunnen worden (werk, sport) en verder plan ik de huishoudelijke taken in een weekplanner. Het bevalt mij goed omdat ik zo alles een keer aan de beurt laat komen qua schoonmaken. En weet je…als ik eens geen zin heb of onverwacht iets ga doen met vriendin of dochter laat ik de boel de boel in de wetenschap dat het volgende week weer opgepakt gaat worden en dus nooit ècht kan vervuilen.
    Ook dat is vrijheid.

    Like

  11. Herkenbaar, ja! Vandaag probeer ik weer het lijstje wat meer los te laten. Blijven oefenen en het gaat steeds beter. Gek genoeg lukt het dan vaak om meer te doen dan dat ik gedacht had te kunnen doen. Maar die strijd in m'n hoofd, dat gaat soms meer door dan ik wil. Hoeveel manieren ik al niet bedacht heb om de deken voor dochter af te krijgen voor februari 😉 4 streepjes haken per week, nee 10 , nee alleen die kleur deze week, nee toch maar 5 haken deze week… etc. ipv dat ik gewoon ga haken, dan komt de deken tenminste af 🙂 Dus vandaag ben ik maar gewoon gaan haken 😉

    Like

  12. O wee…ja héél herkenbaar…die lijstjes gebeuren helaas alleen in mijn hoofd en de uitvoering trouwens ook. Maar wat ik ook doe als iemand ook maar iets vraagt zo van 'ga je mee naar…vul maar in)' laat ik alles vallen en ga vrolijk op pad om dan als ik thuis kom te ontdekken dat ik nog net 20 minuten heb om mijn zoon iets eetbaars voor te zetten omdat hij op tijd ergens moet zijn. (en die wacht gewoon braaf tot zijn moeder komt hé? die gaat niet zelf iets te eten regelen, wat eigenlijk misschien ook maar goed is want hij heeft al gesloopt: 1 mixer, 1 magnetron, twee ovenschalen). Gelukkig is er steeds weer een nieuwe dag voor een nieuwe poging 🙂

    Like

  13. Ik ben daar een beetje mee gestopt. Kwam er achter dat ik er alleen mij zelf mee heb : 0.
    Maar lijstjes maken doe ik nog wel, alleen als ik een bepaald telefoontje moet plegen, schrijf ik dat op. En als er iets voor ouders geregeld/gedaan moet worden. Ik heb dus nu een leeg lijstje en denk 's avonds wat ik allemaal heb gedaan, of ook niet, dat is dat ook prima.

    Like

  14. Haha, mooi geschreven. Ik heb me al vaak afgevraagd hoe jij van het ene uiterste in het andere uiterste bent gerold. Maar misschien is dat juist wel een gevolg van. Gelukkig herken ik het meeste niet. Ik ben niet van de lijstjes (behalve een boodschappenlijstje) maar desondanks 'moet' ik van mezelf toch van alles doen om me nuttig te voelen. Dat doelloos op de banken hangen geeft vaak nog steeds een soort van schuldgevoel, blijkbaar went dat nooit.

    Like

  15. Ik functioneer nou eenmaal het beste met lijstjes en structuur omdat ik een soort van gedachten-chaoot ben. Ik zie dat ook terug op mijn werk waar ik allerlei processen regel en aanstuur en blijkbaar lijk ik dat thuis ook zo te doen. Alleen lastig als mijn vermoeidheid niet mee werkt want dan kom ik vooral met het lijstje 'huishoudelijk' in de knel en daar word ik onrustig van 🙂

    Doelloos of lijstjes-loos zou voor mij waarschijnlijk niet werken. Hoe opgeruimder mijn huis, werkplek, omgeving, hoe rustiger het in mijn hoofd is, maar soms zou ik willen dat ik gewoon alles lekker los kon laten en ik dan nog prima zou functioneren (wishfull thinking vrees ik).

    Like

  16. Tja al dat moeten en dan weer niet moeten moeten .Grappig hoe je het beschrijft .De fly lady methode heeft voor mij gewerkt omdat je daar mee kunt schuiven .Of in een vaste tijds volgorde of opeenvolgend .Bij voorbeeld de WHB .Weekly home blessings achter elkaar op èèn dag of elke dag wat. Hoe heb jij dat dan gehad met een mindmap doel maken van Meneer Gupta ? De lijst voor over een half jaar wordt bij mij zo lang dat ik daar spontaan van ga hyper ventileren .En wat was het doel :Zo,n struktuur aan kunnen brengen dat ik rust behoud en niet in de adrenaline over drive kom en er weer uit moet zien te komen. En dan moet/wil ik daar zeker ook nog plaatjes bij vinden 😉 Groet Irma

    Like

  17. Heel herkenbaar. ik wil altijd veel te veel op een dag als ik thuis ben. Bedenk en maak vooraf lijstjes, maar kom vaak tijd te kort, of mijn dag loopt heel anders dan ik had voorzien.
    Je beschrijft zo leuk hoe dat in jouw brein werkt!

    Like

  18. heel herkenbaar, ik heb overal to do list-jes. Ik moet ze soms alleen even bij elkaar zoeken..haha!
    en vroeger plande ik wel gedeeltelijk, en af en toe gooide ik dan compleet alle plannen om, zo lekker!
    Ik leef geloof ik nogsteeds wel zo, gedeeltelijk dan he! met 3 koters moet ik toch wel mezelf aan onze structuur houden, maar ik maak wel eens plannen om overdag te gaan doen en die gooi ik dan ineens helemaal om. Fijn dat dat kan.

    Like

  19. Redelijk herkenbaar, hier ook. Jaren geleden kocht ik het boek Getting Things Done. Zo nu en dan lees ik er nog eens wat in, en pik ik er weer wat bruikbaars uit. 'Weet ook wat je niet doet' is het onderdeel dat ik het handigst vind.
    Ik maak lijstjes, of losse papiertjes met taken/dingen die gedaan zouden moeten worden. Op die lijstjes staat sowieso te veel om op een dag, week, maand te doen, maar afhankelijk van hoe ik me voel kies ik er wat uit. De echt belangrijke dingen worden op die manier niet vergeten. En net als Wilma beschrijft geeft me dat de vrijheid om in te gaan op aangename ingevingen zoals fietstochtjes, de poes uitgebreid aaien, toch nog een rijtje breien…

    Groeten,
    Katrien

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s