Stop stop stop

Een paar dagen geleden schreef Vlasje een mooi stuk over haar energie – of liever gezegd haar gebrek aan energie – en hoe ze daarmee omgaat. Net als Vlasje leer ik met vallen en opstaan een weg te vinden in wat kan en niet kan. Ook ik gebruik tactieken zoals in het nu leven, niet te veel verwachten, blij zijn met wat kan en wat gebeurt.

Vlasje is wel iets verder onderweg met de balans erin houden dan ik. Of dat aan haar karakter ligt of aan haar ervaringen en wijsheid, dat weet ik niet, maar ik ben minder in balans, alhoewel al wel veel meer dan vroeger. Dat komt bij mij vooral door mijn behandelaar Ashok Gupta die me leerde stop stop stop te zeggen. Bij Vlasje hangt de tekst “is dat zo?” aan de muur, bij mij was dat lang ‘stop stop stop’. Ik zei dat zeker 50 keer per dag, hing die tekst op om mezelf er aan te herinneren en na een tijd was hardop zeggen niet meer nodig, was het denken alleen al voldoende.



Stop stop stop om het gepieker, het moeten, het voor waarheid aannemen van wat je brein je dicteert, in een ander daglicht te stellen. Dat helpt. Niet altijd maar het helpt. Zeker in deze weken. De herfst is gekomen, het wordt donkerder, ik ben weken terug over mijn grenzen gegaan en zit nu nog met de gevolgen, mijn wereld is weer heel klein geworden. Een paar jaar terug was dit voldoende om het inktzwart in mij te laten worden. Dat gebeurt nu niet meer.

Evengoed is het niet zo dat ik elke dag jodelend van pret opsta. Het is toch elke dag een worsteling. Om op te staan, om de energie te vinden om me aan te kleden. Om de balans te vinden tussen iets doen met de beperkte energie die er is en niet alleen op de bank te hangen. Want hangen slaat bij mij al snel om in vegeteren. Dus doe ik elke dag iets en houd mezelf voor ogen dat ook een slak vooruit komt. Ik krijg ook dingen gedaan door ze in etappes te doen, zo vertel ik mezelf. En voor die momenten dat ik dat vergeet, haal ik stop stop stop uit de kast.

En ook dat is soms niet voldoende. Soms word ik zo kwaad/recalcitrant van dat stop stop stop – wat nou, dat bepaal ik zelf wel, laat mij ff lekker doordraaien en in mijn sop gaar koken, bemoei je toch met je eigen zaakies, jij über-irritante-betweter-die-alles-altijd-maar-weet-te-relativeren’ dat ik tóch doe wat ik niet moet doen maar wil doen en kom ik daar die muur tegen en is het alsnog stop stop stop. Die les is harder maar toch ook effectief want luisteren moet wel.

Dus ga ik over op een noodschema van klein noodzakelijk onderhoud aan lijf en omgeving, stel ik niet te hoge eisen aan de varatie in voeding – als ik er maar iets gezonds in prop – en wijs ik bellers beleefd af (nou ja die ene dan vorige week, zo veel word ik niet gebeld), ‘nee, komt nu ff niet zo lekker uit.’

En eigenlijk is dit de makkelijkste tijd om stop stop stop te zeggen. Omdat het matcht met hoe mijn lijf voelt nu. De kunst is grenzen te trekken op het moment dat ik me een hele piet voel, op die dagen dat ik denk wel even naar Schellinkhout te kunnen fietsen, een paar wassen te draaien en het huis op te ruimen. De kunst is dus vooruit te kijken en ook te relativeren op dagen dat ik me goed voel. Voel ik me slecht, dan helpt relativeren mij de dag door de te komen. Voel ik me goed dan vergeet ik te relativeren en leid ik al snel aan zelfoverschatting. Maar ooit gaat het me lukken en tot die tijd helpt het zeker dat mijn huisgenoten op gezette tijden in mijn oren brullen
stop STOP STOP!!!

Hoe zet jij de rem op jezelf? Of is dat niet nodig?

Advertenties

18 gedachtes over “Stop stop stop

  1. inmiddels, door jaren lang geploeter, ondervonden is bij mij 1 dag lekker door boenderen goed voor drie dagen hersteltijd. nu kijk ik er anders tegenaan, maar eerst was ik daar steeds heel boos over. nu zie ik de drie rust dagen als mijn beloning voor een dag stevig werken. het werk verspreiden over meerdere dagen bleek bij mij niet te werken. de rust dagen zijn nog steeds geen bankhang dagen, maar dagen waarop ik alles maar gewoon laat gebeuren en voornamelijk geniet van het nu. ongeacht wat dat nu is. even lezen in 'ja maar wat nou als alles lukt' van bertold is voor mij de oppepper om weer te zijn. sterkte mamavan8

    Like

  2. Hier ook zeer beperkt in de energie. De consequenties zijn pijn, moeheid en wankele emoties. Dus heb ik een heel schema voor de door de weekse dagen. Sins de man weer werkt heb ik een nieuw schema, want ik wil wél met hem opstaan en zijn ontbijt maken. Maar hij is ook laat thuis en er moet dus worden gekookt. Dus moet ik 's morgens eerst weer terug naar bed. En een aantal dagen in de week ook tussen de middag. Veel mensen zeggen dat sommige dingen ze energie geven. Dat heb ik niet meer. Iets is energie neutraal, kost weinig energie of kost veel energie. Dus heb ik een schema per dag van uur tot uur met daarachter een kleurcode hoeveel energie het kost en hoeveel rust er tegenover moet staan. Vaak laat ik dat na een tijdje los want dan weet ik het wel zo ongeveer. Maar dan ineens ga ik weer over mijn grenzen en moet ik weer opnieuw beginnen. Nu is het zo dat de man sinds 1 oktober werkt en de eigen auto nodig heeft. Ik heb de afgelopen weken dus vaker de fiets gepakt. Tja, en dat gaat dus niet. Onmiddellijk gebrek aan weerstand door teveel energie weglekken en dat leverde een bronchitis op. Zo frustrerend.! Dus..ik moet mijn schema gaan aanpassen en niet meer dan 1 x per week een uurtje weg met lopen en fietsen. Het is niet anders.Kan er soms om janken.

    Like

  3. In m'n hoofd wel, daar kan het soms echt als een sneltrein tekeer gaan. Dan is het echt even een kwestie van mezelf een schop onder m'n reet geven en helder denken. Daar heb ik niet echt stopwoorden voor ofzo, als ik me dat realiseer is het goed genoeg.

    Like

  4. Eerst:bedankt voor je complimenten! Of ik zo wijs ben? Weet ik niet, ben wel meer in contact met mijzelf en mijn lichaam gekomen, denk minder volgens oude patronen en doe wat verdtandig en goed voelt. Stil, stil, stil. Is misschien een betere kreet dan al dat stopstopstop, want in stilte kun je beternnaar je lijf luisteren. Maar jij bent ook al een heel eind gekomen en misschien is je leerproces hierin nog niet klaar. Geeft niks, dan heb je nog wat te doen! 🙂

    Like

  5. Waarom vergelijken met een ander? Ieder gaat z'n eigen weg, waarin stukjes herkenbaar zullen zijn, maar ook veel anders is. Voor mij is zoeken naar die balans ook aanwezig, en ik loop regelmatig tegen mezelf aan. Ik probeer er en stukje acceptatie in te vinden, wat de ene keer beter lukt dan de andere keer.

    Like

  6. Ik rem ook op jouw manier, hier ook stop overal.., zelfs Meneer Williams zegt soms stop stop als ik doordraaf 😉 Maar net als jij , terug naar ruststand, en wat ik nu heel fijn vind om te weten. Deze dag of week kan rot zijn maar ik weet als ik mezelf in acht neem (…ja ook ik heb dat geleerd 😉 dat ik dan volgende keer weer wat meer energie heb. En dat ziek zijn niet het einde van de wereld is (zoals de oorontsteking nu en dat ik er gewoon wat heftiger op reageer dan een ander. Wat ook ontzettend helpt is dat er geen druk is, ik hoef niet volgende week weer te moeten presteren omdat er dan weer iets op mijn werk is. Dat scheelt enorm, wat niet weg neemt dat ik mijn werk regelmatig mis.

    Like

  7. Ooh het is zo herkenbaar. Ik ben ook weer plat op mijn gezicht gevallen.
    Kreeg een ellendige kaakontsteking en ben weer heel wat stappen terug…
    En om dan weer in balans te komen….
    Sterkte jij!
    Liefs,
    Arja

    Like

  8. Als ik je blogs lees, zie ik toch bij jou veel voortschrijdend inzicht, je weet nou wat er gebeurt als je niet op tijd aan de rem trekt en probeert dit ook te voorkomen. De keren dat je in die valkuil trapt, kun je dat ook accepteren en zijn de dalen niet meer zo diep maar ervaar je meer stabiliteit. Dat is allemaal winst. Ben zelf met ouder worden ook een stuk verstandiger geworden, probeer niet meer alles in een dag te proppen maar over meer dagen te verdelen. Het gaat bij jou de goede kant op. Marja

    Like

  9. ik ben een gelukkig mens, ik ben gezond, heb een man/gezin, werk en veel familie en …….. Wat mij zelf betreft omdat ik gezond ben (zowel lichamelijk als geestelijk) is opstaan, werken, huishouden kortom het leven geen 'struggle' Ik besef dat dit voor heel veel mensen niet zo gewoon doordat je ziek bent of wat anders. Dat lees ik al uit jou blogje. Kop op en vind je balans.

    Like

  10. Ik denk dat de energielevel bij iedereen anders is en het is verstandig om naar je lijf te luisteren. Ik denk gezond te zijn, heb werk, gezin en huishouden maar energie is niet tomeloos. Ik moet goed kijken naar wat ik wel en niet belangrijk vind. Als er 2 afspraken in 1 weekend zitten heb ik daar de hele week last van omdat ik het idee heb geen weekend te hebben gehad, heb echt tijd voor mezelf nodig. Sommige mensen kunnen maar doorgaan, ik kan dat niet en hou daar rekening mee.

    Like

  11. Ik kan me wel voorstellen dat je juist op je goede dagen het moeilijk vindt om de rem te vinden. Als je altijd moe bent, wil je denk ik heel graag van alles als je een beetje meer energie voelt. Knap dat je toch al zover bent gekomen en jezelf in dit opzicht al zo goed hebt leren kennen!
    Ik voel het vaak al aankomen wanneer het teveel wordt, maar ga gewoon stug door. Haha. Schiet ook niet op he. Als het al te ver is gekomen laat ik de touwtjes vieren door bijv niet te koken en eten te halen, vroeg slapen, alleen het hoognodige in huis doen, etc.

    Like

  12. voor mezelf lukt het redelijk. ben al 15 jaar veel moe, met vlagen zegmaar. geen idee wat het is. maar leer er mee om gaan en soms gaat dat beter en soms slechter. maar het valt mee. ik kan werken, zij het een soort van parttime (4 opangkindjes, flexibel, soms 5 dagen soms maar 2 ) 2 eigen kinderen, huishouden dus druk. leer langzamerhand wel loslaten. maar vooral dochter heeft rust nodig en vooral duidelijkheid en dan nog zijn er uitbarstingen. maar vooral voor haar houden we het rustiger. en nog gaat het geregeld mis. ook zoontje heeft zn rust nodig, maar uit dat anders. (minder storend voor de omgeving zegmaar :p maar het zal voor hem ook heftig zijn om zoals gister een huis vol visite te hebben heel de dag.. )
    we proberen te balanceren en t gaat redelijk gelukkig 🙂

    Like

  13. Door mijn oogziekte (aan één oog) heb ik veel last. Heb veel minder energie omdat mijn goede oog lijdt onder het slechte. Kan alleen nog met de auto in de buurt rijden, moet met ov naar mijn werk waardoor veel meer reistijd, wat weer zeer vermoeiend is. Moet altijd zonnebril buiten dragen, ogen dicht met reizen om deze te sparen enz. Werk minder omdat ik veel computerwerk moet doen wat niet zo goed gaat, maar door het af te wisselen wat gelukkig kan in mijn werk gaat het wel. Kan veel dingen niet meer of niet goed, hulp in de huishouding enz. maar tel wel mijn zegeningen. Ik kan nog genoeg andere dingen, maar moet altijd denken dit gaat of dit gaat niet. Vaak over de grenzen heen en dus weer meer last met het zicht. En veel minder energie. Andere functie in het werk gekregen omdat ik boekhouding als hoofdtaak had, gaat niet meer met de cijfers. Geeft niet maar veel dingen zijn daardoor anders geworden. Ik loop continue tegen mijzelf aan met de energie, maar ben blij dat ik nog het nodige wel kan. Toch is het heel lastig om een balans te vinden. Ben toevallig bezig met schema's te maken en te bedenken, waardoor ik de energie beter kan verdelen. En zo'n schema moet ik eerst uit gaan proberen om te kijken of ik wat moet veranderen. Ik weet in ieder geval wel als ik de ene dag dit doe dat ik de volgende dag rust moet hebben of rustiger dingen moet doen. En dat valt niet mee want ik ben een druk mens, zowel in mijn handelen als praten. Ik begrijp dus heel goed dat jij ook zeer op je tellen moet passen.
    Liefs en sterkte
    Carola

    Like

  14. Als ik goed op mijn voeding let en mijn vitamine D neem kan ik veel meer aan dan wanneer ik daar niet op let. Op tijd naar bed (hoe saai ook voor mijn nachtbraker-man) is ook een belangrijke. Ik merk dat dit makkelijker is in weken dat ik werk dan in vakantieweken. Dus ik ben stiekem blij dat morgen school en werk weer begint…
    Danielle

    Like

  15. Nou, als iemand met MEGA energie kon ik me 'alle verhalen' over 'mensen' die zo moe waren en weinig konden doen, altijd slecht voorstellen. Na een aanrijding in augustus is mijn energietekort echt niet te filmen. Omdat ik er slecht aan toe kan geven om niets te (kunnen) doen, ben ik blij met onze kitten. Ze 'eist' aandacht en verplicht mij tot rust door bij me op schoot te willen. Verder blog ik momenteel maar niet. Doe ik dat waarvan ik denk dat noodzakelijk is en geniet ik zoveel ik kan van de tijden dat ik me goed voel.

    Like

  16. Welke rem ? Waar zit die ? Denk nog steeds “Gezond zijn dat is als alles wat schadelijk is weer kan ” Geniet waanzinnig van dat wat weer kan .Op een biljart in de kroeg staan swingen 🙂 Dat is dan wel de hele dag er na slapen .En dat accepteren .En nu niet boos worden op al die cellen die nog heel hevig protesteren.
    Groet Irma

    Like

  17. Hier ook erg weinig energie wat gecompenseerd wordt door heel veel pijn:) Ik blijf positief en lachen. Helaas ben ik nog niet zo ver met het aangeven van mijn grenzen. Het gaat met vallen en opstaan wel een stukje beter. Ik sleur me grotendeels door de dag heen. Ik weet dat wanneer ik over mijn grenzen ga dat ik de dagen erna moet bijkomen en moet boeten voor de grensoverschrijding. Ik probeer te leren van de dingen waar velen van jullie ook doorheen gaan. Hopelijk lukt het mij ook om voor mezelf te kiezen en het rustiger aan te doen.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s