Het losse leven

Vorige week schreef ik een stukje over mijn lijstjesmanie en hysterische overprikkelde brein.  Het plan was om geen plan meer te hebben. Hoe staat het daarmee, met het doelloze bestaan?

Nou best redelijk eigenlijk! Ik voel me vrijer en opgelucht. Ik leef meer volgens wat mijn lichaam aangeeft. Geen lijstje maken bij het opstaan (of al klaar te hebben liggen) geeft rust. Ik hoef niet meteen iets van mezelf. Ik merk dat ik vooral in de ochtend veel tijd nodig heb om op te starten. Die tijd had ik eigenlijk altijd al nodig met een lijf dat vooral in de donkere tijd van het jaar iets minder soepel is en wat meer aandacht en rust vraagt. Maar dat negeerde ik meestal. Dus moest ik opstaan, en na het uitzwaaien van man en kind begon mijn dag. Dat betekende dat ik me meteen moest gaan aankleden en dan mediteren/lopen/wat huishouden doen/ en vergeet vooral niet te lezen en dan niet alleen ontspanning maar ook-iets-waar-we-beter/slimmer/gezonder-van-worden-et cetera-bladibla. De helft van de tijd lukte dat natuurlijk niet want ik zit niet thuis wegens zweetvoeten en zo kwam ik nog voor de eerste bak koffie al heftig in de knel. En voelde ik me schuldig omdat het niet liep zoals gepland.

Nu ik niet in de ochtend een plan maak maar gewoon wakker word, merk ik dat ik sommige dagen heel traag ben en op andere dagen sta ik al om half negen in de ochtend een bed te verschonen. Net zoals het uitkomt. Soms loop ik nog heel lang in  pyjama rond en hang ik op de bank met de gordijnen dicht en een dvdtje op, soms duik ik weer mijn bed in en soms kleed ik me gewoon meteen aan en ga ik iets doen. Net zoals ik voel dat het nodig is op dat moment. Zo heb ik vandaag bijvoorbeeld uitgeslapen en ben ik net uit bed, omdat het wat lijf en geest betreft best wel pokkuh is vandaag. Het feit dat ik die ruimte neem (en doorgeef aan de huisgenoten) is een grote vooruitgang.

Curieus genoeg krijg ik nu meer gedaan dan met lijstjes. Er is de afgelopen week in een heel gezapig tempo toch wat geruimd en weggegooid. Ik kom ergens in een ruimte en doe gewoon wat, zoals het in me opkomt, hooguit een minuut of 5. De reden dat ik dit nooit zo deed was dat ik bang was als een kip zonder kop tekeer te gaan als ik eenmaal bezig was, want dat manische zat er echt in bij mij. Maar ik merk nu dat ik toch meer in contact ben met mezelf dan vroeger. Dus doe ik iets en voel ik het ook als het te veel wordt, soms net iets te laat maar dat maakt dan niet uit. Ik heb toch geen plan dus kan er ook niets in de soep lopen.

Dus ga ik zo zonder plan kriskras mijn huis door, lees lekker veel, ga elke dag even naar buiten al is het maar in een tuinstoel zitten met een deken om me heen en houd me bezig met de adoptie en het socialiseren van de nieuwste aanloper. En geniet van wat kan en wat lukt. Ik kan het wel, het losse leven!

Brengt me op het volgende punt. Zo lang als ik ziek thuis ben – zeven jaar komende februari –  ben ik aan het denken over wat ik ga doen als ik niet meer ziek ben. Ik kom regelmatig tot inzichten en handel daar dan naar. Voeding, het wordt iets met voeding! En haal een cursus voedingstherapie in huis. Maar kan het niet opbrengen het te gaan doen, want de mate van gezondheid en concentratie wisselen te sterk. En dan bedenk ik later: ik wil schrijven, ik word schrijfster! En bestel voor de zekerheid alvast maar even het Basisboek Journalistiek en een goed grammaticaboek, want aan dat Nederlands van mij mankeert nog wel wat.

Bij alles wat ik bedenk (Guptacoach, Budgetcoach, Schrijver, eigenaar van een paleo-eettent, bakworkshops geven, workshops geven over goedkoop en glutenvrij koken en bakken, o nee toch schrijven) volg ik steeds dezelfde routine: in mij floept een ideeballonnetje omhoog en van idee ontwikkelt zich dat razendsnel tot iets mega groots dat me verplet waar ik bij sta. Volgens mij wordt het tijd dat ik daar eens mee stop. Dus: kappen nu!

Ik hield mezelf voor dat het denken hierover mijn worst was. Het hield me gemotiveerd en ik had een doel om naar toe te werken. Maar het denken over de toekomst en de onzekerheid over wat ik zou kunnen gaan doen, genereert zó veel onrust in mij. Het wordt tijd dat ik onder ogen zie dat het nog lang niet zo ver is. Dromen mag, concrete plannen maken niet. Niet zo lang ik zoals nu, al sinds eind september, niet eens de energie heb om een wandelingetje van 15 minuten te maken. Laten we wel wezen: ik kook alle dagen, douche drie keer per week, ga twee keer per week naar de fysio, doe twee keer in de week een kleine boodschap in winkels en lig om half 8 in de avond volledig uitgepoept op bed. First things first! Het denken over straks zit me nu in de weg.  Ik moet stoppen met altijd maar denken over later, later als ik groot ben, gezond ben en alles het weer doet. Want ik leef nu en verspil door al dat denken over later kostbare energie, die ik nu goed kan gebruiken.

Wat een inzicht toch weer op deze vrijdagochtend! Heb jij nog voornemens om gedrag waar je last van hebt te veranderen?

Advertenties

22 gedachtes over “Het losse leven

  1. Wat een inspirerend blogje weer. Zo herkenbaar. Ik ben ook echt een lijstjesmens, dat lijkt handig maar op het moment dat ik het op het papier zet moet ik ook meteen van alles van mezelf. En dat moeten blokkeert mij enorm. Gevolg: het merendeel wat op het lijstje staat wordt niet gedaan en daar voel ik mij dan schuldig over. Ik denk dat ik vandaag op mijn lijstje zet dat ik de lijstjes even een tijdje in de kast laat liggen, wie weet gebeurt er dan ook veel meer in huis dan nu en voel ik me daar dan ook beter door. Dus zeer bedankt voor je inspirerende blogje vandaag!

    Like

  2. Ha wat herkenbaar! Behalve op de donderdagochtend als ik naar mijn vrijw.werk ga hoef ik er door de weeks verder niet vroeg uit. Ik maak nooit lijstjes. Heb ik nooit gedaan ook. Houd ik niet van.Omdat het bij mij idd ook onrust genereert in plaats van dat het rust geeft. Ik heb het moeten van mezelf (of van anderen) al een heel aantal jaartjes geleden los gelaten en sindsdien gaat het een stuk beter met mij. Ik hoef niet meer van mezelf 's ochtends om negen uur al met de stofzuiger door het huis te lopen als ik daar geen zin/puf in heb op dat moment. Ik doe tegenwoordig mijn huishouden zoals het mij uitkomt en niet onder de druk van een lijstje, schema of zoiets.

    Ik zit nu meer dan 20 jaar volledig arbeidsongeschikt thuis. Denken over de toekomst en naar een bepaald doel toe willen werken doe ik niet meer. Dat gaf telkens zoveel verdriet, teleurstelling en frustratie. Ik leef bij de dag en zie wel hoe de dingen lopen.

    Overal krampachtig aan vast willen houden en jezelf van alles op te leggen word je echt niet gelukkig van. Dat heb ik inmiddels-net als jij- wel ontdekt.

    Like

  3. Ik denk dat dit het beste is dat je kunt doen. Gewoon leven zoals de dag je brengt. Zoonlief is ook een vooruit denker. Zoals je weet hebben wij een paar sessies gehad bij een psycholoog hierover omdat hij nooit bezig is met het nu, maar altijd met het volgende dat gaat komen. Hem is mindfullness aanbevolen. Kan ook gewoon met een simpele gratis app van VGZ. Misschien kun je daar iets in vinden.

    Like

  4. Ik mopper te veel in mijn hoofd. Over mensen die voordringen. Over regen. Over de blaffende honden van de buren.
    Ik voer moppergesprekken met mensen die me niet goed behandeld hebben waarin ik ze het eens even vertel. Of tegen de computer of die wasmachine die niet doen wat ik wil…

    Verander dat maar eens… Pfff….

    Ik ben sinds een paar weken heel hard STOP! aan het roepen als ik mezelf betrap. En ik maak keuzes om aan activiteiten mee te doen die me positiviteit brengen…. Hoop dat het gaat helpen!

    Like

  5. Zo…wauw zeg! Herkenbaar…van alles bedenken wat je wilt en meteen een cursus bestellen die vervolgens blijft liggen.
    Ik denk ook altijd dat ik dit wil..dat wil…en nog meer wil en vast ook wel zal kunnen natuurlijk….en dan ga ik weer op m'n bek om het even grof te zeggen.
    Goed dat het je nu beter afgaat om te merken wat wel en niet kan.

    Like

  6. Ha, ha, ha, nou en of heb ik veranderplannen! Ik wil mijn leven vereenvoudigen, dat betekent ook minder zaniken, dingen anders = makkelijker doen en heel veel dingen niet meer doen… Tijd, aandacht en energie besteden aan zaken die er echt toe doen. Dat werk… Hou ons op de hoogte van je stappen in je 'veranderingsproces', leuk en motiverend om te lezen. En natuurlijk heel veel succes!

    Like

  7. Verlichte Martine….! Zo is het leven in het nu. Dat ;ucht echt op. Ik maak wel lijstjes, maar dat zijn geen moeten lijstjes, maar als het kan lijstjes en om me gepieker te bespraen en wat te structureren zodat ik prioriteiten kan stellen. Heb vanmorgen ongemerkt een hele lijst afgewerkt en hoef alleen nog maar 10 dingen los te laten en dat hoeft weinig tijd te kosten. Op het moment is dat vooral langs boekenplanken lopen en er hier en daar iets uittrekken dat ik toch nooit meer inkijk. Yep, lekker! Jij zit volgensd mij nu op een goede weg omdat je op jouw manier een stukje controledwang loslaat. Go, girl!

    Like

  8. Ik moet wel lachen om dit schrijfsel. Alles wat ik op cognitieve gedragstherapie leerde (volgens velen hét medicijn tegen ME, CVS en zelfs Sjögren) gooi jij hier in een klap overboord. Niet iedere dag op hetzelfde tijdstip opstaan en je dingen doen onafhankelijk van hoe je je voelt, maar gewoon lekker doen waar je je fijn bij voelt. Ik ga ook voor dat laatste, daar word je echt veel gelukkiger van. Fijn weekend.

    Like

  9. hihi, ja zo blijkt maar weer dat ervaring soms een andere uitkomst heeft dan de professionals ons voorschrijven.
    Ook Gupta heeft het over ritme, maar ook over ruimte en het een hoeft het ander niet uit te sluiten leer ik nu. Er is een verschil tussen lethargisch op de bank hangen of de rust nemen die je nodig hebt. Want lethargisch op de bank hangen is net zo schadelijk als dwangmatig frisse lucht happen ;-).

    Like

  10. Was het nu een worst of een appel 😉 Het ver weg doel . Ik heb er weer even van geproefd .Lamlendig gaan voelen om dàt het nog/nu weer zo ver weg lijkt. dat gedrag “moet” anders. Waar en wat zijn de rafels om aan te trekken.de toekomst naar me toe vroeg ik me altijd af. Nu zijn er mooie herfst kleuren ,nevel over het land, Lief zonnetje en zomaar een nieuwe wasmachine bij de weg vinden die het veel beter doet dan de oude. Ben er zo ,heel erg blij mee .Thats life ,my life .Groet Irma

    Like

  11. Ik heb wel lijstjes, maar daar mag (blijkt uit de praktijk) maar 1-3 moetdingen per dag op staan. De rest moeten magdingen zijn. Anders heb ik geen drang meer, maar wordt het dwang. Dus bij het lijstje maken merk ik al of ik moeten kiezen. En 0 moetdingen mag ook……
    Wel heb ik nu het goede voornemen opgepakt om een nieuw lijstje te maken: het wel-lijstje. Elke avond schrijf ik op wat ik WEL gedaan heb. Mijn hoofd is altijd vol van wat ik nog-moet, of niet-gedaan heb. En daar kan ik mezelf gek mee krijgen, YoBro! Maar dat wil ik niet meer. Dus ik wil focussen op wat ik kan. En ik kan niet eens bedenken wat ik kan, zo gek heb ik mezelf al gekregen.
    Dus ik ga mezelf om-hersenspoelen: energie en schrijftijd geven aan wat ik wel doe en wel kan. Experimentje de komende weken.
    En ik ga dat lekker niet SMART plannen, maar gewoon kijken tot hoe lang het duurt. Dat dan weer wel.
    Geniet jij ff lekker van het zonnetje voor me?

    Like

  12. Hoi,hoi,jouw berichtjes troosten mij…mijn leven is niet veel anders en soms heb ik er vrede mee en soms…….ik ontdek ook wel op dit wereldwijde web dat ik niet de enige ben en dat haalt mij dan weer uit m,n dip.
    Dank nu niet dat ik altijd gedipt ben want ik heb zo,n plezier in alle kleine gebeurtenissen.ik vond b.v vanmorgen 2 salamandertjes in winterslaap.hoe mooi kan je het hebben…
    Zon op ons pad gewenst en af en toe een warme poes op schoot.Liefs,Anneke*

    Like

  13. Wat fijn om te lezen dat je er troost uit put. Andersom is dat ook zo, door dit te delen merk ik dat anderen ook hier last van hebben, ze herkennen het en dat biedt mij de mogelijkheid mijn situatie te relativeren. Een deel van de frustratie is natuurlijk soms dat je je moederziel alleen voelt met de beperkte energie maar we zijn met velen!
    Salamandertjes in winterslaap, wat bijzonder!

    Like

  14. Grappig: ik heb vandaag ook maar besloten (door jouw blog van vandaag) mijn zelfopgelegde To-do lijstje te negeren en kijk eens aan…iets waar ik al een jaar over nadacht heb ik uitgevoerd en is klaar. Ik kan laaaaang nadenken en vooral moeilijkheden voorzien, maar DOE ik gewoon iets, dan blijkt het reuze mee te vallen.

    Dank je voor de inspiratie!

    Juist even uit het ritme komen doet mij goed.

    Like

  15. Er hoeft geen reden te zijn voor een verlangen.

    Je hoeft niet iets te doen met een verlangen, laat het er zijn.

    Elke periode in ons leven kent zijn eigen verlangens.

    Veel mensen vertalen hun verlangens in problemen.

    Like

  16. Ik lees altijd je verhaaltjes en heb ook cvs. Vond je lijstjes en plannen soms to much. Geeft onrust in je body. Ben blij dat je het bent gaan zien. Stapje verder ben je nu. Go with the flow. Is mijn motto.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s