Recensie: Herziene editie ‘Consuminderen met kinderen’

Toen ik zwanger was van S. werd ik wat overweldigd door alle vragen die mensen voortdurend aan me stelden. Verwacht werd dat ik als aanstaande moeder overal een mening over had en overal over had nagedacht. Ga je borstvoeding geven, gaan jullie nu snel verhuizen, blijf je werken, hoe denk je over potjes-eten? Bladibla. Ik vond het nogal heftig, weinig gebeurtenissen wekken zoveel bemoeizucht en aandacht van de omgeving op als het krijgen van een kind.

Wij woonden in een piepklein huisje, een huiskamer, een slaapkamer en een keuken. Drang om te verhuizen hadden we niet meteen, eerst maar eens het kind eruit persen en dan zagen we wel verder. Dat heeft ons veel geld bespaard. Wij hoefden geen kinderkamer in te richten want die hadden we niet. En marketing en reclame was niet aan ons besteed. Voor mij geen ‘Blije doos’, alleen de naam al zeg.

Ik was op dat moment zo’n beetje de laatste in mijn omgeving, die een kind kreeg – dát ik überhaupt een kind kreeg was denk ik voor iedereen en voor mij nog het meest, een enorme verrassing. Zo kon ik meteen dankbaar alle oude meuk van anderen in ontvangst nemen. Zonder enige moeite te doen – behalve aan te kondigen dat we een kind kregen – stroomden de wiegen, stoeltjes, draagdoeken, zwangerschapskleding, babykleding, speelgoed, lapjes/doekjes/frustsels als vanzelf naar ons toe. Ons piekpleine huisje stond in no time vol met onmisbare gekregen spullen.

Dat het ook anders kon zag ik bij sommige andere ouders. Die gaven een vermogen uit om alles in te richten/op te leuken/aan te kleden. Misschien scheelt het dat ik nooit een kinderwens heb gehad en dus ook nooit een fantasie over hoe het zou moeten zijn. Voor mij geen ideaal plaatje dat een godsvermogen kostte.

Evengoed kocht ik toen S. een paar jaar oud was Consuminderen met kinderen van Marieke Henselmans in de toen derde herziene druk, dit boek was haar debuut. Ik kon wel wat advies gebruiken over hoe je een kind opvoedt en grootbrengt zonder dat je portemonnee leegloopt, want die kans is toch groot merkte ik al snel. Een geweldig boek, niet alleen vanwege de vele bespaartips maar vooral ook door de nuchtere toon. Een heerlijke tegenhanger van al dat hysterische gedoe dat kinderen maar continu van event naar event moeten worden gesleept en op hun 8e dus al overal geweest zijn en nergens meer mee zijn blij te maken.

Het boek is hier door de jaren heen regelmatig opgepakt. Het blijft boeien en het blijft leerzaam, al zou het alleen maar zijn om mezelf af en toe bij de les te houden. Ik ben blijkbaar niet de enige die dat vindt, want onlangs verscheen er een nieuwe weer compleet herziene en feestelijke uitgave van het boek, nu als onderdeel van de Genoeg-reeks, een serie boeken die en nu citeer ik even van de flap:  ‘net als het tijdschrift Genoeg gaat over rijk leven met weinig, eerlijk delen, kritisch kiezen, vrolijk besparen en zelf maken.

Een aankondiging van het boek met een uitnodiging voor een feestelijke presentatie zat in mijn mail. Omdat ik andere prioriteiten had (lees: geen energie had), vroeg ik aan Marieke of ze de nieuwe editie naar mij wilde sturen en deze viel een paar dagen later al op de deurmat.

Allereerst valt op dat ik de vormgeving mooier vind. Het boek ziet er prachtig uit, zowel van binnen als van buiten en dat de bladzijden bovenin zijn afgerond en geen scherpe hoekjes hebben vind ik heel erg mooi. Leg je de twee boeken naast elkaar dan valt het bovendien op dat Marieke geen dag ouder lijkt geworden. Buiten het kapsel ziet ze er nog hetzelfde uit. Zuinig leven scheelt rimpels blijkbaar ;-).

Over naar de inhoud. Hoewel de oorspronkelijke ondertitel van het boek – in tijden van overvloed – is vervangen voor Wat geef je ze mee? is de essentie hetzelfde gebleven: het beste voor je kind hoeft niet het duurste te zijn en dat wordt verteld aan de hand van veel voorbeelden, tips, verhalen, humoristische anekdotes. Van zwangerschap, tot verjaardagen, uitjes, vakanties, voeding, het wordt allemaal behandeld.

Deze herziene feestuitgave is grondig aangepakt. Zo is er één en ander uitgebreid en toegevoegd, bijvoorbeeld mini-interviews met gezinnen, foto’s uit het familie-album van Marieke zelf en stukjes tekst geschreven door haar drie zoons van inmiddels 22, 25 en 28 over hoe zij terugkijken op hun consuminderjeugd en dat zijn, zoals zij zelf schrijft,  ‘zeker geen Noord-Koreaanse steunbetuigingen geworden’. Ook Marieke kijkt soms tussen de gewone tekst door terug op wat zij toen in 1999 schreef. Waar nodig is de oorspronkelijke tekst aangepast en gemoderniseerd. Zo zijn veel voorbeelden en verwijzingen geactualiseerd (Konininnedag is nu Koningsdag, namen van websites zijn toegevoegd, ik kwam zelfs een verwijzing naar mijn vorige blog Spaarcentje tegen) of aangepast, zoals bijvoorbeeld de tips voor uitjes die in de 3e druk één beperkte alinea krijgen en in deze herziening worden uitgesplitst in uitjes voor elk jaargetijde, wat heel handig is.

Wat vond ik van het boek, zo na lezing van deels bekende tekst en deels nieuwe of aangepaste tekst? Nog steeds heel inspirerend, ook al zit ik niet meer in de kleine kinderen en zijn veel zaken niet meer voor mij  van toepassing. Ik ben het niet altijd eens met Marieke.  Je kind van jongs af aan zelf gekookt eten voorzetten in plaats van potjes-voeding leidt echt niet altijd tot makkelijke eters, zo weet ik uit eigen ervaring. Die van mij kreeg/krijgt alleen maar vers/zelf gekookt en lust nog steeds weinig, vooral niet als het groente is en dus verdacht. Maar dat terzijde want verder vind ik het nog steeds een aanrader voor elke aanstaande ouder of ouder van jonge kinderen. De boodschap van Henselmans dat je duizenden euro’s kunt besparen klopt, is mijn ervaring. Daar moet je wel tijd en energie in investeren en als je niet weet hoe, dan is dit boek een geweldige houvast door de nuchtere toon gecombineerd met humor. Ik heb altijd na lezing van een boek van Marieke zin om ergens mijn tanden in te zetten, iets aan te pakken, zo aanstekelijk schrijft ze. Lezen dus deze feestuitgave als je het nog niet kende en die met zijn 192 pagina’s bijna 30 pagina’s dikker is geworden dan de laatste herziene versie!

alttekst nog niet aanwezig

Consuminderen met kinderen. Wat geef je ze mee?
ISBN 9789462500334 / €18,95

Advertenties

11 gedachtes over “Recensie: Herziene editie ‘Consuminderen met kinderen’

  1. Toevallig heb ik vorige week haar 4de uitgave geleed. Ik had hem al eens geleend, maar dat was weer even geleden. Ik had weer eens een terug op de aarde nodig. 😀

    Ik lees haar boeken graag, ze lezen fijn weg.

    Like

  2. Ik wacht even tot ie in de bieb te vinden is, lijkt me leuk om te lezen. Heb de oude versie ook uit de bieb gehaald maar die is idd wel erg verouderd. Maar dat gebeurt vaker met boeken over besparen.

    Like

  3. Met een tiener in huis veranderen dit soort dingen wel, ben ik achter aan het komen. Tweedehands kleren is iig verleden tijd: Junior interesseert zich opeens voor mode 🙂 Ik vind het heerlijk, zo'n groot kind. Maar de wensen vliegen me opeens ook wel om de oren, moet ik zeggen. Ik verkoop vaak 'nee', maar in mijn kasboek zijn de uitgaven sinds dit jaar verdubbeld. Mn kleding, heb ik onlangs berekend. Ik heb het voor volgend jaar maar begroot in mijn jaarplanning. Gelukkig kon ik andere dingen omlaag schroeven. En ik tel natuurlijk mijn zegeningen dat ik het bij één kind heb gehouden!!!
    Maar ik mag niet klagen. Heb diep respect voor ouders van (meerdere) kinderen die van weinig moeten rondkomen. Met grotere kinderen wordt het toch moeilijker. Het lijkt me hartverscheurend om altijd 'nee' te moeten verkopen. Mijn kind is echt mijn zwakke bespaarpunt, ondanks dat ik mega-veel van verschillende mensen heb gekregen altijd (net als jullie) en dat in dank heb aanvaard, natuurlijk. Ben ik wel blij dat we hem nog relatief makkelijk aan dingen kunnen helpen, ook dankzij contacten die we hebben. Onlangs een tweedehands gitaar op de kop getikt voor weinig. Kind blij = mama blij. 🙂

    N

    Like

  4. In de jaren tachtig werd in de Libelle geschreven over het boek Consuminderen met kinderen. Er stond een lijstje bij met 10 bezuinigingstips. Geef de kinderen een gehaktbal ipv vlees, ga kamperen, neem je eigen brood mee ipv eten in de kantine enz.

    Mijn oudste dochter (toen 9-10 jaar?) las deze tips en concludeerde dat we het boek niet hoefden te kopen, want de genoemde tips pasten we al toe. Ze is nu moeder van 3 jonge kinderen. Misschien heeft ze iets aan deze nieuwere versie.

    Yasr

    Like

  5. Oei, zo'n opmerking krijg ik altijd kriebels van: “ik tel natuurlijk mijn zegeningen dat ik het bij één kind heb gehouden… “
    Ik mag hopen dat dit besluit niet alleen op financiële grond is genomen. Ik heb alle begrip voor mensen met 1 kind of 10 kinderen of geen kinderen, maar deze motivatie kan ik echt niet bij. Ik ga er maar vanuit dat je het niet zo zwart-wit ziet of zag.
    Ik tel mijn zegeningen met 3 gezonde, gelukkige kinderen. Met de nadruk op gezond en gelukkig, dat is me heel wat waard (en niet alleen in financiële zin)

    Gr. Immy

    Like

  6. Je moet het meer zien dat N. zich realiseert dat als ze meer kinderen zou hebben gehad het een stuk krapper zou zijn geworden met haar inkomen. Ik heb dat zelf ook vaak gedacht met ons inkomen dat kelderde en onze veranderde situatie: een geluk bij een ongeluk dat we maar voor 1 kind zorgen, want meerder kinderen opvoeden en evt laten studeren kost veel geld. Dat zegt niets over de oorspronkelijke beweegredenen om 1 of meer kinderen te krijgen/nemen….

    Like

  7. Toen ik zoon 36 jaar geleden kreeg, was het heel normaal dat je via broers of zussen spullen kon lenen. Zijn uitzet heeft bijna niets gekost en hij is een leuk mens geworden. Bij zoon is de tweede op komst , let wel , dat kan ieder moment gebeuren. Babybedje heeft haar moeder nog ingelegen , commode van zoon doet nog dienst , zelfs kleertjes uit haar tijd worden gebruikt. Vind het leuk om te zien hoe zij er iets leuks van maken met wat ze hebben. . Eerste kleinkind is 3 , zijn pretpark is op opa's schouders zitten en uit zak van oma een autootje vissen wat ze voor 50 cent gekocht heeft. Voetballen , spelletjes aan tafel , en heel veel boekjes voorlezen. Als de kinderen ouder zijn kosten ze wel meer geld , maar dan hoeft het nog geen kapitalen te kosten. Voldoende aandacht geven aan je kind , zorgt er ook voor dat je geen zoethouders gaat kopen. Hele goeie besparing en investering.

    Like

  8. Toen ik mijn oudste zoon kreeg eind jaren '80 was ik de eerste in mijn omgeving. Dus helaas heel weinig krijgertjes en in Friesland waren ook nog geen tweedehandswinkels/kringloopwinkels. Hooguit twee keer per jaar een kledingbeurs.
    Mijn moeder heeft veel truitjes voor onze zoons gebreid en die waren erg welkom. Ze waren mooi gemaakt en ik kreeg ze. Met twee kleine kindjes aan dieetvoeding (pepti en soja) zonder enige financiële tegemoetkoming was die tijd financieel heel krap. Ik had twee kindjes in de katoenen luiers en ik maakte alle voeding zelf. Bij mij zijn het makkelijke eters geworden. Ze hebben een tijd heel weinig gegeten, maar deden niet moeilijk over het eten. Behalve dan zuurkool en witlof.
    Het scheelde misschien dat er altijd een pot appelmoes op tafel stond. Zo wenden ze aan nieuwe smaken. Verder zijn manlief en ik geen moeilijke eters qua smaak. Als een van de ouders veel dingen niet lust dan is de kans ook groter dat je kinderen dat ook gaan doen.
    Hier zijn het nu wel grote eters. Geeft niks, behalve dan dat boodschappen doen op de fiets een fitnessoefening is. We eten vooral heel veel groente en fruit. Appels en aardappelen kopen we bij de boer. De appels in zakken van 10 kilo. En dat is in ruim een week op. En van bananen gaan er ook wel 10 trossen doorheen. Mensen moeten weleens lachen als ze zien wat ik op de lopende band leg in de supermarkt of ze vragen wat ik met al die bijzondere groentes ga maken 🙂

    Like

  9. Ik ben een groot fan van Marieke Henselmans. Ik bewonder haar nuchtere, humoristische levensinstelling. Vroeger kocht ik altijd de bespaarkalender en het boekje over hypotheek aflossen heb ik aan iemand cadeau gegeven. Als mijn dochter aankondigt zwanger te zijn ga ik dit herziene boek voor haar kopen. Een heel positief begin van de tijd met kinderen denk ik.
    Haar column lees ik ook elke zaterdag.
    Ze is een baken van rust en nuchterheid in deze doorgeslagen, hysterisch consumerende wereld.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s