Mijn eigen energieverbruik

Schreef ik gisteren over ons stroom- en gasverbruik, laat ik het vandaag eens over mijn eigen energieverbruik hebben. Want ook daar krijg ik regelmatig een rekening van gepresenteerd. Hoewel ik veel beter ben dan vroeger, is ‘beter’ een relatief begrip. Ik zet het namelijk af tegen hoe het was 2,3 jaar geleden. Toen kon ik vrijwel niets en lag ik volledig plat. Dus zo bezien ben ik voor mijn doen nu heel erg energiek (en geniet ik daar ook enorm van!). Ik heb geen hulp nodig bij aan- of uitkleden, doe lichte huishoudelijke taken zelf en stap ook regelmatig op mijn elektrische fiets om even iets te halen uit de stad.

Wat mensen niet zien, is wat ik tussendoor doe. En dat is niets. Ik lig en hang nog steeds heel veel, kijk uren voor me uit zonder iets te doen omdat de concentratie het op dat moment laat afweten om bijvoorbeeld een boek te lezen. Gelukkig lukt een kat aaien altijd en met vier in huis is er altijd wel eentje in de buurt.

Dus waar ik voor mijn gevoel een veel actiever leven heb, is het vooral een vergrote zelfredzaamheid die ik ervaar. Het aan- en uitkleden is geen uitputtingsslag meer of een doel van de dag, maar iets waarmee de dag start. Er is daarnaast ruimte over voor andere dingen zoals wat rommelen in huis of dagelijks naar buiten. Anderen stellen zich bij  ‘je iets beter voelen’ vaak iets anders voor.  Veel mensen denken al snel als ze horen dat ik vooruitgang boek, dat ik doe wat zij ook doen. Zoals een sociaal leven hebben of werken. Maar dat is niet zo, mijn leven is nog steeds een leven met veel beperkingen hoewel het voor mijn beleving nu propvol zit met gebeurtenissen. Als ik zoals vorige week naar een concert ga, dan stopt alles. De mensen met wie ik naar dat concert ging, zijn allemaal de volgende dag/week naar school/werk gegaan, maar ik lag een week plat en ben er nog lang niet. De normale routine (dat was: dagelijks naar buiten kunnen) is nog niet terug. Dus er is zeker meer mogelijk dan voorheen maar ver verwijderd van een ‘normaal’ leven (wat dat ook moge zijn).

Het is ook een leven waarbij je een goed gevoel moet ontwikkelen voor wat kan en wat niet kan. En bof ik even, ik ben zo sensitief als wat! Maar helaas is dat iets anders. Wat kan en wat niet kan heeft vooral te maken met hoe energie voelt in een lijf en dat je de signalen leert herkennen wanneer het omslagpunt nadert. Hoe sneller je de signalen herkent en ernaar handelt (lees: niets meer doet, alles uit je handen laten vallen), hoe sneller je ook weer herstelt.

Dat ‘ernaar handelen’ is nog best een kunst om te ontwikkelen. Wat het zit in de mens om te denken ‘ik maak nog even dit af en dan pak ik mijn rust‘ maar zo werkt het niet. Het werkt namelijk alleen als je echt meteen stopt met wat je doet en gaat rusten. Dat is uitermate onpraktisch. Ben je halverwege een maaltijd koken en dan moet je stoppen. En weet je niet wanneer je verder kunt gaan maar verwacht je wel je man binnen een uur thuis na een dag hard werken. Die ziet dan geen dampende pan op tafel staan maar een dweil op de bank liggen. Dat is niet de situatie voor even (denk aan de ontploffing in huis bij griep) maar continu, jaar in jaar uit.

Dus moet je ook leren om prioriteiten te stellen. Opstaan en persoonlijke hygiëne gaan voor alles en daarna zijn zaken als eten/koken toch ook wel heel belangrijk. Ik heb geleerd om of vroeg op de dag al te koken of zuinig te zijn met de energie en te sparen, zodat het nog lukt om in de namiddag te koken.

‘Ik heb geleerd’ is een opmerking van drie woorden maar omvat een heel proces. Want zo te handelen gaat tegen de natuur in van de drukke mensen die we allemaal zijn. De afgrond tussen weten en doen is enorm. Dus lag ik jaren letterlijk voor pampus en probeerde ik van alles om grip op mijn gedrag te krijgen.

Cruciaal in dat proces was die commentator in mijn hoofd uitschakelen. Ik wist wel dat er een knop was om die 24uurs uitzending uit te zetten, maar waar zat die toch? Omdat ik die knop niet vond zat ik vast in een cirkeltje. Bij het naderen van het energie-eindpunt brulde de verslaggever-in-mijn-hoofd dat ik vooral nog even moest doorgaan want het is zo lullig/dom/slap/beroerd/onhandig/slecht en ga zo maar door als je nu stopt terwijl iets nog niet af is. Schuldgevoel is een mooie aanjager voor adrenaline en dat kan als je niet oplet als energie voelen en zo lukte het vaker wel dan niet om een grens te negeren. Tot die uit de lucht kwam vallen en me vloerde, voor weken achter elkaar.

Schuldgevoel is een zinloze emotie en kleurt alles verkeerd. Toen ik dat de mond wist te snoeren kwam er ruimte en merkte ik dat ik die 24uurs uitzending in mijn hoofd ook positief kon gebruiken.
Jawel dames en heren, daar gaat ze de trap af! Wat een souplesse en een prestatie! Net gedoucht en nu al weer naar beneden lopen! En ze pakt nu haar rust! Ze voelt dat dit nodig is! Deze vrouw overtreft zichzelf, dat we hier getuige van mogen zijn!

Dit omdraaien is cruciaal geweest. Mijn kijk op mijn haperende gezondheid en wat ik (niet) kon, is veranderd in vooral kijken naar wat ik wél kan. En dat scheelt tonnen aan energie. Ik verspil geen energie meer door mezelf bekritiseren, maar geniet van wat ik heb bereikt (weliswaar nog niet altijd maar vaker wel dan niet).

Daar is de laatste tijd een nieuwe dimensie bijgekomen. Ik wil losser leven, zonder lijstjes of plannen, het doel is een doelloos bestaan, ik schreef er eerder over. Want wat voor zin hebben plannen als het energiepeil continu wisselt? Wat ik vandaag kan, lukt morgen misschien niet maar overmorgen wel. Plannen maken zorgt regelmatig voor teleurstellingen. Plannen loslaten levert dus vrijheid op.

Ik leef nu een paar weken zonder lijstjes en plannen en vind het heerlijk. Ik doe maar wat en dat blijkt goed genoeg te zijn. Ik besef me ook dat dit eerder niet mogelijk was, omdat ik die commentator in mijn hoofd eerst moest herprogrammeren.

Is mijn energieverbruik dan nu beter? Nee, dat niet.  Ik kan momenteel niet meer dan bijvoorbeeld een half jaar geleden, eerder minder. Maar het verbruik is wel efficiënter. Omdat ik voor mij betere keuzes maak, voel ik me mentaal ook veel beter dan voorheen. Natuurlijk niet altijd, ik zit hier niet als de heilige Madonna ziek te zijn en boven mezelf uit te stijgen. Maar me niet meer continu verzetten tegen de werkelijkheid, lucht gewoon op. Niet alles is te plannen heb ik geleerd. Een goed plan is bovendien geen garantie voor een goede uitkomst. Loslaten is te leren. En goed kunnen loslaten is weliswaar ook geen garantie voor een goede uitkomst, het scheelt wel veel frustratie en teleurstellingen.

Dus verwacht ik niets en omarm ik alles. Behalve als ik ongesteld moet worden, dan eet ik chocolade.

Wat is jouw grootste les geweest?

ps: Kom je hier voor het eerst? Ik ben herstellende van ME, een neurologische aandoening onder meer gekenmerkt door vermoeidheid, pijn, verstoord immuunsysteem, motorische klachten, een overprikkeld zenuwstelsel…. Je ziet niets aan mij. net zoals ik niets aan jou zie. Maar het is er wel.

Advertenties

26 gedachtes over “Mijn eigen energieverbruik

  1. Je bent echt geweldig! Wat heb jij veel geleerd inmiddels zeg.
    Meen ik hoor, je bent voor mij echt een voorbeeld in dat soort dingen.
    Je weet dat mijn energie ook niet goed is maar ik kan nog lang niet er naar kijken zoals jij dat doet.
    Dus ik heb nog werk te verzetten.

    Like

  2. Martine, ik heb veel bewondering voor je!
    Hoe je dingen doet, leert en je leven zin geeft.
    Je kunt het ook heel mooi verwoorden, ik lees je stukjes graag 🙂

    Groetjes,

    Diann

    Like

  3. Ik vind het echt super om te lezen hoe ver je gekomen bent. En hoe je dat voor jezelf ook positief kunt blijven zien, zoals het 'moet', want het is een hele prestatie. Het zou voor veel mensen makkelijker zijn om bij de pakken neer te gaan zitten en te kijken naar wat allemaal niet meer kan, maar jij weet steeds te relativeren, goed te verdelen en zo een weg te vinden tussen niet opgeven, maar ook jezelf niet overbelasten. Petje af!!

    Like

  4. Je bent heel goed bezig, daar mag je heel trots op zijn!
    Ik wist nooit hoe het zou zijn om minder energie te hebben, knalde overal doorheen (inclusief vorige zwangerschap)
    Nu met de tweelingzwangerschap valt het vies tegen.. S'avonds niet door het thuis heen, maar gewoon op de bank liggen en douchen wordt ook al een hele onderneming…
    Het is natuurlijk bij lange na niet te vergelijken met jou situatie, maar ik heb hierdoor steeds meer respect voor je! Zoals gezegd, je bent hartstikke goed bezig.

    Like

  5. Dank voor je wijze les, ik kan er wat mee. Ook ik heb een enorme commentator in mijn hoofd. Die betreft mijn zorg voor een zeer veeleisende moeder (rupsje nooitgenoeg). Ik slik alle nare opmerkingen omdat de commentator in mijn hoofd doorlopend zeurt dat ik meer, meer, meer moet doen voor haar, nog liever moet zijn, nog vaker bij haar langs moet etc.etc.
    Ik ga hem (commentator) vandaag maar eens uit zetten. Nogmaals mijn dank, ik had dit net nodig.

    Like

  6. Mooie inzichten allemaal…..Ik heb gelukkig geen ME maar worstel wel voortdurend met mijn controlfreakerige aard.
    Heb ook veel moeite met loslaten (bijvoorbeeld een conflict in de familie). Wil altijd alles uitpraten en loop er tegenaan dat anderen liever het “veeg maar onder het vloerkleedsysteem” hanteren. En dan wel achter iedereens rug gemeen blijven doen. Zelfs nu ik het opschrijf gaat mijn hart bonken…..
    Martine, ik vind het knap dat je steeds tot nieuwe inzichten komt, al zal dit niet de laatste zijn….

    Like

  7. Mijn grootste les was dag voor dag leven. En genieten van wat wel kan. Ik weet nog,dat ik op een stretch in de tuin lag te balen. En ineens een flits-gedachte kreeg'Wat is er voor verschil tussen dit moment en vorig jaar in de zomer?”. Toen kon ik pas even genieten.

    Like

  8. Moest ik even een traan uit mijn ooghoek wegvegen. Zo herkenbaar. Al heb ik geen ME. En ben ik gelukkig 'nog maar' 3 maanden thuis. Werkelijk, die commentator in mijn hoofd. Ik stuur hem/haar (ach ik heb meerdere) ze op cursus. Ze mogen terugkomen als ze net als bij jou eens mijn 'prestaties' van de dag, zoals opstaan, douchen, aankleden, wat noodzakelijke huishoudelijke taken etc gewoon positief benoemen.

    Like

  9. Dank je wel .Wat kun jij het goed en helder verwoorden .Ik dacht vanochtend net toen ik “moest ” bedenken wat ik nu wel of niet zou gaan doen/aan kunnen : Hoe zou Martine dat nu hebben in zo,n tussen in energie level .en dat zonder lijstjes 😉 Al dat moeten en willen en even weer gekund hebben en dan niet meer of een klein beetje geeft hier maar opgefoktheid en frustratie en daar door weer een hyperamygdalia. Probeer te bedenken waar ik twee keer per dag mediteren in ga passen. Ik heb geleerd dat hoe ik bedenken wat ik dan daarna ga doen .Heb een tijdje alarmen op m,n telefoon gehad met “spin your wheels a bit ” Werd ik weer schagerijnig van dat gepiep en geblèr van dat ding .Wat een hobby 😉 Wat .Het is hard werken. Genezen 😉
    Groet Irma

    Like

  10. Oeps .Brain fog en dyslectie en een computer die stukken weggooit.
    Ik heb geleerd dat hoe je uit een diepe ontspanning komt bepalend is voor het effect
    Als je gelijk gaat lopen hupsen kun je alles te niet doen .
    Dus nu ben ik op zoek naar een routine voor wàt ik na die meditatie ga doen .
    Langzaam over gangetje maken . De eerste versnelling zien te vinden 😉
    Groet Irma

    Like

  11. Mag ik bij jou op cursus? Ik heb namelijk geen idee hoe ik die commentator uitschakel. De hele dag zit ik in mijn hoofd van alles te bedenken. Ik heb het daar enorm druk mee. Zo druk dat ik voor de rest niet veel doe.
    Ik heb respect voor je hoe je met ME om gaat. :et is een voorbeeld voor velen. Moet trouwens vaak aan je denken als ik een moeder van een vriendinnetje van DL zie. Zij heeft ook ME.

    Like

  12. Een vd manieren hoe ik hem heb uitgeschakeld is een techniek uit de NLP: op het moment dat je opmerkt dat de gedachte destructief is, hardop STOP STOP STOP zeggen en vervangen door een positieve gedachte die een omkering is van de oorspronkelijke gedachte. Dan eindigen met lachen.
    Klinkt raar en absurd maar werkt goed! Heb ik geleerd van mijn behandelaar.

    Voor die gedachten die maar terug blijven komen: opschrijven en een alternatief bedenken en achter elkaar het negatieve voor het positieve vervangen.

    Like

  13. Tranen! Ik heb zelf een enorme terugval, sinds twee weken. Ik was zo trots op het bereikte! Het ging zo ontzettend goed (al is dat ook voor mij goed niet de “gangbare” goed) Fijn om dan jouw stukje te lezen (de enige blog die ik nu lees, meer lukt niet) en me daar even aan op te trekken. groetjes Esther

    Like

  14. Wat een heftig verhaal toch. Je mag er trots op zijn hoe je alles voor elkaar krijgt met je ziekte. Heel veel respect hoor. Mijn grootste les? Inderdaad loslaten wat anderen over je zeggen en denken. En leven bij de dag. Hoe ik me voel als ik opsta, dat bepaalt mijn dag.

    Like

  15. Ik volg je al een tijdje en lees vaak hoe je het heilig moeten hebt moeten kleineren tot iets handelbaars.
    Dat deze weg lang, moeizaam en onbegrijpbaar voor anderen is.
    Ik neem mijn petje af voor de stappen, die ik lees, welke je hebt genomen.
    Ik hoop nog vele malen te mogen genieten van je blogs. Elke stap hoe klein ook is er een.
    AJ

    Like

  16. Wat een overeenkomsten met mijn ervaringen. We gaan vaak niet gelijk op, maar we zijn bijna maatjes qua ideeen en de lessen die we leren. Daar gaat ze, soms omhoog, soms omlaag, maar o wat is ze mooi en sterk, dames en heren, applaus!

    Like

  17. Een en al herkenning. Ik heb dan wel geen ME maar wel eds/hms (met bijbehorende vermoeidheid) en ik ben nu ook met mijn lieve fysio een traject gestart om mijn overprikkelde zenuwstelsel te kalmeren. Soms lijkt het of ik redelijk stabiel ben en dat zijn de meest gevaarlijke momenten (stem in hoofd: “zie je wel, ja kan het wel, doe het dus maar gewoon”) En vervolgens ben je weer terug bij af. Zo moeilijk om niet teveel te doen, het perfectionisme af te leggen en loslaten van wat je niet kunt controleren.
    Hoop dat het voor jou ook stabiel omhoog gaat. Liefs Karin

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s