Stel jij de juiste vragen aan jezelf?

Soms verbaast het me hoe vaak ik mail krijg met vragen waar het antwoord eigenlijk al bekend is bij de vraagsteller. Zo van: ik ben eind 40, mijn huis staat onder water, ik heb een aflossingsvrije hypotheek en ik verwacht niet al te veel van mijn pensioen. Vind jij dat ik moet gaan aflossen? Als ik dan vervolgens zeg dat ik alleen vanuit mijn eigen ervaring kan spreken maar dat dit wel voor mij redenen zijn om af te lossen, word ik altijd uitbundig bedankt.

Geef ik dan net het laatste duwtje? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat mensen zich voor hun financiën veel te veel baseren op wat anderen zeggen. Ik weet niet wat wijsheid is, want jij moet vooral voor je zelf bepalen wat wijsheid is. Als jij denkt dat je beter kunt aflossen, dan schuurt er blijkbaar iets. En jij moet dat gaan onderzoeken. Want ik ken jouw cijfers niet.

Of je aflost of niet, is een kwestie van cijfers optellen en aftrekken en kijken wat er in je hoofd gebeurt. Blinde paniek? Onrustig gevoel? Of een och-dat-valt-reuze-mee?

In de toekomst kijken kan niemand maar je kunt jezelf wel een aantal vragen stellen:

  • Wat verwacht je van je pensioen
  • Is er een partnerpensioen?
  • Wat gebeurt er als jij of je partner arbeidsongeschikt of werkloos wordt?
  • Zijn je hypotheeklasten nu makkelijk op te brengen of is het nu al hangen en wurgen?
  • Zijn je bruto hypotheeklasten op te brengen in geval van een lager inkomen?
  • Wat zou een rampenscenario voor jou zijn? Reken dat eens uit?

De beslissing om af te lossen en hoeveel af te lossen is geen statische beslissing maar iets wat misschien mee verandert met de tijd. Omdat jouw situatie ook verandert. Ik zelf bekijk elk jaar opnieuw wat we kunnen missen. Ik ben namelijk niet in de omstandigheid om lekker veel extra te werken en zo mijn hypotheekaflossingen bij elkaar te verdienen. Mijn manier van aflossen is uitgaven zo ver naar beneden brengen en houden dat er ruimte overblijft om af te lossen. Ik kijk dus elk jaar vooruit. Wat is voor ons een mooie balans tussen aflossen, prettig leven en een buffer op peil houden voor onderhoud en rampen? Wat een balans is, wisselt per jaar omdat de omstandigheden ook per jaar wisselen.

Ga niet blind af op wat anderen zeggen over jouw situatie. Zorg vooral dat je weet wat je eigen situatie is. Als je dat weet, dan volgen de antwoorden vaak vanzelf. Antwoorden krijg je door jezelf de juiste vragen te stellen. De juiste vragen zijn alle eigenlijk al die zaken waar je onrustig van wordt, waar je wakker van schrikt. Ga dat onderzoeken. Hoe groter de weerzin, hoe belangrijker het antwoord.

Waar lig jij wakker van?

Advertenties

19 gedachtes over “Stel jij de juiste vragen aan jezelf?

  1. Mijn partner begon in 1976 met een nieuwe opleiding. Jarenlang hebben we rond moeten komen van een inkomen op bijstandsniveau, 2 volwassenen en 2 kleine kinderen. Na die periode heb ik nooit meer wakker gelegen of gepiekerd over geld.

    Like

  2. Dat wat Izerina zegt daar denk ik ook wel eens over na. Ik ben een 'zwartkijker' wat pensioen betreft. Tegen die tijd dan kort de regering op je aow omdat je zelf pensioen gespaard hebt. Als ik deze 'zwartkijker' mening verkondig dan wordt ik wat vreemd aangekeken en ik hoop dat ik tzt geen gelijk krijg maar ik vrees het ergste.

    Like

  3. Ik lig nergens wakker van, maar als ik wél wakker ben, gewoon overdag, kan ik na een dure periode wel eens heel sterk het gevoel hebben dat de rem er weer op moet. Gewoon dan even dat extra zetje om iets rustiger aan te doen. Moet ook wel, je kunt niet altijd op volle snelheid uitgeven 😉 Tenminste, niet als je ook gewoon je verantwoordelijkheden hebt in de vorm van bijvoorbeeld een hypotheek.

    Like

  4. Wat ik steeds vaker tegenkom is mensen die denken alles goed geregeld te hebben en dan overlijdt de man, zijn AOW wordt dan gestopt, en dan krijgt de vrouw in kwestie geen weduwenuitkering of bijstandsuitkering(ivm hun koophuis) of AOW, en moeten ze zich zien te redden tot ze AOW krijgen…daar hebben nog niet veel mensen goed bij stilgestaan.

    Like

  5. In deze fase van mijn leven ligt ik meer wakker van alles dat Tobias kan overkomen dan dat ik wakker lig van mijn eigen financiën / pensioen. Ik maak me veel meer zorgen over de sloot achter ons huis, bijvoorbeeld. Ik kan dan al hele visioenen krijgen dat hij kan lopen en dat hij erin valt (er is hier ooit een kindje verdronken, vlak achter ons huis 😦 ) Zulke dingen, daar lig ik momenteel meer wakker van…

    Like

  6. Gelukkig lig ik niet wakker van eventuele zorgen die ik heb en maak ik me ook niet echt zorgen. Dat schiet namelijk niet op…

    Maar… ik moet er niet aan denken arbeidsongeschikt te raken als alleenstaande moeder met een eigen bedrijf. Geen recht op het vangnet dat werknemers wèl hebben…

    (en ja ik vind daar wat va! 🙂 )

    Like

  7. Mee eens. Aan de ene kant wordt je aangespoord om zelf je toekomst in de hand te nemen,en als je dat dan goed hebt gedaan/gespaard/hyportheekvrij bent geworden oid. wordt je gestraft door nieuwe regelingen waardoor jouw spaargeld minder waard wordt of je eerst je afbetaalde huis moet opeten voor je AOW krijgt . Ik bedenk maar een doemscenario maar niets verbaast me meer van de onbetrouwbare regeringen.
    Voor mezelf zal het wel loslopen krijg volgend jaar AOW maar voor kinderen hou ik mijn hart vast.

    Like

  8. Tja, als je niets hebt (geen pensioen, geen koophuis) hoef je ook nergens wakker van te liggen. Ik hoop alleen niet zo heel erg oud te worden, waardoor ik in zo'n eng bejaardentehuis terecht kom. Bah.

    Like

  9. Ook ik lig nergens wakker van, maar heb in ieder geval geen zin om tot mijn 70e te moeten werken (ben nu 40 en verwacht dat ik straks tot minimaal 70 jaar moet werken).
    Daarom probeer ik mijn hypotheek nu af te lossen, zodat ik rond mijn 50e deze last helemaal kwijt ben.

    Like

  10. Mee eens. Mijn partner is nu 10 dagen geleden overleden, was 54. Ik ben 51 en heb naast een parttime baan(tje) straks wel een nabestaandenpensioen van de werkgever van mijn partner. Maar dat had anders kunnen zijn als we pakweg 12 of 13 jaar ouder waren geweest. Want dan had ik geen AOW gehad en werk zoeken op die leeftijd, nou ik heb anderhalf jaar gesolliciteerd, praat me er niet van. De mensen die in zo'n voorbeeld als jij vallen hebben nauwelijks een andere keus dan het huis te verkopen, van spaargeld te leven, of het eigen huis op te eten. Of misschien toch werk of bijverdiensten zoeken.

    Like

  11. Helemaal mee eens, als ik 67 ben heb ik ruim 50 jaar gewerkt, natuurlijk blij dat ik gezond ben en dat kan, maar toch , ik zou graag stoppen, mijn werk (in de zorg,ik ben nu 58) vraagt veel van me, ik vind het eerlijker als iedereen na b.v 45 jaar werken mag stoppen, zo kan ik er eerder uit en hebben mensen die werkeloos zijn (jongeren) ook een kans; win win situatie lijkt mij

    Like

  12. Waar ik zo blij om ben is dat we zijn gaan afbetalen, dat scheelt zoveel in de maandelijkse lasten dat als er een inkomen wegvalt we gewoon kunnen blijven zitten waar we zitten. Waar lig ik dan wel van wakker: het gebroken hart van de oudste, het rapport van mijn ADHD'er-met dyslexie…. al die kleine dingetjes.

    Like

  13. De laatste tijd ben ik veel wakker met de kleintjes.
    Ik lig dus niet wakker van zorgen, maar gebruik de nachtelijke uurtjes wel om eens rustig na te denken. Is dit huis het juiste om drie kinderen in te laten opgroeien? Wat willen man en ik zelf? Dat soort dingen.

    Like

  14. Daar durf ik wel een redelijk dure chocoladeletter om te verwedden. Al weet ik ook niet wanneer, en hoe de ingrepen komen. Met de vergrijzing is het huidige stelsel van zorg en pensioen niet houdbaar. Dus sleutelen zal tussen nu en mijn pensioen wel moeten.
    Buiten andere mogelijke aspecten (klimaatveranderingen, andere politieke verhoudingen en handelsveranderingen), waar ik nergens een positieve ontwikkeling voor NL kan bedenken. Al heb ik ook geen kristallen bal, ik reken mezelf dus niet rijk, en reken op mezelf, waar mogelijk. Dus ik ontwikkel me sociale netwerk, mijn eigen financien en mijn zelfredzaamheidsvaardigheden. Ik hou niet van op 1 paard wedden.

    Like

  15. Martine, wat zou mensen tegenhouden zelf die vragen te stellen en te beantwoorden? Het zijn geen makkelijke vragen (zoekwerk, rekenwerk), soms zelfs op persoonlijk vlak lastig (jezelf in de spiegel aankijken is niet zo simpel). Is dat de reden dat mensen wegkijken en de waan vna de dag voor laten gaan? Of zien ze niet genoeg hoeveel impact de antwoorden voor hen kunnen hebben?
    Psychologisch verhaal denk ik: lange termijn acties zijn altijd lastiger dan korte termijn leuke dingen (of dringende dingen). En als er dan nog rekenwerk of papierwerk bijzit, is de mentale berg algauw erg hoog.
    STiekum vraag ik me af of het moderne gebeuren dat voor al het denkwerk een appje te vinden is, nog invloed heeft: zijn we nog zelf gewend te denken? Maar die vraag stelde Socrates al, dus waarschijnlijk is deze vraag niet erg modern.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s