Maandag

Tot ver in het jaar kan ik vooruit met de cadeautjes die ik kreeg voor kerst. Naast een paar thrillerseries, een sjaal, geld van mijn moeder, een etherische oliebrander en een mooie muziekdvd (een concert van Leonard Cohen uit 1970, is ook wel eens grappig: leonard Cohen met veel en donker haar!) kreeg ik ook veel verzorgingsartikelen. Normaal koop ik dat van mijn zakgeld maar het is heel fijn om het eens te krijgen. Ik geef niet veel geld uit aan cosmetica maar ik smeer wel een crème op mijn gezicht, gebruik deodorant, zeep, shampoo en soms bodylotion. Ik vond trouwens dat ik buitensporig veel kreeg van kind aan smeerseltjes. Ik had een verlanglijst opgesteld en uitgerekend dat hij er daar eentje van zou kunnen kopen maar mijn favoriete merken lagen toevallig in een uitverkoop grabbelbak bij ‘onze natuurwinkel’ dus vandaar dat ik deze kerst enorm werd verwend, echt fijn! Misschien ga ik zelf binnenkort ook even kijken of er nog steeds zo veel ligt, kan ik even inslaan…

Natuurlijk heb ik als consuminderaar het goedkoopste alternatief gebruikt: ik maakte het zelf van baking soda. Maar man, man, wat word ik daar ongelukkig van. Niet ongelukkig als in zwaar depressief (en bij voorbaat excuses als jij je als depressieveling voelt aangesproken) maar wel ongelukkig als in: ik mis wat. Ja het is mogelijk om zonder stinken door het leven te gaan en nee, ik kan daar niet aan wennen. Ik ben gesteld op het gevoel dat een douchegel mij geeft, of wat shampoo met me doet. Omdat ik ook gesteld ben op mijn gezondheid en die van de planeet, gebruik ik alleen maar bepaalde merken. En dat kost wat. Vandaar dat ik het meestal betaal van mijn zakgeld.

Een tijdje geleden kreeg ik een mail van een lezeres die me vertelde dat er bij haar in de kast een nog zo goed als nieuw judopak, zeer geschikt voor een 12 jarige. Na wat heen en weer mailen bleek zij met kerst in Hoorn bij haar broer te zijn, liet zij het pak daar achter en haalden de mannen dat daar zaterdag op. Dank je wel Ida, we zijn er blij mee! Vooral kind is helemaal blij, hij krijgt kleedgeld van ons en daar moet hij alles van doen, gewone kleding, sportkleding, ondergoed. Ik help hem wel eens door bijvoorbeeld wat ondergoed te kopen maar niet te veel, het is natuurlijk bedoeld om te leren uit te komen. Nu is € 50 best een uitdaging voor een jongen in de groei die 5 dagen in de week een sporttraining van of judo of voetbal heeft en het dus niet redt met bijvoorbeeld 1 paar voetbalschoenen. Dus was hij heel blij met het judopak dat uit de lucht kwam vallen én de voetbalkleding die onder de kerstboom lag.

Nu gaan we dan voor even weer over naar het ‘normale’ dagelijkse leven. M. is vandaag weer naar zijn werk vertrokken en S. is uit logeren, dus ik heb even het rijk alleen. Ik loop nog steeds te hoesten en ben nog steeds beroerd. Eigenlijk moest ik even naar de stad vandaag maar ik vraag me serieus af of ik dat niet beter kan uitstellen tot ik me weer iets beter voel. Ik ben nu al ruim 1,5 week aan het kwakkelen. De koorts is wel voorbij maar het hoesten gaat maar door. Ik heb mezelf inmiddels helemaal beurs gehoest en ben er doodmoe van, bleh.

We hadden al geen uitbundige plannen maar met hoe ik me nu voel, vraag ik me serieus af of ik het red tot 12 uur woensdag. Nou ja het zou niet de eerste oudejaarsavond zijn dat ik platlig. Maar dit keer wil ik toch opblijven en me bekommeren om het geestelijk welzijn van onze viervoeters, de nieuwelingen in het speciaal. Ze reageren goed op de vuurwerk-cd maar volgens M. komt dat omdat ik ze heb geleerd dat er herrie uit de box komt en dat ze daarna wat lekkers krijgen. Hoe ze reageren als het echt losbarst is de vraag natuurlijk.

Het gaat overigens prima met de ex-zwervers. Dibbes reageert dus goed op de vuurwerk-cd en krijgt ook elke dag een antistressvuurwerkpilletje waar hij erg blij van wordt. En Gerrie maakt nog steeds grote stappen. Zijn favoriete tijdverdrijf nu is dat ik aan tafel zit en hij op tafel. Dan drukt hij zijn lijf tegen me aan, duwt zijn neus tegen mijn neus en dan is het de bedoeling dat we zo blijven zitten. Daar krijgt hij maar niet genoeg van. Een kwartier zo zitten maakt hem héél gelukkig. Hij blijft dan telkens duwtjes geven met zijn neus. Volgens mij denkt hij dat we zoenen. Hij wordt er in ieder geval erg blij van. En ik ook, het ontroert me dat hij zich er zo aan over kan geven. Wie had gedacht dat ik zover zou komen met een kat die ik in eerste instantie met een afwasborstel zachtjes over zijn rug aaide omdat hij zo agressief was en zich niet liet aanhalen?

Dat was het, fijne maandag mensen!

Advertenties

11 gedachtes over “Maandag

  1. Hoewel onze hond alleen wat schichtig is bij knallen geef ik toch Bach-rescue. Want ik ben bang,dat nu vanaf 18.00 oudejaarsavond hier de hel losbarst. Alles wat anders overdag afgeschoten werd,concentreert zich in die paar uur.Trouwens nu is ook te horen,dat de het vuurwerk opgehaald is.

    Like

  2. Wat heerlijk dat het zo goed is met de katten, en wat heerlijk ook dat jullie zo verwend zijn met de kerst.
    Onze katten krijgen geen vuurwerktherapie, we houden ze de hele dag binnen met oudjaar. Mijn man maakt zich er ook zorgen over dat de dieren een normale waakzaamheid verliezen als ze aan de knallen wennen. Maar die van ons hebben niet zwerversbestaan achter de rug en zijn gelukkig niet getraumatiseerd. Ik krijg trouwens de indruk dat het maatschappelijk draagvlak voor vuurwerk afneemt. Het zal nog wel een jaar of tien duren vrees ik, maar op den duur verwacht ik echt dat er gemeentelijke vuurwerkshows komen en geen prive hoek-van-de-straat voorstellingen meer.

    Like

  3. Beterschap met dat virus en ik hoop dat je daarna snel weer wat meer energie krijgt. Ziek zijn vraagt zoveel als je al niet veel energie hebt.
    Hier gaat het qua gezondheid wel goed, maar tis in december soms wel even heel erg moeilijk om op zo'n streng dieet te zitten. Soms kan ik het bakken van vroeger zo missen, he.

    Like

  4. Ik kan je de hand geven, ik hoes ook nog steeds heel zwaar en voel mij nog steeds heel moe. Het duurt toch echt even voordat je van zo,n zware griep weer helemaal opgeknapt bent. Wat fijn dat het zo goed gaat met Dibbes en Gerrie, ze voelen zich echt thuis en op hun gemak bij jou/jullie. Ik hoop dat op oudejaarsavond alles goed gaat en dat niemand van de katertjes erg bang is van het vuurwerk. Fijne avond nog. Marja

    Like

  5. Wat akelig voor je dat je je nog steeds zo beroerd voelt. Misschien iets tegen het hoesten halen bij de huisarts (ondanks dat ik daar zelf nogal slechte ervaringen mee heb). Hoop dat je het een beetje redt tijdens de jaarwisseling en dat 2015 beter begint dan dat 2014 eindigt.

    Like

  6. Hahaha, zoenen met Gerrie. Ik kom echt niet meer bij, moet er hardop om lachen. Dat die kat zo graag met jou neust of wat het ook precies moet voorstellen. Heb je er weleens over nagedacht om een katten-blog te beginnen?. Ik zou het zeker lezen, want je schrijft zo leuk. Een heel goed en gezond 2015 gewenst!. Lieve groet, Maaike

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s