Wijs op woensdag: goede voornemens

Een bijdrage van gastblogger Pennie Wijs:


Ja mensen, it’s the time of the year en ik ben er weer helemaal klaar voor: goede voornemens. Sommigen zijn er op dit moment juist alweer helemaal klaar méé, maar dat zijn natuurlijk gewoon ordinaire slapjanussen en slapjaneressen. Het komt erop aan om nu even stevig door te pakken en niet alleen nu, nee het hele aanstaande kersverse gloednieuwe jaar door. Kom op. Zet door. Ik sta achter je. Let’s do it!

Overal zag ik lijstjes de afgelopen tijd. Minder geld uitgeven. Leuker doen tegen de buren. De kinderen eens fatsoenlijk opvoeden. De tv de deur uit doen. Een studie Hebreeuws beginnen. Een parachute breien voor je man. De vriezer de deur uit doen. Ophouden met vloeken achter het stuur. Helemaal als er kinderen op de achterbank zitten. De wasdroger de deur uit doen. Als er een drenkeling in de gracht ligt, niet ijskoud doorrijden en denken dat de brandweer het wel opknapt, maar uitstappen en ook eens een keer je handjes laten wapperen. (Als er nu weer reacties onder dit stukje komen van dat dit alles zo ‘herkenbaar’ is, dan ontplof ik want ik zit hier dus mijn stinkende best te doen om origineel te wezen, dat jullie het even weten…)

Ondertussen durf ik te stellen dat ik een specialist ben in goede voornemens. Niet speciaal die van mezelf, maar in het algemeen. Vanaf september begin ik iedereen te bevragen hoe het ermee staat. Is er al een lijstje? Wat staat erop? En hoe dacht je dat waar te gaan maken? Man man, (c.q. vrouw vrouw) wat je dan te horen krijgt! Als ieder jaar tien procent van de voornemens werkelijk uitgevoerd werd dan was Nederland nu bevolkt met 16.877.351 slanke, sportieve, studieuze, iedere dag gezond kokende, niet rokende, leuke hobby’s uitvoerende, sympathieke, monogame, milieubewuste, geen-auto-bezittende consuminderaars met stevige wandelschoenen. Maar ja, tussen droom en daad…

En ik snap dat heus wel. Het punt is dat je eerst de oorzaak moet ontdekken van het constant floppen van je voornemens alvorens weer zo’n lijst op het internet te kwakken. Ik kan natuurlijk niet voor een ander spreken, maar voor mezelf heb ik ontdekt wat de grootste boosdoener is: stapeling. Een béétje goede voornemens-nemer weet allang dat je niet met een tienpuntenlijst moet beginnen. Dat is vragen om problemen. Daarom beperkte ik me twee jaar geleden tot twee items: meer bewegen, minder eten. En dat lukte! Aan het eind van het jaar woog ik vijf kilo minder en kon ik met een beetje goede wil doorgaan voor iemand met een atletisch figuur. Goed voor de gewrichten, de bloeddruk, ja zelfs voor het brein – heb ik me laten wijsmaken – en uiteraard vooral voor mijn zelfbeeld. Deep down verscholen in mij zit toch maar mooi een doorzettertje, of niet dan?

Nu is het idee van deskundigen dat als je een uitdaging eenmaal stapje voor stapje onder de knie hebt gekregen, de zoete vruchten geplukt hebt van je gezwoeg en gezweet, jezelf in volle tevredenheid over je prestaties eens flink op de schouders hebt geklopt, dat je dan die nieuwe gewoonten stevig ingeslepen hebt en voortaan zonder al teveel moeite zo verder dobbert. Nou en dat is dus gewoon niet waar. Helemaal niet. Boerenbedrog. Ik zeg maar gewoon waar het op staat, misschien heb je er wat aan.

Want na een jaar moest ik nog steeds ontstellend veel moeite doen om weinig te eten en veel te bewegen. Goedbeschouwd is dat ook hartstikke logisch. Want ik was wel een jaartje ouder maar nog steeds mezelf. En dat is in mijn geval een tamelijk lui personage dat gewoon van lekker eten houdt. Ja, verander dát nou maar eens, ik geef het je te doen, tips zijn welkom. Dus toen ik begin vorig jaar toe was aan mijn volgende goede voornemen – het stoppen met doelloos rondlummelen en eindelijk eens wat zinnigs gaan doen in mijn vrije tijd – zat ik nog steeds met die oude shit van het voorgaande jaar opgezadeld. En daarop moest ik mijn nieuwe voornemen stapelen. Nou, die combi trok ik dus niet. Ik heb al mijn tijd en energie nodig voor het niet eten en wel bewegen. ’t Is eigenlijk een soort dagtaak geworden zeg maar. ’s Avonds stap ik moe en voldaan in bed. Hè hè, ik heb het hem maar weer mooi gelapt vandaag! Chapeau. Applaus voor Pennie. Morgen weer een dag.

Ja, zo schiet het niet op met mijn anti-rondlummel-voornemen. Dus voor 2015 bedacht ik een nieuwe strategie. Weg met die stapeling van voornemens, ik ga ze gewoon één voor één uitvoeren. Per jaar pik ik er eentje op en een volgend jaar kies ik weer een andere. Zo kom je gemiddeld toch aardig toe aan het leven dat je graag wil leiden. Dit jaar laat ik het niet eten/wel bewegen vallen. Als alles volgens planning verloopt ben ik binnenkort weer mijn oude vertrouwde zelf: een niet bewegende dikkerd. Maar dan heb ik mooi wél tijd vrijgemaakt voor het doorbreken van het rondlummelgedrag. Dus mochten jullie dit jaar types van mijn postuur in het straatbeeld spotten, denk dan niet ‘wat loopt dat vette wijf daar sloom te slenteren’ maar ‘goh, dat verstandige dikkerdje heeft vast iets beters te doen dan haar tijd te verspillen in de sportschool.’

Zo, nu neem ik een gevulde koek. En ik ga gelijk wat zinnigs doen. Gelukkig nieuwjaar!

Advertenties

15 gedachtes over “Wijs op woensdag: goede voornemens

  1. Wat een hilarisch stukje! Hoe origineel je ook bent, herken ik toch wel een stukje van wat jij omschrijft. En dat is dat iets “simpels” als op gewicht blijven en ook nog een beetje voor wat rek en strek in de vorm van wandelen te doen, inderdaad zo'n beetje een dagtaak is! Bij mij is dat wel hetgeen ik echt vol wil houden, nu ik een gezonder gewicht en gezondere gewrichten heb. Dus heel veel andere zaken, dat zit er niet in. Maar ik heb dan ook gewoon geen goede voornemens, behalve dat ik een beetje zo door wil sukkelen. Daarnaast heb ik nog wel veel wensen… dat dan weer wel! groetjes Esther

    Like

  2. Sinds ik geen bewerkte suikers meer eet, is het ontstellend gemakkelijk om op gewicht te blijven! Maar ja, je moet dan wel een week of 2-3 door de zure appel heen bijten om van die suikerverslaving af te komen (en de eerste tijd verlies je dan dus gewicht, alsof het niets is!) Maar daarna: appeltje, eitje! (en die appelen en eieren eet ik dus lekker wel!) Want je smaakpapillen veranderen zo, dat je bewerkte suiker gewoonweg vies gaat vinden! Als je dan denkt: oh, wat lekker een appelflap, die vond ik vroeger zo lekker en je neemt vervolgens een hap, dan trek je daarna het gezicht van een baby die voor het eerst spinazie eet. En dus wordt het ontzettend makkelijk om dat soort voedsel te laten staan. Echt, als ik een tafel vol taart zie staan, doet het me gewoonweg niets meer. Geef mij maar een handje noten ofzo. Dus nu blijf ik op gewicht EN kan ik een nieuw voornemen uit gaan voeren komend jaar! (en dat is geworden dit jaar: moeder worden 🙂
    Mariska

    Like

  3. He wat heb ik heerlijk kunnen lachen om je stukje. Ach en goede voornemens: ik doe wat mij goed lijkt. Dus als ik ineens zin heb ik afvallen dan begin ik er aan maar niet omdat het 1 januari is. Snap sowieso niet dat je in januari daarmee wil beginnen want dan heb je juist meer behoefte aan voedzaam eten en minder aan een paar bladjes sla.

    Like

  4. Hahaha, knap als dat zo lukt! Ik merk bij mezelf dat ik wel echt gezond moet eten/moet blijven bewegen om energie te hebben om andere dingen op te pakken. Maar hier wordt het ook al steeds meer een gewoonte, al was het alleen maar omdat m'n lijf gewoon dwars gaat liggen als ik er weer een bak chips of paar repen chocolade in mik.

    Like

  5. Bedankt Pennie, ik zat hier net super chagerijnig te wezen omdat ik me had voorgenomen deze week een start te maken met een grote schoonmaak-opruimronde en dat plan is direct gestrand door allerlei gezellige dingen die natuurlijk vóórgingen, maar waardoor het nu nog steeds een niet opgeruimde maar gelukkig nog redelijk schone toestand is hier. Snap je het nog? Na het lezen van je stukje zit ik weer met een grijns op mijn gezicht en ga nu snel iets voor het eten in huis halen want straks komen de immer hongerige mannen thuis. Salut 😉

    Like

  6. Vind ik ook. Eens een junk, altijd een junk. Ik eet al 35 jaar nauwelijks suiker, maar het blijft heerlijk. Ik het net een mierzoete stroopwafel op. Lekker joh!

    Like

  7. Dat was weer heerlijk genieten. Bedankt je hebt mijn dag helemaal goed gemaakt. Ik heb een voornemen. Genieten van alle mooie dingen, hoe normaal die ook mogen zijn voor iedereen.

    Like

  8. Bij mij hetzelfde als Yelena Yeli, eet heel weinig suiker (behalve fruit) maar als ik een lekker puntje taart aangeboden krijg, sla ik dat zeker niet af en ik vind het al helemaal niet vies! Wel zoeter dan vroeger, maar niet bekvertrekkend mierzoet.
    Lara

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s