Vreemde kostganger

‘Onze Lieve Heer heeft vreemde kostgangers’, zei mijn omaatje regelmatig om duidelijk te maken wat ze van iemand vond. Dat ze zelf trouwens ook vrij hoog scoorde op de schaal van eigenaardigheid, had ze volgens mij niet door.

Maar die uitdrukking schoot me weer te binnen toen ik wegliep uit de boekhandel waar ik zojuist mijn DHL pakje had ingeleverd. De verkoop van boeken en dvd’s via B.ol gaat heel aardig. De wat zwaardere boeken verstuur ik met DHL omdat dat voor mij de goedkoopste optie is. Het Russisch-Nederlandse woordenboek dat al 20 jaar bij mij in de kast stond – en dát terwijl ik geen woord Russisch spreek en ook nooit van plan was het te leren – was verkocht en leverde zo een bijdrage aan onze hypotheekaflossing. Het woordenboek viel in de categorie ‘zwaar’ en werd dus verstuurd via DHL.

Nu was ik de afgelopen weken al een paar keer bij het inzamelpunt – een boekhandel in ons IJsselmeerstadje – geweest om andere pakjes in te leveren. En ik was verrukt over wat ik aantrof. Een mooie ruimte vol boeken (ja duh!), grote houten tafels met boeken, stapels boeken aan de zijkanten, een heerlijke versleten chesterfield bank en een prachtige afdeling met kinderboeken. En tot slot, niet geheel onbelangrijk: een hele aardige boekverkoopmeneer die elke keer heel vriendelijk het pakje in ontvangst nam en vertelde dat ik even moest wachten, dan zou hij het in orde maken. Altijd een lach en een praatje.

Nou hoor ik dat natuurlijk altijd graag, dat iemand ‘het’ in orde maakt, het geeft me een gerustgesteld gevoel. En dat heb ik ook wel nodig want ik voel me een beetje schuldig om als voormalige boekenverzamelaar alleen maar ongewenste ‘zooi’ in te leveren bij zo’n prachtige winkel zonder iets te kopen. Dus als ik dan terugloop met de verzendbevestiging in de hand, loop ik langs al die houten tafels met boeken wél te kijken en niet te kopen. En beloof ik die boeken dat ik binnenkort heus wel een mooi exemplaar uitzoek. Want dat verdient die boekhandel.

Hoe je beeld kan kantelen werd in één klap duidelijk. Ik liep naar binnen met mijn zojuist verkochte Russisch-Nederlands woordenboek en werd niet opgewacht door de leuke boekhandelaar maar door zijn sacherijnige vader of oom of oudere werknemer. Mijn fantasie slaat nogal snel op hol, dat je het weet.

Nou ja, ik werd niet echt opgewacht, ik liep de winkel in, helemaal naar achteren en zag niemand. Wel stuitte ik op een wolk van gore sigarettenrook die net goed bleef hangen in de sectie kinderboeken, wat niet geheel toevallig was want daarnaast lag blijkbaar het rookhol.

Uit dat hol dook een geïrriteerde oudere man op. Stoorde ik hem bij het roken? Stoorde ik hem omdat ik geen boek kwam kopen maar een ordinair pakketje kwam afleveren? ‘Dat hele DHL inleverpunt gedoe is toch een teken van de gehele neergang van de boekenbranche‘ hoor ik de man denken, maar ik ben dan ook bijzonder fijngevoelig en vang dat allemaal op hè, in een mum van tijd. Het kan natuurlijk ook dat ik hem stoorde omdat hij gewoon even niets wou, lekker zitten en de benen rust geven omdat hij de hele dag al had gestaan. Maar die vibraties ving ik nou net niet op….

Dát hij echt niets wou werd al snel duidelijk, ik overhandigde het pakje en er werd me toegesnauwd dat ik mee moest lopen voor de verzendbevestiging, en hij liep zo het rookhol in! Ja, dát gingen we mooi niet doen hè! Dus ik boog me over de heruitgave van de ‘Sprookjes van Grimm’ heen en begon een vrolijk verhaal te vertellen dat ik juist van dat sprookjesboek als kind trauma’s had gekregen maar dat ik het nu als volwassene wel wist te waarderen.

Ik kreeg geen antwoord maar hoorde wel gewapper van papier. Wat ik zag mensen, werkelijk waar en niet gelogen, was een arm die om de hoek stak en ongeduldig met papier wapperde. ‘Pak mij mens. Ik kom niet naar jou toe en de eigenaar van deze arm wenst jou niet te zien, pak mij en houd je mond!’
Dus pakte ik totaal verbijsterd de verzendbevestiging en liep langs al die tafels met al die boeken zonder nog enig koopverlangen in me te voelen.

Onze Lieve Heer heeft vreemde kostgangers en ik had er zojuist één ontmoet.

Advertenties

24 gedachtes over “Vreemde kostganger

  1. Hahaha, het is toch wat!! Toch zou ik het een volgende keer wel aankaarten bij de aardige boekverkoopmeneer. Zo'n rare snuiter kan er wel voor zorgen dat steeds minder mensen zijn winkel willen bezoeken en dat zou jammer zijn.

    Like

  2. Dit verhaal doet mij erg denken aan mijn ervaring bij de nieuwe 'hippe' boekwinkel in de stad. Nieuwsgierig geworden door alle lovende verhalen ging ik daar afgelopen zaterdag een kijkje nemen. Het zag er leuk uit en er zat een groepje jonge studenten achterin die les kregen van een wat oudere meneer met kritische vragen. Leuk al die reuring dacht ik nog. Maar de lol verging me al snel toen ik 3 x langs de verkoper achter de kassa was gelopen en oogcontact had gezocht om hem te begroeten. Niks, nada, noppes. Geen enkel contact en ik was werkelijk de enige in de winkel. Ik ging niet tijgerend langs de kassa om zo snel mogelijk ongezien weg te komen. Oogcontact en een vriendelijke begroeting vind ik in een winkel erg belangrijk. Als je dat al niet kan, waaron werk je dan in een winkel? Even verderop in een hippe vintagewinkel hetzelfde verhaal..ben ik nou gek dat ik me daaraan stoor?

    Gr Yvonne

    Like

  3. Ahhhhh, dast zou voor mij ook een reden zijn die winkel te ontlopen, ware het niet dat er normaliter een juist zo aardige meneer staat, dilemma dus…. maar niet leuk, ik snap 't helemaal!!!!!!

    Like

  4. Helemaal met Daantje eens! Onvriendelijk of niet functionerend personeel kan je zaak in no time de nek omdraaien. Daar heb ik al diverse voorbeelden van gezien. Nu ziet de eigenaar op een bepaald moment wel teruglopende verkoopcijfers, maar dan is het vaak al te laat. Of er wordt geen link gelegd met de betrokken medewerker. Als mensen klagen kan er op tijd ingegrepen worden. Ik doe het tegenwoordig wel. Per mail. Zou toch zonde zijn van zo'n leuke zaak? Anna

    Like

  5. Ik twijfel nog over de verhoudingen, afgelopen week weer 2 keer een pakje ingeleverd en toen waren ze samen aanwezig,. Volgens mij is de oudere man toch de eigenaar van de zaak, gezien hoe hij praat tegen de jongere/aardige man.

    Like

  6. Jakkie sigarenrook walmen , gewoon vies vind tik dat . Vooral in een winkel vind ik dat persoonlijk niet kunnen en kan me je houding en die van anderen ook helemaal voorstellen . Ik ben dan ook zo iemand die dan op een gegeven moment niet meer naar zo'n winkel toe gaat. Als de andere medewerker er weer is zou ik het toch zeggen , niet om te roddelen maar dit kan niet . De uitdrukking gebruikte mijn schoonvader ook vaak als katholiek.

    Like

  7. Wat vreselijk jammer voor de meneer die je wël vriendelijk te woord stond.
    Ik zou hem een volgende keer informeren hierover.
    Vies, dat de man rookt in de winkel en jou ook nog wilde meenemen in die rook.

    Like

  8. Hier iets soortsgelijk in de drogist. Daar werken echt hele vriendelijke dames en een hele knorrige meneer. Niet groeten als je binnenkomt, kort en mopperig antwoord geven op vragen en na het afrekenen groet hij ook niet.
    Maarja die knorrige meneer is de eigenaar van de winkel wat moet je dan..? Ik kom er niet vaak maar als ik er moet zijn hoop ik altijd maar dat hij er niet is en ik geholpen wordt door de lieve vriendelijke dames. Hij moet het echt van zijn personeel hebben.
    Ingrid

    Like

  9. Ja , het dilemma van de winkels , die “postkantoor”zijn geworden . had laatst een gesprek met verkoper bij het wegbrengen van een pakje. Ze verdienen er ontzettend weinig op. Nou helpt hij me altijd heel plezierig hoor. Ze doen handelingen die niets opleveren. Als er dan een rij mensen met boeken in hun hand staan te wachten , gebeurt het vaak dat een klant een boek teruglegt en de winkel uitloopt. zo lopen ze verdiensten mis.
    Dat geeft natuurlijk niet het recht om zo onbeschoft te reageren. Man had natuurlijk een pesthumeur.

    Like

  10. Je komt ze natuurlijk niet alleen in winkels tegen. Ze zijn overal. En het erge is: 'normale' mensen irriteren zich, het negatieve blijft hangen en zo is jouw dag verpest. In ieder geval wel de mijne! En die ander? Die heeft nergens last van.

    Like

  11. Hihi, ik vroeg me al af wanneer die vraag zou komen 😉 Ik heb jaren geleden bij een educatieve uitgeverij (boeken voor HBO en universiteit) gewerkt. We gaven veel taalcursussen uit en boeken op het gebied van geschiedenis, sociologie, cultuur. En dus ook woordenboeken. Ik kreeg toen elk boek dat bij de uitgeverij verscheen en waar ik aan had meegewerkt (ik deed de publiciteit). Na een paar jaar had ik een grote verzameling van Finse, Zweedse en Spaanse taalcursussen tot de geschiedenis van Spanje. En dus ook een Russisch-Nederlands woordenboek…

    Like

  12. Toch vind ik dat je het te snel hebt weggedaan. Het kan altijd voorkomen dat je even snel een woordje Russisch moet opzoeken. Vooral als ze straks toch nog komen, die Russen.
    прекрасный день
    (ja, daar heb je het al, wat nu?)

    Like

  13. Ha, ha, wat grappig! Ik heb hier een soortgelijke sigarenwinkel waar je DHL-pakketjes kunt brengen. En ook hier, meuuuuuuren joh! Dat ik ooit gerookt heb… wat een stank. En ook ik heb een vrijwel dagelijks loopje naar de sigarenboer (DHL) en de buursuper (Postnl) voor boeken die ik via Bol verkocht heb. Heerlijk, ga zo weer even tabakgeur snuiven! ☺

    Like

  14. Ach ja, onvriendelijk personeel in winkels. Je komt ze wel eens tegen. Beppende cassieres terwijl jij staat te wachten. Geen goedemorgen zeggen. Wegkijken bij het aangeven van de kassabon of wisselgeld. De drankwinkel uit gegooid worden omdat je een minderjarige zoon bij je hebt die het kratje voor je zou dragen. Het valt niet mee om klantvriendelijk te zijn.

    Like

  15. Tegenwoordig, ik word een dagje ouder en durf dat nu, zeg ik er wat van. Zo van : ik doe beleefd tegen u, u kunt op zijn minst beleefd zijn tegen mij, oid. Eigenlijk werkt het altjid, meestal zijn mensen zich niet eens bewust van wat ze doen. Groet Dirkje

    Like

  16. Snap niet dat je gaat roken bij spullen die je wilt gaan verkopen. Die lucht kruipt overal in. Nog niet zo lang geleden werd er hier in het dichtstbijzijnde postkantoor/sigarettenwinkel ook gerookt en niet zo zuinig ook. Als het even kan dan ging ik naar het postkantoor verderop. Maar ja als het pakketje of brief juist in het rokershol lag te wachten, ja dan moest ik wel. Roken moet mogen, maar als astma patient liever niet in 1 ruimte.

    Like

  17. Ik ben wel heel blij dat deze kwestie naar tevredenheid door je is opgehelderd Martine….

    En ja…. ik zou er nog een hele mooie Russische volzin uit kunnen gooien, al dan niet met behulp van Google Translate…. …. maar…. die houd ik lekker voor mezelf!

    Like

  18. Oh wat vreselijk onaardig. Op deze manier zullen de klanten die een pakje komen afleveren niet geprikkeld worden om een prachtig boek aan te schaffen. Ik stoor mezelf ook vreselijk aan sigarettenrook in of net buiten een winkel. Ik heb zelf gerookt, maar ben 11 jaar geleden gestopt. Ik heb astma. Ik rookte op plekken waar niemand last van mij had. Nu lijkt het de meeste mensen niets uit te maken. Kom je het ziekenhuis uit dan moet je eerst door een rookgordijn heen. Dat levert mij vaak een astma aanval op. GRRRR.

    Like

  19. Volgende keer gewoon die meneer complimenteren met al die aardige dames die voor hem werken.Heb ik hier bij onze drogist gedaan, de eigenaar wist niet waar hij kijken moest maar het heeft wel geholpen (en de dames waren er blij mee).

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s