Hoe staat het met ontrommelen?

Na een vliegende start zakte het ontrommelen even in. Een combinatie van zelfoverschatting, acute overmoed en uitgeputte energievoorraden maakte dat het even stagneerde. En dát terwijl ik net zo lekker had gelezen dat een opgeruimd huis alle energieblokkades opheft.

Maar na een week platliggen en het plafond bestuderen, pakte ik het dan toch weer voorzichtig op. Ik weet dat Pennie Wijs denkt dat we massaal gek zijn geworden maar ik zet toch door. Een minimalist zal ik nooit worden, daarom heb ik het bewust over ontrommelen.

Ik ga door tot ik het gevoel heb dat de zooi mij weer dient in plaats van ik de zooi. Totdat ik weer zaken bij elkaar heb liggen in een kast en dat dit dan past, zonder dat ik het hele huis door moet om alles bij elkaar te zoeken.  Dus nu passen het beddengoed en de handdoeken met gemak in een kast. Kan al mijn kleding inclusief mijn slaapgoed in de ene helft van de kledingkast die voor mij bedoeld is, in plaats van dat ik de ernaast gelegen kast ook nog gebruik. Nu staan mijn zomerschoenen netjes op één plank naast elkaar en kan ik in één oogopslag zien wat ik heb. Best prettig.

Ik deed een paar bikini’s weg die ik al zeker 10 jaar echt niet meer pas, ook niet als ik met een kaasschaaf overtollig vet van mijn heupen schaaf. De erkenning dat ik mijn zelfbeeld aan moet passen aan de realiteit zorgt ook wel voor opluchting. Dat maakte trouwens dat ik meteen ook die badmutsen weg kon doen, die we ooit aanschaften voor een vakantie in Italië. Daar kwamen we terecht op een camping waar je alleen het zwembad mocht betreden met hoofdbedekking. Om te zorgen dat één en ander correct verliep marcheerde er de godganse dag een Italiaanse fascist in het zwembad rond die om zich heen keek om mensen te betrappen:

  • zonder hoofdbedekking
  • die eruit zagen alsof ze in het zwembad wilden springen
  • die pret hadden

De man wist zo’n unheimische sfeer te scheppen dat we drie dagen eerder dan gepland van de camping vluchten. Thuisgekomen mikte ik de onder dwang aangeschafte badmutsen in een bak en ik heb me nu dan – bijna 8 jaar later – losgeweekt van deze nare ervaring. Je krijgt mij nooit meer een zwembad in waar ik een badmuts op moet zetten. Nooit.

Opruimen kan trouwens echt louterend werken. Ooit raakte ik verwikkeld in een nare rechtszaak tegen de eigenaar van het restaurant waar ik werkte. Daar was ik de kok. Ik zal jullie de details besparen maar deze rechtszaak en die tijd zijn een dieptepunt in mijn leven. Echt? Ja echt! Nu heeft een gang naar een rechter een bijkomend effect, misschien weten jullie dat wel: er verzamelt zich in een mum van tijd een enorme stapel papieren. Die stapel verdriet/ellende/dieptepunt van mijn leven zat al bijna 15 jaar in een paar mappen, inclusief de uitspraak van de rechter. Heel soms sloeg ik die mappen open en werd verdrietig van wat ik las. Ik zag mezelf weer zitten in de rechtszaal, met mijn netste bloes aan en een geleende broek van vriendin Iris. Heel vaak nog droomde ik over die rechtszaak. Nachtmerries waarbij de uitkomst (dat ik won) steevast veranderde in dat ik niet won en weer moest komen werken in het restaurant. Badend in het zweet werd ik dan wakker. Een paar jaar geleden geleden liep ik naar boven en heb ik al die papieren in duizenden stukjes versnipperd. Weg ermee! En nooit meer een nare droom gehad over de rechtszaak of die tijd.

Dat jullie dus niet denken dat het overal een geëscaleerde zooi is in dit huis. Die ene map vol verdriet was dus al weg. De mappen met administratie sinds ik het huis van mijn ouders verliet in 1987 zijn ook al lang leeggehaald. Er is echt al enige tijd sprake van een bepaalde orde in dit huis. Niet geheel toevallig viel dat samen met de tijd waarin we beter met geld begonnen om te gaan. De zooi en chaos die er nog is, manifesteert zich vooral op gebieden waar:

  • mijn passies liggen (boeken, koken) of hebberigheid zijn kans ziet (tassen, schoenen)
  • de passies van M. liggen (maar daar heb ik een oplossing voor gevonden: alles in één kamer doen, dat zijn kamer noemen en de deur dichthouden)
  • de passies van kind liggen: de Donald Duck, alle jaargangen worden bewaard sinds 2008 maar lagen door elkaar. Nu zijn ze dan onlangs gesorteerd naar jaar en in tijdschriftcassettes gestopt, dreigen met weggooien had echt een gewenst effect, ik kan het iedereen aanbevelen
  • het overzicht ontbreekt zoals zooi die wordt opgeslagen achter schotten en dat je dan echt niet meer in de verste verste kunt bedenken wat het is als je eens in een bui vol goede moed zo’n schot opzij schuift en dus meteen dat schot er weer voor flikkert…

Nu lees ik vaak verhalen van mensen die aan het opruimen zijn geslagen en dan blij vertellen dat ze al zó veel het huis hebben uitgewerkt en dat ze niets missen. Tot die categorie behoor ik helaas niet. Ik verwijderde 3 weken geleden 4 scharen uit dit huis en kwam er onlangs achter dat dit er 2 teveel waren. Daar zat namelijk de schaar uit de verbanddoos bij. In plaats van dat ik de verbanddoosschaar die ik in de keukenla aantrof terugbracht naar zijn oorspronkelijke plekje, de verbanddoos, dacht ik ‘hé, we hebben 2 verbandscharen‘ en deed hem weg. Knap onhandig als de waarheid tot je doordringt met een bloedende vinger.

Ook is het echt lastig dat we nu maar 1 schaar in huis hebben. Die ene schaar ligt in de keukenla en wordt dagelijks gebruikt. Maar de helft van de keren is dat dagelijkse gebruik boven, waar ik de door mij verkochte boeken klaarmaak voor verzending. Dat boven doen leek praktischer want de boeken en de printer staan daar ook.  Dus daar doe ik bestelbonnen printen en boeken inpakken, alles ligt daar klaar in ‘mijn kantoortje’ inclusief pakpapier en tape. Behalve een goede schaar. Het knippen van het inpakpapier doe ik dus nu met een nagelschaartje (waarvan ik er overigens twee heb, dus eentje kan er weg, vindt u ook niet). Het is dat of nóg een keer de trap aflopen naar de schaar in de keukenla en dan weer naar boven. Of met boeken en geprinte bonnen naar beneden lopen en daar inpakken omdat de schaar daar ligt. En dan weer naar boven lopen omdat ik het pakpapier vergeet. En volgende keer pak ik dan alles beneden in maar moet ik dan toch naar boven lopen om de boeken te halen. En dat is een hoop gedoe dat ik niet zou hebben als ik niet zo knieperig had besloten dat 1 schaar voldoende is in een huis met twee trappen…

En zo zijn er wel meer zaken die ik te drastisch heb verwijderd. Dat komt omdat de raad die mensen elkaar geven bij het minimaliseren – heb je iets écht nodig of niet, word je blij van iets – absoluut niet aan mij besteed is. Mijn mentale toestand varieert al jaren tussen ‘zo labiel als wat & het is vandaag een deken over het hoofd dag’ tot ‘totale euforie en zelfoverschatting’. En al die buien vereisen hun eigen gereedschap. Wat ik natuurlijk net heb weg gegooid.

ps: voor wie het leuk vindt: op mijn kookblog staat vandaag een stuk over hoe ik Paleo eten enigszins betaalbaar houd.

Advertenties

27 gedachtes over “Hoe staat het met ontrommelen?

  1. Leuk verhaal over de scharen. In mijn huis zijn er zeker 6 tot 8 in gebruik. We hebben beiden een grote en kleine op bijzettafeltje liggen en ook in de keuken 2 (of drie) en boven ligt er ook een. Kan niet zonder, net zoals heel veel messen voor elk soort snijden een apart mes en veel pannen!. Aan kleding en beddegoed heb ik dan weer niet zo heel veel in huis, veel weggedaan bij verhuizing.

    Like

  2. Jouw afsluiter vind ik grappig. Ik vraag me soms ook af of ik iets nu weggegooid heb of verkeerd gelegd. Vervelende momenten. Ik vul de uitspraak aan met 'is iets nuttig', want ik heb geen zin om ze nog een keer te kopen.

    Like

  3. Scharen worden opgegeten. Het zijn net sokken hier. Die doe ik.ook niet weg.
    Verder is het ontrommelen al lang bezig, maar het heeft zo weinig nut als je 3 dozen oud papier wegdoet en er vervolgens een jaar lange briefwisseling met de belastingdienst volgt, een kind dat alle papieren van school wil bewarenen een.peuter die schildert en tekent.
    Maar in mini beetjes ben ik aan het winnen.

    Like

  4. Ach hier is het effect van ontrommelen nauweljjks zichtbaar ondanks dat er al aardig wat dozen zijn weggebracht. Het is niet anders. De illusie van een huis zonder rommeltjes heb ik al lang achter me gelaten. Het past beter bij mij dan een minimalistisch huis. Zo lang ik alles maar terug kan vinden.

    Like

  5. Buiten goede adviezen als gewoon 2x achter elkaar verhuizen naar een huis zonder trappen en met weinig bergruimte(dan gooi je vanzelf van alles weg) , heb ik niets te bieden. Zelfs geen schaar, want daar heb ik ook net de verroeste (dus niet gebruikte) varianten van weggedaan.
    HEt enige wat de troep bij enigszins in bedwang houdt is het compartimenteren: alle schoenen in die mand/kast/kamer/bak/zak en als het niet past, wordt het uitzoeken. En soms het volume van die mand/kast/kamer/bak/zak wat verminderen – omdat er andere zaken bij moeten passen in huis 😉

    Like

  6. Toevallig had ik het ook net over die scharen 🙂 Als ieder huis nu eens een speciaal scharenlaatje had om die 15 scharen in te op te bergen, en dan alleen maar scharen!!! zou ik ook zeggen: allemaal bewaren!! Helaas liggen ze bij mij tussen allemaal andere nuttige noodzakelijke belangrijke attributen en moest ik alsnog een half uur graven om er een uit te vissen. Nu heb ik er 2 beneden (en ja, op hobbykamer boven ook 2, dat dan weer wel….) in een veeeel leger opgeruimd laatje en zie, ik kan hem zo pakken, in 1x raak!!! Dus elk nadeel heb z'n voordeel 🙂 Daarom ga ik vrolijk door met ontrommelen, voelt heerlijk 🙂

    Like

  7. Praat me niet over scharen. Ik weet niet hoeveel ik er heb. Misschien wel een stuk of 8 , 1 voor sr. kamer , 1 in de haak/brei mand , 1 in de rommella , 1 in het potje met pennen , 1 in de la met plakband , nietmachine en mee r van dat spul en dan komt het echt voor dat ik nog moet gaan zoeken als ik een schaar nodig heb.
    De laatste dagen ben ik administratiemappen en dozen aan het ordenen en weggooien. Heb lekker fikkie gestookt in de openhaard .

    Like

  8. Ik heb drie scharen in de keukenlade liggen en geen èèntje gaat er daar van weg. Boven heb ik ook een schaar liggen. En weet je waar ik ook een boel van heb? Pennen! Overal in mijn huis liggen pennen. Niks zo frustrerend dan op zoek moeten naar een pen als je even snel iets op wilt schrijven in bed, onder de douche of op de wc. Daarom zweer ik bij een zooi pennen in huis.

    Like

  9. Van sommige dingen heb ik graag véél. Dan grijp je tenminste niet snel mis. Zeker met een groot gezin, waar velen gebruik maken van bepaald gemeenschappelijk bezit. Te denken valt aan scharen, rollen plakband, kammen, pennen, pleisters, pakjes paracetamol etc.

    Like

  10. Kan ik me voorstellen en je kan ieder kind wel zijn eigen schaar of pen geven , maar uit ervaring weet ik dat er onderling nog wel eens wat “geleend “wordt en weg is je pen of schaar of nietmachine.

    Like

  11. als ik denk dat ik ergens iets te veel van heb doe ik het in een doos, is het langer dan een jaar niet uit de doos gehaald dan weet ik dat ik het met een gerust hart weg kan doen.

    Like

  12. Leuk verhaal 🙂
    Mijn kinderen hebben zéker 10 kinderscharen, die ze nóóit kunnen vinden. Geen enkele. Dus lenen ze de grote schaar….met als gevolg dat ik niet alleen hun kinderscharen mag gaan zoeken, maar ook mijn eigen keukenschaar (waar er maar een van is).
    Ik overweeg om er nog een aan te schaffen….

    Heb je ook stofscharen of kappersscharen in huis? Die heb ik ook, maar er staat een hoge straf op het oneigenlijk gebruik daarvan. Dat is tot nu toe goed gegaan….

    Succes ermee.

    Groeten Anita

    Like

  13. met een kind dat bijna op kamers gaat, verhuist hier heel veel naar een doos op zolder ipv naar de kringloop.
    Scharen: de stofschaar mag alleen voor stiffen en garens worden gebruikt, en de nagelschaar alleen voor nagels. Het borduurschaartje is voor de mooi en voor bij het breien. Dan nog de snoeischaar, die is alleen voor het groen buiten. De van-alles-schaar ligt in mijn bureau voor allerlei inpak en uitpak zaken (met mooi gekleurde handgrepen, die kan niemand ongezien inpikken) en dan hebben we in de keuken nog twee liggen voor het allerhande zaken zoals het openknippen van zakken rijst en zo. Twee, want als iemand m nodig heeft is er altijd nog iemand die ook net een schaar zoekt, heel dringend. Van deze scharen gaan er geen weg!

    Like

  14. Op zich zou 1 schaar genoeg kunnen zijn, ware het niet dat ie vaak net als ik 'm nodig heb niet op z'n plek ligt.. MIJN schaar blijkt dan door de kinderen geleend. Omdat ze hun eigen schaar niet konden vinden (in hun troep) en vergaten de mijne terug te leggen.. Nu de kinderen het huis uit zijn, heb ik gewoon zowel boven als beneden een eigen schaar 🙂

    Like

  15. ik heb zelfs in 2 keukenlades een schaar.. in de badkamer een schaar, in mans kamer (lees inpakpapier, zijn pc, papieren, enz) en dan nog alle kinderscharen in de knutselmand.. ik wil idd een schaar op plekken hebben waar ik m gebruik 😉

    verder wil ikook langzamehand ietsje ontrommelen. minimalist zal ik ook nooit worden, zeker als gastouder niet (lees het speelgoed tot 4 jr kan niet weg, maar ook de plastic bekers, flessen, bakjes enz niet.. en de melkpoedertorentjes enz, maar ook reserve laarzen, jasjes, vestjes, rompers enz.. ik bewaar van alles…. wil het vooral eens ordenen en dan beslissen wat weg kan (net als slaapzakken van de kids en ledikantbeddengoed eens uitzoeken)… maar geen energie ervoor de schaarse momenten dat er geen kids zijn… het huishouden of gewoon nietsen gaat dan voor helaas.. maar beetje bij beetje gaat het ooit lukken 🙂

    Like

  16. Jammer dat het opruimen je zoveel energie kost. Dan valt het niet vol te houden. Misschien kun je één lade per dag doen of maximaal een half uur per dag. In oktober was D'r Uitdaging en daar waren goede tips om iedere dag een beetje op te ruimen.Want als je in 1x een hele kast gaat doen, kan het teveel zijn.
    Maar ik moet zeggen, ik heb zelf 4 scharen en ik woon alleen, in een huis zonder trappen. Maar ik vind het heel vervelend om steeds naar een andere kamer te moeten lopen om een schaar te pakken. Dus in iedere ruimte ( behalve de slaap- en de badkamer) ligt een schaar. Ik heb namelijk heeeeeel vaak een schaar nodig.

    Like

  17. Ik vind de tips van minimalisten heel erg inspirerend en motiverend. Maar zoals bij alles, pas ik ze graag op mijn eigen manier toe. Ik probeer te ontrommelen per kamer en niet op niveau van het hele huis. Dus ik heb een schaar op elke plek waar ik die nodig heb (keuken, bureau,…). In elke kamer moet die schaar wel een vaste plek hebben. Zo ook voor balpennen en notitieboekjes/kladpapier.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s