Ontrommelen – papieren herinneringen…

Laatst keek ik achter de schotten op zolder en wat ik daar aantrof kon ik zo, zonder met mijn ogen te knipperen, verwijderen. Ik weet nu dat de tactiek is dat ik niet te goed moet kijken. Want o wee, als je kijkt, dan ga je twijfelen en raak je uit je opruimroes en voor je het weet denk je niet zonder iets te kunnen, wat je daarvoor al in geen tien jaar een blik waardig gunde.

Dát gebeurde toen ik op een groot blik met papieren stuitte. Ik zag kaarten, veel kaarten met allemaal teksten als ‘Veel beterschap‘ en ‘Een goed 1984‘. De ondertekenaars waren mensen van wie ik me meen te herinneren dat ze bij mij in de klas op de middelbare school zaten. Maar ik zag ook veel brieven. Om dat nu allemaal weg te gooien?

Dus sleepte ik het blik naar beneden en op een suffe zaterdag dook ik in het verleden. Ik vond niet alleen brieven, maar ook krabbeltjes van oude huisgenoten, achtergelaten op tafel om te melden dat zij (ik woonde eind jaren ’80 bij een mannelijke tweeling in huis) naar de Elfstedentocht zijn gegaan (ja, die winter) en of ik kans zag om een cake te bakken. Maar het blik bevatte ook al mijn oude tentamenbriefjes van de universiteit, oude foto’s en een jarenlange correspondentie met ene Jos die ik op mijn 18e ontmoette in de bus naar Parijs en met wie ik zeker 5 jaar lang brieven heb uitgewisseld, diploma’s, foto’s….

vol blik, begin van de ontrommeldag
aankoopbewijs van mijn eerste kat
getekend contract tussen de gezusters
Mijn koksdiploma
huwelijksuitnodiging van lieve vrienden die nu al jaren gescheiden zijn
mijn studentenkaart, wát een jong koppie!
dit gaat weg, de fik erin! Ik stak de volgende dag de BBQ aan.
Dit mag blijven

Uiteindelijk blijf ik zitten met een stapel brieven van mensen die echt een grote rol in mijn leven hebben gespeeld. Ik vond een brief terug van mijn vader, ben ik blij mee want ik heb niet veel meer van hem. De jarenlange correspondentie met mijn eerste liefde S. Zijn brieven herlezen brengt ook de Martine van toen terug, de puber die ik was, voor mij waardevol. Ook de brieven van jeugdvriendin M. bewaar ik, we begonnen elkaar te schrijven na haar verhuizing, toen waren we een jaar of 8, 9, denk ik. Later deden we dezelfde studie en woonden een tijdje in hetzelfde huis. Ik bewaarde niet alle brieven maar wel een aantal geschreven in verschillende levensfasen. En zo zijn er meer dingen waar ik geen afstand van wil doen. Maar alles past met gemak nu in een kleine bewaardoos waar ook andere herinneringen als de eerste rammelaar van S. in zijn opgeslagen.

Veel, héél veel ging er weg. Ik had brieven bewaard waarvan ik me nu afvraag waarom. 30 boze brieven van een voormalige vriendin met wie ik de vriendschap had opgezegd en die dat niet accepteerde. Brieven vol met in kapitalen geschreven zinnen dat ze ging vechten voor onze vriendschap. Wat bezielde me dat 25 jaar te bewaren? Of de brieven van mijn 2e vriend J. aan wie ik zo veel nachtmerries overhield. En dan toch bewaren hè, maar nu niet meer, ik ben er klaar mee!

Een dag later stak ik in het heerlijke zonnetje de BBQ aan en daar ging het verleden, hop, de fik erin. Lekker joh! Weer wat ruimte gewonnen en weer wat ballast eruit!

Advertenties

12 gedachtes over “Ontrommelen – papieren herinneringen…

  1. Leuk schrijfsel, herinneringen ophalen, terug naar toen. Voor je het weet ben je uren verder. Heb ik normaal gesproken weinig moeite met spullen weggooien, dit soort dingen vind ik dan weer wel heel moeilijk. Eenmaal weg kun je ze nooit meer terughalen.

    Like

  2. Na een verhuizing vorig jaar heb ik ook flink ontrommeld. 1 doos met tastbare spulllen is er over en van een paar foto's en brieven die me dierbaar zijn maar waarvan ik het niet nodig vind dat anderen daar ooit nog eens naar kijken heb ik gefotografeerd en op USB-stick gezet met wachtwoorden en namen van documenten zo genoemd dat dat het voor mij van betekenis is en tussen gewone te-bewaren-documenten gezet. Als iemand zou willen kan wachtwoord natuurlijk wel achterhaald worden maar lijkt me niet waarschijnlijk.

    Like

  3. Zo heb ik brieven van een ex-vriendin van mijn overleden partner. Hij bewaarde ze. Zij nam meerdere keren afscheid van hem, maar wilde hem toch steeds maar niet loslaten en bleef contact met hem houden. Goedmoedig als hij was, zag hij pas later in dat ze borderline had. De brieven staan vol rancune, haat en verwijt.

    De ex kwam bij ons thuis toen hij opgebaard lag, maar was toen weer heel afstandelijk, en wil ook nu nog contact met me houden. Ik denk dat dat niet moet, en ga naar aanleiding van jouw blog die vele brieven ook doorkijken om te bepalen wat er van die vriendin weggegooid moet worden. Misschien wel al haar brieven….

    Like

  4. ik heb een tijd lang veel van mij afgeschreven in dagboeken, vooral de periode na mijn scheiding en over de daarop volgende relaties die ook geen stand hielden. 2 jaar geleden begon ik met het herlezen er van tot ik na een half dagboek dacht waar ben ik mee bezig en toen heb ik ze allemaal verscheurd. pffff wat voelde dat goed. inderdaad leverde het weinig ruimte in huis op maar wel een enorme opruiming in mijn hoofd

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s