Wijs op woensdag: O Marie!

Pennie Wijs is in shock dat ook door haar zeer hoog gewaardeerde columnisten vallen voor Marie Kondo. Tot ze ontdekt dat Marie geen malloot is maar juist heel slim. Dát biedt perspectieven.

O Marie! Dat zei mijn oma altijd met een diepe zucht als ze iets verbazingwekkends hoorde. Dezer dagen moest ik veel aan mijn oma denken. Wat komt haar verzuchting nu goed van pas! Er is namelijk een zekere Marie – geen oerhollands type, maar een Japanse versie, niet dat dit er overigens in dit verband toe doet – die een ware hype aan het ontketenen is. En Marie is zo maf als een deur. Niet alleen moet je van haar zoveel mogelijk spullen de deur uit bonjouren, maar met wat er dan nog over blijft dien je op een nogal aparte manier om te gaan. Je bedankt je schoenen als je ze uittrekt voor geleverde diensten en sokken moet je niet oprollen als ze in het laatje gaan, want daar krijgen ze maar stress van.

Nou heb ik helemaal niks tegen malloten – ik heb pittige malloten onder mijn beste vrienden en zelf kan ik er ook wat van – maar ik vind het wel een beetje eng worden als mensen ze als wijze raadgevers gaan beschouwen. Iedere goeroe in spe vindt allicht wat volgelingen, mensen die de weg kwijt zijn en dringend behoefte hebben aan houvast in hun leven. Maar Marie hoeft zich niet te behelpen met een handjevol mafketels, die heeft al een wereldwijde aanhang opgebouwd. Best griezelig.

Onlangs schrok ik me dienaangaande onverhoeds een hoedje. Ik zat in een serieus dagblad een column te lezen van een verstandige vrouw. Aaf heet ze. Hoog opgeleid, schrijfster, helder denkend en formulerend, best wel een intellectueel zeg maar. Een echte boekenvrouw. En laat zij nou óók al in de ban zijn van die gekke Marie. Dat geloof je toch niet? Dat zo’n verstandige meid ook met spulletjes door haar huis loopt te klunzen omdat ze ruimte in haar hoofd wil? Ze had er nog foto’s bij gezet ook. Van de spulletjes die weg moesten.

Ik werd overvallen door een intense somberte. Dit is duidelijk geen hype meer, dit is massahysterie. Waar moet dat naar toe? En wat kan ik nog doen om de wereld te redden? Ik kan toch niet aan de gang blijven met mijn goedbedoelde waarschuwingen? En dan nog eens wat: hoe formuleer ik mijn argumenten in het Japans? Want je moet ellende altijd bij de bron aanpakken, heb ik geleerd. Natuurlijk had ik mijn schouders kunnen ophalen en weer verder kunnen gaan met mijn werk. Maar dat lukte niet meer. Want ik voelde langzaam maar zeker een inzicht opborrelen. Een pijnlijk inzicht.

Die Marie ís helemaal niet maf. Die is natuurlijk juist reteslim. Want hoe krijg je de halve wereldbevolking zo gek om vol overgave aan iets volkomen onzinnigs te beginnen? En hoe lukt het je de mensen daarbij het gevoel te geven dat ze goed bezig zijn en dat ze er ‘ruimte in hun hoofd’ van krijgen? Ik geef het je te doen. Dat hebben al héél wat psychiaters en psychologen ook geprobeerd, met heel wat minder succes. En hoe krijg je mensen zo ver dat ze je boeken over die driedubbelovergehaalde nonsens kopen en breng je ze daarbij ook nog in de overtuiging dat dit geen geldverspilling is maar een verstandige investering in hun persoonlijke ontwikkeling?

Jaja, dat was even een confronterend momentje. Wie is er in deze kwestie nou eigenlijk de slimmerik? Ik duidelijk niet. ’t Is die Marie, potverdrie! Maar kom op zeg, zoiets moet ik toch zeker óók kunnen bedenken? Iets dat in eerste instantie maf lijkt, maar stiekem toch iedereen aanspreekt en duizenden mensen in actie brengt. Duizenden volgelingen die grif geld neertellen om een boek te kopen over zo’n bedenkseltje. Het wordt tijd dat ik ook eens even creatief out of the box ga zitten denken. En laat dan de kassa hier in huis maar rinkelen. O Marie. In welke hoek zal ik het zoeken?

Vroeger had je ook al wel van die dingetjes, vooral met diëten. Je kan mensen met weinig moeite zover brengen dat ze de hele dag alleen maar appels eten of eieren. En dat ze daarbij denken dat ze gezond bezig zijn en helder in hun hoofd worden. Als je het goed aanpakt gáán ze zich nog gezonder voelen ook, dat is een mechanisme dat tussen de menselijke oren zit. Nooit zal ik al die gezellige tantes vergeten die jarenlang aan een sherrykuur zaten, tot ieders genoegen. Ze wilden dun worden, maar ze werden vrolijk. Op een dag was het ineens afgelopen met de pret, toen kregen ze plotseling het etiket ‘probleemdrinkster’. En toen werd de AA weer mode, ja die vrouwen maakten nog eens wat mee.

Maar goed. Nu ben ik dus even bezig om een conceptje te ontwikkelen. Ik ben er nog niet helemaal uit, als iemand nog een lumineus idee heeft houd ik me aanbevolen. Het moet iets zijn wat in eerste instantie een tikkie vreemd lijkt, wat toch simpel uitvoerbaar is en waar iedereen aan mee wil doen. Ik dacht te starten met een website en zodra het een beetje loopt schrijf ik er dan wat boeken bij. Daarna snel door naar tv, De Wereld draait door, Umberto Tan enzo. Vervolgens moeten er wat vertalingen gemaakt worden, te beginnen voor het Engelstalig publiek maar de Japanners zal ik zeker niet vergeten, dat beloof ik. Dus kom maar door met de ideeën.

Advertenties

30 gedachtes over “Wijs op woensdag: O Marie!

  1. Er zit wat in ja. Ik ben zeker voor minder spullen, ik heb teveel. Maar ik ga niet mn sokken neerleggen zoals zij dat willen, mijn schoenen hoeven niet bedankt. Ik ben namelijk gewoon de baas hier.

    Like

  2. Geestig! Wat vind je van het concept om alles op vaste dagen te doen/indelen. Kleding, recepten, sporten, activiteiten, kleuren, smaken enz… enkel voor de maandag, dinsdag etc. Daar ben je lekker druk mee en veroorzaakt toch een soort 'structuur'' die een 'goed gevoel' kan opleveren… is dat vreemd genoeg?
    Daar kan iedereen aan meedoen, want dagen hebben we allemaal! Begint het je al te 'dagen'?
    Fijne dag!

    Like

  3. Ik hoop dat je nog lang doorgaat met je blog, ik geniet er elke ochtend van. Op dit stukje wil ik reageren , want je neemt me de woorden uit het toetsenbord. Wat een hype, die Marie. Ga jij maar door met ons een spiegel voor te houden, daar hebben we meer aan. Een fijne dag gewenst. Rinske

    Like

  4. Heerlijk het is je weer gelukt. Ik zit in een wachtkamer met een dikke grijns op mijn gezicht. De rest heeft jouw log niet gelezen en zien er een stuk minder vrolijk bij hihi.

    Like

  5. Mijn auto heb ik altijd al bedankt na lange autoritten en een schouderklopje of aai krijgt hij ook vaak en hij heet “mooie”. Erg hé?
    Ik zal eens opletten of ik andere dingen ook bedank, soms gaat iets zo automatisch.

    Like

  6. Haha wat leuk ,ik denk met je mee maar je kan het zo gek niet noemen of het is er al of geweest.

    Op de Duitse tv zag ik een documentaire over water,een stuk land met een weggetje ertussen,de linkerkant was voor het drinkwater van de gemeente,de rechterkant noemden ze bronwater en ging in plastic flesjes naar de supermarkt voor wat de gek er voor gaf,loopt als een tierelier!

    In visgraten verkopen voor vissoep zie ik wel wat en anders de zaden van paprika's en dat heilzaam noemen?

    Like

  7. Maar Pennie toch. Ik denk dat Marie echt gelooft in wat ze doet en heel erg gepassioneerd is in haar opruimeritis.
    Dus zoek in jezelf naar je eigen doorgeslagen gekte, euh passies. Daar begint het mee….

    Like

  8. Ja ik las ook enigszins verbijsterd het verhaal van Aaf BC in de VK. Weet je het waait weer over maar blijkbaar hebben veel mensen goeroes nodig. En dat vind ik best eng. En verder weer genoten…jij was mijn spark of joy.

    Like

  9. ik kocht afgelopen zaterdag haar boek, want met het Boekenweek geschenk zaterdag vrij reizen… en ik las het in een ruk uit… hoofdlijn voor mij is… ben ik blij met wat ik bezit, word ik vrolijk van mijn kledingkast en het antwoord is een hartgrondig nee! Mijn kast hing vol met allemaal kleren die oud waren, te klein, kapot, vaal enz enz. waarom deed ik het niet weg dan? verkeerde zuinigheid! Dus sinds zondag sta ik in mijn inloopkast (is de oude doucheruimte van ons jaren 60 huis, dus mega groot voor een kledingkast) en ik pas alles en echt van bijna niks word ik blij, dat verdwijnt in zakken en gaat per direct de kleding container van Humanitas in. Want als ik eraan denk dat ik ze kan verkopen op marktplaats, of op een rommelmarkt, blijft alles hier in huis en blijft het steken in goede voornemens.. Waarom heb ik 40 t shirtjes en zijn er maar 5 mooi en leuk blijmakend? waarom de rest dan bewaren? Marie heeft mijn ogen geopend, ik heb echt jankend in mijn kast gestaan, wat een deprimerende garderobe heb ik… En mijn sokken mogen doen wat ze willen in hun laatjes… rusten of stressen…dat mogen ze zelf weten, maar mijn nieuwe fiets weet al heel wat van me en die bedank ik ook elke keer uitbundig na een heerlijke rit. Dus hoe maf is een mens? Als mijn kast is opgeschoond en dat gaat echt nog dagen duren, want schoenen, tassen, sjaals, sieraden, alles ga ik bekijken met de vraag Word ik hier nog blij van? Daarna komen mijn 6! boekenkasten aan de beurt, mijn linnenkast, keukenkasten enz enz. dit wordt een heerlijk opruimvoorjaar.. Als voorschot verdween gisteren een nooit gemaakte duurbetaalde schriftelijke cursus in de papierbak, ik kon mijn werkkamer niet in komen zonder schuldgevoel om die cursus die niet lukte, niet leuk was, niet motiveerde en zo vreselijk veel geld had gekost, wat een opluchting toen ik die zondagavond in de papierbak ging.. de kamer lijkt er lichter door geworden? gek? maakt me niet uit, ik voel me er opgelucht door! en nu gauw de kast weer in! Bieke

    Like

  10. Om teleurstellingen te voorkomen: vrij reizen, oftewel gratis reizen, met het boekenweekgeschenk 2015 is op zondag 15 maart! Dus niet op zaterdag (hoewel mij dat ook beter uit was gekomen, maar helaas).

    Groetjes Lily

    Like

  11. Pennie je hebt helemaal gelijk dat Marie Kondo een concept heeft wat haar rekening zal spekken , ik heb het boek gekocht en ik moet zeggen zij is geobsedeerd door ruimen , maar het heeft mij wel geïnspireerd om eindelijk te beginnen met ruimen en wegdoen. 35 jaar woon ik nu in ons huis en door de bergruimte slibt het huis vol. Dozen die jaren niet open gaan. Ruimen heeft wel een confronterende werking , ik wil het mijn zoon niet aandoen dat hij ons huis ooit zal moeten leegmaken , Herinneringen die gekoppeld zijn aan een voorwerp verliezen , bemerk ik , hun magie . zoals b.v de brieven die ik aan mijn moeder schreef en weer terugkreeg na haar overlijden. Die brieven waren voor haar bedoeld , inmiddels na 10 jaar heb ik ze weggedaan , het is goed zo.
    Ook kleding die nog goed is maar nooit gedragen wordt , ik dacht altijd misschien ooit als ik een paar kilo lichter ben , dat gebeurt niet . dus weg ermee , wat ik niet te voorschijn haal aan textiel her en der in kasten . Papier, oude boeken die je 100.000 keer in de kringloop ziet staan. Het staat te staan in kasten , weg ermee.
    Mijn huis is beslist niet een steriel huis , ik houd van gezelligheid , als de” gezelligheid” door spullen te rommelig wordt irriteert het me . Ik ben er achtergekomen dat ik een behoorlijk bewaartype ben , dat wil ik niet meer.
    Geeft ook meer werk om te onderhouden en nu ik ouder word heb ik daar geen zin meer in.
    Marie Kondo heeft haar eigenaardigheden die hoef ik niet over te nemen , maar er staan zeker tips in het boek , die goed werken en handig zijn. Ben benieuwd wanneer jouw hype uitgegeven wordt , ik ben het wel met je eens dat het een hype is .Normaal gesproken ben ik daar niet zo van , nu ben ik even abnormaal geweest en haal er uit wat voor mij werkt.

    Like

  12. Nou, heel eerlijk gezegd heb ik het ook wel eens geprobeerd hoor. Toen gooide ik mijn agenda's van de middelbare school weg. Daar heb ik eeuwig spijt van. Hoe moet ik er nu nog achter komen wat ik op 11 maart 1970 om deze tijd deed?

    Like

  13. Naar aanleiding van een blog van Valhalla ben ik ook aan Marie Kondo begonnen. Ook ik weet dat het een hype aan het worden is, maar ik was toch al bezig door een blog van Teunie en van Martine. Ook al aan het ontrommelen. Toch moet ik eerlijk zeggen dat Marie wel mijn ogen heeft geopend, ik vond mijzelf altijd enorm ordelijk en opruimerig. Toch zie ik nu wel van mijzelf in dat ik ook bewaarziek kan zijn. Dus weg ermee! Wel confronterend maar ook mijn huis is lichter geworden, en dan kan het mij niet schelen waardoor dat komt en of Marie een goeroe is of niet. Ik vind het super!!! Maar ook jij Pennie hebt op sommige punten die je zegt ook best gelijk. Ik heb ook weleens dingen weggegooid waar ik achteraf zo'n spijt van heb gehad. Nu hanteer ik meer het principe, en dat is niet van Marie, dat ik eerst wat ik weg wil doen op zolder zet en na een paar maanden kijk of ik het nog steeds weg wil doen. Hierdoor heb ik al eens spullen van zolder gehaald die ik achteraf toch niet weg wilde doen. En dat is beter, voor alle partijen. Bedankt voor je leuke en inspirerende stukjes. Carola

    Like

  14. Hahaha .Leuk hoe je het verwoord. Ik wilde ooit eens een zwemmen met eenden evenementen bureau beginnen. Waarom zo ver weg zwemmen met dolfijnen als het ook gewoon streekgebonden kan .Streek producten ook heel hip .En het scheelt weer co 2 uit stoot van al die vlieg reizen naar verre oorden. De eenden hesjes om met het logo van het bedrijf en kijken of ze kontakt willen maken en wat je er bij voelt zo met je lieslaarzen in de prut van een boerensloot. Zit wel handel in toch ? Of denk je van niet ?

    Martine. Ik was een tijdje off line .Ik las dat je aan de warme ontbijtjes moest . M,n nieuwe kook bijbel is het boek: Super of power food van Rens Kroes .En daar heb ik een voor mij nieuw ontbijtje uit .Werd melig van de melige boekweitgrutten pap of pannekoekjes .
    Een heerlijk zoetzoer ontbijtje
    Quinoa met appel (dik) sap koken .Ik kook het tot dat het echt brij -ig is en dan citroen sap er door
    En kaneel .Zij doet er nog gehakselde noten en wat bessen door .
    Zonder is ook al zo lekker dat ik me er s,avonds al op lig te verheugen. Echt snoepig smaakt het. Geeft zo,n ouderwetse zuurtjes smaak .
    Groet Irma .

    Like

  15. Heerlijke stukje weer, zorgde voor een lachmoment op een verder niet zo goede dag.
    En laten de stukjes van Aaf nou net een van de weinige dingen in de krant zijn die ik altijd bewust oversla.

    Like

  16. Ik heb al een blogje geschreven hoe ik denk over die hysterische opruimwoede die al een tijdlang door blogland waait. En ik hoef geen boek van iemand die beweert dat het onderste t-shirt op de stapel zich geplet voelt. Je reinste flauwekul in mijn ogen. Nee hoor,laat mij maar lekker leven en wonen zoals ik dat wil en fijn vind en niet zoals een of andere goeroe dat heeft bedacht.

    Like

  17. Volgens mij heb ik mijn schoolagenda's ergens in een kast in het rommelhok boven de garage liggen.
    Waarschijnlijk liggen ze daar al 30 jaar , oei nog meer papier werk.

    Like

  18. Pennie, als jij iedereen aan het fietsen krijgt (ipv de auto pakken voor korte of ietsjepietsje langere stukken, naar de sportschool gaan, en boos zijn op de garagehouder), is elke km niet-auto rijden winst voor de planeet, en voor de volksgezondheid en voor de portemonee van de niet-autorijder, en elk boek is winst voor jou. Dat kan niet anders dan win-win-win-win worden!

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s