Kat in de mand

De kat in de mand training ging weken lang heel goed. Stap voor stap wende Gerrie steeds meer aan de mand. Ik had hem zover dat hij in de mand bleef zitten als ik het deurtje dicht deed. Dat gaf moed voor de volgende stap, de mand optillen.

En sindsdien denkt Gerrie ‘bekijk het maar met je mand!’. Een paar dagen wilde hij helemaal niet meer en hij haalde zelfs twee keer naar me uit. De enige keren dat het lukt is als ik alleen in de huiskamer met hem ben en de andere katten er niet bij zijn. Want ja, die zitten er met hun neus boven op als er lekkers wordt uitgedeeld. Gerrie krijgt dat in de mand en de andere katten krijgen dat zo voor hun voeten gegooid, ik maak er meestal een spelletje van.

Of Gerrie het nu onrechtvaardig vindt dat hij altijd de mand in moet rennen en de andere katten niet? Ik betwijfel het. Maar enige weerzin voel ik wel bij hem. Het doel van de training is om hem de mand in te krijgen en dan hop naar de dierenarts, voor castratie, chippen en aidstest.

Omdat ik wel denk dat ik hem in de mand krijg als het moet, heb ik besloten hem volgende week te laten castreren. Liever zou ik hem nog meer tijd geven, zoveel als hij nodig heeft maar het is een redelijk jonge kater met ballen en hij is nu al hele nachten opstap, ‘hoeren en sloeren’ zoals vriendin I. dat noemt. Hij maakte het eerder deze week zó bont en bleef zó lang weg dat ik zelfs al op de site van Amivedi keek. Bleek daar net die dag een melding te zijn gekomen van een hier niet ver vandaan gevonden ongecastreerde kater die qua omschrijving leek op hoe Gerrie eruit ziet. Dus nam ik contact op en stuurde foto’s mee van Gerrie met de vraag of dit leek op de kat die was gevonden. Ik kreeg vrijwel meteen een reactie, de gevonden kat was overleden maar leek gelukkig helemaal niet op de foto’s die ik had gestuurd. Net op dat moment koos meneer uit om luid miauwend binnen te komen, tevreden over zijn avonturen.

Het is en blijft een ongecastreerde kater en hormonen zijn sterk. Ik vind het dus best wel urgent. Ook ben ik bang dat hij op straat wordt opgepakt. Hij is inmiddels iets beter benaderbaar en een volwassen kat met ballen. Voor een ander zal hij een straatkat zijn, er hangt geen bordje om zijn nek met ‘wordt aan gewerkt, nog even geduld a.u.b.

Dus belde ik en overlegde met de dierenarts. Ook zij moet voorbereid worden. Een kat die jarenlang op straat heeft geleefd en pas sinds kort went aan aanrakingen, kan zich natuurlijk onvoorspelbaar gedragen. We hebben nu een afspraak gemaakt voor volgende week. En nu maar hopen dat hij op de dag zelf ook wel thuis is. Het kattenluik dicht doen en hem binnenhouden is geen optie, daar is hij nog te wild voor.

Toch zijn er ook weer vorderingen te melden. Ik ging laatst naast hem zitten om wat te knuffelen en toen legde hij zijn kop op mijn been. Het was maar even, maar toch. Later in de week tilde ik hem op ons bed en toen ging hij helemaal tegen me aan liggen na me eerst zulke diepe kopjes te geven dat het een halve koprol werd. Ontroerend om te zien hoe hij zich steeds meer laat gaan. Hij begon laatst zelf te kwijlen toen ik hem aaide, drup, drup, zo een plasje voor me op tafel. Ook begint hij steeds meer tegen me aan te miauwen en die miauw wordt steeds luider. In het begin was het vooral zacht gepiep wat er uit kwam, nu lijkt het vaker op een mooie volle miauw. Dat is fijn die vooruitgang. Maar echt rust heb ik pas als die ballen eraf zijn en hij gechipt is.

ps: meneer is vandaag weer op stap, vertrok na het eten gisteravond rond half 6 en sindsdien weg. Terwijl het de bedoeling is dat ik hem op de dag van de castratie tussen 9 en half 10 aflever bij de dierenarts. Nou ja, ze weten van de hoed en de rand…

Advertenties

11 gedachtes over “Kat in de mand

  1. Nee dat hebben we hier niet. Dierenarts komt wel op verzoek thuis om te enten of bijvoorbeeld euthanasie te verlenen, zoals bij onze vorige kat, die we een laatste stresstocht richting arts wilden besparen.
    Maar castreren bij mij in de huiskamer lijkt me ook weer zo wat.;-) Thuis moet wel een veilige plek blijven.

    Like

  2. misschien is ie bij de dierenarts wel heel rustig, onze katten zijn ook best wild, vooral als we ze vlooien druppels moeten geven, dan rennen ze door het huis, maar bij de dierenarts laten ze alles met zich doen

    Like

  3. Ja hoor, dat hebben we al doorgesproken met de dierarts en de pillen zijn in huis, hij krijgt een kwart vetranquil-pil. Dat werkt als een spierverslapper en dat maakt het makkelijker om hem in de mand te krijgen en rustig te houden. In de dagen ervoor ga ik hem zylkene geven, dat maakt hem ook wat rustiger. Verder wordt de kattenmand besprayf met feliway of kattenkruid en nou ja de rest is op hoop van zegen.
    Een kat die zo lang heeft gezworven kan zich onvoorspelbaar gedragen als hij niet vluchten kan.

    Like

  4. Tja bij Koekie heb ik anderhalf jaar gewacht en het ging probleemloos, volgens de dierenarts likte hij na het bijkomen zelfs zijn handen, een opmerkelijk lieve kater, volgens hem. Zowel Koekie als ik hebben er geen moment spijt van gehad, hij was zelf die onrust ook wel zat, was liever binnen dan buitenkat. We werden alleen maar closer al is nu alle liefde (niet erotischl) op mij gericht en dat is wel eens vermoeiend.

    Like

  5. Meestal worden katten iets relaxter als ze gecastreerd zijn 😉 dus maak je niet te veel zorgen. Veel katten gaan het mandje nooit leuk vinden, maar het is ook niet zo gek. Wij vinden het ook niet leuk om in de ambulance naar het ziekenhuis te moeten bijvoorbeeld, maar soms moet het toch gebeuren. Dus voel je vooral niet schuldig!

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s