Routines

Vaak zie ik blogjes voorbij komen over welke routines mensen hebben om hun dag in te delen. Het blijkt voor veel mensen goed te werken om dagelijks terugkerende handelingen in een bepaalde volgorde af te werken. De één doet dat met behulp van een te doenlijstje of fly lady, de ander hangt een weekschema op aan de binnenkant van een kastdeur en werkt netjes af wat de betreffende dag staat aan gegeven. Of stapt kantoor binnen en gaat volgens een super efficiënte timer de dag in blokken verdelen waarop er tijd wordt vrij gemaakt voor klanten bellen, mail afhandelen, koffiekletspraat. Wat je ook doet, betaald of onbetaald, grote kans dat het met behulp van een lijstje is.

Mijn routine is dat ik geen routine heb. En dat is een megaprestatie! Want ik was opperhoofd lijstjesmakers & chef wat-moet-er-nog-gebeuren-overzichten. Wist altijd een nóg betere routine te bedenken (alleen de uitvoering viel soms wat tegen…). Maar zonder lijstje geen houvast. Zonder routine stort alles in. Dacht ik.

De praktijk is dat ik in de ochtend opsta en brood smeer voor kind en man. Dát komt wel elke doordeweekse dag terug. Maar daarna ligt het open. Soms ontbijt ik meteen, soms uren later. Soms lees ik eerst de krant en wacht een paar uur tot mijn lijf wil meewerken, maar laatst stond ik nog voor kind de deur uit was de vloer te dweilen. Ik laat wat ik doe, afhangen van hoe ik me voel. Ik plan nauwelijks nog meer dan een uur vooruit op een dag. Natuurlijk heb ook ik wel een besef in mijn hoofd van wanneer er een was moet worden gedaan, wanneer er boodschappen moeten worden gedaan of wanneer we naar de tandarts moeten. Maar wanneer ik wat doe laat ik meestal afhangen van het moment. Gelukkig verkeer ik ook in de fortuinlijke positie dát ik zo ongestructureerd te werk kan en mag gaan.

Wat hét moment was, daar heb ik jaren over gepiekerd. Hoe herken je dat? En dat bedoel ik niet als grap. Ik had geen enkele voeling of contact met mijn lichaam, leefde volledig in mijn hoofd. Maar nu, na jaren trainen, herken ik hét moment en laat het soms weer voorbij gaan, omdat ik zin heb in iets anders.

De vrijheid dit dit me oplevert is onvoorstelbaar. Ik voel me mentaal zo prettig tegenwoordig. Het eeuwige moeten is voorbij. Ik doe gewoon wat ik doe op momenten dat het kan en het uitkomt. Dat levert soms wel eens verwarring op met de buitenwereld die werkt met afspraken. En dan probeer ik een afspraak te maken met een kennis die pas ergens in juli kan en me vraagt of ik de genoemde datum even vast wil houden voor haar, ze komt er snel op terug. Dan kijk ik in mijn lege agenda en voel me zó blij met die lege pagina’s. Geen stress van alle weken afspraken. Geen lijstjes die me dwingend aankijken met wat ik moet doen, had moeten doen en waar ik maar nooit aan toe kom.

Grappig genoeg krijg ik nu veel meer gedaan dan voorheen. Is dat nu niet enorm efficiënt van mij ;-)?

Advertenties

16 gedachtes over “Routines

  1. Oh die vrijheid herken ik ook. Nou hebben jij en ik wel het 'voordeel' dat we geen betaalde baan hebben. Dat geeft automatisch een stuk meer vrijheid. Maar buiten dat: ik heb het ook afgeleerd om van alles van mezelf te moeten. De wereld draait ook wel door zonder dat ik als een bezetene lijstjes aan het afwerken ben. Sterker nog: ik heb een hekel aan lijstjes. Ik doe de dingen zoals en wanneer het mij uitkomt. Zoveel als mogelijk in ieder geval. Voorbeeld: ik stof de huiskamer niet standaard elke week op een vaste dag, maar als ik het nòdig vind. Ik ga mezelf niet in een zelf opgelegde vaste structuur persen als dat niet strikt noodzakelijk is. Natuurlijk blijven er altijd dingen die moeten, maar ik probeer het zoveel mogelijk te beperken. Nou scheelt het ook al dat ik alleen woon. Geen man die om 17.30u gillend roept waarom de aardappels en groenten nog niet op tafel staan. Als de wastafel niet elke minuut van de dag glimt, dan is er ook niemand die daar moeilijk over doet. Heerlijk! Ik woon volgens mij al te lang alleen om mezelf nog te kunnen en willen schikken naar een partner.

    Like

  2. Hier wordt wel met een lijstje gewerkt en dat bevalt me prima. Als ik eens een dag oversla zie je daar helemaal niks van. Voorheen was dat anders, als er iemand kwam moest eerst de bezem er door. Fijne dag.

    Like

  3. Ik herken het ook. Sinds ik afgekeurd was dacht ik dat het huishouden en zorgen voor mijn baan was..en ik deed het met de uiterste precisie waar ik mijn werk ook mee uitvoerde. Dus ik kon intens verdrietig en teleurgesteld zijn als ik de was niet op tijd af had..of dacht vanmorgen moet ik dweilen en dan zo geen energie er voor hebben en het toch doen..Nu luister ik veel meer naar mijzelf, en doe ik dus ook veel meer, alleen misschien niet op de tijdstippen waarvan ik dacht dat het moest 😉

    Like

  4. Klopt Immie, ik heb dan ook heel dankbaar voor mijn WIA-uitkering en dat ik nu de rust en de tijd kan nemen de tijd zo in te delen.
    Inderdaad soms is het moeilijk om mijn ritme en dat van mijn gezin op elkaar af te stemmen. Hier gilt de man niet meteen om eten als hij thuiskomt maar er is natuurlijk wel een bepaalde routine bij hem en S door werk en school. Inmiddels hebben we geleerd om elkaar allemaal zo veel mogelijk ruimte te geven en niet zo veel van elkaar te verwachten.

    Like

  5. Ik vind ritme en regelmaat ook heel belangrijk. Maar met een lijf en brein dat niet meewerkt is het heel frustrerend om jezelf in iets te persen wat niet lukt. Door dit los te laten, kan ik het ritme van mijn lijf volgen en dat is veel prettiger voor mij nu.

    Like

  6. Ik moet niet meer naar yoga. Wat een opluchting 🙂 die ene vaste afspraak in de week dus. Teveel druk en nog iets anders waardoor het niet ging. Loslaten is het beste w a t je dan kan doen. Herkenbaar stuk! En loslaten ik heb me ook vaak afgevraagd wanneer dan? Op het moment dat het daar is. Tja en dat leer je aanvoelen op de een of andere manier. Kijken wat voor mij werkt heeft thuis ook zijn positieve weerslag. Teveel moeten is teveel druk en dat gaat niet meer.

    Like

  7. Je logje komt als geroepen! Ik moet dus nu niet naar gymnastiek! Ik heb een paar turbulente weken met veel verdrietige zaken achter de rug en het is nog niet over. Verder zit mijn agenda tjokvol, ook vanmiddag en vanavond weer. Ik blijf dus nu maar lekker thuis en ga nog wat gekregen plantjes in een pot zetten

    Like

  8. Mijn complimenten dat het je gelukt is de lijstjes los te laten! Ik ben (net zoals jij was…) een echt lijstjesmens en ik kan me voorstellen dat je daarin kan doorslaan. Gelukkig voor mij ben ik notoir lui en al halverwege de lijst tevreden, en vind ik het geen probleem de rest gewoon door te schuiven. Als ik de hoogste prioriteit dingen maar gedaan zijn. Zo te lezen is dat voor jou 's morgens opstaan en brood smeren voor man en kind. Voor iemand met jouw ziekte is dat volgens mij niet niks en wat is het bijzonder lief dat je er dan toch voor kiest om de geringe energie meteen te besteden aan het zorgen voor de mensen die je liefhebt!

    Complimenten dus….!

    Like

  9. Sorry dat ik anoniem reageer maar ik wil in deze reactie niet herkenbaar zijn.
    Ik ben allergisch voor lijstjes. Exman maakte elke dag lijstjes en controleerde aan het eind van de dag of ik alles afgewerkt had. Hij heeft me wel eens uit bed gehaald omdat hij op het plagond van de garage nog een spinnenweb ontdekte. Hoe vaak ik niet 's nachts heb liggen dweilen…
    Het huishouden vind ik nog altijd lastig. Ik associeer het met een rotgevoel en de angst dat het niet goed genoeg gedaan is. Ik probeer een balans te vinden voor mezelf zodat het schoon is en gezellig. Uit een soort baldadigheid laat ik de boel wel eens wat versloffen. Huidige man is hierin gelukkig heel relaxed en hij helpt me dan weer op weg 🙂

    Like

  10. Loslaten… ik moet nog zoveel leren. Ik WIL nog zoveel leren. Het nekt me iedere keer weer in m'n leven. Jij bent al een heel stuk verder! Knap! groetjes Esther

    Like

  11. Ook hier moet ik het nog leren om dingen los te laten. Momenteel krijg ik lichamelijk de ene na de andere terugslag en ben ik zo moe dat ik me echt de dag door sleur. Ik heb op aanraden wel een lijstje wat de wensen zijn om te doen. Dit met het advies om dat aan te passen aan hetgeen mij lukt om te doen. Ik doe alles op de overleven modus en doe teveel. Vandaag kon ik het vriendinnetje van mijn dochtertje(zon een lief klein moppie) echt niet weigeren dat ze vanmiddag na school mee mag komen om te spelen. Dat en het even gaan bloedprikken, snel (ik waggel) de supermarkt in en toch weer zorgen dat mijn altijd opgeruimde huis weer netjes is. Het is een werkje van niets, maar nu heb ik al mijn energie al verbruikt voor de rest van de dag. Hoe stom kun je zijn om in die valkuil te blijven stappen. Ik ben wel zo ver dat ik tijdens het schrijven van dit berichtje besloten heb dat ik toch even een uurtje ga slapen. Voor mij echt al een hele stap.

    Like

  12. Jij bent er iets verder in dan ik, maar ik ben druk doende ook zonder lijstjes te leven tegenwoordig.. Voorheen gaven lijstjes mij houvast (dacht ik). Uiteindelijk bleek het een blok aan mijn been. door die lijstjes zat ik teveel in mijn hoofd, nu doe ik de dingen op gevoel. Doordat er niks móet blijf ik makkelijker binnen mijn grenzen en dat scheelt een hoop energie! Ik had niet gedacht dat ik dit zou kunnen en al helemaal niet dat het fijn zou zijn ;-))

    Like

  13. Al een tijdje lees ik mee, nog nooit eerder gereageerd. Veel respect voor hoe je in het leven staat en wat je hebt bereikt op het gebied van je gezondheid en op financieel vlak.

    Ben zelf wel heel erg van de lijstjes, maar meer als geheugensteuntje van wat ik nog wil doen met de energie die ik heb. Ik zet dan ook alles op de volgorde waarin ik denk dat het moet gebeuren, zodat ik niet onnodig trappen op en af moet, te veel moet slepen met spullen, zodat er ook tijd overblijft om op tijd mijn rust te pakken.
    Het lukt de meeste dagen aardig, maar af en toe schuif ik toch gewoon wat dingen door naar de dag van morgen. Zoals mijn oma vroeger altijd zei: mijn huis moet schoon genoeg zijn om in te leven, maar vuil genoeg om gelukkig in te zijn. Als er dus een dagje later wordt stof gezogen, het zij zo 🙂

    Groetjes, Marieke

    Like

  14. ik werk ook met routine en regelmaat,maar dat word me opgelegd door het werk, want vaste tijden uit bed, wassen en aankleden, eten ,tandenpoetsen en dan op de fiets naar het werk. in mijn werk zit ook regelmaat, want werk in de schoonmaak met een vastgelegd rooster voor wat er op welke dag moet gebeuren en hoe laat, daar ontkom ik dus niet aan, hoe anders is het op mijn vrije dagen, daar laat ik me leiden door mijn gevoel en waar ik zin in heb, heerlijk vind ik dat, maar dat komt natuurlijk omdat die vrije dagen alleen maar in het weekend en de vakantie voorkomen , zou ik niet meer werken dan zou ik misschien ook wel met lijstjes gaan werken ,omdat met routine en regelmaat wel het meeste uit mijn handen komt

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s