Kat en Muis

Het is zaterdag. 
Ik zit op de bank.
Dibbes stormt voorbij.
Dat doet hij wel vaker.
Hij maakt geluidjes 
en grote sprongen.
Ook dat doet hij wel vaker.
Ik kijk naar hem.
Ach, wat speelt hij leuk.
Dibbes speelt met een blaadje uit de tuin
Dan kijk ik nog een keer.
Het is geen blaadje.
Het is een muis.
Een muis die leeft.
Dibbes heeft een muis gevangen!
Zijn eerste muis!
Dat denk ik echt.
Wat goed van Dibbes.
Wat zielig voor de muis.
Daarom grijp ik in.
Zo’n huichelaar ben ik.
Ik eet biologisch vlees
maar als Dibbes een muis vangt,
pak ik hem af.
Laat los! zeg ik
en Dibbes laat los,
de sukkel.
Muis ligt op de vloer.
Hij ziet er nog heel uit.
Maar tegelijkertijd is het mis.
Hij is in shock. 
Wat nu?
Ja, wat nu!
Dat vragen de katten zich ook af.
Ze staan inmiddels alle vier om me heen.
Eerst de moordmachines het huis uit zetten.
Dan muis voorzichtig pakken.
Dat doet de man.
Muis houdt zich stil.
Maar hij leeft nog wel.
We zetten hem op een rustige plek.
Waar de katten niet kunnen komen.
Wat doen we nu met muis?
Hij lijdt, dat is wel duidelijk.
Verzuipen dan maar?
‘Kan jij dat’ vraag ik aan man?
‘Nee, kan jij dat?’ vraagt man aan mij.
Nog maar eens kijken bij muis.
Hij ademt heel snel.
We laten het even voor wat het is.
Arme muis.
Buiten loopt Dibbes rond.
Waar is muis nou!
We speelden zo leuk!
Dibbes is net een beer.
Loopt rond met stoere stappen.
Een muis vangen 
heeft hem duidelijk goed gedaan.
Hij voelt zich heel wat.
Knap van je Dibbes, goed zo!
Al denkt de muis daar anders over.
De natuur is wreed.
Gerrie heeft grote ogen
en kijkt wat verontwaardigd.
Ze pakken hier je muis van je af!
Dát hadden ze me nog niet verteld!
Na een half uur kijken we weer bij muis.
Hij doet het niet meer. 
Hij is dood.
Gelukkig niet uit elkaar gerukt
door Dibbes
maar gestorven op 
een zacht bedje
van toiletpapier.
Maar wel dood,
hartstikke dood.
Dag muis.
Dag!
Advertenties

12 gedachtes over “Kat en Muis

  1. achja, de relatie tussen mens en dier zal nooit in één consistente ethiek te vangen zijn. Ik vond het boek “some we love, some we hate, some we eat” over dit onderwerp erg interessant.

    Like

  2. Wat een ongelofelijk leuk stukje! Je schrijft zo aandoenlijk. En ach; ook ik ben best een beetje trots op Dibbes, ondanks de muis. groetjes Esther

    Like

  3. In het begin greep ik ook wel eens in als onze Willem thuiskwam met een muis, mol of vogel. Meestal zijn ze van binnen al zo beschadigd dat er geen redden meer aan is. Tegenwoordig kaat ik het daarom maar gaan. Ik doe wel heel hypocriet het gordijn dicht…

    Like

  4. Ik vind het verzuipen van een levend dier wel ontzettend wreed hoor, want dat is een hele nare dood.
    Je kan in het vervolg beter in 1 x de nek omdraaien, dat is een snelle dood.
    Maar de natuur is idd wreed, maar je mag het een dier nooit kwalijk nemen. Wel fijn dat Dibbes nu misschien wat meer zelfvertrouwen heeft.

    Like

  5. Oh zo herkenbaar. Katten zijn nou eenmaal jagers, het is hun instinct. Hier 2 dames waarvan eentje door haar leeftijd(18) niet meer jaagt maar de jongste heeft die taak volop overgenomen.
    Wij hebben hier 1 regel, jagen mag (dat kan je toch niet voorkomen als ze buitenkomen) maar alles wat mee naar binnen komt is voor ons en wordt standaard afgepakt. Dit vooral om te voorkomen dat er half opgegeten muizen (toch niet zo lekker) of achtergebleven levertjes en alvleeskliertjes op de meest vreemde in huis liggen maar soms ook om de muizen en of vogeltjes te redden. Soms is overduidelijk dat het diertje het niet gaat redden maar ook zeer regelmatig zijn ze totaal onbeschadigd en hebben ze een rustige ademhaling waardoor ze ook van binnen geen schade lijken te hebben. Ze worden altijd op een plekje vrijgelaten waar de kat niet komt. En of je vind later helaas een dood diertje of ze zijn weer terug naar hun huisje. En onze kat eet wel 95% van wat ze vangt”en dood dus de jacht heeft wel een “functie”
    De meest vreemde beestjes door onze katten gevangen een hermelijn (helaas dood) een vleesmuis ( wel met een beetje beschadigde vleugels maar naar de vleermuisopvang gebracht en na 2 dagen volledig gezond weer vrijgelaten), een mol (levend en wel in de tuin terug gezet) een egeltje (alleen de kat had schade) en een spreeuw (die vrolijk het hele huis is doorgevlogen voordat ik hem kon vangen en buiten kon vrijlaten).

    groetjes Thara

    Like

  6. Ik vind het voor Dibbes een hele overwinning, knap gedaan. Lijkt mij goed voor zijn zelfvertrouwen. Voor de muis is het natuurlijk heel erg zielig, maar helaas zit de natuur zo in elkaar. Ook ik zou het eng vinden om een diertje uit zijn of haar lijden te moeten verlossen.

    Like

  7. Hier bijna hetzelfde: vangen is OK, in de bijkeuken opeten mag. Biologisch eten kopen we niet voor de katten, maar ik denk dat hun lijf blij is met muizeneten.
    Van de week kwam katlief met vogeltje spelen in de woonkamer. Die wel afgepakt – maar vogeltje was op sterven na dood. Ook ik ben dan te laf om het vogeltje een genadeklap te geven. Niet lief van mij he?

    Like

  8. Oh, ik kan me voorstellen dat je het daar moeilijk mee hebt (zou ik ook hoor), maar zo gaat het in de natuur nu eenmaal… Stiekem ben ik blij dat ons Cavaliertje Fleurtje enkel vliegen te pakken krijgt, die ze dan smakelijk verorbert 😉

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s