Wijs op woensdag: Does it spark joy?

Een bijdrage van gastblogger Pennie Wijs:

De Japanse Marie krijgt steeds meer grip op mijn leven, of ik wil of niet. Haar levensles is gebaseerd op een vreemde mix van punt 1 gezond verstand en punt 2 nepspiritualiteit. Punt 1 zou iedereen op eigen kracht moeten kunnen hanteren, punt 2 is klinkklare nonsens, dat is mijn idee. Maar ondertussen. Hoeveel tegengas ik ook geef, ik krijg die dame steeds onverhoeds op mijn nek.

Zo zie ik net in mijn mailbox een berichtje van een vriendin die ‘Marie Kondo gedaan heeft aan haar schoenen’. Dat klinkt heel vies, maar Nederlands is niet haar moedertaal, dus dat is haar vergeven. Maar jongens. Het idee dat deze intelligente vrouw aan haar schoenen staat te snuffelen en zich afvraagt ‘does it spark joy?’, daar word ik gewoon een beetje zenuwachtig van. Tot overmaat van joy voegt ze nog een paar foto’s bij van haar actie. Ze heeft haar schoenenvoorraad uitgestald op haar eettafel. En aangezien haar collectie Imelda-Marcosachtige afmetingen heeft, is die tafel drie maal nodig om de nodige overzichtsfoto’s te maken. En ja, toen was het dus mijn beurt om eens lekker joy te sparkelen.

Want ik mail natuurlijk terug dat er niets weg kan. Mijns inziens. Waarom zou je? Het heeft aandacht, tijd en geld gekost om die voorraad op te bouwen. En het past in haar huis toch, want anders had ze er niet zoveel? Dus niks aan veranderen! Deed Imelda ook niet. Mijn advies: ga dansen met de dansschoenen, wandelen met de wandelschoenen, trek je laarzen aan in de regen en je sandalen als de zon schijnt. Kijk ondertussen goed of de kleur van de schoen matcht met de rest van je outfit en joy verzekerd.

Ondertussen komt er een mail binnen dat ze nu haar tassen gaat Mariekondoën. Echt waar! Met een foto. Het zijn er maar tien. Tien! Ik vind dat krap. Mijn advies: daar kan gerust wat bij. Krijg je ook leukere combi’s met de schoenen. Nu maar hopen dat ze mij uitnodigt om mee te gaan shoppen. Dan zal ik haar eens flink op stang jagen. Goed voor de tassenontwerpers. En de tassenfabrikanten. En de tassentussenhandel. En de economie in zijn algemeenheid. En vooral: goed voor onze gezamenlijke joy!

Advertenties

9 gedachtes over “Wijs op woensdag: Does it spark joy?

  1. Haha! Ik kreeg deze week ook de zenuwen toen een nichtje mailde dat ze met een groepje aan gebedsgenezing doet. Tot ik dacht: ach, ik hoef er niet aan mee te doen, laat ze. Zolang het om huis, tuin en keukenpijntjes gaat..

    Like

  2. Stond net een kast uit te ruimen met wol, na je berichtje ben ik eens gaan omdenken ipv spark denken. Kom op erg leuke ideeën dus omdenken is zo gek nog niet 😉 zit ik er straks heerlijk warmpjes bij.

    Like

  3. Whahaha volgens mij is iets pas teveel als je er last van krijgt. Ik heb (aangestoken door gejubel op internet) ook in haar boek zitten lezen maar haakte snel af. Ik hou erg van opruimen, maar mijn onderbroeken bedanken voor ik ze weggooi gaat me toch wat ver :-). Enne…ik heb ook best wat dingen in huis die niet zoveel joy meer sparken, maar van mijn portemonnee toch nog een paar jaar moeten blijven.

    Like

  4. Maar Marie Kondo heeft wel gelijk. De meeste van ons hebben veel spullen.

    Ook ik val/viel daaronder. Ik ben goed aan het opruimen. Maar ik heb maar 30 cm tafel nodig voor mijn schoenen.
    Ik heb 1 stel oude wandelschoenen voor als ik met de hond ga wandelen, 1 stel goede wandelschoenen en 1 paar nette schoenen. O ja, ik heb ook regenlaarzen en slippers.
    Wel leuk om te lezen dat sommige onder ons wel heel veel schoenen hebben. Ik snap soms niet wat mensen met zoveel schoenen moeten. Zullen ze die echt allemaal dragen?

    Like

  5. Ik heb hoge hakken, voor dagen waarop ik max 3 km loop. Visite bij oma, klein rondje wandelen. In blauw en zwart.
    Lagere hakken waar ik verspreid over de dag makkelijk 15km op loop. Bruin, zwart, blauw en grijs.
    Pumps die ik draag naar de kerk, bruiloften en begrafenissen. Maximaal vijf uur per keer dragen. Zwart en bruin.
    Tuinlaarzen.
    Tuinklompen.
    Wandelschoenen.
    Docs, in blauw en groen.
    Gympen. Een blauwe set met bloemen, een zwarte set met bloemen, zwarte met een hakje. Voor dagn dat ik de stad in ga, koffiedrinken met een wandelvriendin, zullen we daar koffiedrinken? Even 16 km lopen.
    En een paar oude gympen voor het bos is, de sloot in, verfklusjes en ook in de tuin mee te werken.
    Slippers voor het zwembad en slippers om zomers korte stukjes mee te doen.
    En werkschoenen met stalen neuzen, voet bescherming en een plaat in de zool.

    En geen van deze paren mag weg. De gympen schuiven door naar oud. De rest wordt vervangen als ze op zijn. Misschien niet onmiddellijk maar ik miste mijn grijze paar toen het versleten was. Een halfjaar later vond ik nieuwe. Ik draag op de klompen en de slippers na wekelijks de meeste paren uit deze opsomming.

    Petra

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s