Kattenjournaal – Dibbes

Begin november hebben we Dibbes laten enten bij de dierenarts. Dat dit lukte was een grote overwinning. In tegenstelling tot het jaar daarvoor kregen we hem nu wel in de mand. Weer een jaartje wijzer in kattenzaken besloot ik 2 weken voorafgaand aan het bezoek met zylkene te starten. Een middel dat net de scherpe randjes er van af haalt. Dat, en een spierverslapper op de dag zelf, zorgde ervoor dat ik hem relatief makkelijk de mand in kreeg. Evengoed kreeg hij daarna een paniekaanval die de mand zowat van tafel deed flikkeren maar na een tijdje sloeg dat om in volslagen passief gedrag. Hij deed niets meer, kroop in een hoek en ging afwachten.

Bij de dierenarts was hij zo mak als een lammetje en liet alles gebeuren. Hij kreeg zijn spuiten en werd gecontroleerd. Hij was iets te zwaar (meer Dibbes is altijd goed volgens Dibbes maar ook katten hebben schijnbaar een ideaal BMI) en helaas, één van zijn kiezen was rot. Vandaar die soms wat overweldigende stank als hij ons aflebberde.

Rotte kies betekent trekken van rotte kies en dat betekent narcose. Om Dibbes (en mezelf) even kans te geven weer bij te komen, maakten we een afspraak voor begin december en vertrokken weer naar huis. Daar aangekomen werd ons beertje echt overweldigd door geluk dat hij weer thuis was, zonder napijn of enge toestanden. Hij heeft met zijn zwerfverleden ongetwijfeld angsten ontwikkeld en de heftige operatie aan beide ogen aan het begin van zijn bestaan als huiskat hier, zal bepaald niet hebben meegewerkt aan het ontwikkelen van vertrouwen.

Precies 4 weken later herhaalden we de zylkene en spierverslapper truc en brachten hem naar de dierenarts. Daar kregen we een kleine tegenvaller te verwerken. Dibbes heeft een hartruis. Dat kan worden veroorzaakt door bijvoorbeeld hoge bloeddruk, een oude ontsteking of door een hartziekte. Het is wel goed te weten wat de oorzaak is want in geval van een hartaandoening kan het zijn dat de kat nog geen klachten heeft maar dat er wél risico’s zijn, bijvoorbeeld bij een narcose. Hij kan natuurlijk klachten gaan ontwikkelen en het is goed te weten wat er eventueel kan gebeuren. In sommige gevallen kan er zelfs preventief met medicatie worden gestart om problemen binnen de perken te houden. In alle gevallen kan een hartziekte de levenskwaliteit en verwachting van de kat beïnvloeden en ik vind het prettig om te weten waar we aan toe zijn.

bijkomen van de narcose onder een dekentje

Om de oorzaak van de hartruis te achterhalen moet er een hartecho worden gemaakt in en dierenziekenhuis in Amsterdam. Maar voordat dit kan gebeuren moest eerst die rotte kies eruit, met een narcose die dus ineens een stuk spannender werd.

 Op voorhand had ik al besproken met de dierenarts dat ik bij het onder narcose brengen én het weer bijbrengen aanwezig zou zijn. Dit vanwege zijn angstige karakter. Ik had het idee dat het goed voor hem zou zijn niet alleen te zijn bij het inslapen en ook weer alleen wakker te worden in een hokje. Dus was het laatste wat hij zag mij en was ik ook de eerste die hij weer zag toen hij werd wakker geprikt. Voor sommigen zou dat alleen al een traumatische ervaring opleveren maar Dibbes is verblind door liefde voor mij en dat pakte dus goed uit. Tussendoor zat ik bij mijn moeder die boven die dierenartspraktijk woont. Toen ik gebeld werd dat alles goed was gegaan en ze hem wakker gingen maken,hoefde ik dus alleen maar naar beneden te rennen ;-).

Op mijn verzoek hebben ze niet één, maar twee kiezen getrokken. Die tweede kies was een twijfelgeval, niet heel goed maar ook niet zo rot dat hij meteen moest worden getrokken. Maar liever nu iets te veel eruit dan over een jaar alsnog die kies moeten laten trekken en weer onder narcose, wat dus door die hartruis mogelijk meer risico’s inhoudt.

En toen weer terug naar huis. Na 1,5 dag was hij weer het heertje en meer dan dat. Ik geloof dat hij ervan heeft geleerd: soms ga ik in de mand maar in alle gevallen kom ik weer terug. Niet leuk maar ook niet heel erg. Het is fijn te zien dat we in 2,5 jaar tijd toch zoveel met hem hebben kunnen bereiken.

De hartecho wordt 12 februari gemaakt en we krijgen meteen de uitslag. Een eventuele behandeling zelf kan gewoon wel door onze eigen dierenarts worden gedaan. Natuurlijk hoop ik dat er niets ernstigs aan de hand is. Maar als dat wel het geval is dan zijn we er in ieder geval op tijd bij.  Ik zie er wel wat tegenop, weer het hele gedoe van hem in de mand moeten zien te krijgen maar het is nu twee keer achter elkaar heel goed gegaan dus ik heb er vertrouwen in. En Dibbes zelf verkeert nog in gelukzalige onwetendheid….

Advertenties

17 gedachtes over “Kattenjournaal – Dibbes

  1. Ach die arme Dibbes dat lieve koppie van hem, ik ben fan. 🙂 Mijn kat heeft ook zware hartklachten(hcm) en kreeg 5(!) jaar geleden al de opwekkende prognose: “dat ze wel niet lang zou leven”. We zijn nu dus 5 jaar verder, ze heeft 3 soorten medicijnen (ook 1 voor haar nieren) en een eetlustopwekker die ik door haar eten roer. Het gaat best goed met haar, het is een oud besje aan het worden (16) maar ze vindt het leven nog zichtbaar leuk. Dus ook bij een zeer negatieve prognose kan het nog erg meevallen. “Treat the cat and not the numbers”, zeggen ze in Amerika en daar kan ik me alleen maar bij aansluiten. Dus ik wens je alle succes met Dibbes. Gaat hij onder narcose bij de echo of gaan ze het eerst zo proberen? Bij mijn kat gaat het zonder narcose prima dus wellicht bij hem ook.

    Like

  2. Dat is weer een heel avontuur geweest en dan de trip naar Amsterdam nog. Ik heb ook eens een speciale echo moeten laten maken i.v.m. met een zacht hartruisje. Bleek er helemaal niets aan de hand te zijn, het kwam waarschijnlijk door de spanning die er is tijdens zo'n controle. Hopelijk pakt het voor Dibbes ook goed uit. Je hebt gelijk dat je het laat controleren, voor hetzelfde geld is het wel iets en kan het behandeld worden.

    Op het moment zit ik ook met een tandenprobleem. Ik heb laatst ontdekt dat een van de hoektanden van mijn kat aan de zijkant een flinke rotte plek vertoont. Volgende week gaan we naar de dierenarts voor de enting en niercontrole en dan wil er naar laten kijken. Maar hij heeft eerder al eens gezegd dat hoektanden lastig te trekken zijn en ze dat liever niet doen, ook gezien zijn leeftijd en beginnend nierfalen.
    Nu heb ik natuurlijk alweer zitten zoeken op internet en zag dat er ook tandheelkundig dierenartsen zijn die bij hoektanden wel gaatjes kunnen vullen en wortelkanaalbehandelingen uit kunnen voeren om de hoektanden te kunnen behouden. Vanaf dat ik die rotte tand ontdekt heb heb ik al geen rust meer en ben ik steeds aan het overdenken wat ik ermee zal doen. Het vervelende is dat je nergens aan merkt of ze er wel of geen last van hebben. Behalve als je er direct aan zit. Ik heb de tanden redelijk bijgehouden, maar dat is er dus behoorlijk tussendoor geschoten. Neem ik mezelf behoorlijk kwalijk, dus ook nog schuldgevoel. Vanaf nu ben ik weer elke avond aan het boenen. Maar het blijft een vervelend karweitje waardoor ik nu weer weet waarom ik dat soms laat versloffen. Was zo gefocust om dat beginnend nierfalen onder controle te krijgen wat ook heel goed gelukt is. Hij ziet er prachtig uit en is heel vitaal, maar narcose en pijnstilling zijn hierbij funest. Altijd tandpijn lijkt mij echter ook niet prettig. Volgens mij heb ik er nog meer last van dan mijn kat zelf:-)

    Ik had de taxikilometers dit jaar voor mezelf nodig voor de orthopedisch schoenmaker, maar dat gaat moeilijk worden als ik naar die speciale tandarts ga. Samen met de nieren en waarschijnlijk een torenhoge rekening zijn het allemaal factoren die het lastig maken om te beslissen wat ik ermee zal doen. De laatste jaren heb ik al veel kattenstress gehad en daardoor ook veel financiële stress. Ik wil hem echter niets onthouden, omdat het voor mij lastig is. Dit is mijn eerste kat, mocht ik ooit nog eens een kat nemen ben ik in ieder geval helemaal volleerd en voorbereid. Maar ik denk dat ik eerst even een tijdje vrijaf neem;-)

    En ik heb er dan maar een, jij hebt er vier!

    Groetjes,
    Alice

    Like

  3. mijn kat had ook een hartruisje, geconstateerd toen hij nog kitten was, en het was nog steeds het geval toen hij ruim 20 was. Nooit medicatie voor gehad, nooit verder naar gekeken, was niet nodig volgens de opvolgende dierenartsen.

    Like

  4. Ah dat is mooi, dat scheelt weer. Nina heeft eigenlijk nog steeds geen erge klachten behalve dat ze wat traag is, maar dat is ook gewoon ouderdom. Een keer een kleine trombose in haar poot 7 maanden terug(ze heeft toen extra bloedverdunners gekregen)dus dat was even spannend maar dat was binnen een paar minuten weer weg. Natuurlijk lopen ze risico's, maar het is geen reden tot wanhopen. Ze heeft al twee negatieve dierenartsen gehad en ze is er nog steeds. 😉

    Like

  5. Die Dibbes…dat ging best vlotjes 😉 Nu de scan weer afwachten maar je hoort veel verschillende dingen inderdaad. Eén van mijn kittens heeft ook een bijna niet te horen hartruisje. Wanneer het ruisje er nog steeds is rond haar eerste verjaardag ga ik een scan laten maken. Bij onze dierenarts komt een mobiel scanapparaat inclusief radioloog, voor 140 euro weet ik dan misschien meer.

    Like

  6. Hoi Martine, ik kom weer eens een blogje lezen. Gelukkig dat het goed is gegaan. Wij hebben vier maanden zonder kat geleefd en hebben nu Kaatje: een zwerfkitten die we uit het dierenasiel hebben gehaald. Ze had al een gastgezin gehad, een longontsteking en een blaasontsteking. Ze was drie maanden toen wij haar ophaalden. In het begin was ze erg schuw en kroop ze weg of zocht ze bescherming bij mij omdat ze mij het beste kende. Gaandeweg begon ze ook aan mijn man te wennen (door zijn werk natuurlijk minder thuis) en de jongste als die thuis was. Nu, een maand verder, is ze veel minder angstig voor vreemden. Nog wel afwachtend, dat zal altijd wel een beetje blijven. Maar met de man en mij is ze helemaal vertrouwd. Al snel lag ze op haar ruggetje. Ze speelt, ze is grappig, ze is lief en ze heeft ons helemaal om haar kattenpink gewonden.Het huis leeft weer!En ze is ongelofelijk knuffelig. Ze kruipt in mijn nek, op mijn borst en op schoot. En dan maar spinnen!Het was wel even wennen omdat het best weer druk was een kitten na de stilte en een hoogbejaarde poes.Maar ik geloof dat Kaatje het heel erg naar haar zin heeft bij ons.

    Like

  7. Ach Martine, wat een lief beestje is het toch en wat ontroerend dat je bij hem bent gebleven…. En er ook was toen hij ontwaakte. Beter dan bij jou kan hij het niet treffen. Liefs Carola

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s