Hoogopgeleid, vaste baan en toch gaat het mis

Dat zegt één van de deelnemers in het programma ‘Arm in Nederland. Eigen schuld! dat momenteel te zien is. Ik keek de eerste aflevering via uitzending gemist en was zeer geboeid. Voor het programma worden 5 deelnemers met allemaal een zeer uitgesproken opvatting over armoede een paar weken bij elkaar gezet in een huis. Van daar uit worden ze in toenemende mate geconfronteerd met armoede, doordat er steeds meer spullen uit huis verdwijnen, ze met een kleiner wordend budget boodschappen moeten doen en ze door middel van opdrachten en ervaringsmomenten geconfronteerd worden met mensen die in armoede leven.

Geheel volgens de verwachtingen – het moet natuurlijk wel boeien – zijn de 5 deelnemers zorgvuldig bij elkaar gezocht en aan elkaar gewaagd.

  • de idealist en actievoerder met paardenstaart die zich druk maakt over multinationals 
  • de wat naïeve studente die zich nooit eerder had gerealiseerd dat haar weekbudget dat wordt uitgegeven aan leuke dingen, hetzelfde is als dat van een moeder met 2 pubers
  • de goed betaalde ambtenaar die hardnekkig blijft volhouden dat armoede in Nederland niet bestaat
  • de rechtse blogger die wel weet dat er armoede bestaat maar dat is dan altijd het resultaat van verkeerde keuzes, eigen schuld dikke bult
  • en tot slot: een dame die van een uitkering leeft en zelf in de schuldsanering heeft gezeten, voor zover ik begreep. En die heerlijk recht door zee haar mening geeft.

Ik vind het programma een aanrader. Vooral omdat het zo goed de heersende moraal van nog steeds een groot deel van ons land weergeeft: als iets je overkomt is het vaak je eigen schuld. Had je maar beter moeten opletten en andere keuzes moeten maken. Tot de rechtse blogger ineens tot zijn verbazing bij het Leger des Heils een vrouw ontmoet met een hulpvraag: ze is best hoogopgeleid, had een vaste baan en toch ging het mis. Je ziet het vraagteken op zijn voorhoofd verschijnen.

Soms vraag ik me wel eens af in welke grot mensen hebben geleefd als ze zo hardnekkig blijven geloven in de mythe van het maakbare bestaan. Heb je tegenslag dan zet je je tanden erin en hop, je krabbelt er weer uit, is de filosofie. Tenzij je omstandigheden zodanig zijn dat het niet lukt. Omdat je ziek wordt of geen vangnet hebt. Dan krabbel je er niet meer uit en is het blijkbaar je eigen schuld. Had je maar niet ontslagen of ziek moeten worden. Want als je echt slim bent, dan overkomt zoiets je niet, toch?

Mijn eigen ervaring is dat er eigenlijk maar heel weinig voor nodig is om tegenslag te laten veranderen in iets dat zo groot is dat het niet meer is te stoppen. Ik werd ooit op staande voet ontslagen (omdat ik weigerde te werken met 40 graden koorts) en raakte zo ook mijn huis kwijt want ik woonde boven de zaak. Ja, daar sta je dan met je twee katten op straat. Ik had een vangnet en een lieve vriendin die haar zolderkamer ter beschikking stelde. Ik had geen geld want krijg maar eens een uitkering als je ontslag niet wordt goedgekeurd door het U.WV maar je baas wel meteen is gestopt met het betalen van salaris. Ik moest van het ene op het andere moment onvoorstelbaar veel tegelijk doen: een huis zoeken, een rechtszaak tegen mijn baas aan spannen, een andere baan zoeken en dat terwijl ik in shock was over wat mij overkwam en als gevolg daarvan in een ernstige depressie raakte.

Dat ik er toen uit krabbelde was vooral doordat ik een vangnet had en er veel handen werden uitgestoken die aan me trokken, die me duwtjes gaven. Niet iedereen heeft familie financieel kan steunen, een partner die de boel draaiende kan houden of krijgt noodopvang na huisuitzetting. Het verschil tussen opvang en onder de brug moeten slapen is echt heel klein heb ik geleerd.

Natuurlijk zijn er gradaties van armoede en over wat dan armoede precies is, kan heel veel gediscussieerd worden. Ik hoop dat dit programma bijdraagt aan een zinvolle discussie. Natuurlijk zijn er in het programma ook mensen te zien zijn waar ik vraagtekens heb en die keuzes maken die ik niet begrijp. Maar toch. Kijk er vooral naar!

Advertenties

52 gedachtes over “Hoogopgeleid, vaste baan en toch gaat het mis

  1. Ja, die heb ik gewonnen. Maar ja wat is winnen? Ik werd ontslagen en vocht dat aan. Ik werd in mijn recht gesteld door de uitspraak van de rechter, t ontslag was onrechtmatig.
    Maar mijn baan kreeg ik niet terug want inmiddels was de werkverhouding te verstoord. Ik kreeg wat geld en dat was het.
    Een afschuwelijke vervaring.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s