Boeken die je niet moet lezen. En welke juist wel. Zonder enige nuance en vrij dwingend gebracht.

Afgelopen week was het hier stil. De viering van de verjaardag van S. vorige weekend hakte er behoorlijk in, ondanks alles héél gedoseerd voorbereiden. Dat en een situatie in onze omgeving die wel wat van mijn aandacht en energie vraagt, maakte dat ik me heel rustig hield. Rustig als in bijna alle dagen tot een uur of 12 in bed liggen, héél rustig opstarten, geen energie verbruiken aan plannen zoals ‘ik ga nu even wandelen of de stad in’. Wel zat ik heel veel in de tuin, zowel voor als achter, in de behoorlijk knallende zon. Helemaal omwikkeld met dekens en een boek op schoot, heb ik al redelijk vaak de opmerking van voorbijgangers gekregen dat ik stoer ben en een bikkel. Niets is minder waar. Als je je goed inpakt en een beetje uit de wind gaat zitten, is het gewoon heerlijk in de zon in deze tijd van het jaar.

Dat boek op schoot, dat wisselde nogal de laatste tijd. Ik heb een aantal missers achter de rug. Zoals ‘De Kronieken van Belgarion’ van David Eddings. Het is natuurlijk vloeken in de kerk gezien de vele fans (doorgewinterde lezers zoals mijn schoonvader of Ogma’s Tineke die deze schrijver van harte aan wisten te bevelen). Pas na het derde uitgelezen boek gaf ik aan mezelf toe dat ik het niet boeiend vond en niet verder wilde lezen (ik had er nog twee te gaan uit die serie). De karakters zijn erg statisch, het verhaal gaat tergend traag en ik vind de hoofdpersoon, de jongen Belgarion, een flapdrol. Zo.

Nu kende ik hele David Eddings niet, dus waren er ook geen hoog gespannen verwachtingen. Die had ik wel van de nieuwste van John Irving,  Avenue van de mysteriën. Halverwege het boek, toen het me opviel dat ik echt steeds minder lang ging lezen en ik behoorlijk in gromstand ging staan, moest ik erkennen dat ik er gewoon geen zak aan vind. Jammer! Ik vind een aantal boeken van Irving helemaal geweldig, zoals ‘Hotel New Hampshire’, ‘Garp’, ‘The Cider House Rules’ en ‘Twisted River’. Maar er zijn wat mij betreft even zoveel miskleunen, zoals ‘Weduwe voor een jaar’, ‘A prayer for Owen Meany’ en ‘The Fourth Hand’. Nu had ik natuurlijk deze titels óf alleen in het Nederlands moeten opnoemen óf alleen in het Engels, bedenk ik me maar dat deed ik dus niet en ik ga het ook niet veranderen. Ik ben tegenwoordig een beetje obstinaat en opstandig.

Snel verder met andere boeken. Bij de kringloop kocht ik drie titels. ‘Dood aan de Arno’, een makkelijk te lezen thriller van  Christobel Kent, waarvan ik volgens mij ooit een verfilming heb gezien. Ik kon me niet meer het boek herinneren maar de verhaallijn wel inclusief allerlei beelden in mijn hoofd. Een fijn boek, dat zich afspeelt in Florence en waarbij een vermeende zelfmoord en een verdwenen studente aanleiding zijn voor een uitgebreide zoektocht. Na dat tussendoortje stortte ik me op Marianne Frederikssons ‘Het raadsel van de liefde’. Nou, als je van boeken houdt met alleen maar dialoog, dan moet je dát vooral gaan lezen. Het gaat over een man en vrouw die lijnrecht tegenover elkaar staan wat levensopvattingen betreft maar wel een liefdesrelatie krijgen. De vrouw benadert alles vanuit de intuïtie en de man vanuit de wetenschap.  En dat leidt tot een hoop verbale ellende.

Afijn, een boek dat me weinig aansprak. Ik las door tot ik aankwam bij pagina 182:
Uiteindelijk zei Angelika: ‘We weten van elkaar hoe onze jeugd was. De liefde heeft ons getroffen als een bevrijding.’
‘Daar geloof ik niet in’ zei Jan. ‘Wel dat ze ons getroffen heeft, maar dan als een wonder. Ze heeft geen oorzaak, geen aanleiding, geen doel. De liefde is veel groter, zoals de dominee zei…’

Klaar! Boek dicht. Hier kan ik niets mee. Wel heel jammer want deze auteur schreef een aantal boeken die ik heb verslonden, zoals ‘De Nachtwandelaar’ of ‘Simon’ of het wereldberoemde ‘Anna, Hanna en Johanna’.

Maar zonder dralen dan nu naar het derde bij de kringloop gekochte boek, ‘Het kasteel der fluisteringen’ van Carole Martinez. Een weinig opwekkend verhaal over een meisje van hoge komaf dat zich in het 12-eeuwse Frankrijk laat inmetselen. Een blijkbaar bekend fenomeen uit die tijd en voor vrouwen een middel om aan het huwelijk te ontsnappen. Vrouwen hadden natuurlijk weinig te vertellen in die tijd maar naar een goddelijke roeping werd wél geluisterd. Dat inmetselen kwam er op neer dat je levend werd begraven in een cel, een kleine leefruimte. Na je eigen ‘begrafenis’ werd je naar die ruimte begeleid die vervolgens werd dicht gemetseld met openlating van een heel kleine ruimte waar wat voedsel en drinken doorheen werd geschoven. Sommige van deze vrouwen hadden ook een gelofte om niet te spreken, anderen hielden ‘ontvangst’, zo ook de ingemetselde dame uit dit boek die al snel doelwit van pelgrims wordt die menen dat zij wonderen kan verrichten

Een prachtig verhaal vol hallucinaties, middeleeuwse ellende, kruistochten, gevaar, hoofse liefde en liederen en dat alles op die halve vierkante meter leefruimte waar de dame in kwestie over beschikt. Niet heel eenvoudig te lezen maar wel heel interessant en ook wel vermakelijk. En mooi vanwege de tegendraadsheid, door haar leefruimte tot een minimum te beperken krijgt zij uiteindelijk heel veel invloed op de mensen in haar wijde omgeving. Nou ja, lezen dus als het onderwerp je triggert en je van historische romans houdt.

Nog een paar bladzijden en dan is dat uit en kan ik me op het volgende boek storten dat al bijna 2 weken op me ligt te wachten: ‘De boekendief’! Hoe dat bevalt, horen jullie binnenkort. Ga ik nu snel weer verder lezen.

Advertenties

37 gedachtes over “Boeken die je niet moet lezen. En welke juist wel. Zonder enige nuance en vrij dwingend gebracht.

  1. Jij hebt het dus ook,dat je een boek neerlegt,omdat het niet boeit. Bij mij vaak al na één of twee hoofdstukken. Ik ben heel gevoelig voor de manier van schrijven/vertalen. De boekendief was na een dag terug in de bieb. Dood aan de Arno ga ik lenen.Ken je de boeken over bijbelse thema's van Marianne Fredriksson? Na een christelijke opvoeding heel mooi en anders.

    Like

  2. Haha, bij zo'n obstinate bui hoort ook gewoon een tegendraads boek 😉
    Tja, ik heb dat ook wel bij schrijvers: Een verborgen geschiedenis van Donna Tart vond ik geweldig! Maar het tweede boek dat ze schreef kwam ik echt niet door, pfffff…..
    Ik pest mezelf ook nooit meer met verder lezen dan hoor, zonde van mijn tijd!
    Groetjes, Jolanda

    Like

  3. Noucde neiging heb ik dan wel na t eerste hoofdstuk on t weg texleggrn maar ik ben zo'n sikkel die dan doorleest soms tot driekwart omdat ik t boek een kans wil geven.
    Ik ken t boek over Maria van Frederiksson, dat vond ik inderdaad prachtig!

    Like

  4. De laatste spreekt me wel aan, ik zal er eens naar kijken.
    Zo begon ik laatst aan een boek van de geprezen mevrouw Grandia. Ik kocht het voor de kaft, het boek boeide me voor geen meter en het gaat nu de verkoop in. Een boek wat me wel pakt ligt nu op het nachtkastje en leest met een hoofdstuk of twee drie voor het slapen-gaan heerlijk weg.
    Ik wens je succes met de komende boeken enne.. vergeet morgen niet een laagje van jezelf af te pellen; ze geven een heerlijk voorjaarstemperatuurtje op ;o)

    Like

  5. De laatste spreekt me wel aan, ik zal er eens naar kijken.
    Zo begon ik laatst aan een boek van de geprezen mevrouw Grandia. Ik kocht het voor de kaft, het boek boeide me voor geen meter en het gaat nu de verkoop in. Een boek wat me wel pakt ligt nu op het nachtkastje en leest met een hoofdstuk of twee drie voor het slapen-gaan heerlijk weg.
    Ik wens je succes met de komende boeken enne.. vergeet morgen niet een laagje van jezelf af te pellen; ze geven een heerlijk voorjaarstemperatuurtje op ;o)

    Like

  6. Grappig, ik heb met de boeken die Tineke warm aanbeveelt dat ik ze of helemaal geweldig vind, of helemaal niks. Nooit er tussenin ofzo.
    De Kronieken van Belgarion vond ik wel Heel Erg Knullig vertaald. Hehe, de flapdrol. De Boekendief, ik hoop dat je het boek ook prachtig vindt.

    Like

  7. Ha heerlijk boeken! Ik heb net een boek uit dat in mijn lijst van al time favorieten komt te staan. Ik heb het geleend van de bibliotheek maar ik ga het kopen, ik wil zelf een exemplaar! Dit gebeurd maar zelden.

    Het is “het regende vogels” van J. Saucier. Een aanrader! Het is een psychologische roman over een aantal oudere mensen die zich hebben teruggetrokken in het canadese woud. Ik vind het verhaal bij vlagen sprookjesachtig mooi!

    misty

    Like

  8. Die boeken van Marianne Fredriksson gebaseerd op het Oude Testament, die kunnen je waarschijnlijk wel bekoren als ik je zo lees, want ik ben het helemaal eens met je ervaringen over de boeken die je al van haar las.
    Ze heten “Het Boek Eva” en dan komt daarachteraan nog Kain en Norea. Echt leuke boeken (zoals je misschien weet heb ik verder niet zo veel met god maar deze boeken zijn tof). Het zijn haar eerste drie boeken, daarna kwamen Simon en De Nachtwandelaar.

    Like

  9. Misschien vind je het niks.. Ik struikelde laatst over Almar Otten. Ik heb er nu twee van hem gelezen en nummer drie besteld bij de binliotheek.
    Ik leg doodleuk een boek weg na vier hoofdstukken die mij niet boeien, vier hoofdstukken lang krijgt de auteur de kans en dan ben ik er klaar mee.

    Petra

    Like

  10. Ik ben nogal een pietlut als het om boeken gaat. Een boek is voor mij pas echt mooi als ik het in een ruk wil uitlezen. Ik hou niet van die trage boeken waarin bijvoorbeeld de hele omgeving wordt omgeschreven en er daardoor drie bladzijde lang niets gebeurd (zoals bijvoorbeeld de Overgave van Arthur Japin).
    Ik ben momenteel helemaal verslingerd aan “Voor jou” van Jojo Moyes (het boek is veel mooier dan de eenvoudige titel doet vermoeden). Hiervoor was ik erg onder de indruk van Charlotte van Pia de Jong en Lieveling van Kim van Kooten. Deze laatste twee zijn waargebeurde verhalen en dat is misschien ook wel wat me boeit.

    Like

  11. Ik heb de verborgen geschiedenis gelezen, en had de hele tijd het gevoel “Wanneer begint het verhaal nu écht?” Niet dus, vond ik op het eind.

    Katrien

    Like

  12. Ik vond juist “De overgave” van Arthur Japin erg mooi, maar nog mooier (hetzelfde onderwerp, maar vanuit een andere hoek geschreven) “Ride the wind” van Lucia St. Clair Robson. De nederlandse vertaling heet vlg Naduah, maar ik heb 'm in het engels gelezen. Een van mijn favorieten aller tijden.
    Verder heb ik aardig dezelfde boekensmaak als jij Martine.
    groet, Esther

    Like

  13. Als we dan toch oud testamentisch geinspireerde boeken noemen, mag De Arkvaarders niet onvermeld blijven. Over de bouw van de Ark en wat er gebeurt als mensen zich realiseren dat zij inderdaad achter moeten blijven. Lezen, lezen

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s