Smart family…

Sinds een paar jaar hebben kind en ik een smartphone. Hij kreeg de zijne in groep 8. Ons uitgangspunt was dat hij in groep 8 op zijn gemak kon wennen aan dat ding. Na de overstap naar het middelbare schoolleven veranderde er veel maar dat was dus al vertrouwd. Bij die eerste smartphone maakten wij wel de vergissing dat we ons niet vooraf informeerden over in welk soort app de schoolroosters te bekijken zijn. Magister loopt op een android-app en dat matchte niet met zijn smartphone. Omdat hij dat ding ook een paar keer uit zijn handen liet flikkeren en de zoveelste reparatie niet meer in verhouding stond tot de oorspronkelijk aanschafprijs, zijn we inmiddels aan de tweede toe. Hij geeft t keurig door per app als hij eens later is en als hij geen bereik heeft, smst hij.Wij hebben verder vooral per app contact over kleine ditjes en datjes en grapjes, naar volle tevredenheid.  De man had geen smartphone. Geen behoefte aan. Sterker nog, er was sprake van een bepaalde weerzin.

We hebben tot nu toe nooit problemen met puber gehad met het gebruik en verbruik. Hij heeft geen limiet of een kaart maar in het begin hielden we wel een vingers aan de pols door in te loggen bij de telefoonaanbieder en te kijken naar zijn verbruik. Aangezien hij bijna niet belt, komen we nooit voor verrassingen te staan. We hebben beiden geen 3G of 4G. Vrijwel alle openbare ruimtes hebben wifi en de mogelijkheid in te loggen, bovendien kan dat ook beveiligd met de wifi hotspot van Ziggo.

Waar het slimme ding ook voor wordt gebruikt is communicatie van en met de voetbalclub. Via een groepsapp wordt door de coaches en trainers doorgegeven aan de teamleden of de training wel/niet doorgaat, verplaatst wordt naar veld C en of iemand soms de sokken van D. per ongeluk heeft mee genomen. En nu gaat de de man het voetbalteam van kind trainen/coachen. Tel 1 en 1 bij elkaar op en jullie snappen dat er dus nog een smartphone in huis is gearriveerd. Moest M. mij hartelijk uitlachen om mijn ouderwetse gedoe toen wij elkaar leerden kennen nu 17 jaar geleden (ik had geen eens een magnetron of dvd speler, stel je voor zeg!), nu heeft hij ook eindelijk een smart Phone, een paar jaar na kind en vrouw.

Dat is nog wel even wennen, want neem maar eens voor t eerst een smartphone op, die overgaat. De eerste keer dat die van mij overging had ik echt geen flauw idee hoe ik moest opnemen. Ik dacht dat ik tot de categorie suf-suffer-sufst behoorde maar de man had vanmorgen precies hetzelfde ‘probleem’.

Afijn, deze smart family is nu dan eindelijk helemaal de 21ste eeuw binnen gesjokt.

Advertenties

15 gedachtes over “Smart family…

  1. Manlief weigerde hier ook aan de smartphone te gaan. Ik heb er zelf ook lang over gedaan hoor, had er pas 1,5 jaar geleden eentje. Maar nu heeft hij er eentje van het werk en die bevalt erg goed. Hoewel hij er ook privé gebruik van mag maken, wil hij toch werk en privé gescheiden houden en loopt nog met zijn oude niet-smartphone rond. Totdat hij afgelopen weekend in het water sprong bij een reddingsactie. Oh'ja zijn telefoon zat nog in zijn zak. Gelukkig zijn oude mobieltje, dus nu heeft hij eindelijk zijn wens uitgesproken dat hij toch een smartphone wil, haha….

    Like

  2. Super, zo kun je elkaar altijd bereiken! Martin kan mijn telefoon volgen en als het goed is mij dus ook ;-). Dat kan ik overigens zelf aan- en uitzetten. Het geeft mij een heel veilig gevoel bijvoorbeeld bij hardlopen in de natuur (waar het stil en verlaten is).

    Like

  3. Hier is manlief ook leider van een voetbalteam, maar hij heeft geen smartphone. Zit ik dus in die groepsapp. En in de groepsapp van carnaval (wat ik dus haat!). Maar ja … hopelijk komt het ooit goed.

    Like

  4. OOOh, ik heb er nog steeds geen! Wel een inklapbaar foontje waar ik mee kan bellen en sms-en(maar dat doe ik nooit) En ik verbruik 20 Euro per jaar -om te bellen – voor dit pre-paid ding. Ik moest me er ook maar eens in gaan verdiepen….zucht….. Ook zo'n weerzin tegen dit soort dingen 🙂
    Joanne

    Like

  5. Ik was de laatste in ons gezin van vier die aan de smartphone ging. Ik wilde er ook nooit aan maar nu ik 'm heb: zo handig! Maar ik zie mezelf ook nog op dat ding tikken de eerste keer dat ie overging, haha! Zo stom, dat je dan niet eens weet hoe je de telefoon moet opnemen 😉
    Nu app ik, instagram ik en de app van de NS is ook reuzehandig wanneer er problemen zijn op het spoor. Dat gevoel dat je niet meer zonder kan ontstaan wel supersnel, raar eigenlijk.
    Hier trouwens ook nooit problemen met de kleine abonnementjes van de kids. Ze zoeken overal de gratis wifi op, alleen als dat niet werkt schakelen ze een enkele keer over op hun abonnement. Zoon was ter vorige maand voor het eerst in 3 jaar tijd een keer overheen gegaan, kwam ie netjes even aan mij melden. Dat bleek maar om 0,28 cent te gaan (en dat op een abo van 8 euro, ach). Ik hoor van kennissen wel eens grotere bedragen langskomen 😉
    Groetjes, Jolanda

    Like

  6. Ik word echt helemaal gek van alle groepsappjes, heerlijk als je daar nog niet in zit. Vooral die van de voetbal, er gaan er soms meer dan 100 in voorbij (waarvan alleen de eerste relevant is…). De familiegroepsapp vind ik dan wel weer heel leuk. Fijn foto's met elkaar delen zonder dat de wereld ze hoeft te zien.

    Wel fijn ook om te lezen dat je zoon gewoon met zijn telefoon om kan gaan, zonder belachelijke kosten te maken. Ik lees steeds over pubers die er niet mee om kunnen gaan. Blijkbaar is het toch gewoon mogelijk om je kind hierin goed op te voeden.

    Like

  7. Zo, lees ik net op het blog van Kliefje dat jij ook cvs/me hebt. Sinds juli 2010 mag ik me ook tot dergelijke gelukkigen rekenen. NOT. Het went nog steeds niet…
    Heel binnenkort kom ik weer bij je langs en ga ik jouw verhaal erover lezen. Ik zal er vast veel in herkennen. Ik hoop het niet, maar vrees het wel. Of ben jij nog nooit iemand tegengekomen die tegen je zei: “Ik heb hetzelfde als jij maar ik ga gewoon elke ochtend naar mijn werk.” Die behoort nu niet meer tot mijn vrienden, dat snap je. Dingen uitleggen doe ik ook niet meer. Dát ruimt alvast lekker op.
    Houd je taai!
    groetjes Kakel

    Like

  8. Haha..tja best een 'kunst' dat opnemen. Mijn vader is sinds een week 'om' (anders kon hij niet op de familie-app). Ik belde hem…kwam niets, belde nog een keer…weer niets. Belde het vaste nummer en kreeg te horen 'ja hij is vast stuk want ik druk mij een ongeluk op dat groene telefoontje maar er gebeurt gewoon niets!' Dus geduldig coachen: 'niet drukken maar schuiven, 'aaien' en wel de juiste kant op.' Na nog twee keer bellen was daar eindelijk contact..oefening baart kunst.

    Groetjes Lily

    Like

  9. Ik ziet het helemaal voor me:). Mijn man zit in de ICT en heeft altijd de nieuwste telefoons en andere aanverwante artikelen. Mij boeit het allemaal wat minder en ik loop meestal achter. Ik wil kunnen whats appen, internetten en bellen that's it. Het liefst blijf ik weg uit groep aps, behalve de buurt ap die is er alleen voor nood of als er iets anders belangrijks is. Ik hoop dat M snel gewend is aan zijn nieuwe leven met smartfone:).

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s