Boos en agressief en teleurgesteld en en, o wacht, ik moet ongesteld worden……

Vlasje vergeleek zichzelf gisteren met een oude mobiel. ‘Om de haverklap aan het infuus en leeglopen waar je bijstaat zonder echt iets te doen‘ schreef ze gisteren op haar blog. Hoe herkenbaar! En ook al is het al jaren zo en is er vaak gewenning om de gang van zaken en lukt het me bij vlagen zelfs om mijn schouders hierover op te halen, niet altijd slaag ik daar in.

Sterker nog, Boedhha is ver te zoeken in dit huis momenteel. Dat heeft zeker te maken met mijn menstruatiecyclus, die altijd al onregelmatig is maar nu dan met een regelmaat van een onregelmatige cyclus van 21 tot 24 dagen een aantal dagen maakt dat ik niet ‘de zonnige en stralende verschijning’ ben die ik zo graag wil zijn, kuch.

Hoewel ik altijd wel al wat buikpijn had en me soms wat labiel of chagrijnig voelde in de periode ervoor, begreep ik nooit zo goed de verhalen die ik wel eens las. Zo van ‘en toen haalde hij adem en had een verkeerde kleur sokken aan en wilde ik ineens om me heen gaan meppen‘. Woede aanvallen om niets. Zin om iets kapot te gooien.

Nou, nu snap ik dat wel. We gooien het maar op het veranderende en ouder wordende lijf. Ik werd onlangs 49 jaar en het is me inmiddels duidelijk dat de overgang eraan komt met alle hormonale gevolgen van dien.

Deze week heb ik een over de top finale van  ‘ineens’ weer eens ongesteld worden, prachtig weer en zin om naar het strand te gaan en een lijf dat continu in elkaar zakt van vermoeidheid. Dus zijn de mannen nu naar het strand (gisteren als jullie dit lezen) en doe ik in de tuin op een ligbed alsof alles in orde is. Maar dat is het niet. Ik voel me boos en zielig en heel ellendig en vooral heel slecht bedeeld met dit stomme lijf.

Zo. Dat is er maar weer uit. Iemand anders ook ongesteld?

Advertenties

26 gedachtes over “Boos en agressief en teleurgesteld en en, o wacht, ik moet ongesteld worden……

  1. Nee, maar ik heb wel 'last' van de volle maan. Een paar dagen in de maand zit ik mezelf dan écht verschrikkelijk in de weg, en gisteren was er weer zo eentje van. Vanavond is het 100% volle maan, hopelijk gaat het nu wat beter. Ik merk wel dat sinds ik dit weet, het me wat beter af gaat. Ik kan dan wat beter relativeren van 'Oh, het is weer rond volle maan, vandaar dat ik me wat *** voel'.

    Like

  2. Ik herken het heel erg! Sinds ik medicatie slik zijn de scherpe randjes er vanaf, maar dat betekent vooral dat ik niet meer in een depressie schiet van de ene op de andere dag. Ben nog wel instabiel helaas.

    Like

  3. Nee, maar ik herken de overgangsperikelen. En de afgelopen jaren kun je me vaak opvegen in de dagen voordat ik ongestekd moet worden. Binnenkort wil ik eens met de huisarts overleggen wat ik het beste kan doen. Of het handig is in mijn geval om te stoppen met de pil. Liever wacht ik nog een paar jaar tot ik 52 of 53 ben en waarschijnlijk niet meer ongesteld word. Ik had ook een zeer korte cyclus. Momenteel heb ik bijna continu buikpijn, vooral uitstralende pijn van de eierstokken. Met chronische vermoeidheid vind ik die hele overgang een vreselijk uitzicht. Ook 'normale' vrouwen in de overgang klagen veel over zware vermoeidheid. Met dat minieme beetje van mij wordt dat drie keer niks. (In de overgang kun je ook heel goed zeuren als je niet ongesteld bent 😉

    Like

  4. Ja ik! Al een paar dagen labiel, de hele wereld was tegen mij, en gisteren dacht ik ineens ´o heden, het is weer zover´… Ik heb 3 jaar geleden een NovaSure-behandeling gehad (wegbranden van het baarmoederslijmvlies) omdat ik altijd heftig vloeide, en sinds die tijd heb ik geen bloedverlies meer maar verder wel alle andere symptomen. Dus: we zijn samen (een beetje) zielig!!
    Gerda

    Like

  5. Yup, hier ook. Overleg eventueel met de huisarts, hè, bijvoorbeeld om te kijken of je geen bloedarmoede aan het ontwikkelen bent met zo vaak een menstruatie.

    Ik ben aan het afvallen, maar de laatste week sta ik stil. Komt doordat ik vocht vasthou. Als ik het nu toch volhou, dan word ik over een paar dagen beloond met in één keer een heleboel onsjes er af. Maar volhouden is lastig in deze week van de maand.

    Like

  6. Ja!! Ik had er nooit last van, zowel van de ongesteldheid als PMS, maar het laatste jaar is het niet normaal! Meestal duurt het een dag voordat ik me realiser dat ik aldoor boos ben om niks, en verontschuldig ik me op voorhand bij mijn dochters. Over drie weken gaat het spiraaltje eruit, dat heeft er dan vijf jaar ingezeten. Ik ben benieuwd of er dan wat verandert.

    Siebrie

    Like

  7. Vrouw en overgang (forum) wel eens bezocht?
    Een van de weinige plekken die troost geven (hahaha) en waar je niet meer
    zo heel erg aan je eigen begint te twijfelen.
    Want je herkent je eigen soms echt niet meer.
    Wat een heerlijkheid die site en wat fijn er te lezen dat de overgang voor (sommige) vrouwen wel ietsje meer is dan alleen de opvliegers waar zo vaak over wordt geschreven.

    Vr.Gr
    Kathy.

    Like

  8. Ongesteld worden is al een poos verleden tijd maar terwijl iedereen op verre vakantie gaat en met prachtige verhalen thuiskomt zit ik middenin zo'n dip dat ik me echt heel erg slecht bedeeld voel met mijn stomme lijf. Ik kan wel janken…

    Like

  9. Ik ben er gelukkig nu al een aantal jaren doorheen maar ik vond het een verschrikkelijke tijd. Ik werkte fulltime en zat met handdoekjes op schoot vergaderingen uit te zitten. Het zweet liep uit alle porien die je maar kon vinden en om de twee weken ongesteld was ook geen pretje. Let op bloedarmoede in deze tijd. Ik ben op een gegeven moment in elkaar gezakt op de markt (shame) Bleek ik een enorme bloedarmoede te hebben. Het beste hielp bij mij; regelmatig leven, Linzen (tja echt!) kruidentheetjes, water, water, water drinken. Geen alcohol, geen suiker, weinig koolhydraten. Maar ja…… je wilt ook wel eens….. vul zelf maar in. En die woede aanvallen herken ik ook. Dat je voelt dat je niet redelijk bent en toch niet kunt op houden….. Meiden, het gaat ooit over!! Dan heb je jezelf weer terug. Maar wat BEN ik blij dat ik het gehad heb…. groet, joanne

    Like

  10. Het doet me goed om te lezen dat ik niet de enige ben die zich een aantal dagen (1 a 2) als een tiran gedraagt, je hoeft maar naar me te zuchten of ik knal uit elkaar. Ik moet gewoon een t-shirt dragen met daarop teksten Handle with care might explode…of de tekst die hondenfluisteraar Ceasar altijd zeg 'NO talk, NO touch and NO eyecontact' misschien dat dan de omgeving het er levend vanaf brengt. Ik schaam me rot om dit gedrag maar ik kan er niets aan doen.

    Like

  11. wat heerlijk herkenbaar …. en wat zalig het zo te kunnen delen dan is het veel minder eenzaam door alle reacties …. En minder loodzwaar daardoor … ik heb weleens voorgesteld een groene nachtjapon te dragen die dagen …. Misschien was een rode beter geweest

    Like

  12. Ik herken t wel, maar ben al op mijn 44ste (ssssst) een jaar of 5 in een voorstadium. Dat agressief en leeglopen.. 't was niet leuk maar. Een vriendin rade aan om naar een oplossing te zoeken met mijn huisarts. Die dacht eerst dat ik gek was maar na verhaal van tante met 36, moeder met 42, oma met 46 in de overgang en iedereen maar om niets aanvliegen als mij iets niet zinde of ergerde, standaard 2 dagen op de bank/bed liggen anders lekte ik al door was t toch wel aanleiding even te prikken. Nog niet echt hormoon dis balansen ofzo dus gingen we in eerste instantie voor iets dat mijn agressie wat in toom zou houden en t bloedverlies. Ondertussen kreeg ik ook zo nu en dan een opvlieger. Op kerstavond zat iedereen meteen vest/trui aan in huis bv en ik mijn top/hemdje. En dan nog zweten. 's nachts had ik een handdoek naast mijn bed liggen. Als ik dan wakker werd en er uit moest kon ik me eerst afdrogen…. Effin na een paar maanden heb ik besloten tot een (hormonaal)spiraaltje. Ik zou dan nog wel ongesteld worden maar niet meer zo erg en in die periode dan vermoedelijk last krijgen van migraine, dat had ik toch al dan een dag dus wat kon me gebeuren?
    Ik moet zeggen het is de oplossing.Bij mij thans. Je bent meteen voor 5 jaar klaar (als je aanvullend verzekerd bent krijg je ook een groot deel vergoed), het kan gewoon geplaatst worden bij de huisarts als je verder geen klachten hebt, anders doet de gyn het. Het lijkt duur maar als je rekent wat je bijbetaald met de pil bv valt het best mee. Meteen na plaatsen eerste keer ongesteld nou ik verloor in 1 week nog niet wat ik anders in een halve dag verloor. Na 3x ben ik alleen zo nu en dan nog een dagje ongesteld, als dit 3 x per jaar een paar dagen is, is het veel. Enige nadeel is dat je niet weet wanneer dit gebeurd, maar thuis is dat meteen te verhelpen natuurlijk en verder gewoon standaard een maandverbandje mee en klaar. Ik vlieg (bijna) niemand meer aan, huilbuien zijn over, migraine aanvallen zijn lang zo erg niet meer als ik ze al heb. Ben ook minder vermoeid wat logisch is natuurlijk gezien dat bloedverlies wat ik niet meer heb. Enige minpuntje is 1 kilo meer aan de heupen, maar ja als dat nu alles is?
    Veel wijsheid en sterkte. Ik kan alleen maar aanraden eens te praten met je huisarts en of specialist en als je al bij de gynacoloog loopt daar heen te gaan en het eens aan te kaarten. Zij kunnen je op weg helpen er e.e.a aan te doen of te verminderen
    Gr Petradepooh

    Like

  13. Haha, wat zijn wij vrouwen toch zielig. Hoewel ik net veertig ben, kuch, begin ik ook aardig wat hormonen trekjes te vertonen. Ik kocht het boek De overgang van Susan Weed. Sommige stukken zijn niet echt aan mij besteed, maar er wordt heel helder uitgelegd waardoor sommige kwaaltjes (zo noem ik ze maar) ontstaan, wat je er op een natuurlijke wijze aan zou kunnen doen, hoe de westerse medische wereld er mee om gaat en (heel belangrijk) ook hoe je er in zou kunnen berusten/mee om gaan. Een waardevol boek voor mij.
    Ene, ik kan soms snachts wakker worden en zooooo woedend zijn op de man, dan pak ik een deken en ga op de bank liggen, terwijl er helemaal niets is?! Eigenlijk is de man de zielepiet, maar goed, dat zeg ik dan natuurlijk niet 😉

    Like

  14. Bij het laatste staartje verbouwing+verhuizing kreeg ik ook deze aanvallen. Moeheid van verbouwen en verhuizen zal best helpen, maar ik had het project best zonder deze bonus (van de overgang waarschijnlijk) willen afmaken! En mijn mannen ook. Hoewel die heeeeel erg lief en begripvol zijn geweest.

    Like

  15. Nee hoor, echt niet. Als mannen dit zouden hebben, dan is er speciaal verlof en echte goede medicatie om vooral de mannen pijnloos en zo min mogelijk klachten hebben. Wij vrouwen zijn juist stoer, want de meeste vrouwen gaan gewoon door ook al zijn op dat moment furies en saggie en deprie. Overigens ben ik ontzettend blij dat ik ervan af ben.

    Like

  16. Met 39 jaar stopte ik van de ene op de andere maand met menstrueren. Hoppa over. De eerste jaren daarna ging het, behalve dat ik aankwam wat ik ook maar deed of niet deed) prima. Daarna kwam er een soort overgangsduiveltje langs en herkende ik mezelf af en toe niet meer zó kwaad als ik kon worden. Pas weer een paar jaartjes laten kwam ik op een speciaal spreekuur voor overgangsklachten en werd me één en ander duidelijk. Ik heb me toen vol op gezonde voeding gestort en het drastisch inperken van suiker en de klachten werden minder en zijn inmiddels vrijwel verdwenen. Maar ja inmiddels ben ik wel 52 🙂 dus dan mag het ook wel. Vriendinnen die jaren geleden echt niets van mijn verhalen begrepen zitten nu zelf middenin de overgangstoestanden en ik raad ze allemaal aan om naar een speciaal spreekuur te gaan bij hun huisarts en/of eens rond te struinen op het forum voor vrouw en overgang je hebt dan meteen de verzekering dat je écht niet gek wordt.

    Like

  17. Ik heb (had) endometriose en daardoor waren er altijd problemen met de menstruatie. Zware behandelingen en miskramen. En dan denk je als je in de 40 bent…nu zal het wel snel over gaan. Maar nee, weer een kuur van 6 maanden en dan maar weer aan de pil. En steeds na 1 jaar mogen stoppen en dan gaat het toch weer fout, dan komt de endometriose weer terug. Ik heb het nu helemaal gehad! Ik wordt nu nog 1 x in de 6 maanden ongesteld en laat er niets meer aan doen. Ik heb chronische pijn, vermoeidheid, gluten en lactose intolerantie, hartritmestoornissen, astma en heb de afgelopen anderhalf jaar weer bij een psycholoog gelopen. Het evenwicht niet kunnen vinden en dan toch weer overbelast zijn met de nare psychische verschijnselen van dien. Altijd maar die hormonen, altijd maar die andere kwaaltjes. En als die zich rustig houden is er de beperkte energie. Door stroop lopen, pijn, écht om gek van te worden. Ja,je verhaal is zeer herkenbaar. En vele vrouwen ondervinden hetzelfde. Gedeelde smart is halve smart, maar we moeten er toch in ons eentje weer doorheen worstelen. Dus kijken we maar weer hoeveel er nog wél in dat glas zit. En maken het gezellig op de vierkante meters die we wél hebben.

    Like

  18. Aanvliegneigingen heb ik nooit gehad, wel het gevoel dat de hele wereld tegen mij was. En dan pas na een paar dagen de link tussen dat gevoel en mijn menstruatie leggen.. Heel bijzonder. Ik heb wel een schoonmoeder gehad die met schoenen gooide als het haar tijdens de menstruatie niet zinde, maar zij was toch altijd al behoorlijk fel en theatraal. Nu heb ik er heel weinig last van, af en toe wat minimale klachten en oooo, wat hoop ik dat dit zo blijft.. Groetjes, fijn weekend!

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s