Financieel onafhankelijk of toch maar gewoon kneuterig

Toen ik laatst de lezersstatistieken van mijn blog zat te bekijken – je moet toch wat – stuitte ik op wat bezoekers die via het MMM-forum hier terecht zijn gekomen. Ik viel midden in een discussie waarbij iemand aan de anderen vroeg of ze mijn blog kenden. En toen volgde er een discussie die er op neer kwam dat mijn blog eerst wel oké was – toen ik de rubrieken ‘de portemonnee’ had en ‘het aflosverhaal van’,  maar dat het later wat kneuterig werd.

Dat klopt helemaal. Ik ben zeker wat kneuteriger gaan schrijven. Ik denk ook dat mensen die het blog Mister Money Mustache heel leuk vinden, mij wat minder aantrekkelijk vinden. Ik ben zelf geen MMM-fan. Hoewel ik altijd heel enthousiast word als iemand erover vertelt en het dan toch weer ga lezen maar na een paar blogpostst houd ik het weer voor gezien.

Dat ligt niet aan MMM of de kwaliteit van zijn blog (hoewel ik de opmaak erg onrustig vind en dat speelt zeker mee) maar aan mij en hoe ik in het leven sta. En mensen die heel erg gefascineerd worden door de tips en vooral leefwijze van MMM hebben inderdaad weinig aan mij, denk ik.

Ik geef ook geen hele concrete consumindertips meer. In het begin wel, toen ik nog onder de naam Spaarcentje schreef. ‘Maak een weekmenu, je eigen wasmiddel, kook vers, betaal jezelf eerst uit, bla die bla’. Ik zat toen zelf in mijn eigen consumindertrip en deelde graag wat ik heb ervaren. Voor mij was het een openbaring om te merken dat door een beetje opletten er in onze situatie zoveel mogelijkheden kwamen op financieel gebied. Maar ik was na een tijdje ook wel klaar. De bespaartips kun je overal vinden op internet en ook de openbaringen dat de kwaliteit van leven niet minder wordt door minder geld uit te geven. Bovendien is mijn eigen stijl wat veranderd. Ik ben geloof ik iets minder een schooljuf geworden, heb juist het gevoel dat ik minder weet dan vroeger. Ik ben wat meer beschouwend geworden en laat me graag verbazen.

Minder drang om anderen te leren hoe je moet consuminderen dus. Ik ben gaandeweg meer geïnteresseerd geraakt in geldgedrag zelf. Waarom lukt besparen heel lang wel en ineens niet? En hoe kom je dan weer in de juiste gemoedstoestand? Hoe bereik je een balans tussen lekker leven, sparen en aflossen. Hoe voorkom je dat je doorslaat in vrekkigheid?

Geldtips als in ‘beleggingen en aandelen en plannen om volledig financieel onafhankelijk te worden’, heb ik niet voor de lezer. Ook omdat mijn blik meteen op wazig gaat als iemand het daar wel over heeft. Hoewel ik een Pietje Precies ben, ben ik op dat gebied heel erg vaag.

Erica Verdegaal schreef laatst een leuk artikel over dat geldgedrag alles te maken heeft met je geldachtergrond. Ieder mensen heeft bepaalde overtuigingen over geld en die kunnen je belemmeren. In ieder geval beïnvloeden ze je geldgedrag. Denk aan ‘als je voor een dubbeltje wordt geboren, zul je nooit een kwartje worden’. Dat dus, vul maar in.

Die overtuigingen worden deels bepaald door je omgeving waarin je opgroeide. Voorkeuren die gebaseerd zijn op iets uit je jeugd, kunnen heel intens zijn. Denk maar aan de soep die je moeder vroeger voor je maakte als je ziek was. De smaak van die soep, de herinnering aan die soep, levert een bepaalde emotie op. En nooit zal het je lukken om hem zelf zo lekker te maken.

Mijn overtuiging dat beleggen niets voor mij is, heeft alles met mijn vader te maken. Het was een voorzichtige man die mijn moeder zeer goed verzorgd heeft achtergelaten door zijn spaargedrag. Maar risico nemen was er nooit bij.

Hoewel ik graag denk dat ik verschil van mijn vader, lijk ik juist erg op hem. Ik ben zelf ook heel voorzichtig geworden. Ik snap niets van beleggen en denk al snel dat het erg ingewikkeld is. Ik zeg ook dat het me niet boeit. Omdat ik ergens vind dat zo met geld omgaan (lees: risico’s nemen) niet fijn is.

Ik ben dus niet van de lange lijn, best kneuterig inderdaad wat dat betreft. Maar ik vind het wel leuk om daar naar te kijken en er over na te denken. Waarom ben ik zo? Heb ik daar last van? Levert mijn geldgedrag iets op of brengt het me in de problemen?

Geldgedrag wordt natuurlijk niet alleen bepaald door waar je vandaan komt, maar ook door je omstandigheden nu. Ik kan niet zoveel met financiële plannen om zelfstandig te worden. Ik kan niet eens werken, laat staan dat ik zoveel kan verdienen met werken en zo slim met mijn geld kan omgaan, dat ik eerder kan stoppen met werken om te gaan rentenieren.

Uiteindelijk komt het erop neer dat ik meestal maar gewoon zonder al te grote problemen het einde van de dag probeer te halen, zonder dat ik teveel inteer op mijn energiereserves. Dat ik voldoende leesvoer in huis heb. Dat we niet rood staan. Dat er wat geld is om pech op te vangen. Ik kijk wel zover vooruit dat ik weet dat het goed is om de hypotheek af te lossen. De dalende maandlasten maken ons immers minder afhankelijk van de bank. We sparen voor de buffer en de studie van kind en gebruiken wat er overblijft om af te lossen. Geld om te beleggen is er dus niet. Maar dat is wel het gevolg van keuzes, dat besef ik me.

Een groot masterplan waarin geld mij leidt naar de voltooiing van mijn persoonlijke levensmissie heb ik niet. Sterker nog, ik vind dat zelfs heel pijnlijk om daarover na te denken. Ik weet dat je niet moet denken in beperkingen maar in mijn situatie is het voor mijn gevoel gewoon heel zinloos om te bedenken wat ik graag met mijn leven wil. Welke missie ik wil voltooien. Ik kan wel duizend dingen bedenken die ik graag zou willen doen maar de realiteit is dat ik blij ben als ik op een dag kan douchen, koken en een boodschap doen.

Financieel onafhankelijk zijn lijkt mij fijn omdat ik denk dat ik me dan geen zorgen hoef te maken om geld. Maar is dat dan ook het geval? Ik denk het eigenlijk niet. Wat je hebt kun je kwijtraken. Bezit en vermogen kunnen waardeloos worden. Sta je daar met je plan. En dan nog, dan ben ik financieel onafhankelijk. Kan ik dan meer dan nu? Nee. Want wat ik kan, word vooral bepaald door mijn fysieke staat.

Financieel onafhankelijk zijn mag van mij zo worden ingewisseld voor een gezond functionerend lijf. Dat bepaalt denk ik ook mijn kneuterigheid. Ik kan gewoon niet zo ver vooruit kijken met de realiteit van nu.  Dat is niet erg. Ooit was het wel heel erg maar het is nu zoals het is. Het helpt mij nu om niet groots te denken. Ik denk vooral aan vandaag en ook wel aan volgende week. Maar verder kijken heeft niet heel veel zin voor mij.

Het is gewoon niet mijn weg naar geluk. Voor de één is dat wel financieel onafhankelijk zijn. De ander emigreert naar het buitenland of maakt zijn eigen lijm om het milieu zo min mogelijk te belasten. Mijn weg naar het geluk loopt via mijn lichaam en geest. Ik wil worden wie ik ben in dit lichaam. Ik wil dit mens zoveel mogelijk ruimte geven ondanks de omstandigheden. Dat lukt voor nu het beste door meer van dag tot dag te leven, geen al te grootse plannen te maken en daar af en toe een stukje over te tikken 😉

Heb jij een levensmissie? En wat voor effect heeft dat op jouw geldgedrag?

Advertenties

28 gedachtes over “Financieel onafhankelijk of toch maar gewoon kneuterig

  1. Met een beetje kneuterigheid is niks mis. Sterker nog: ik vind dit juist een aantrekkelijke kant aan jouw blog. Het menselijke, begrijpelijke en warme…
    De blogs die alleen over harde knaken gaan kunnen mij niet bekoren. Als jij over geld en besparen schrijft, of over genieten met oog voor de financiën, kan ik me daarmee identificeren en heb er iets aan.
    Dus….laat je niet beïnvloeden door wat er gezegd is op MMM en ga zo door, ik geniet ervan en ik weet zeker velen met mij!

    Like

  2. Ik herken dat wel dat het een tijd goed gaat met dat consuminderen en geld sparen en dan weer even totaal niet. Bij mij is dat wanneer ik niet lekker in mijn vel zit. Dan lukt het laatste niet zo goed.
    Man en ik zijn begin veertigers, maar hebben vijf (kleine)hypotheken en hebben wat pech gehad in het verleden met onze huizen. Daardoor is normaler wijs de eerste hypotheek pas afgelost binnen zeven jaar en de laatst binnen bijna zeventien jaar. Dat vind ik erg lang! Ik betaal al hypotheek sinds men 22ste en ben nu 41. Bijna 20 jaar dus al.
    In de eerste plaats wil ik een fijn en tevreden leven waar ik nog steeds leuke dingen kan doen of kopen (maar meer nadenk nu)voor mezelf en mijn gezin. Langs de andere kant zorg ik ook dat er extra geld opzij gaat voor extra aflossingen van de hypotheek. Ik wil echt hypotheekvrij zijn binnen vijf jaar voor alle vijf de hypotheken. Sinds april loste ik extra af en dat gaat heel goed. Het is soms raar want het geld is er niet meer. Maar ik zet het opzij en stort elke 2-3 maanden is de bedoeling een hoog bedrag.
    Ik bespaar vooral op vakantie en uitstapjes, maar mijn eigen blog is ook geen consuminderblog, maar gewoon een blog over een vrouw en haar gezin en doen en laten.

    Like

  3. Ik vind het een beetje de pot verwijt de ketel….. MMM schrijft óók steeds kneuteriger, over hoe blij hij is met zijn cappucino, zijn fiets en de vrienden om zich heen, over hoe de nieuwe auto van een vriend rijdt. Bovendien schrijft hij níet! Tegenwoordig nog maar één of twee blogs per maand. Jij schrijft heel regelmatig over hoe je in jouw leven met jouw beperkingen (qua energie en financiën) het rondbreit.

    Siebrie

    Like

  4. Wat een prachtige zin: ik wil worden wie ik ben in dit lichaam.
    Moeten doen met het lijf wat je gekregen hebt en daarin het geluk zien te vinden.
    Wat een zin en wat een eye opener, ik heb het nooit zo gezien, dit is onze opdracht.
    Dank je wel voor alle mooie stukjes!!
    Kathy.

    Like

  5. P.s. om nog even antwoord te geven op je vraag: mijn levensmissie is zo gelukkig mogelijk zijn, de relatie met mensen om me heen zo goed mogelijk houden, genieten van het leven (en dat hoeft zoals we allemaal allang weten niet altijd veel geld te kosten) . Voor mij is geld een middel, geen doel. Aan de andere kant kan het me wel een heel goed gevoel geven als de financiën op orde zijn en ik ook nog geld heb om eens uit de band te springen.
    We hebben een flinke buffer (vind ik) en beleggen zou misschien meer opleveren, maar dat durf ik niet. Bang om ons met bloed, zweet en tranen vergaarde buffertje te zien verdampen….

    Like

  6. ik vind je zin ook mooi en volgens mij ben je erg gegroeid daarin, het accepteren! ik houd ook niet van MMM dus daarom ben ik waarschijnlijk hier haha! lekker kneuterig. mijn levensmissie is iets betekenen voor een ander en mijzelf daarbij niet vergeten. Mijn huis stukje bij beetje aflossen, wat geld voor achter de hand hebben en verder lekker leven met veel plezier. Een goede moeder zijn voor mijn kinderen en voor mijn ouders en schoonouders een goede dochter zijn. en een goede vrouw voor mijn man. gezond zijn en blijven.

    Like

  7. Voor mij lijkt het woord levensmissie zo groot. Ik hoop een goed mens te zijn. Vroeger zei ik altijd, dat ik oud en wijs wilde worden. Misschien is een stukje van jouw levensmissie nu wel dit blog. Waar mensen herkenning vinden, van leren en gewoon met plezier lezen.

    Like

  8. Wat een wijs en inspirerend blog! Ik herken er een boel in. Ook ik ben een aantal jaren geleden gestopt met betaald werk wegens ziekte en ook ik worstel met mijn lijf en vooral met mijn energie. Mijn levensmissie is lief voor anderen zijn. Pas sinds kort begrijp ik dat ik dan eerst lief voor mezelf moet zijn. Daar werk ik hard aan. Wat beleggen betreft zijn we tegenpolen. Met mijn beperkte energie is speculeren op de beurs iets dat ik nog wel kan. Maar ik vind het ook heel leuk, ik hou van patronen en analyses en scoor goed op verlies-aversie; ik hoef niet het onderste uit de kan en raak niet in de stress als een positie niet goed loopt (en ik dus geld verlies). Inmiddels handel ik een aardig maandinkomen bij elkaar. Waarmee ik eerst lief voor anderen was (goede doelen, kinderen) en inmiddels meer voor mezelf (hulp in huis en tuin, boodschappen bezorgen, yogajuf aan huis).

    Like

  9. Ik ben heel eerlijk dat ik meer van je lees nu je zo “kneuterig”schrijft. Persoonlijk vind ik het niet kneuterig maar realistisch. Mijn levensvisie is ook gelukkig en blij zijn met wat ik heb, ik streef niet meer naar meer en meer. Neem nu vanmorgen, ik keek heel tevreden onze tuin in, het was een enorme kale steenvlakte toen we het 7 jaar geleden kochten. Inmiddels hebben we beetje bij beetje er een mooie wilde tuin van gemaakt. Met vlinderstruiken omdat ik dol ben op vlinders en bijen. Met munt omdat ik daar zo graag thee van drink, met een lampionplant omdat het mij herinnert aan eindeloze zomers van vroeger. En we hebben twee prachtige zitjes, eentje zonovergoten en eentje overdekt, gemaakt door meneer Williams in zijn vrije tijd. Er is niet veel geld in gestoken, en dat vind ik dan wel weer leuk 😉 maar wel veel liefde en aandacht. Iedere keer als we weer iets doen en het is klaar genieten we daar enorm van. Ik denk dat dat mijn levensvisie is, rustig aan dan lukt het ook wel;-)

    Like

  10. Wat een mooi geschreven stuk. Weloverwogen met veel wijsheden erin die me raken.

    Vooral:Ik weet dat je niet moet denken in beperkingen maar in mijn situatie is het voor mijn gevoel gewoon heel zinloos om te bedenken wat ik graag met mijn leven wil. Welke missie ik wil voltooien. Ik kan wel duizend dingen bedenken die ik graag zou willen doen maar de realiteit is dat ik blij ben als ik op een dag kan douchen, koken en een boodschap doen…

    En dan ben ik er nog beter aan toe dan jij, maar dit zegt alles. Ik ben momenteel ook in een fase aangeland dat ik beschouwender ben. Af en toe denk…welk pad wil ik nog volgen. Maar dan denk ik…waarom moet ik toch nog zo nodig iets bereiken? Ik lees momenteel Alpeh van Paolo Coelhoe en merk dat ik me verder wil ontwikkelen. Maar als je met weinig zaken in aanraking komt is het moeilijker om jezelf te ontwikkelen. Maar waarom willen we dat toch allemaal zo graag? (lees waarom wil ik …).
    Soms is het gewoon zoals het is, en laat ik daar dan maar tevreden mee zijn. En dat het dan kneuterig is dat ik wil bakken, gezond koken, quilten of wat in de tuin wil doen, dat is dan een label wat een ander er op plakt. Voor mij is het label : gezellig maken voor mijzelf en mijn omgeving met de beperkingen die ik heb en tóch kunnen genieten.

    Like

  11. Ik heb nog steeds ergems in mijn mailbox jouw vragenlijst “Aflosverhalen” en “De Portomonee van…”
    En toch blijf ik dat een interessant onderdeel vinden van je Blog.

    Zou ze graag nogeens invullen en ze willen “herintroduceren”.

    Like

  12. Mooi geschreven!

    Het grote verschil zit hem volgens mij in het lezerspubliek.
    Als ik kijk naar de reacties onder de blogs zijn het bij Min of Meer vooral vrouwen die reageren. Bij MMM zijn het meer mannen.

    Like

  13. Mooi geschreven stuk. Ik kan ook niets met levensmissies en wat er allemaal bereikt moet worden. Ik heb geen idee, nog steeds niet na 52 jaar. Ik denk dat iedereen zijn/haar beste zelf moet worden maar hoe of wat weet ik ook niet. Het lijkt wel of ik het nog minder weet naarmate ik ouder word. Wat ik wel weet is dat het fijn is om te genieten van alle 'kleine' dingen in het leven, een vogeltje in de tuin, een spinnende poes op schoot, regen tegen je raam, zonnetje op je gezicht, een heerlijk boek, een fijn gesprek, een kus van zoon, man of vriendin.. Zoals Winnie the pooh al zei; hou van de kleine dingen want op een dag blijken dat de grote te zijn.

    Like

  14. Levensmissie – behoefte aan een mate van onafhankelijkheid en ook zeker met zorg voor anderen. Het beste maken van situaties die niet te beinvloeden zijn.
    Hiermee samenhangend wil ik een groter deel van de hypotheek aflossen. In het verleden ben ik zeker te volgzaam en onnadenkend geweest. Inmiddels moeten husband en ik onder ogen zien dat we op een leeftijd en in een situatie zitten waarin onze financiele opties kleiner zijn dan toen we jong optimistisch en dertig waren. Tot op zekere hoogte zijn we bezig met schadebeperking. Desondanks kunnen we ons prima redden en ook leuke dingen doen, maar ik kan me niet meer neerleggen onder een “we leven nu” houding. Eens te meer omdat husband door leefstijl een flink kortere levensverwachting heeft dan ik (en niet op leefstijl of gezondheid aangesproken wenst te worden). Wat klinkt het hard, zo zwart op wit. Maar het speelt mee in de keuzes die ik maak. Wie weet is het tij nog te kren, wat betreft gezondheid. Maar daar kan ik niet van uit gaan.

    Like

  15. Ik lees jouw blog en die van MMM.
    Ik lees bijna dagelijks hier en bekijk wekelijks of MMM nog iets nieuws heeft geschreven of kijk op zijn forum.
    Ik herken heel veel van waarover je schrijf doordat mijn leven lijkt op die van jou. MMM vind ik dan weer leuk voor andere gezichtspunten.
    Gelukkig hoef ik niet te kiezen.

    misty

    Like

  16. Moeten schmoeten. Bla. Ja, achteraf had ik veel dingen anders gedaan, financieel. Heus. Maar het is nu zoals het is en dat is van voren af beginnen in een vreemd land met vier kinderen. En dat is geweldig. Nee, niet financieel onafhankelijk. Maar een fijn leven hebben kan je op meerdere manieren.

    Lees veel liever blogs over hoe mensen met geld of tegenslagen daarin omgaan, hoe ze in het leven staan en hoe ze gewoon zelf hun eigen geluk maken dan over 'blabla ik heb weer 5000 euro afgelost en dan krijg ik weer salaris en dan weer dit en dat kost zo veel en hypotheek blablabla en rente'. Jaaa, boeiend.

    Like

  17. Het kan mij niet kneuterig genoeg, hoor 🙂

    Ik ben iemand die graag haar eigen gang gaat en daarom stond onafhankelijkheid lang bovenaan mijn lijstje. Maar tegenwoordig geloof ik niet meer zo in onafhankelijkheid, ook niet in financiële. We zijn kwetsbare wezens, mensen hebben elkaar nodig, succes is fijn maar vergankelijk. Stinkend rijke mensen zijn net zo goed afhankelijk, ze maken zichzelf alleen wijs dat ze het niet zijn.

    Mijn levensmissie is nu genieten van de mooie dingen in het leven en die zoveel mogelijk delen met anderen. Ik zoek veel meer naar verbondenheid dan naar onafhankelijkheid.

    Sinds ik ontwaakt ben uit mijn onsterfelijkheidswaan, lukt het me trouwens ook niet meer zo goed om te consuminderen. Ik smijt het vaak zelfs over de balk, omdat ik meer bij de dag leef. Maar nu probeer ik dat toch een beetje te beteugelen, want stel dat ik toch nog wat jaren mee ga, dan is het toch wel fijn om een buffertje te hebben.

    Like

  18. Ik volg een aantal verschillende blogs, heb jij wat geschreven dan lees ik dat als eerste. Je schrijft ontzettend leuk/goed en geeft me vaak stof om over na te denken.
    Mijn levensmissie is om vrij te zijn.

    Like

  19. Ik vind het heerlijk hoe je schrijft en ook de onderwerpen waarover je schrijft vind ik erg leuk. Ik zit in een redelijk gelijkende situatie en ook hier is er een zoektocht naar balans en roeien met de riemen die er zijn.wuj proberen om af te lossen,te sparen en te genieten van hetgeen we nog wel kunnen. Mijn grootste droom is ook een goede gezondheid.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s