Geld er uit, geld er in

Jaren geleden kochten wij een eettafel. Een hele mooie, al zeg ik het zelf (vind ik dan toch hè, het is nogal een uitgesproken ontwerp). Een ovalen tafel met een mahoniehouten blad en met aan de ene kant een stenen beeld en aan de andere kant twee poten. Een lust om naar te kijken. Vind ik nog steeds. Heel apart en er zijn van deze tafel maar twee exemplaren, deze en eentje die een flinke maat groter was. Deze tafel stond in een etalage van een winkel op de Van Woustraat in Amsterdam. Daar liepen we al jaren regelmatig langs en elke keer stonden we te kijken en te kwijlen. Toen wij ons eerste huis in Hoorn kochten, renden we snel naar die winkel en kochten voor een werkelijk buitensporig bedrag (ja ja goed oude tijd, lekker veel geld uitgeven) deze tafel met vier bijpassende stoelen.

Maar, jullie voelen de maar al aankomen nietwaar? – de tafel is echt rete onpraktisch. Mag ik wel zeggen na 13 jaar gebruik.  Door de stand van de poten kun je eigenlijk alleen maar met twee personen echt comfortabel aan tafel zitten. Een derde persoon zit niet lekker want heeft een tafelpoot tussen de benen. Laat staan hoe het is als je met meer dan 3 personen eet. Stoelen kunnen bovendien niet onder het blad worden aangeschoven, door diezelfde poten. Die staan er dus altijd een beetje in een ontploffing omheen.

Kijk, deze tafel

Heel lang hebben we dit genegeerd. Luxe probleem. En de tafel is zo mooi. Vind ik nog steeds. Maar wat zou het fijn zijn als we een iets grotere tafel hebben waarbij er wel zonder probleem meer dan 3 mensen kunnen aanschuiven. Het feit dat kind steeds groter wordt en zijn benen maar blijven groeien maakt dat dit onderwerp toch wel steeds vaker ter sprake kwam.

En ineens, zoals het altijd gaat, kochten we een andere tafel. Dat komt, ik zag een tafel bij de kringloop. Ik vond het wel een optie. Alleen M. vond deze tafel schijtlelijk. Daarop volgde een discussie over wat schijtlelijk dan wel mooi en praktisch is. We waren er al snel over uit dat we een grotere tafel wensten, met liefst een metalen frame als onderstel en een houten blad. Een tafel waar je makkelijk met minimaal 6 mensen aan kunt zitten. Niet dat dit dagelijks voorkomt maar soms toch wel. En S. krijgt wellicht wel verkering met een lief en leuk iemand en dan is het toch echt fijn als we makkelijk met meerdere mensen aan tafel kunnen zitten.

Thuisgekomen gingen we even googlen op zo’n metalen onderstel. Want M. ging dat dan wel even zelf timmeren. En kwamen we per ongeluk terecht bij een webwinkel die industriële tafels verkoopt. En net die ene tafel die wij top vonden was in de aanbieding met 50 % korting, voor een prijs waarvoor je dus echt niet zelf die tafel kan maken. Dus geheel ‘per ongeluk’ bestelden we een tafel. Kochten er dan ook maar meteen twee extra eetkamerstoelen bij. Want de nieuwe tafel heeft ruimte voor 6 stoelen.

Dit kunnen wij echt heel goed, al zeg ik het zelf. Zomaar ineens geld uitgeven. Op zich viel het bedrag mee vanwege die 50 % korting. Evengoed was het een niet gebudgetteerde uitgave die helemaal niet lekker uitkomt aangezien we aan het sparen zijn voor de dakkapel. Maar waar we wel heel veel plezier van krijgen denk ik.

Toen ik vanmorgen inlogde bij internetbankieren om even te staren naar de verdwenen centen, bleek er tot mijn verbazing een ongeveer zelfde bedrag bijgeschreven.  Een erfenisje van oma Fientje die in september overleed.  Natuurlijk niet fijn als oma’s overlijden maar we zijn wel blij dat ze op deze manier iets subsidieert waar we dagelijks gebruiken van maken.

Van de oude tafel proberen we een side table te maken, zodat we in ieder geval het beeld kunnen behouden. Want daar willen we geen afscheid van nemen. En kan M. toch even met een tafel aan de slag, want hij is kampioen ombouwen/klussen/hergebruik

even plaatje van de nieuwe tafel van de site

Advertenties

14 gedachtes over “Geld er uit, geld er in

  1. Ja idd, het linkerdeel van de oude tafel is wel mooi 🙂
    Achja centen he…ik had mezelf een doel gesteld van een bepaald bedrag te sparen, maar door een paar tegenslagen/ wanbetalers en een onvoorziene vakantie gaat het em niet worden deze maand. Ik kan dan ook naar de ontbrekende centen gaan staren via internetbankieren 🙂

    Like

  2. Jullie oude tafel vind ik allesbehalve mooi maar ja, smaken verschillen hé…. Die tafel heeft wel iets speciaals maar ik zou er zeker nooit voor kiezen omdat er niet veel gebruiksgemak aan verbonden is.
    De nieuwe tafel zie ik ook niet zo graag omdat ik de combinatie van hout met ijzer niet zo mooi vind voor een leefruimte. Wel supergroot voordeel dat er aan beide lange kanten van de tafel 3 personen kunnen zitten.Practisch zal ze zeker zijn. Die tafel is, door de dwarslat die onderaan de tafel loopt en de poten met elkaar verbindt wellicht heel sterk en stevig.
    Nadeel van zo'n dwarsbalk onderaan in het midden is dat iedereen die aan tafel zit de neiging heeft om zijn voeten (met of zonder schoenen) op de balk te zetten.
    Ik vraag me ook af of dat ijzeren kader aan de hoeken van de tafel niet te scherp, te hoekig is. Moest ik zo'n tafel hebben, zou ik er in elk geval een tafelkleed over leggen als mijn kleinkinderen, moeder, schoonmoeder op bezoek zouden komen uit schrik dat ze zich zouden bezeren aan die hoeken.
    Die tafel zal voor jou wellicht een speciale betekenis krijgen aangezien je die zal financieren met geld (of een deel ervan) van de erfenis van je bomma. Geniet ervan. liesbet

    Like

  3. Wij hebben een zelfde soort tafel verhaal. Een peperdure set kochten wij voor ons eerste huis. Het moest voor de rest van ons leven zijn. Yeh right, de stoelen zijn wel tig keer gerepareerd en zaten voor geen meter. Na 18 jaar hebben we ze verkast naar de vuilstort. De tafel is er nog wel. Die staat in Nederland in een loods te wachten tot hij naar Zweden mag. We maken er vaak grapjes over als we iets duurs zien qua meubels en het mooi vinden. Dan kijken we elkaar aan, zeggen tegen elkaar 'voor de rest van ons leven?', schieten in de lach en belanden vervolgens bij de kringloop.
    Ik denk dat je heel veel plezier gaat krijgen van je nieuwe set en vind het een top idee om nog een sidetable te maken van de oude tafel. Helena

    Like

  4. Zo… wat een verschil , de oude en de nieuwe tafel! Ik zie aan de reacties dat ik niet de enige ben die de oude tafel niet perse van je wil overnemen, haha . Ik zou graag een foto zien van hoe jullie rondom die tafel zaten te eten .

    Het tafelblad van de nieuwe vind ik prachtig, het onderstel is mij nét iets te industrieel, maar kan me wel voorstellen dat 'ie mooi staat. En praktisch is ie zeker.
    Ik ben zelf al dit hele jaar aan het zoeken( via internet) naar een nieuwe eettafel , maar ben er nog steeds niet uit. Ik woon klein dus de tafel mag maximaal 140 cm lang zijn . En tegenwoordig zijn de meeste tafels minstens 180 cm lang. Ook woon ik drie hoog in een flat zonder lift, dus de voorkeur gaat uit naar een niet te zware tafel.
    M'n huidige eettafel is al meer dan 50 jaar uit, het was de eerste tafel die m'n ouders kochten voor hun trouwen . Hij is maar 120 cm lang, maar wel uit te schuiven tot 160 cm .

    Like

  5. Oooh, wat een prachtige tafel heb je gekocht. Daar ga je zo veel plezier van hebben! Lijkt me ook fijn voor een kok als jij, lekker al je spullen er goed op kwijt kunnen en fijn met zijn allen aan tafel zitten.
    Wij kochten toen ook eens zo'n houten tafel bij ikea. Dat hout was zo zacht, binnen een jaar was ie gewoon te lelijk. Heb ik hem nog geverfd, werd ook niets. Uiteindelijk de steigerhouten tuintafel binnen gegooid en ik mis hem nu nog wel een beetje hoewel ik hier voor weinig een prachtige tafel op de kop tikte.

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s