Over gewichtige zaken

gewicht

Als kind was ik te dik. Typisch gevalletje van babyvet dat niet snel genoeg verdween. Mijn moeder benoemde mijn gewicht niet maar liet wel bij de bakker de sneetjes van het brood extra dun snijden. Want ik had altijd honger en nam graag nog een broodje en nog een en nog een.

Altijd honger hebben en heel goed door hebben dat er iets te veel van mij was. In de puberteit ging ik lijnen. Ik ben bekend met elk hongerdieet dat er bestond en mijn gewicht schommelde jaren lang tussen de 60 en 80 kilo. Met extremere uitschieters van 50 en van 90 kilo. Voor de beeldvorming: ik ben 1,67. Niet groot dus, wel een grote mond maar dát is een ander verhaal.

Ik las boeken over eten, schrapte vetten, eiwitten, koolhydraten, deed beweeg- en afvalcursussen bij de sportschool, volgde een workshop om het verschil tussen buikhonger en lekkere trek te leren en ben na dat laatste traject ongeveer 10 jaar geleden gestopt met calorieën tellen. Ik eet als ik honger heb en ik ga mezelf niet meer uithongeren. Meteen was het klaar met de vreetbuien die ik sinds mijn puberteit had en waarvan ik dacht dat het een psychische kwestie was. Niks geen emotie-eter, je lijf schreeuwt om goede voeding als je het uithongert!

Toen ik niet lang daarna ziek werd had ik net een periode van intensief sporten en bewegen achter de rug. Ik woog rond de 75 kilo en was niet heel ver meer verwijderd van mijn ideale gewicht van 72 kilo. Waarom specifiek 72? Omdat ik dan een gezond BMI zou hebben, want dat bleef ik erg belangrijk vinden. Maar goed, ik kwam van de ene op de andere dag tot stilstand en toen ik na een paar maanden continu platliggen weer eens op de weegschaal ging staan woog ik 90 kilo. Dat was wel even schrikken. Ik was wel gestopt met bewegen maar niet met eten. De uitspraak dat je niet veel honger hebt als je weinig doet, gaat overduidelijk niet op voor mij. Bovendien zou het ook zo kunnen zijn dat ziek zijn veel energie vreet. In ieder geval de trek was uitstekend ;-).

Toch was er iets veranderd. Ik had eigenlijk wel andere zaken om me druk over te maken dan het bereiken van een ideaal gewicht. Daarmee bedoel ik niet dat gezond eten niet belangrijk is en het was zeker geen vrijbrief om te snoepen en te vreten. Maar ik liet het denken over een ideaal gewicht los.

Sindsdien is mijn gewicht gaan dalen. Na een traject bij een orthomoluculair voedingstherapeut ben ik gestopt met het eten van gluten en lactose. Mijn darmen kwamen tot rust en ik viel ineens kilo’s af.

Sindsdien schommel ik tussen de 77 en 80. Het wordt niet minder maar ook niet meer. Ik geniet van eten en het is geen issue meer. Ik voel me ook lekker in mijn lijf zitten, schaam me niet voor de vetrollen die er zijn. Het is goed zo. Ik laat me niet meer gek maken, eet gezond en gevarieerd en mijn lijf reageert daar op eigen wijze op. Wellicht als ik straks weer meer kan bewegen dat er weer wat van afgaat. Maar voor nu vind ik het eigenlijk al een prestatie dat ik stabiel blijf, zonder de enorme uitschieters die ik vroeger had.

Loslaten van het beeld van mezelf als een slanke dame, geeft rust. Ik ben niet een etherische verschijning die aan een fee doet denken. Ik ben een fee met een maatje meer en dat is ook goed.

Is jouw gewicht een issue voor jou?

 

(bron afbeelding: Pixabay)

 

Advertenties

16 gedachtes over “Over gewichtige zaken

  1. Zoals je weet heb ik een heel drastisch besluit genomen om mijn gewicht te verminderen. Ik heb ook jaren gelijnd maar ik ondervind ook de gevolgen van het overgewicht. Nu ik minder weeg voel ik mij beter, ik beweeg soepeler en ik vind het zo fijn dat ik zo veel minder kan eten. Ik kon namelijk alles eten en ik leek wel geen stop te hebben in mijn maag. Het was een enorme cirkel waarin ik zat en ik ben zo blij dat ik die doorbroken heb.

    Liked by 1 persoon

    • Ja dat weet ik en ik vind het hartstikke goed dat je dit deed. Mijn zelfacceptatie op dit gebied is ook zeker geen kritiek op jouw weg. Ik ondervind geen last van mijn overgewicht anders dan wat frustratie als ik soms een broek niet meer dicht krijg. Waar het mij vooral om gaat met het schrijven van dit stuk is uitspreken dat ook met een maatje meer ik gezien mag worden. Als ik nu kijk naar foto’s van mezelf toen ik rond de 20 was, springen de tranen in mijn ogen. Ik zie een mens met een prima gewicht, terwijl ik toen dacht heel dik te zijn.

      Like

  2. Mijn gewicht is voor mij een issue, maar dan net omdat het te laag is. Door mijn ziekte heb ik talloze intoleranties en heb ik periodes dat ik vaak diarree heb. Ook als ik veel pijn heb, krijg ik nauwelijks iets naar binnen. Laat ik mijn fixatie op mijn gewicht los, dan zakt het nog verder weg. Bij mij is het nogal eens een kwestie van mezelf verplicht te voederen.
    Toch probeer ik het leuk te houden en ga ik steeds weer op zoek naar lekkere, lichte maar toch voedzame receptjes.

    Liked by 1 persoon

  3. Vroeger kon ik eten wat ik wilde, maar kwam geen gram aan. Na mijn zwangerschappen was het een ander verhaal. Van 47 kilo naar 64 kilo. Zonder zwanger te zijn. Tonnetje rond met mijn 1.58 meter.
    Ik ben gaan lijnen, intensief sporten. En viel af naar 50 kilo. Een goed gewicht, afgevallen op de juiste plekken.
    Maar ik kwam weer bij en zat over de 60 kilo. Toen was ik het zat. Geen gelijn meer, gewoon normaal eten, drie keer per dag. Ik drink nooit frisdrank. Water, koffie en melk. Met mate.
    Ging ik eerst van de stress eten, nu stond het snoepen mij tegen. Een goede griep en de kilo’s vlogen eraf.

    Gek genoeg eet ik nu weer normaal. Snoepen met mate en nu weeg ik tussen de 55 en 56 kilo. En BMI van 22,24 ongeveer. Ik ben er blij mee, omdat ik mij goed voel in mijn lijf. Voor mij geen diëten meer.

    Liefs Frederique

    Liked by 1 persoon

  4. Ik heb ook een issue met mijn gewicht. Werd vroeger ontzettend gepest. Dat had als gevolg dat ik mij nog meer volpropte. Een vicieuze cirkel dus. Vroeger probeerde mijn moeder mij op een dieet te zetten (drama!) en dat mislukte keer op keer. Ik heb ook geleerd dat afvallen an sich voor mij niet werkt – toen ik besloot aan mijn gezondheid te werken ipv op het afvallen te focussen, ging het veel beter.

    Nu heb ik met de hulp van een voedingskundige de switch gemaakt naar veganisme, een abbonement op een sportschool (de enige manier waardoor ik van mijn kont af kom 😉 ) en ik ben laatst bij een mesoloog geweest (ook een orthomoleculair arts). Ik heb daar ook bijzonder veel van geleerd en dit ga ik ook in de praktijk bregen.

    Op dit moment val ik ongeveer 1+ kilo af, zonder dat ik het merk (jippie!). Ik moet natuurlijk wel opletten wat ik eet. Het is goed zo. Ik hoef geen maatje 0.

    Liked by 1 persoon

  5. Mijn hele leven was ik een lekkere ,maar matige eter met een goed gewicht.( 57 kg bij 165cm) Tot ik ziek werd, veel lag en 10kg”opzwol”van een betablokker. Het lukte me er iets van af te krijgen. Ik zou wel terug willen naar 60 kg,maar niet als ik daarvoor moet hongeren.

    Liked by 1 persoon

  6. Ja , voor mij is het een issue .
    Ik ben altijd heel slank geweest. Echt mooi slank. Sinds ik medicatie slik ben ik in gewicht aangekomen.
    Vooral het middel dat ik nu slik heeft gezorgd voor een gewichtstoename. In totaal 30 kilo.
    Gelukkig ben ik lang. Ik hoef niet superslank meer te worden. Ik zou al heel blij zijn als er 10 kilo af zou gaan.
    Dan weeg ik 85 kilo bij een lengte van 1.78 cm . (dat is nog steeds 20 kilo meer dan vroeger)
    75 kilo is denk ik een ideaal gewicht voor me . Ik wil zo normaal mogelijk blijven eten .
    Ik ben niet sterk in het volgen van een dieet. Probeer wel minder koolhydraten te nuttigen , veel groente en fruit , zo suikervrij mogelijk. Toch kan ik nog wel eens een vreetbui hebben. Het zij zo!

    Liked by 1 persoon

    • Ik ben 1.80 en weeg nu (denk ik) 72kg – ik zou het niet zeker weten, want we hebben geen weegschaal in huis, en pas sinds kort een spiegel die je ten voeten uit laat zien. Tot mijn 25e was ik tussen de 55 en 65 kg en dat beviel me prima: gemakkelijk bewegen, alle kleren pasten, genoeg energie. De huisarts vond het allemaal wat te dun toen ik 55kg was, en heeft me op een dieet gezet: overal pinda’s door en slagroom over 🙂

      Liked by 1 persoon

  7. Geweldige post en nee mijn gewicht is geen issue meer. Zal misschien ook wel met de leeftijd te maken hebben 55plus. Ik heb de meeste gekke diëten gedaan tot en de citroensapkuur toe maar het resultaat was altijd maar even en het werd een constante schommel.
    Ik ben tevreden en nu zie ik dat ik op hetzelfde gewicht blijf! Ik heb weleens gedacht als ik al die diëten niet had gedaan wat zou mijn gewicht dan nu zijn geweest. Maar ja achteraf is altijd makkelijk praten.

    groetjes
    Tanja

    Liked by 1 persoon

  8. Niet meer, gelukkig. Ik was als kind ook iets zwaarder en langer dan gemiddeld en voelde me een olifant. Terwijl ik nooit overgewicht heb gehad. Ik heb daar lang last van gehad, terwijl ik nog nooit een vetrolletje heb gehad. Ik jojo al jaren tussen de 63 en 69 kilo. Ik ben 1.74 Ik ben meestal blij met hoe mijn lijf eruit ziet, alleen niet zo blij met het functioneren.
    Ik heb een half jaar ongeveer continu op de bank gelegen en kwam niks aan. Ik denk dat ik gewoon heel veel verbruik. Ik kan makkelijk aankomen en makkelijk afvallen. Het ligt eraan of het zomer of winter is. Mijn voedingspatroon wisselt. Helaas heb ik er niet altijd de energie voor. Maar probeer het nu zo gedisciplineerd mogelijk te doen. Ik eet high carb low fat whole food vegan. Kun je veel eten en toch afvallen. Dat laatste is voor mij niet zo heel belangrijk. Dat mijn buik zoveel lichter voelt wel. Op een bepaalde manier is mijn gewicht wel een issue. Ik probeer zoveel mogelijk rond de 65 kilo te blijven. Elke kilo meer kost immers meer energie van mij om me te verplaatsen.

    Liked by 1 persoon

  9. Ik ben ook 1.67m en heb in mijn jeugd en jong volwassenheid jarenlang 57 kilo gewogen. Na de geboorte van 2 kinderen is het langzaam omhoog gekropen tot ik 68 kilo woog. Daar voeldeik me niet prettig bij en en een tijdje gestopt met alle tussendoortjes. Nu weeg ik gemiddeld 64 kilo en dat is prima. Ik ben bijna zestig en hoef ook niet heel dun te zijn want dan krijg ik een ingevallen bekkie.
    Als ik weer eens teveel chocola en chips heb genuttigd kruipt het weer omhoog maar daar maak ik snel korte metten mee. Dan ga ik terug naar de basis die bestaat uit 3 boterhammen per dag, 2 fruit, warme maaltijd (goed samengesteld) en verder alleen koffie thee, water karnemelk en yoghurt.

    Liked by 1 persoon

  10. pfff gewicht ik word er gillend gek van. Ik woog vanaf mijn jeugd 54 kilo en na de zwangerschappen van de jongens waren er 5 kilo blijven hangen. Dat vond ik wel prima, bovendien was ik al 30 plus dus dat leek me wel normaal. Maar toen bleef met 39 jaar acuut mijn menstruatie uit en kwam ik aan. Wat ik ook doe, ik krijg het er niet af. zodra ik maar iets minder eet gaat mijn lichaam in standje ‘we houden alles vast’ . Ik heb zelfs eens een maand alleen maar shakes gedronken en een lichte avondmaaltijd. resultaat er af: 400 gram. Ik ging naar een diëtiste en die vertelde me dat ik te weinig at, ik at meer en kwam dus aan en dat ging er ook niet meer af. Ik heb een hele routine van oefeningen doen en lopen en dan blijft mijn gewicht constant. Maar afgelopen zomer was ik het helemaal zat en heb ik alle routine beweging los gelaten. Ik ben weer aangekomen en heb nu maar mijn hardloopschoenen weer tevoorschijn gehaald, zucht .

    Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s