Geld en relaties: geven & nemen en bedragen in perspectief zien

 

afb. Pixabay

Omdat ik niet in mijn eentje in een grot leef – wat ik soms wel eens oprecht betreur maar dát is een ander verhaal – en onderdeel ben van een gezin, ben ik niet altijd baas over mijn eigen geld. Zoveel mensen, zoveel verlangens in dit driekoppige samenlevingsverband dat ik met man en kind vorm. En dat betekent dus ook zoveel verschillende soorten uitgaven.

Ons geld – nou ja, dat van man en mij, niet dat van kind – wordt gebruikt om de vaste en variabele lasten te betalen. Eerst betaal je wat moet – dak boven je hoofd, verwarming, verzekeringen – en wat overblijft is voor de rest: eten, kleding, uitgaan, hobby’s.

Samenleven betekent per definitie dat je compromissen sluit. Je zoekt samen naar manieren om het leven vorm te geven maar soms is het nu eenmaal zo dat de een gelukkig wordt van iets, waar de ander niets of weinig om geeft. Om die reden werken we hier ook met zakgeld en budgetten voor bepaalde uitgaven.

Toen ik vorige week een stukje schreef over ons boodschappenbudget, viel het spaarolifantje op dat wij maar liefst €50 uitgeven aan wijn. Dat is 10 % van het budget!

“50 euro aan wijn in de maand, en dat standaard. Kan je man ook eens proberen, om een maand alcoholvrij te gaan? Voor de gezondheid van zijn lever, in de eerste plaats?”

Ik vond de toon wat veroordelend en de opmerking erg kort door de bocht maar moest er wel om lachen. Want ja, dat is veel geld voor iets wat we van mij niet hoeven te kopen. Ik drink er vrijwel niets van. De laatste keren dat ik dronk was op mijn verjaardag in augustus vorig jaar en op Tweede Kerstdag. Nou moet ik eerlijk zeggen dat alcohol bij mij niet goed valt. Zou dat niet zo zijn, dan zou ik lekker mee drinken en zouden we wellicht nog wel meer uitgeven.

€50 kan heel veel wijn zijn als je rekent met de goedkoopste flessen uit de supermarkt. Als jij gewend bent wijn te kopen van €3 tot €4 per fles, áls je het al eens koopt, dan hebben we het hier al snel over zo 15 flessen per maand. Ja, dat is veel. Oei. Als we het hier hebben over flessen wijn van gemiddeld een €8 tot €10 per fles, is het ineens heel anders. Het bedrag op zich zegt dus weinig over de hoeveelheid alcohol die er daadwerkelijk achterover wordt geslagen. De werkelijkheid hier is dat die €50 per maand meestal wordt uitgegeven aan één kistje van 6 flessen. Soms redt hij het daar niet mee, qua prijs en legt hij zelf bij van zijn zakgeld.

Het wijnbudget is hier ooit ingesteld omdat ik het vervelend vond dat ik met een bepaald maandbedrag probeerde uit te komen of geld opzij wilde leggen voor een grotere biologische bestelling en dan zag de man een mooie aanbieding voorbij komen en wilde toeslaan. En dan kwam ik dus net niet uit. Dat gaf wat irritatie. Want van mij hoeft die wijn niet en van hem wel. Toen hebben we afgesproken dat er een vast wijnbudget zou komen, dat ik niet meerekende met de rest van de boodschappen. Hij koopt zijn mooie, bijzondere en lekkere wijnen en ik kom gewoon uit met het budget omdat de aanschaf van wijn nu losgekoppeld is. Iedereen tevreden.

Voor ons werkt dit prima. Buiten dat vind ik het belangrijk dat we elkaar iets gunnen. Wordt hij gelukkig van elke maand op zoek gaan naar een kistje lekkere wijn. Ja, blijkbaar. Nou prima toch! Sinds wij zuiniger leven hebben wij erg voor ogen waar we blij en gelukkig van worden of wat wij belangrijk vinden. Wij bezuinigen zeker niet om geen geld uit te geven aan luxe. Ik denk zelfs dat wij bezuinigen op bepaalde zaken om juist wat luxe te kunnen ervaren, zoals een goede wijn, een concert, zomaar een terrasje. En daarbij is het logisch dat we niet altijd op één lijn zitten en ruimte maken voor wat de ander belangrijk vindt. Dat is de gunfactor.

Omdat we goed voor ogen hebben wat het verschil is tussen moeten en willen, weten we ook wat er geschrapt moet worden op het moment dat we niet meer uitkomen. Tot die tijd gaan we gewoon door zoals we nu doen.

Het zou wat anders zijn als de man elke avond dronken zou zijn. Of als die €50 euro ten koste van belangrijkere zaken zou gaan, zoals verse groenten en fruit. Zoals altijd gaat het om het in perspectief zien. We geven bijvoorbeeld gemiddeld per maand €100 uit aan groenten en fruit, €60 aan aan biologisch vlees (en beleg).

Het is ook maar wat je gewend bent. Ik ken mensen die alle avonden bij de avondmaaltijd samen een fles wijn leegdrinken. En mensen die nooit iets drinken maar wel 10 % van hun boodschappenbudget aan vette kaasjes en snoeperijen naar binnen werken. Of die alleen maar koken uit pakjes en zakjes. Wat maakt het uit, zo lang je weet waarom je iets koopt, je maat weet te houden én het geld er is, hoeft er geen probleem te zijn. Laten we elkaar vooral niet de maat nemen. Het is zo makkelijk een oordeel te vellen vanuit je eigen belevingswereld.

Herkenbaar? Of zitten jij en je partner altijd op één lijn met alle wensen en dragen jullie samen hetzelfde glitter trainingspak?

Advertenties

22 gedachtes over “Geld en relaties: geven & nemen en bedragen in perspectief zien

  1. Zoon zou zo’n glittertrainingspak voor het hele gezin wel zien zitten.

    Er is altijd wel een uitgave die je zou kunnen laten, maar waar je wel erg blij van wordt.
    Als het kan en er is consensus: waarom niet?

    Hier een man die van speciaalbiertjes houdt. Om zelf te drinken, maar ook om weg te geven als we ergens op bezoek gaan. Die gaan ook niet van het huishoudbudget. Zouden we er iets op kunnen besparen door ze niet te kopen? Ja! Wordt de man erg blij van deze luxe? Ja! Gaan ze er dus af? Nee!

    Liked by 1 persoon

  2. Helemaal waar. Laat elkaar vrij waar mogelijk ook wat geld betreft. Misschien soms wel juist waar het geld betreft. Sinds ik in Frankrijk woon heb ik hier geleerd dat geld hier het “sacrale” karakter mist dat het in Nederland kan hebben (niet bij jour hoor). Geld is een middel om je leven zo fijn mogelijk in te vullen zoals je dat wenst (nogmaals binnen de mogelijkheden) en daarbuiten verliest het zijn betekenis. Fransen kunnen soms heel nonchalant of nuchter met geld omgaan en zeer genereus zijn. Gewoon mooi.

    Liked by 1 persoon

  3. Leven en laten leven zeg ik altijd. Ik vind het belangrijkste dat je er samen uitkomt. Nou is het bij ons wel echt anders, maar dat komt omdat ik een man heb die zijn werk als hobby heeft en aan zijn thuis hobby geen cent uitgeeft. Natuurlijk mag hij dat graag zelfs! Maar hij doet het gewoon niet. En dat vind ik besg eens lastig omdat ik wel geld uit geef aan hobby’s . Maar man reageert gewoon met; je zit niet voor de lol thuis en je bent heel veel alleen dus geef daar dan ook maar wat aan uit. Wel overleg ik altijd met hem over uitgaven en 1 keer per maand laat ik hem de stand van zaken zien. En dat gaat prima. Maar het voelt weleens raar.

    Liked by 1 persoon

  4. Wij hebben gescheiden rekeningen en voor ons werkt dat perfect. Andere mensen vinden het raar. Jullie hebben kinderen en wonen al 10 jaar samen? Ja dus? Ooit ontstaan toen hij nog naar feesten ging en ik een paard had. Ieder legt een bedrag in op de gezamenlijke rekening en eigen kosten zoals zorgverzekering, auto, telefoon en wegenbelasting gaan van onze eigen rekening en dus ook onze overige uitgaven die voor onszelf zijn, bios of eten met eigen vrienden. Niemand hoeft verantwoording af te leggen over zijn “eigen” geld.

    Naast gezamenlijke spaarrekeningen zijn er ook eigen spaarrekeningen. Indien er nood is op de gezamenlijke rekening dan storten we gewoon bij vanuit onze privé rekeningen.

    Liked by 1 persoon

  5. Het is gewoon net welke keuzes je samen maakt. Bij ons kan iemand roepen dat we erg veel geld uitgeven aan internet. Dat is meer dan gemiddeld omdat we het intensief gebruiken. En dat is prima.
    Ik ben trouwens aan het leren om wat liever voor mezelf te zijn. Zo gaan we volgende week een vaatwasser uitzoeken. Ik heb soms een wat lastige relatie met geld. Ik kan het zelf niet verdienen (behalve dan door veel zelf te doen, zuinig leven enzo) en heb geen uitkering omdat ik ziek werd in een periode dat ik niet werkte. Dat matcht niet lekker met mijn gevoel zelfstandig te willen zijn. Ik ben nu zover dat ik het mezelf gun om di tijd dat ik stond af te wassen voor iets leukers te gebruiken. Manlief riep dat overigens steeds al 🙂

    Liked by 2 people

  6. We zijn verschillend, ik koop volgens het briefje, mijn man impulsief. Nu geeft het niet meer. Maar in onze krappe periode, toen ik ziek was deed een lieve buurvrouw de boodschappen voor me. Die kocht geen onnodig lekkers, wat we ons eigenlijk niet konden veroorloven.

    Liked by 1 persoon

  7. wij hebben jaren geleden zakgeld ingesteld
    het bleek nl dat we niet uitkwamen met ons geld en ik zag dat dit aan het koopgedrag van manlief lag
    we hebben nu ieder 75 euro per maand en daar moeten we het mee doen
    wanneer manlief niet helemaal uitkomt kan hij altijd een renteloze lening van mijn zakgeld krijgen 😉

    Liked by 1 persoon

  8. Hier doen wij het ook zoals jullie. Ik vind een relatie geven en nemen en dat betekent ook op financieel gebied elkaar wat gunnen. Als je blij wordt van lekkere wijntjes moet je dat lekker doen als er ruimte voor is.

    Man houdt van sport kijken en bezoekt regelmatig sportwedstrijden. Kost best wat geld en ik ben blij dat ik niet mee hoef 🙂 (in mijn glittertrainingspak haha!)

    Ik besteed mijn geld aan dingen voor in huis of een dagje weg met vriendinnen.

    Daar hebben we gelukkig weinig discussie over.

    Liked by 1 persoon

    • Haha wat denk jij! Er zijn hier vier kattenbakjes gemaakt van wijnkistjes, en opbergkisten. Op dit moment is hij idd bezig met kruidenrekjes, alleen toevallig niet van wijnkistjes maar van resthout van het hout waar nu de keuken mee wordt opgeknapt 😉

      Like

      • Wat ik denk, ? Als vrouw die “alles zelf kan of zou kunnen in huis ” is dat het soms heerlijk zou zijn om een kerel,of dame, te hebben rond lopen die voor je klust. Dan sjouw je daar toch met alle liefde een biertje achter aan.
        Of een wijntje of koffie of pantoffels. Of de rest 😉 Dat gun je hem of haar dan toch !

        Liked by 1 persoon

  9. Waar kan je die glitter trainingspakken kopen 🙂 Ik ben degene hier die het meeste geld uitgeeft. Mijn man vind het allemaal prima. Ik heb een budget en zolang ik daarmee uitkom maakt het hem niet zo veel uit hoe dat wordt besteed. Toen ik een paar jaar geleden begon met bezuinigen en de hypotheek wilde aflossen (mede geïnspireerd door jouw blog) is mijn man daar helemaal ingesprongen en heeft allerlei excel sheets gemaakt om eea samen te kunnen monitoren. Zelf heeft hij heel weinig nodig, hij doet aan kanovaren en heeft zijn eigen kano en bijbehorende spullen die van het spaargeld zijn betaald. Daar werkt hij per slot ook hard voor. Proost 😉

    Liked by 1 persoon

  10. Volg sinds kort met heel veel plezier jouw blog! Maar “verantwoording afleggen” over een glaasje wijn is toch niet nodig!😉
    Een ander heeft weer andere “uitspattingen”

    Liked by 1 persoon

  11. Met plexiglas kan je van wijnkistjes hele mooie vitrinekastjes maken. (Simpelweg het schuifplankje vervangen door plexiglas en het hout een leuk kleurtje geven) heeft zoon hier op zijn kamer. Misschien ook leuk voor jouw zoon?

    Groetjes Jacq.

    Liked by 1 persoon

  12. Ik vind het grappig om je stukje en de reacties daarop te lezen. Ik dacht in eerste instantie bizarre reactie van degene die reageerde ( ben even kwijt wie) en dan ga je je nog verantwoorden ook… maar als jij dat niet zo ziet is dat ook prima. Zo zie je maar hoe snel je invult voor een ander. Ik vind dat jullie het supergoed geregeld hebben en zolang je er samen uitkomt en er mee kunt leven is elke oplossing ok toch?!

    Liked by 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s