Veilig

Het is avond.
Ik lig in bed.
Ineens hoor ik een plof.
Een kat op het bed.
Hij springt over mij heen.
Ik voel een neus.

En dan een kopstoot.
En nog een.
Dat is Gerrie.
Die geeft geen kusjes,
maar kopstoten.
Vol liefde
maar wel zo hard
dat ik regelmatig
mijn tandvlees
uit mijn slotjesbeugel peuter.

De kopstoot betekent
“Aai mij, nu!”
Afgericht als ik ben,
aai ik Gerrie.
Hij leunt zwaar
tegen mijn buik aan.
Ik voel de stress
uit zijn lijf glijden.
Langzaam,
heel langzaam,
zakt hij door zijn poten.
Hij biedt zelfs
zijn buik aan.

Even,
heel even,
is alles goed
voor deze kat.
Hij voelt zich
veilig.

Dat duurt meestal
maar heel even.
De buitenwereld
dringt zich altijd
weer op.

Een geluid,
een kuchje van mij,
een andere kat
die op bed springt,
al snel is het teveel.

Maar toch
is er progressie.
Hij vlucht
en binnen
5 minuten
staat hij weer
om aandacht
te vragen.
“Aai mij, nu!”

Het leven
van Gerrie
bestaat uit
heel veel minuutjes
van schrik en herstel,
van vluchten en knuffelen.
Van observeren
en conclusies trekken.
En die conclusies
vallen steeds vaker
in ons voordeel uit.

 

Advertenties

13 gedachtes over “Veilig

  1. Mooi verhaal en heel herkenbaar vooral dat “aai me nu!” Wij hebben ook een van de drie die ’s nachts even langs komt voor aandacht. Als je niet gelijk reageert dan krabt hij heel zachtjes aan je hoofd 🙀
    Groetjes
    Tanja

    Liked by 1 persoon

  2. Wat een lief verhaal ,en ik zie het voor me .Ik hoop dat de rust en het vertrouwen steeds meer zal komen voor dit mannetje en met jouw liefde en geduld komt het zeker goed .Zelf heb ik meer dan 6 jaar ”moeten” wachten tot Mikki bij mij op de stoel durfde te komen liggen .
    Elisabeth

    Liked by 1 persoon

  3. Is dit niet de natuurlijke manier van leven voor dieren ? Kijk maar naar vogels, herten enzo. Ze moeten altijd op hun hoede zijn, dat zit volgens mij in hun instinct. Maar ik geniet er ook van als mijn lieve, grote, rooie kat lekker ongegeneerd ligi te luieren op de bank 😁

    Liked by 1 persoon

  4. We hebben onze rooie Frits 3 jaar geleden uit het asiel gehaald. Nog steeds is hij nerveus en schrikkerig. Dit weekend hebben we kleine kindjes te logeren en van de stress heeft Frits mij al 3x gebeten. Toch komt hij steeds bij mij terug, geeft kopjes en kruipt in mijn nek…

    Liked by 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s