De stille wereld: het schiet allemaal niet zo op

Wat vooraf ging: in december werd ik verwezen naar de KNO-arts. Ik was altijd al behoorlijk doof maar na diverse oorontstekingen in het najaar van 2016 was dit verergerd. In het verleden heb ik een apparaatje gehad maar dit was geen succes. Omdat de doofheid zoveel erger is geworden, wil ik het nu toch weer proberen. In januari was ik bij de KNO-arts, die verwees me naar de audicien. Die verwees me in maart naar de audioloog. Daar was ik eind april maar die raakte mijn dossier kwijt en toen lag het even stil. Tot ze het weer vonden en ik weer verder kon.

In mei kreeg ik dan het advies voor de gehoorapparaten van het audiologisch instituut in Alkmaar. Daarmee kon ik terug naar naar de audicien. Pas vorige week maandag kon ik daar terecht. De bedoeling van dat gesprek was dat ik werd voorgelicht over de apparaatjes die me zijn geadviseerd én dat er een afdruk van mijn oren werd gemaakt.

Het liep iets anders. De eerste keer dat ik bij deze audicien was, bleek dat hij goed op de hoogte is van ME. Dat is fijn, want de kans dat ik overprikkeld als ik beter hoor, is behoorlijk aanwezig en het is prettig als ik kan afstemmen met iemand die weet van de hoed en de rand.

Tijdens dit tweede gesprek viel me vooral op hoe druk en nerveus de man was en hoe vreemd zijn gedrag. We begonnen al niet fijn toen ik in de wachtkamer zat en hij me kwam halen, luidkeels roepend: “is deze  dame voor mij?”. Tja, dan gaan mijn stekels meteen overeind staan. Hij deed bovendien erg negatief over de mogelijkheden die er zijn voor mij en benadrukte een paar keer hoe moeilijk het voor hem wel niet zou zijn mijn apparaat af te stellen. Het leek bovendien wel of hij ons eerste gesprek volledig uit zijn brein had gewist en stelde vragen die al eerder waren gesteld. Alleen luisterde hij niet naar de antwoorden, onderbrak me voortdurend en vulde een vragenlijst in op grond van allerlei aannames, Dingen die ik belangrijk vind – bijvoorbeeld kunnen telefoneren zonder een koptelefoon – moest ik wel drie keer herhalen en volgens mij staat het nu nog niet genoteerd.  Vijf minuten na binnenkomst voelde ik de energie die ik had zó van me afglijden.

Toen het tijd was voor het maken van de afdruk vertelde hij na in mijn oren te hebben gekeken, dat dit niet kon wegens teveel oorsmeer. De kans dat door het maken van de afdruk het oorsmeer verder het oor wordt ingeduwd, is te groot. Hij adviseerde eerst de oren te laten uitspuiten. Alleen dát doe ik niet meer. Want ik heb telkens na het uitspuiten van de oren een oorontsteking en met een beetje pech dan weer meer gehoorverlies. Dus moest ik maar naar de KNO-arts vertelde hij.

Ik stond met een half uur dus weer buiten, licht beduusd omdat er nu wéér vertraging is – ik ben al sinds december vorig jaar bezig met dit traject – en ook ernstig overprikkeld door zijn gedrag. Bovendien had ik nog bijna ruzie gekregen ook. In het nieuwe schema dat hij nu voorstelde krijg ik de apparaatjes eind juni. De afspraak met de audioloog was dat ik die apparaten vier weken probeer in verschillende situaties om te kijken of het helpt. Denk aan buiten zijn, in de horeca, telefoneren, gesprekken voeren met meerdere mensen in verschillende situaties.  Zo kan ik ervaren in welke situaties de apparaten wel of niet voldoende ondersteuning geven. Dan ga ik opnieuw naar het audiologisch instituut om daar verder onderzocht te worden en mijn input te geven en kan de audioloog weer een nóg beter afgestemd advies geven richting audicien.

In het nieuwe schema van de audicien zou ik de apparaatjes een paar dagen kunnen proberen voordat ik de afspraak met het audiologisch instituut heb, in plaats van vier weken. En kreeg ik bijna ruzie omdat de audicien vond dat dit best kon. Dat de man in kwestie bleef benadrukken dat ik toch zo’n jonge en leuke vrouw ben en dat het toch wat was dat ik nu al aan de apparaatjes moest, kwam de sfeer wat mij betreft niet ten goede. Op zich begrijp ik hem wel, het gemiddelde publiek was rond de 80, die twee keer dat ik daar was, maar toch. Houd dat voor je dat soort praat.

Afijn, op naar de huisarts. Die ging een doorverwijzing regelen voor de KNO-arts en ik belde bij thuiskomst met het ziekenhuis. Daar bleek ik pas eind juni terecht te kunnen. Pas daarna een afdruk, dan de apparaten bestellen. Tegen de tijd dat ik ze kan uitproberen is het dan half juli, dan ga ik al bijna op vakantie! Ik durf die apparaten zolang ze niet van mij zijn niet mee te nemen op reis. Als er iets mee gebeurt in de proefperiode ben ik aansprakelijk.

Na een nacht slecht slapen en piekeren werd ik behoorlijk boos wakker. Natuurlijk kan de man niets doen aan mijn oorsmeer, maar wel aan zijn gedrag. Wat dacht hij wel! Zijn nerveuze en drukke gedrag, het niet luisteren, het me nauwelijks voorlichten en uitgaan van aannames, het zogenaamde ‘lollige en jolige’ gedrag maken dat ik er geen vertrouwen in heb dat dit gaat werken. Straks moet ik de apparaten bij hem afstellen en het is toch best belangrijk dat we normaal kunnen communiceren. Bovendien geef ik een behoorlijke smak geld uit, ik wil gewoon normaal en serieus behandeld worden.

Dus deed ik iets wat ik echt nog nooit heb gedaan. Ik belde naar de firma en heb gevraagd om een andere audicien. Bij voorkeur een vrouw. Ik heb uitgelegd dat zijn gedrag zo druk is dat ik niet denk dat dit gaat werken en dat ik me niet op mijn gemak voel. De telefoniste begreep wat ik bedoelde en ik kreeg sterk de indruk dat ik niet de enige ben die hiermee komt. Dus heb ik nu weer wat vertraging want ik kan pas half juni bij die vrouw terecht.  Maar liever dat dan doorgaan met iemand waar ik me niet prettig bij voel en die niet naar me luistert.

Toen ik dinsdag toch bij de huisartsassistente moest zijn voor de B12-injectie vroeg ik of ze even in mijn oren wilde kijken. Zij begreep niet waarom er geen afdruk is gemaakt want de hoeveelheid oorsmeer is minimaal. Ze vertelde dat ook al zou ik het willen laten uitspuiten ze dat niet zou doen want er valt vrijwel niets uit te spuiten. Dan spuit ze rechtstreeks tegen het trommelvlies, dat is niet goed. Laat staan dat een bezoek aan de KNO-arts zinvol zou zijn. Voor het kleine beetje dat er zit adviseerde ze audispray. En zie, na een paar dagen gebruik zijn mijn oren helemaal leeg en schoon bleek bij de controle afgelopen vrijdag.

Nou lang verhaal dus en ik heb best de pest in. Nog meer omdat ik per post wel al een offerte kreeg van de audicien voor de apparaten. Waarbij er allemaal dingen op staan die helemaal niet besproken zijn. Tot nu toe loopt dit traject bepaald niet op rozen. Overstappen naar een andere firma gaat helaas niet omdat mijn zorgverzekeraar dat niet vergoed. En ik heb die apparaatjes echt wel nodig want ik heb er sinds de laatste oorontsteking vorig najaar echt last van dat ik zo weinig hoor. En mijn huisgenoten ook. Ik had gewoon niet verwacht dat dit alles zoveel tijd in beslag zou nemen en mijn geduld wordt best op de proef gesteld.

Heb jij wel eens om een andere behandelaar gevraagd omdat je je niet prettig behandeld voelt?

Advertenties

16 gedachtes over “De stille wereld: het schiet allemaal niet zo op

  1. Hoi Martine, op de eerste plaats leef ik zeker met jou mee wil ik even zeggen. Wat een getob en een akelig verhaal. Vervelende vent zeg als je zo iemand tegenover je hebt word je daar niet vrolijk van! Ik dacht ook dat het nu weleens allemaal beter zou gaan met die apparaatjes die er tegenwoordig zijn. Nou dat valt weer tegen. En vooral als er niet naar je wordt geluisterd. Ik vind het super dat je om een andere hulpverlener hebt gevraagd. Daar is moed voor nodig dat weet ik uit ervaring.
    Ik heb dat zeker ook gedaan met mijn ogen indertijd. Ik had een hufter van een oogarts, die opmerkingen maakte dat wil je niet weten zo hufterig. Mijn man was een keer mee en die begreep meteen wat ik bedoelde. Mijnheer voelde zichzelf een superman. Nou ik heb iemand van de raad van bestuur van dat ziekenhuis gebeld en mijn beklag over hem gedaan. Werd er eerst gezegd dat hij het hoofd van de afdeling was. Alsof dat wat uitmaakt dacht ik. Weg met die vent! Ik ben naar een ander ziekenhuis overgestapt. Daar heel goed geholpen. Die ander behandelde mij als ik om uitleg vroeg als een onbenul. Wat dacht hij wel! Dus ik heb een klacht tegen hem ingediend.
    Later bleek in het andere ziekenhuis dat zij die man ook kenden van de opleiding indertijd, het was toen al een akelige kwal. En het is nu eenmaal zo dat als er geen goede klik is je geen vertrouwen hebt in zo iemand. Later heb ik een geweldige oogarts gehad, die mij 3 x geopereerd heeft. Een schat van een man. Met zoveel begrip voor zijn patiënten, het was een italiaan met veel gevoel en emoties. Toen ik na al die operaties nog maar 5 % zag met één oog, vond hij dat echt verschrikkelijk. Toen hij naar een ander ziekenhuis ging ben ik hem gevolgd, tot twee keer toe. Nu werkt hij in Brussel en dat is voor mij een stap te ver. Heel jammer! Ik had gigantisch vertrouwen in hem.
    Sorry voor de enorme mail maar het riep gelijk wat bij mij op, toen je vroeg of iemand van ons weleens overgestapt is.
    Dus eindconclusie: altijd doen als je er geen goed gevoel bij hebt!
    Liefs en heel veel sterkte, Carola

    Liked by 1 persoon

  2. Jazeker heb ook ik eens om een andere behandelaar gevraagd en die les heb ik mijn dochter (gelukkig) mee gegeven. Dus ook zij heeft om andere behandelaars gevraagd. Heel normaal en heel logisch!

    Liked by 1 persoon

  3. Hele goede beslissing om een ander te vragen. Je moet zeker met dit soort belangrijke dingen echt 100 % vertrouwen hebben in degene die je behandeld. Het is heel moeilijk om te doen, maar je gaat er straks erg blij om zijn. Zo zonde om het restje energie aan dit soort mensen te besteden. Ik hoop dat het vanaf nu beter verloopt.

    Ik heb vorige week zo een nare ervaring met een arts gehad dat ik de afspraak geheel gecanceld hebt,tevens wil ik geen ander. Deze arts zit in de Directie dus ik heb geen vertrouwen meer in deze organisatie. De arts was bot, luisterde niet en stopte mij direct in een hokje zonder naar mij te luisteren. Hij stelde de diagnose zonder de uitslag van de röntgen af te wachten en de meegebrachte echo was volgens hem onduidelijk en werd aan de kant gegooid (letterlijk). Op een bepaald moment wilde ik graag iets vertellen, maar de beste man ging heel hard tegen mij schreeuwen. Ik stond op het punt om op te staan toen er aangeklopt werd. Een verpleegkundige met een belangrijke vraag kwam binnen. Nu werd zij het mikpunt van een grove behandeling en geschreeuw. De dame bleef super netjes en gaf aan waar ze voor kwam (hun fout herstellen) en zei dat de keuze bij hem lag. De man vulde een formulier in en zei geen sorry helemaal niets. Toen ging hij weer verder met mij en was gelukkig vergeten dat hij nog tegen mij aan het schreeuwen was:). Ik moet naar een andere behandelaar en later naar een ander fysiotherapeut. Ik ga aan dat het in de buurt moet zijn, daar ik zelfstandig niet meer ver kan rijden wegens mijn gezondheid. Het boeide de beste man geen bal en het dichtstbijzijnde was 30 kilometer verderop. Dit blijkt een bevriende collega te zijn begreep ik achteraf. Ik heb nachten wakker gelegen van wat ik de volgende keer allemaal ga zeggen als deze man weer gaat schreeuwen. Na een paar dagen dacht ik. Ik ben gek en heb de afspraak geannuleerd en de telefoniste het hele verhaal verteld. Op internet kwam ik heel veel van dit soort acties van de betreffende arts tegen. Ik ben helemaal opgelucht inmiddels:).

    Liked by 1 persoon

  4. Ik zou je zorgverzekering bellen met deze “klacht”. Mijn ervaring is dat ze wel proberen mee te denken en naar een oplossing zoeken. We betalen tenslotte genoeg aan de verzekering 😉
    Sterkte en succes.

    Groet, Roelie

    Liked by 2 people

  5. Dat dat dan zo weer moet hè? ! Energieslurpend. Lekker naar een ander gaan. Ikzelf ben weleens van gynaecoloog gewisseld. Ik vond de man vrouwonvriendelijk en uit de hoogte. Vakman of niet, ik wens normaal behandeld te worden. Weg er mee.

    Liked by 1 persoon

  6. Heel goed van je dat je om een andere audicien hebt gevraagd. Liever dat gedeelte van het traject nog eens over en (hopelijk) dan goed dan op deze manier. Wel vervelend dat het nu langer duurt.
    Voor mijn zoon heb ik wel eens om een bepaalde specialist gevraagd. Maar nadat hij 2x de behandeling had gedaan en een derde keer nog nodig was, kreeg hij vanwege drukte een andere specialist. Tot ergernis van deze specialist waren wij het niet eens met de manier van behandelen (poliklinisch) die hij voorstelde. Dus geeist dat hij het toch onder narcose zou doen (ik begreep wel waarom hij het zo wilde maar wij wisten ook dat dit bij onze zoon niet goed zou uitpakken). Hij heeft uiteindelijk de behandeling wel uitgevoerd zoals wij gevraagd hebben. Zo niet, dan had ik de behandeling geweigerd en weer naar onze vertrouwde specialist gevraagd.
    Ook ben ik een keer weggelopen bij onze vorige tandarts. Kind uit de stoel getild en zo de behandelkamer uitgelopen. Wat was dat een botte boer! Kreeg ik nog een brief van hem thuis dat ik een slechte moeder was….. Gewoon een andere tandarts gebeld en altijd nog blij met de overstap.

    Liked by 1 persoon

  7. Wat een dweil zeg! Daar heeft niemand energie voor. Goed dat je om een ander hebt gevraagd, want op deze manier zou jij nooit de apparaten/afstellingen krijgen die je nodig hebt. Hopelijk kom je straks in een warm bad terecht!

    Ik ben toen ik 20 was eens zo geschoffeerd door een neuroloog (hoe ik het in mijn hoofd haalde dat ik migraine had, ik lag immers niet minstens drie dagen in het donker te spugen) dat ik pas een jaar of drie geleden weer met de klachten naar de huisarts ben gegaan. Heb me al die tijd een aansteller gevoeld.

    Liked by 1 persoon

  8. Altijd switchen! Heb er helaas ook ervaring mee en als ik me niet serieus genomen voel dan is er geen basis voor verdere samenwerking, wat mij betreft. Als ik tegenwoordig naar een specialist ga (of voor mijn man of kinderen) check ik altijd zorgkaart.nl. Uit de reviews kun je vrij snel opmaken welke specialist je wel en vooral niet moet hebben. Mijn laatste ervaring met de internist ging ook nergens over (zal je het verhaal besparen) maar ik heb wel een gepaste review op bovengenoemde site geschreven, zodat mensen die zich erin verdiepen van tevoren in elk geval de afweging kunnen maken of ze behandeld willen worden door een specialist die zich zo gedraagt als hij deed in mijn geval.

    Liked by 1 persoon

  9. Wat rot zeg; dat je je nota bene bij een Audicien niet gehoord voelt.

    Ooit van huisarts gewisseld toen hij me bij een bloedneus aangaf dat ik af moest vallen. Bij elk probleem wat ik had klom hij weer op dit stokpaardje. De KNO arts gaf aan dat dit echt niets met elkaar te maken had en stelde me gerust en behandelde me niet als een onmondig kind.

    Juist als je al kwetsbaar bent is het heel belangrijk dat je met respect en zorg wordt behandeld.

    Liked by 1 persoon

  10. Martine, mijn man heeft pas gehoorapparaten aangemeten gekregen, maar hij kon ze in de proefperiode verzekeren tegen een premie van rond de 35 euro. Dit bedrag werd dan in mindering gebracht bij de definitieve aanschaf van de apparaten. Daarbij heeft hij trouwens weer een verzekering afgesloten. Die dure, kleine dingen kunnen zo maar zoek raken of door één van onze katten in een zwart gat worden gesmeten 😉
    Dat was bij van Boxtel, maar we moesten er zelf om vragen. Het lijkt me aannemelijk dat elke gehoorapparatenfirma zo’n verzekering heeft.
    Die gehoorapparatenwinkels behoren tot grote organisaties, die volgens mij zeer commercieel zijn ingesteld en grote winst behalen op hun apparaten.
    Wist je trouwens dat er ook apparaten bestaan, die je zelf met een I phone kunt instellen?
    Ik vind het onvoorstelbaar, wat jij, met je beperkte energie ook nog, moet meemaken om een goede passende hooroplossing te krijgen. Sturen alle audiologische centra je voor de afhandeling terug naar de audiciens? Wát een tussenstappen en een tijdsverlies.
    En uiteraard heeft iedereen het volste recht om afscheid te nemen van een zorgverlener, die je niet aanstaat.
    Heel veel sterkte met de afhandeling! Hartelijke groeten van Zem.

    Liked by 1 persoon

  11. Ik had hetzelfde met een oogarts. Die man antwoordde op mijn vraag waarom hij een bepaalde behandeling voorstelde (op een gebiedende toon, nota bene) met een mierzoete stem ‘maar we willen natuurlijk wel zo goed mogelijk voor jouw mooie jonge oogjes zorgen’. Zelfs mijn vader die erbij was had zowat een bakje nodig. Ik voelde mij door zijn houding en dit soort opmerkingen niet serieus genomen. Ook op deze afdeling gemiddeld voornamelijk al reeds lang gepensioneerde patiënten dus was ik met mijn 30 jaar een uitzondering, maar dat is vind ik nooit een geldige reden voor zulk gedrag. Daarop heb ik een second opinion gevraagd bij feitelijk mijn eigen arts (de slijmjurk was een vervanger) en die vond de hele behandeling zeer onnodig, te risicovol en inderdaad wel erg dubieus gemotiveerd. Nu staat er in mijn dossier dat ik die arts niet meer belief wegens ‘onduidelijke communicatie’, lang leve vrije artsen keuze!

    Liked by 1 persoon

  12. Wat mij stookt aan “ons zorgsysteem” is dat er bijzonder veel rotte appels tussen zitten die het wel even denken te weten. Heb ook een keer een huisarts gehad die leek alsof hij net van de uni afkwam waar ik zo overheen kon waltzen (ik wilde aan de pil, hij stelde alternatieven voor, ik bleef aan de pil). Ook heb ik trouwens vorig jaar voor mezelf moeten opkomen tijdens zo’n gripprik-uur (“ja, maar jij ben 25, dan heb je er toch helemaal geen nodig!” Grrrr….)

    Ik ben vaak in ziekenhuizen en dokterspraktijken geweest en wat ik heb geleerd is dat men a) niet holistisch kijkt (naar het algehele plaatje) maar aan symptoom-bestrijding doet (soms is dat prima – ik bedoel, als ik een gebroken been heb, dan wil ik aan mijn been geholpen worden – maar voor chronisch zieken is er vaak meer aan de hand) en b) als ik niet tevreden ben over de zorg die ik krijg, dan moet ik mijn mond opentrekken en dit zeggen “slash” eisen. Uiteindelijk is dit mijn lichaam en mijn probleem – die dokter/apotheker hoeft hiermee niet te leven, maar ik wel!

    Ben laatst nog van apotheek geswitched. Bij mijn oude apotheek ging zo vaak dingen mis en toen een belangrijk herhaalrecept verkeerd ging, was mijn geduld op en kaartte ik het probleem aan bij mijn zorgvezekeraar. Ze hebben het euvel verholpen, stapte over naar mijn huidige apotheek en ben erg blij.

    Vertrouw op je instinct. Als het niet goed zit met die audicien – dan is het inderdaad het beste om te switchen. Dan kost het misschien wat meer tijd, maar zal het je op de lange termijn veel frustratie en energie besparen!

    Liked by 1 persoon

  13. Een audicien moet je kunnen vertrouwen – het gaat er echt om dat je zo goed mogelijk geholpen wordt! Ik heb vorig jaar dat hele traject van Huisarts – KNO – audiologisch centrum – Huisarts, Audiologisch Centrum – audicien – Huisarts – Audicien weer eens gedaan, en je wordt er niet goed van! Wel schijnt het zo te zijn dat je oren écht schoon moeten zijn, omdat er anders geen goede, precies passende afdruk gemaakt kan worden. En dan ben ik, al ruim 25 jaar apparatendraagster, daar nog redelijk goed in ingevoerd… Maar gelukkig heb ik sinds ruim een jaar weer helemaal goede, passende apparaten die ook nog de tinnitus onderdrukken. Ondanks het gedoe, ondanks de behoorlijk hoge kosten, ben ik er weer erg blij met mijn nieuwe apparaten!

    Liked by 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s