Over verhuizen, signalen dat er iets niet klopt en een slecht beoordelingsvermogen

Het lijkt de droom van elke student die een kamer zoekt in Amsterdam: op een tafel in een kroeg stappen en boven de menigte uit gillen ‘Heeft er iemand een kamer voor mij?’ En dat de barman dan zegt, ‘loop maar even mee…’

Ik zat al geruime tijd zonder eigen woonruimte. Dat zat zo. Ik werd mijn kamer uit gegooid door B., die een onbetrouwbare klootzak bleek te zijn. Na een jaar bij hem te hebben gewoond, vroeg hij eerst om een belachelijke huurverhoging en de week er op zei hij de huur op ‘want hij ging emigreren‘. Hoe het kwam dat er ineens allemaal mensen belden die reageerden op de door hem geplaatste advertentie waarin hij een mooie zolderkamer te huur aanbood, ja dát wist hij ook niet.

Afijn, dat escaleerde. Ik vertrok terwijl mijn spullen nogal gejaagd werden ingepakt door de in alle haast opgetrommelde familieleden. Dat zou niet voor het laatst zijn. Mijn beoordelingsvermogen heeft in het verleden wel eens te wensen overgelaten. Ik trok met kat Joris bij Zus in en daar kleefden twee nadelen aan.

Zij was niet erg gecharmeerd van de vernielzucht van mijn kat – hij vrat zich dwars door telefoonkabels heen en de rieten matten in haar appartement vond hij geweldig – en ik was niet gecharmeerd van het feit dat ik na jaren in Amsterdam te hebben gewoond, ineens in Wormerveer zat. Weliswaar recht tegenover het treinstation, maar toch.

Niet lang daarna ontmoette ik een Grote Liefde die niet te beroerd was zijn best kleine woning met mij en de kat te delen. Dus daar ging ik, spullen bij Zus achterlatend maar met medeneming van de vernielzuchtige kat.

In Amsterdam leefde ik een tijd in een verliefde roes met D. maar na een tijd begon het gebrek aan eigen woonruimte en mijn vertrouwde spullen mij op te breken. Dus klom ik op een avond in de kroeg waar ik toen vaak kwam op een tafel en brulde mijn wens het universum in.

Barman Han zei dus ‘loop maar even mee‘. Hij leverde me af bij Jan, die in een kennelijke staat verkeerde maar wel bevestigde dat hij de trotse huurder was van een appartement op de Paleisstraat boven de Bierkoning maar zelf momenteel bivakkeerde in Ruigoord waar zijn vrije geest nét wat meer kon floreren.

De volgende dag bleek Jan niets meer van onze afspraak te weten en stond ik voor Jan Joker voor de deur van het door mij fel begeerde huis op het afgesproken tijdstip. Gelukkig was ik zo alert terug te gaan naar de laatste plek waar ik hem had gezien – de kroeg van Han – en daar zat hij weer, of nog, dat was niet helemaal duidelijk.

Daarna was het snel geregeld. Het appartement stond op zijn naam maar ik kon het in onderhuur nemen. Een prachtige éénkamerwoning en voor iemand die altijd woonruimte had gedeeld, een echt paleis. En toevallig ook echt schuin tegenover het Paleis op de Dam.

Een bus werd geregeld, spullen werden opgehaald bij Zus, kat werd opgehaald bij D. en het mooie leven kon beginnen. Om te vieren dat ik er qua huisvesting zo op vooruit was gegaan besloot ik een feest te geven, samen met mijn buurvrouw die daar al geruime tijd woonde en weliswaar niets te vieren had maar altijd in was voor een feestje.

Mensen werden opgetrommeld, we kregen door onze goede connecties met de Bierkoning beneden ons de drank tegen inkoopprijs, op voorwaarde dat we hem ook uitnodigden.

Op de dag zelf ging ik eind van de middag nog even douchen voordat ik de deur zou openen voor de feestmeute. Terwijl ik nét mijn hoofd met shampoo had bedekt, werd er aangebeld. Niet één keer, maar twee keer, drie keer. Hè, nou houdt er iemand gewoon de vinger op de deurbel! &(&*%&&^%. Dus, handdoek omgeslagen en toch maar open gedaan. Het was iemand die de meterstanden kwam controleren. Lekker dan, doe je daarvoor open.

Terug onder de douche was het warme water weg. Het duurde even voor het kwartje viel. Niet geen meterstanden-meneer. Dit was een ik-kom-de-boel-afsluiten-meneer! Niet voor één gat te vangen besloten buurvrouw en ik dat het feest gewoon door moest gaan. Bij haar de muziek, bij mij de drank en kaarslicht. Kat Joris werd voor de gelegenheid weer even in de kamer bij vriend geparkeerd.

Het feest was episch en ik had een geweldig goed gesprek met verhuurder Jan, die ik weliswaar niet kende maar die wel enorm van feestjes hield. Nee echt, het was een groot misverstand, hij begreep er helemaal niets van maar zou het meteen recht trekken, maandag. Echt meteen. En zo niet maandag, – hij had iets meende hij zich te herinneren al wist hij niet meer wat – dan toch wel dinsdag.

Afijn, twee maanden later zat ik nog zonder gas, elektra en warm water. Inmiddels kwamen er ook brieven van de woningcorporatie over een huurachterstand. Weet ik, omdat ik die post maar gewoon opende. Jan was steeds moeilijker te bereiken en omdat ik bang werd voor een huisuitzetting, parkeerde ik eerst mijn kat en toen mezelf maar ook bij vriend D. die alles lankmoedig accepteerde omdat hij weliswaar op ongeveer dezelfde vage manier in het leven stond als Jan maar wél een stuk betrouwbaarder was.

De laatste stap was het huis weer leeghalen. Maar waar moesten al mijn spullen naar toe? Veel had ik niet maar toch te veel om daar de kamer van D. mee vol te bouwen. Gelukkig had Meneer B – de oude heer voor wie ik toen kookte als bijbaantje – een geweldige oplossing. Al mijn spullen mochten worden opgeslagen in de kelder van zijn grachtenpand. Zijn buurman was bereid mijn spullen per boot op te halen, zodat ik niet wéér een bus hoefde te huren.

En daar ging ik weer. Naar de zoveelste tijdelijke plek, verder zoekend naar een permanente plek. Die kwam er. Daarna weer een. En weer een. Ik verhuisde na de Paleisstraat naar de Marnixkade waar ik woonde bij D. en van daaruit ging het naar de Tsaar Peterstraat naar -opnieuw – de Marnixkade maar nu in een eigen woning naast vriend D., daarna naar de Egelantiersgracht naar de Palmstraat naar de Jan Lievenstraat. Ik heb van 1987 tot 2003 in totaal op 11 verschillende plekken gewoond. Mijn vriendengroep was omgevormd tot een strak georganiseerde verhuisploeg waarin ieder zijn eigen vaste taak had en ik zorgde voor de catering, telkens weer. Maar een beetje bang werden ze wel voor mij natuurlijk. Mij zien stond bijna synoniem voor chaos, inpakken en weer uitpakken. Wel met veel lekker eten erbij, dat scheelde, hoop ik dan toch.

Ik ben een paar keer opgelicht, mijn huis uitgegooid en heb rechtszaken moeten aanspannen, om borg terug te krijgen of mijn recht te halen. Maar je recht halen en krijgen is fijn, beter is het een goed beoordelingsvermogen te hebben. Dát is inmiddels wel iets meer ontwikkeld, na me keer op keer te hebben gestoten aan dezelfde steen. En verhuizen doe ik bij voorkeur niet meer. 😉

Advertenties

14 gedachtes over “Over verhuizen, signalen dat er iets niet klopt en een slecht beoordelingsvermogen

  1. Onze dochter ging op haar 16 het huis uit, ze trok in bij de ouders van een vriendje, toen dat uitging kwam ze weer voor even terug. We verhuisden haar naar een woning waar ze met een meisje de woonkamer en keuken deelde. Toen dat huis gerenoveerd moest worden, trok ze weer even bij ons in. Ze vond een kamer in een flat bij een meisje waarvan haar moeder ging samen wonen. Toen haar moeder na het mislukken van deze relatie weer terugkwam in de flat werd het daar te klein. Ze werd min of meer weggepest door moeder en dochter en woonde daardoor weer een half jaar op onze zolder. Onze dochter vond een kamer in een huis die ze met twee jongens deelde. Helaas betaalde zij wel de huur aan hun, mij de jongens niet aan de huurbaas, dus drie maanden later haalden we haar weer op en namen haar weer in huis. Ze vond een woonplek in een oud heel gehorig herenhuis, maar wel een eigen badkamer en keuken en dus eindelijk recht op huursubsidie. Ze woonden hier 2 jaar en sliep er slecht want altijd wel ergens een feestje in het pand. In februari werd ze uitgeloot voor een flatje in een leuke wijk.. we ging kijken.. en ik heb gehuild.. op de bovenste 3e etage met een aparte slaapkamer.. ramen met bomen ervoor aan alle kanten. Een dakterras met uitzicht op stadse binnentuinen. En zelfs een eigen huisje voor haar fiets.. die heeft al die jaren aan hekken gehangen en was ook wel toe aan een droog en warm plekje in een mooi schuurtje. Onze dochter wordt in juli 28 en heeft nu eindelijk een betaalbare eigen huisje, van een echt wooncorporatie. Dus ook gewoon onderhoud aan het pand en een schoon trappenhuis.. Kortom ze is met haar neus in een enorme roomboterberg gevallen. En o ja al die verhuizingen deden wij met behulp van een broer en zwager. Bieke

    Liked by 1 persoon

  2. Het staat er allemaal wel heel grappig hihi wat fijn dat je altijd op je vrienden kon rekenen. Ik ben ook best vaak verhuisd vanaf dat ik van huis ging maar door allerlei andere omstandigheden. Het gekke is dat ik er evengoed geen hekel aan verhuizen aan heb overgehouden, sterker nog; ik vind het altijd wel gezellig. Maar dan wel met veel vrienden en eten en een bak vol marsen en twixen en heel veel koffie en een etentje (lees chinees) met zijn allen als toetje natuurlijk 😉

    Liked by 1 persoon

  3. Leuk verhaal! Maar je hebt het natuurlijk niet voor niets met ons gedeeld. Goed van vertrouwen en impulsief, speelt je nu ook nog parten als ik lees over therapieën, diëten en vaag medicijngebruik. (sorry,). Beter eerst even afwachten voor je je ergens in stort en zeker niet vertrouwen op het internet alleen bij medische zaken. Het levert je anders alleen teleurstellingen, een lege beurs en een “leuk verhaal” op.

    Like

    • Ik vind je reactie wat kwetsend. ME is een multi-systeemaandoening waarvoor nog geen reguliere behandeling is. Juist door zo veel uit te proberen heb ik de afgelopen jaren best veel bereikt en ben ik van volledig plat liggen gegaan naar zoals ik nu ben. Voor mij maakt dat heel veel verschil. Over elke behandeling die ik volg denk ik bovendien uitgebreid na en laat ik me informeren. Soms leidt het tot niets. Maar ja, van het alternatief – niets doen – hoef ik zeker geen verbetering te verwachten.

      Like

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s