Over die broekriem

Eerder schreef ik dat wij hier de broekriem wat aanhalen. Een jaar lang van veel medische kosten en pech maakte dat de buffer angstwekkend leeg is. Er staat nog wel wat geld op de rekening maar dat is voor de eventuele studie van S., een andere auto (naar verwachting over 2 jaar) en een nieuwe hete luchtverwarming.

Eén van de redenen dat het urgent voelt om te sparen is dat de baan van de man op de tocht staat. Dat is niet voor het eerst en zal zeker niet voor het laatst zijn. Maar de signalen zijn zodanig dat het gewoon slim is nu toch weer snel te zorgen voor een goed gevulde buffer.

Dus in plaats van de kaasschaaf zoals ik eerder van plan was, deed ik nu echt rigoureus wat hakwerk met een kapmes, bekeek alles in de begroting kritisch en maakte ook alvast een begin met de begroting voor volgend jaar.

Sommige dingen hebben we helaas niet in de hand. Ik zal nog steeds medische kosten hebben, het traject met de orthomoleculair therapeut is nog lang niet klaar.  Maar op andere gebieden kunnen wel andere keuzes gemaakt worden. Eén groot geldlek hier is bijvoorbeeld kattenvoer. Ik ben eeuwig op zoek naar kwalitatief (biologisch) goed voer, koop dat in bulk in en dan na 3 blikken halen ze ineens allemaal hun neus ervoor op, omdat ze liever gewoon whiskas vreten. Ik zie daar wel een besparing.

Om mezelf te motiveren las ik het boek De Financiële Detox. Hoe je meer geld overhoudt aan het einde van de maand  van Joëlla Opraus en Nathalie van Wingerden. Ik kreeg dit boek vorig jaar van een oud-collega die het via FB weggaf, met daarbij de opmerking dat het niet echt iets voor haar was. Dat had me wellicht moeten triggeren want zij heeft zelf ervaring met budgetcoaching.

Afijn, ik weet nu waarom het niet haar pakkie an was. Ook niet de mijne. Het is een erg ‘hip’ boekje voor mensen die niet weten waar hun geld naar toe gaat en die met een grote boog om de administratiemap heen lopen. Op zich staan er best veel zinnige tips in. Het uitgangspunt is onderzoeken wat je relatie met geld is en door het volgen van de stappen in het boek uitzoeken wat er in komt per maand en wat je kunt uitgeven. Zodat je geld overhoudt en kunt sparen of meer ruimte krijgt voor dingen die je graag wilt in plaats van dat je met een vraagteken op je voorhoofd zit aan het eind van de maand, je afvragend waar al dat geld nu weer naar toe ging.

Na een uur lezen was ik de voorbeelden en het taalgebruik zat. Ik behoor duidelijk niet tot de doelgroep. Ik voel me niet aangesproken door dilemma’s als ‘durf jij nee te zeggen tegen die vriendin die altijd alleen maar naar die dure cocktailbar wil’. Ook stoorde ik mij mateloos aan het taalgebruik. Een gezond uitgavenpatroon heet hier ‘healty spending habits’. En tijdelijk zuinig leven wordt een ‘spending dieet’ genoemd.

Dát soort popi jopi gedoe is niet aan mij besteed. Vooral ook omdat het nergens echt de diepte ingaat. Ze raden een test aan via hun site, waarbij je kunt uitzoeken welk geldtype je bent maar er wordt verder niet echt een vertaalslag gemaakt naar hoe je die kennis kunt inzetten om je geldgedrag aan te passen. Bovendien werkt de link waarnaar ze verwijzen voor die geldtypetest helaas niet, dus valt dat deel van het boek een beetje in het water.

Er staat op zich zeker veel nuttige informatie in, bijvoorbeeld hoe je je administratie moet optuigen of hoe je inzicht krijgt in je uitgaven. Maar hoe je daadwerkelijk kunt bezuinigen of je geldgedrag kunt aanpassen, daar wordt niet echt op ingegaan anders dan ‘denk 24 uur na over een grote uitgave’. Ik heb in dit boek niets nieuws gelezen (waarbij ik eerlijk zeg dat ik in het verleden stapels van dit soort boeken heb gelezen en gerecenseerd en het moeilijk is om mij in die zin echt te verrassen). Het is bekende informatie in een hip jasje.

Kortom ben je nieuw op het gebied van sparen, rond de 30 en vrouw, houd je van boeken met veel Engelse termen en is je favoriete tijdverdrijf cocktails drinken, dan is dit boek een aanrader.

Ben je meer een aardser type dan kun je beter gewoon wat boeken van Marieke Henselmans lezen. Dat gezegd hebbende, die ga ik zelf wel weer herlezen om me weer bij de les te brengen.

Denk je nu na het lezen van deze geweldige review: dit boek MOET ik hebben, ik geef het graag weer door. Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Reageren kan via mail: aanminofmeer@gmail.com.

 

Advertenties

15 gedachtes over “Over die broekriem

  1. Wat ga je dan nu voor kattenvoer kopen? Harde brokjes is hier geen probleem, Tom Poes vindt mijnheer blijkbaar een prima keuze. Blikjes nat voer heb ik wel mee gewisseld maar bio voer liet mijnheer gewoon staan. Inmiddels wisselen we blikjes paté en brokjes in gelei (gewoon AH huismerk) af en daar kan Tommie zich wel in vinden. Misschien minder verantweurd, maar daar heeft hij geen boodschap aan 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Grappig, onze kat eet ook alleen Whisk. Andere merken blijven gewoon staan. Ook als ik een tijdje volhoud. Waarschijnlijk genoeg muizen in de buurt.
    Succes verder met de baan van je man. Blijft toch altijd spannend ookal zie je het aankomen.

    Liked by 1 persoon

  3. Hier worden de kuipjes (helaas aluminium) van de Lidl redelijk gegeten. Maar wij zijn niet zo variabel in het voer halen. En als de 2 katten hier t niet blieven, dan gaan ze maar muizen vangen (het katteluik staat altijd open). Dus veel hulp kan ik je niet bieden.
    Voor mij heeft het blog van Cait Flanders de afgelopen maanden goed geholpen, vooral haar eerste blogs toen ze enkele tienduizenden dollars creditcard schuld weg aan het werken was (in 2 jaar oid). Praktische tips, maar ook wat filosofie gekoppeld voor inspiratie.https://caitflanders.com/2011/06/
    Ze is nu FO, werkt als zelfstandige in haar droomjob, en doet al een paar jaar waar ze ooit van droomde, en blijft doordromen. Haar blog heeft ook een blogrol…
    Sterkte!

    Liked by 1 persoon

  4. Ja die kuipjes die ze her en der verkopen gaan er hier goed in. Ook de goedkope grote blikken met zo min mogelijk granen. Ik kom dan op circa 25 cent per tin of circa 45 cent per blik. Omdat er hier veel natvoer doorheen gaat en ik ook nog een dieetklant heb, ben ik over gegaan op voordelig natvoer (ik vind whiskas best nog duur…) en dan een goede dure brok met hoog percentage vlees erbij. Ik kocht ook eerst duurder blikvoer maar daar ben ik een beetje van terug gekomen omdat het kwalitatief niet veel beter is dan het goedkope. Smilla is nog wel een goed kwaliteit puur vlees (natvoer) en ook in blikken van 800 gram. Ook erg goed te doen qua prijs en ze lusten het graag.

    Liked by 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s