Hij snapt het

Gisteren ging ik naar de huisarts. Voor mijn behandeling bij de orthomoleculair therapeut moet er weer bloedonderzoek gedaan worden. Zo kunnen we zien of de tekorten die ik vorige keer had, inmiddels zijn verdwenen.

Het spreekuur liep uit en ik moest best lang wachten. Dus mijn plan om eerst de verwijzing te halen en dan meteen door te gaan naar de prikdienst, viel in duigen. Nog voor ik in de spreekkamer was, moest ik zoeken naar mijn energie. Ik keek onder de stoelen, de balie en tilde even een baby op uit een kinderwagen want ik vertrouw niemand, zeker geen baby’s, dat zijn nu eenmaal energieslurpers. Maar ik vond mijn energie niet.

Dus tegen de tijd dat de huisarts mij kwam halen zag ik eruit en bewoog ik als een 90-jarige, in plaats van de stralende 51-jarige blom die ik in mijn hart ben. Ik vertelde waarvoor ik kwam en ook hoe het nu gaat. Dat ik een paar keer per week douche en kook en dat ik niet meer doe. Dat de enige huishoudelijke activiteit die ik altijd deed, de was doen, ook niet meer lukt. Dat liggen, op de bank en in bed mijn hoofdactiviteit is. Beetje lezen. Een keer per week naar buiten 5 minuten lopen met de rollator, al is me dat als ik eerlijk ben de laatste 4 weken ook al niet meer gelukt. Een keer per week naar de fysio.

Toen hoorde ik ineens met een oorverdovend kabaal een kwartje vallen bij hem.

Wat het opleverde dit gesprek – buiten de verwijzing die ik nodig had – was dat ik met hem afsprak dat ik, als ik me zo voel, niet meer naar de praktijk hoef te komen. Hij vertelde liever op huisvisite te komen, dan zou een consult voor mij minder belastend zijn.

Het wordt nog wel eens wat, die huisarts van mij.

26 gedachten over “Hij snapt het

  1. Toch schrik ik iedere keer weer als je zegt hoe weinig je (nog) kunt, dat je lichaam het zó laat afweten…maar fijn dat je huisarts het nu ook na vele jaren eindelijk geloofd.

    Liked by 1 persoon

    • Ik denk dat hij het wel geloofde, alleen niet begreep wat de impact is. Als ik zeg dat ik weinig kan doen dan is dat heel subjectief natuurlijk. Een ander bedoelt dan wellicht geen puf voor sociale contacten of geen energie om te sporten. Het is ook gewoon moeilijk voor te stellen als je het zelf niet meemaakt.

      Like

      • Dat klopt, het is inderdaad moeilijk voor te stellen, maar fijn dat hij het nu in ieder geval beter begrijpt en een beetje met je meedenkt door op huisbezoek te komen! Hopelijk gaat hij zich meer in ME verdiepen.

        Liked by 1 persoon

    • Soms komt er een meevaller uit een tegenvaller…

      Als dat prikken nou ook nog thuis zou kunnen…. (en de kapper en…. en….)

      Of nou ja: alles wat ruimte geeft aan Pipi is een plus!! En: fijn dat hij het nu beter snapt!!

      Liked by 1 persoon

  2. Hier komt ook de prikdienst thuis…gelukkig. Enige wat ik moet doen is wachten en niks eten en drinken tot ze komen. Maar het scheelt zoveel energie! Bel/mail je huisarts of hij dit ook wil regelen, vast wel, nu hij het snapt.

    Liked by 1 persoon

  3. Wat fijn voor je Martine!
    Ik had je een mailtje beloofd, gisteren, maar ben er helaas niet toegekomen.
    Nu lukt het ook niet, maar ergens deze week mail ik je wel.

    Liked by 1 persoon

  4. Fijn Martine!
    Weet niet of je er wat aan hebt, maar ik doe alles per mail met de dokter. Als ik een vraag heb mail ik, en assistente overlegt dan met huisarts en mailt namens haar dezelfde dag terug. Mocht er nood zijn/ze bezorgd zijn, dan belt ze me.

    Liked by 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s