Fijn

Tot mijn grote vreugde voelde ik me zondag heel redelijk en toen bleek dat ik me maandag ook goed voelde, ging het meteen kriebelen om iets te doen. Ik besloot even naar de bibliotheek te gaan op de scooter, daar lag een gereserveerd boek op mij te wachten. Dat is uit en thuis hooguit een actie van een kwartier maar dan ben ik er tóch even uit.

Het is altijd weer afwegen. Blijf ik thuis op zo’n dag en bouw ik meer reserves op? Of ga ik toch even weg? Na nu al weer maanden voor het merendeel aan huis gekluisterd te zijn, op mijn uitstap naar Den Haag en mijn wekelijkse bezoek aan de fysio na, is een uitje naar de bieb alsof ik naar een groot feest ga. Gewoon omdat ik a) het huis uit ben en b) iets doe dat niet valt in de categorie noodzakelijke handelingen. Met zo weinig energie heeft alles wat je doet een doel: koken, douchen, naar een behandelaar gaan. Nou is een gereserveerd boek ophalen ook gewoon iets dat moet gebeuren, maar de laatste maanden besteedde ik dat uit aan man of puber. Zelf zomaar op de scooter stappen voelt dan bijna als iets stiekems doen en ik was er zowaar wat giechelig van.

Wel was ik zo slim om eten uit de vriezer te halen zodat ik niet hoefde te koken maandag. Dinsdag moest ik naar de fysio, weer op stap! En vrijdag heb ik mijn eerste afspraak bij de tandarts die mijn amalgaam vullingen gaat vervangen. Dus vandaag en morgen houd ik me heel koest, dat is hard nodig voel ik maar dat kan ik wel. Heus.

8 gedachten over “Fijn

  1. Top, top, top voor je, en ik ken dat gevoel maar al te goed. Het voelt idd als naar een groot feest gaan. Ik gun jou en alle mensen in een dergelijke situatie meer van dit soort “feestelijke uitjes”.

    Like

  2. Daar wordt je happy van Martine… heel fijn voor je!
    De tandarts lijkt mij geen prettig vooruitzicht maar als je het amalgaam eruit wil hebben heb je geen andere keus.
    Succes en sterkte bij de tandarts.

    Liked by 1 persoon

  3. Fijn dat je met dat heerlijke weer naar buiten kon.

    Ooit had ik een flinke hernia. Na heel veel ellende en immobiel zijn kon ik dan na een half jaar zover wandelen dat ik in het volgende dorpje uitkwam (krap 2 km verderop). Waar een supermarktje was!! Ik weet de euforie nog 🙂

    Hm ik weet niet of ik je meer euforie moet wensen, want soms gaat daar ontbering aan vooraf – en dat wens ik je niet toe. Laten we het maar op veel genoeglijke dagen houden. Sterkte met de tandarts!

    Liked by 1 persoon

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s